Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">အဖမ်းခံရသော တွမ့်သယ် နှင့် သွေးယဇ်ပူဇော်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လင်း မိသားစု ၏ မြေအောက်အကျဉ်းထောင် အတွင်း၌ သွေးများ ပေကျံနေသော တွမ့်သယ် မှာ ကြိုးတုပ်ခံထားရပြီး အလွန်တရာ စုတ်ပြတ်သတ်နေသည့် အသွင်အပြင်ဖြင့် အသက်ရှူသံများပင် အားနည်းနေ၏။</p> <p> </p> <p>ဝူယီဖန် နှင့် ဆက်သွယ်ပြီး မကြာမီမှာပင် သူသည် ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ သို့ ပြန်လည် ထွက်ခွာလာခဲ့သော်လည်း ထိုနေရာသို့ မရောက်မီမှာပင် လင်း မိသားစုမှ စွမ်းအားရှင်များ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဖမ်းဆီးခံရပြီးနောက် သုံးရက်သုံးညတိုင်တိုင် စစ်ဆေးမေးမြန်းခံရပြီး ထိုပစ္စည်းကို ပေးအပ်ရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုခံခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ကံကြမ္မာဖုံးကွယ် ဆန်းကြယ်ပုလဲ သည် သူနှင့်အတူ မရှိတော့ချေ။ ထို့အပြင် တွမ့်သယ်သည် အခြားသူများကို သစ္စာဖောက်မည့် လူစားမျိုး မဟုတ်သောကြောင့် လင်း မိသားစုသည် ဤမျှကာလကြာအောင် စစ်ဆေးမေးမြန်းပြီးသည်တိုင် မည်သည့် သဲလွန်စကိုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ခြေသံများက ဖြည်းညင်းစွာ နီးကပ်လာ၏။ တွမ့်သယ် သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့ကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေသော လင်းရွှီခွန်း ကို  တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>"မင်းရဲ့ တခြား ကြံရာပါ အကြောင်းကို ငါ့ကို ပြောပြလိုက်စမ်း... ငါတို့ လင်း မိသားစု က မင်းရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးကောင်း ပေးနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ မင်း မပြောဘူး ဆိုရင်တော့ ထွက်ပေါက် မရှိဘဲ သေဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်..."</p> <p> </p> <p>လင်းရွှီခွန်း သည် တွမ့်သယ် ကို ကြည့်၍ အလွန်တရာ အေးစက်ခက်ထန်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း တွမ့်သယ် သည် လင်းရွှီခွန်းဘက်သို့ သူ၏ သွေးဖြင့် ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ သို့ရာတွင် ထိုသွေးများမှာ လင်းရွှီခွန်း ၏ အင်မော်တယ် ချီ အကာအကွယ်ဖြင့် တားဆီးခံလိုက်ရပြီး သူ့အပေါ် သို့ မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>"အိပ်မက် မက်မနေနဲ့... ငါ ဘာမှ လုပ်မပေးဘူး..."</p> <p> </p> <p>တွမ့်သယ် စကားမဆုံးမီမှာပင်  လင်းရွှီခွန်း သည် သူ၏ လက်ထဲက ကိရိယာ၏ ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။ တစ်မုဟုတ်ချင်းပင် မိုးကြိုးတစ်ချက်က တွမ့်သယ် ကို ပစ်ချလိုက်ပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ငါးမိနစ်အကြာတွင် လင်းရွှီခွန်း သည် နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ တွမ့်သယ် မှာ မှတ်မိနိုင်စရာ မရှိတော့လောက်အောင် နှိပ်စက်ခံထားရပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"အခု မင်း ငါ့ကို ပြောပြနိုင်ပြီလား..."</p> <p> </p> <p>"ငါက အဲလို လုပ်မယ်လို့ ထင်လို့လား... အား..."</p> <p> </p> <p>တွမ့်သယ် သည် ထပ်မံ၍ ခေါင်းမာနေဆဲ ဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် လျှပ်စစ်ရှော့ခ် တစ်ချက် ထပ်ရိုက်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းကို မြင်သောအခါ တွမ့်သယ် ထံမှ မည်သည့် အချက်အလက်မျှ ရမည် မဟုတ်ကြောင်း လင်းရွှီခွန်း သိလိုက်သဖြင့် လှည့်၍ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မထွက်ခွာမီ သူ၏ လက်ထဲရှိ ကိရိယာကို လင်း မိသားစုဝင်များထံ ပေးအပ်ကာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူ စကားပြောလာတဲ့အထိ နှိပ်စက်လိုက်... ဒါပေမဲ့ လိုအပ်တဲ့ အနေအထား ရောက်ရင် ရပ်လိုက်... သူ့ကို မသတ်နဲ့... သူက အသုံးဝင်သေးတယ်..."</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့... သခင်လေး..."</p> <p> </p> <p>လင်းရွှီခွန်း အပြင်သို့ ထွက်လာသောအခါ လင်းထျန်းအန် သည် မြေအောက်အကျဉ်းထောင် ၏ အဝင်ဝတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာထားမှာ မည်းမှောင်ကာ မှန်းဆရ ခက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လင်းရွှီခွန်း သည် သတိမထားမိသကဲ့သို့ ပြုမူကာ လင်းထျန်းအန် ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားပြီး ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အဖေ..."</p> <p> </p> <p>"အင်း... စစ်ဆေးမေးမြန်းတာ ဘယ်လိုနေလဲ..."</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းအန် က ခေါင်းညိတ်၍ ဖြည်းညင်းစွာ မေးလိုက်၏။</p> <p>"ဘာသတင်းအချက်အလက်မှ မရသေးပါဘူး... သူက အဲဒီလူ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကို အခုထိ ထုတ်မပြောဘူး..."</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင် ဒီကိစ္စအတွက် မင်း စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး... ငါ့နောက်ကိုသာ လိုက်ခဲ့..."</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လင်းထျန်းအန် က လှည့်ထွက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>လင်းရွှီခွန်း မှာ သံသယ အချို့ ရှိနေသော်လည်း သူ့နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် လင်းရွှီခွန်း သည် သူ၏ ဖခင်နောက်သို့ လိုက်၍ ကမ္ဘာငယ် တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွား၏။</p> <p> </p> <p>သူ့ရှေ့ရှိ ကမ္ဘာငယ် ကို ကြည့်ရင်း လင်းရွှီခွန်း မှာ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ မလုံခြုံမှု တစ်ခုကို ဝေဝါးစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားပြီး ခါးသက်သက် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဖခင်သည် အင်မော်တယ် အရှင်မြတ်အထွတ်အထိပ်အဆင့် တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူ့ဖခင်၏ ရှေ့တွင် မည်သူကများ သူ့ကို အန္တရာယ်ပြုနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ တွေးလိုက်ပြီးနောက် လင်းရွှီခွန်း သည် သူ၏ ဖခင်နောက်မှနေ၍ ကမ္ဘာငယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာငယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးသည်နှင့် လင်းရွှီခွန်း မှာ နေရာတွင်ပင် အေးခဲသွားသည်။ သူနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် သွေးများ စုပ်ယူခံထားရသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အလောင်းနှစ်လောင်းက ဒူးထောက်နေကြ၏။ ထိုသူများ၏ မျက်နှာကို လင်းရွှီခွန်း မည်သို့ မမှတ်မိဘဲ နေမည်နည်း။ သူတို့သည် အခြားသူများမဟုတ်ဘဲ သူ၏ ဒုတိယဦးလေး လင်းထျန်းယွီ နှင့် တတိယဦးလေး လင်းထျန်းချင် တို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဖေ... ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရွှီခွန်း သည်  ကိုယ့်တံတွေးကိုမြိုချလိုက်ပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မလုံခြုံမှုများက တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာ၏။</p> <p> </p> <p>သူကိုယ်တိုင်က သူ၏ ဒုတိယဦးလေးနှင့် တတိယဦးလေးတို့ကို သိပ်သဘောမကျသော်လည်း  သို့သော် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် လင်း မိသားစု တွင် အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်သည့် အင်မော်တယ် အရှင်မြတ်အထွတ်အထိပ်အဆင့် များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ မည်သို့ သေဆုံးသွားနိုင်သနည်း။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်းထျန်းအန် သည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လင်းရွှီခွန်း ဘက်သို့ ကျောခိုင်း၍ အလွန်တရာ နာကျင်နေသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"တောင်းပန်ပါတယ် သား... ဒါက ငါ လုပ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာပဲ.... ငါတို့ လင်း မိသားစု ကို ကယ်တင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ..."</p> <p> </p> <p>"ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရွှီခွန်း သည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီး ထွက်ပြေးရန် လှည့်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဤနေရာက လင်းထျန်းအန် သေချာပေါက် ပြင်ဆင်ထားသည့် လှောင်ချိုင့် တစ်ခု ဖြစ်နေ၏။ လျိုထျန်းရွှေအင်မော်တယ် သာ ဖြစ်သော လင်းရွှီခွန်း အနေဖြင့် မည်သို့ လွတ်မြောက်နိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>လင်းရွှီခွန်း သည် ထွက်ပြေးရန် လှည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သွေးရောင် သံကြိုးနှစ်ချောင်းက ကမ္ဘာငယ် ၏ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်းရွှီခွန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ထွင်းဖောက်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အား... အဖေ... ဘာလို့ ဒီလို လုပ်ရတာလဲ... ကျွန်တော်က အဖေ့ရဲ့ သားလေ..."</p> <p> </p> <p>လင်းရွှီခွန်း သည် လင်းထျန်းအန် ၏ ဖခင်မေတ္တာကို နိုးဆွရန် ကြိုးစားရင်း လင်းထျန်းအန် ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် လင်းထျန်းအန် မှာ ယခုအချိန်တွင် နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်စရာ လမ်းမရှိတော့ချေ။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲ ၏ ပုံရိပ်သည် လင်းထျန်းအန် ၏ ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ...”</p> <p> </p> <p>"ဟားး... ငါက ဘယ်သူလဲ ဟုတ်လား... ငါက မင်းရဲ့ အဖေကို အင်မော်တယ် မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်လာအောင် ကူညီပေးနိုင်တဲ့သူပဲ... ပြီးတော့ မင်းတို့ သုံးယောက်က မင်းရဲ့ အဖေ အင်မော်တယ် မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်လာဖို့ ခြေနင်းတုံးတွေပဲ..."</p> <p> </p> <p>သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏အကြီးအကဲ က အလွန်တရာ ဆိုးယုတ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မှန်ပေသည်။ လင်းထျန်းအန် ကို အင်မော်တယ် မဟာဧကရာဇ် သို့ အဆင့်တက်လှမ်းရန် ကူညီပေးရာတွင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း အကြီးအကဲ သည် အဆိုးယုတ်ဆုံး သွေးယဇ်ပူဇော်ခြင်း နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ယင်းအတွက် လင်းထျန်းအန် နှင့် သွေးသားအရင်းနှီးဆုံး ဖြစ်သည့် သွေးမျိုးဆက် သုံးဦးကို လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသုံးဦးမှာ လင်းရွှီခွန်း  လင်းထျန်းယွီ နှင့် လင်းထျန်းချင် တို့ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>လင်းထျန်းယွီ နှင့် လင်းထျန်းချင် တို့ ကို ဤနေရာသို့ လာစေရန် လင်းထျန်းအန် အနေဖြင့် အတော်လေး ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အဆုံးတွင် အောင်မြင်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"အဖေ... ဒီအရာက ဆိုးသွမ်းတဲ့ ကျင့်စဉ်ပဲ... မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေငါးခု ကသာ သိသွားရင် သူတို့က ငါတို့ လင်း မိသားစု နဲ့ သေချာပေါက် စာရင်းရှင်းလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>လင်းရွှီခွန်း သည် ရုန်းကန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သံကြိုးများ၏ သက်ရောက်မှုအောက်တွင်  လင်းရွှီခွန်း ၏ သွေးများသည် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမြန်နှုန်းဖြင့် ကျဆင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းရွှီခွန်း အနေဖြင့် မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေငါးခု အကြောင်းကို မပြောခဲ့လျှင် အဆင်ပြေသော်လည်း ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လင်းထျန်းအန် မှာ ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>"တော်တော့... ဘာ မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေငါးခု လဲ... ငါတို့ လင်း မိသားစု က သုတ်သင်ခံရတော့မယ့် အခြေအနေ ရောက်နေပြီ... သူတို့ဆီ သွားရင်တောင် ငါတို့ကို ကူညီမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် ငါတို့ လင်း မိသားစု က အခု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ ကယ်တင်လို့ ရတော့မယ်... သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ကို အားကိုးမှသာ ငါတို့ လင်း မိသားစု ရှင်သန်နိုင်ပြီး အထက်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးမှာ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နိုင်မှာ..."</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းအန် က အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>လင်းထျန်းအန် ၏ စကား အဆုံးတွင် လင်းရွှီခွန်း ၏ မျက်လုံးထဲ၌ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့်  ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူ၏ ဖခင်သည် ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုး ပြောထွက်လာသည့်အပေါ် မယုံကြည်နိင်ဖြစ်လို့နေ၏။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လင်းရွှီခွန်း ၏ စွမ်းအားများကို သွေးသံကြိုးက အပြည့်အဝ စုပ်ယူသွားပြီး သူ့ကို မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော သွေးဆုတ်နေသည့် အလောင်းတစ်လောင်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေကာ  ထို့နောက် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲ လွင့်စင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းအန် ၏ နောက်တွင်ရှိနေသော လင်းထျန်းယွီ နှင့် လင်းထျန်းချင်တို့မှာလည်း ထိုနည်းတူစွာပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ကမ္ဘာငယ် အတွင်းတွင် မတူညီသော အပြောင်းအလဲ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ လင်းရွှီခွန်း သေဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ကမ္ဘာငယ် ၏ ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးသည် မျက်စိတမှိတ်အတွင်း  နီရဲသော မြင်ကွင်းတစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းအန် အနေဖြင့် ဘာမှမတုံ့ပြန်နိုင်သေးခင်မှာပင်  ကမ္ဘာငယ် ထဲမှ စွမ်းအားတစ်ရပ်သ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး သူ့ကို အင်မော်တယ် မဟာဧကရာဇ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကူညီပေးခဲ့ကာ အင်မော်တယ် မဟာဧကရာဇ် ကနဦးအဆင့် တွင် တည်ငြိမ်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကို ခံစားရင်း လင်းထျန်းအန်သည် ယင်း၌ အပြည့်အဝ နစ်မြောသွား၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူသည် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည့်အလား ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဤအရာက လွဲမှားသော အယူအဆ တစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း လင်းထျန်းအန်လည်း သိပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ရုတ်တရက် တိုးပွားလာသော စွမ်းအားများကို အသားမကျသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအရာက အင်မော်တယ် မဟာဧကရာဇ် သည် အင်မော်တယ် အရှင်မြတ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ထက် မည်မျှ ပို၍ အားကောင်းကြောင်းကို ပြသရန် လုံလောက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီအရာက အင်မော်တယ် မဟာဧကရာဇ် ရဲ့ စွမ်းအားတဲ့လား..."</p> <p> </p> <p>လင်းထျန်းအန် သည် လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စွဲလမ်းမှု အရိပ်အယောင်များ ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း တမန်တော် က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အခု မင်းက အင်မော်တယ် မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်လာပြီ ဆိုတော့ မင်း ကတိပေးထားတဲ့ အရာအားလုံးကို မှတ်ထားပါ... အကယ်၍ မင်းသာ ကတိဖျက်မယ် ဆိုရင် ငါပေးထားတဲ့ အရာအားလုံးကို ပြန်ယူဖို့ ငါ တုံ့ဆိုင်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းထျန်းအန် သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း   သို့သော် သူသည် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း တမန်တော် ကို အလွန် သတိထားနေရသဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံရပြီး အလွန် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီကိစ္စက ဒီမှာတင် ပြီးဆုံးသွားမှာ မဟုတ်သေးဘူး..."</p> <p>***</p> <p> </p>


Save