လမ်းခရီးတွင် လီဖန်ထျန်း ဘာတွေးနေသည်ကို ဝူဟောက် သည် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေမှုနှင့် ရှုပ်ထွေးနေမှုများ ပေါ်လွင်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးအချိန်ထိ သူ မမေးမြန်းခဲ့ချေ။ အချိန်တန်ပါက လီဖန်ထျန်း ဘက်မှ စကားပြောလာမည်ကို သူ သိထား၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ ၌ လီဖန်ထျန်းသည် ဝူဟောက် ကို ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ သို့ ဧည့်သည်အဖြစ် ခေါ်ဆောင်လာတော့မည့် အချိန်တွင် ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ မှ အကြီးအကဲ များကို ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အသိပေးခဲ့သည်။
သို့သော် ဝူဟောက်သည် မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို ထုတ်မပြောဘဲ ဝူဟောက် သည် အလွန်တရာ အရေးကြီးသော ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော် တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူတို့ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသင့်ကြောင်းသာ ပြောခဲ့၏။
"အားလုံးပဲ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားကြပါ... သခင်ကြီး က မကြာခင်မှာ ဝူ လို့ နာမည်ရတဲ့ ဧည့်သည်တော် တစ်ယောက်ကို ခေါ်လာလိမ့်မယ်... သခင်ကြီး က ဘယ်တော့မှ မဆင်မခြင် လုပ်တတ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး... သူ ကိုယ်တိုင် ဒီလို ပြောလာပြီ ဆိုမှတော့ ဒီဧည့်သည်တော် က အလွန် အဆင့်အတန်း မြင့်မားသူ ဖြစ်ရမယ်... ငါတို့ သူ့ကို လုံးဝ မပြစ်မှားမိစေနဲ့..."
ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ မှ အကြီးအကဲချုပ် လုကျိုယွမ်သည် ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ မှ အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်များကို ကြည့်၍ တည်ကြည် လေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ မှ အကြီးအကဲ များသည် ဤကိစ္စ၏ ကြီးလေးမှုကို သဘာဝကျကျ နားလည်ထားကြသဖြင့် အားလုံးက သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။
ထိုစဉ် အကြီးအကဲချုပ် လုကျိုယွမ် က တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ ဆီသို့ လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"သခင်ကြီး နဲ့ တခြားသူတွေ ပြန်ရောက်လာကြပြီ..."
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် လီဖန်ထျန်း က ပြုံး၍ ဝူဟောက် ကို ပြောလိုက်၏။
"စီနီယာ ဝူ...ဒီနေရာက ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ ပါ... စီနီယာ...အားနာနေစရာ မလိုပါဘူး... ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ ကို စီနီယာ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အိမ်လိုပဲ သဘောထားလိုက်ပါ..."
"ဪ... ဟုတ်လား... ဒီလိုဆိုရင် မင်းတို့ကို ထွက်သွားပေးဖို့ တောင်းဆိုလို့ ရမလား..."
"ဟင်..."
လီဖန်ထျန်း မှာ နေရာတွင်ပင် အေးခဲသွား၏။
မဟုတ်ဘူးလေ သူက ယဉ်ကျေးစွာ ပြောရုံ သက်သက်လေ... ဝူဟောက် က ဘာလို့အတည်ပေါက်ကြီးတုန်း....
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝူဟောက် မှာလည်း ထိုသို့သော အတွေးမျိုး လုံးဝ မရှိသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ သည် ဖန်လိုင် အင်မော်တယ်ကျွန်း ထက် အများကြီး အဆင့်နိမ့်ကျနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။
"ကောင်းပြီ... ငါက နောက်နေတာပါ... ဒါ့အပြင် မင်းတို့ရဲ့ ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ က ငါ့နေရာနဲ့ ယှဉ်လို့မှ မရတာ..."
ဝူဟောက် ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် လီဖန်ထျန်း သည် စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ဝူဟောက် သည် ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ ကို အတင်းအဓမ္မ သိမ်းယူသွားမည်ကို သူ တကယ် စိုးရိမ်နေခဲ့မိသည်။ သို့သော်လည်း အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့် နောက်ဆုံး စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ ရင်ထဲတွင် စူးခနဲ နာကျင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။
ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ သည် အခြားသော မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေလေးခု ၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်များထက်ပင် သာလွန်ပြီး အထက်ကမ္ဘာ တွင် အကောင်းဆုံး မြေမျက်နှာသွင်ပြင်များထဲမှ တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။ သို့တိုင်အောင် ၎င်းသည် ဝူဟောက် ၏ ဖန်လိုင် အင်မော်တယ်ကျွန်းရှေ့မှောက်တွင် လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။
လီဖန်ထျန်း စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် အကြီးအကဲချုပ် လုကျိုယွမ် သည် ဝူဟောက် ၏ ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဝူဟောက် ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ သည် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း အလျင်အမြန် ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပြီး ဝူဟောက် ကို ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်ရဲ့ ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ ကနေ စီနီယာ ဝူ ကို ကြိုဆိုပါတယ်..."
"ကောင်းပြီ... ဒီလောက်ကြီး အုတ်အော်သောင်းနင်း လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က ကြာကြာနေမှာမှ မဟုတ်တာ..."
ဝူဟောက် က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာထားသည် အလွန်ပင်တည်ငြိမ်နေကာ ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို အသားကျနေပြီ ဖြစ်ပုံရ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လူတစ်ယောက်၏ စွမ်းအားက ကြီးမားလေလေ စိတ်အခြေအနေမှာ တည်ငြိမ်လေလေ ဖြစ်ပြီး ပြင်ပလောက၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရနိုင်ခြေ ပိုနည်းလေလေ ဖြစ်သည်။
ဤစိတ်နေသဘောထားသည် လီဖန်ထျန်း နှင့် အကြီးအကဲချုပ် လုကျိုယွမ် တို့ နှစ်ဦးစလုံးကို အံ့အားသင့်သွားစေသော်လည်း သူတို့ သည် အလျင်အမြန်ပင် ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပြီး ဝူဟောက် ကို ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ အတွင်းသို့ အလျင်စလို ကြိုဆိုလိုက်ကြ၏။
နေရာယူပြီးနောက် ဝူဟောက် သည် လီဖန်ထျန်း ကို ကြည့်၍ လိုရင်းကိုသာ တန်းပြောလိုက်သည်။
"ပြော... မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ... မင်းက အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲနဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ ကို ငါ့ကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး မလား..."
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီဖန်ထျန်း မှာ တစ်ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း အလျင်အမြန် ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပြီး ညှိုးငယ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။
"ကြည့်ရတာ စီနီယာ ဝူ ရဲ့ မျက်စိအောက်ကနေ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရနိုင်ဘူး ထင်တယ်... ဟုတ်ပါတယ်... စီနီယာ့ရဲ့ အကူအညီကို ကျွန်တော် တကယ် လိုအပ်နေပါတယ်..."
လီဖန်ထျန်း က ဝူဟောက် ကို အလွန်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်ကာ စကားလုံးများကို တစ်လုံးချင်း ပီပီသသ ပြောလိုက်သည်။
"စီနီယာ ဝူ ကို ကိုယ်တိုင် ပါဝင်လှုပ်ရှားပြီး သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ကို ဖျက်ဆီးပေးစေချင်ပါတယ်..."
ဘေးတွင် ရပ်နေသော အကြီးအကဲချုပ် လုကျိုယွမ် မှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို မသိရှိသော်လည်း အလွန် အံ့အားသင့်သွား၏။ ဝူဟောက် သည် လီဖန်ထျန်း ကဲ့သို့ပင် အင်မော်တယ် မဟာဧကရာဇ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ရှိ စွမ်းအားရှင် တစ်ဦးသာ ဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သဖြင့် ဝူဟောက် ကို ဤမျှ ရိုသေလေးစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုတော့ ထိုသို့ မဟုတ်ပုံ ရသည် ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ဆိုသည်မှာ အထက်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားကို စုစည်းခဲ့သည့်တိုင် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည့် အရာ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က သွေးဧကရာဇ် မှာ အပြည့်အဝ နိုးထလာခြင်း မရှိသေးပေ။ ယခုမူ သွေးဧကရာဇ် သည် အထွတ်အထိပ် သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိနေချေများသည်။
လီဖန်ထျန်း သည် သူ့ရှေ့က ဝူဟောက် သည် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်ဟု ပြောဆိုလာသည် ဖြစ်ရာ ဝူဟောက် တွင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း သေချာပေါက် ရှိနေမည် ဖြစ်၏။
ထိုသို့ တွေးလိုက်မိပြီးနောက် အကြီးအကဲချုပ် လုကျိုယွမ် သည်လည်း မတ်တတ်ထရပ်ကာ ဝူဟောက် ကို အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးပြုပြီး စီနီယာ ဝူ က ကိုယ်တိုင် ပါဝင်လှုပ်ရှားပြီး သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ကို ဖျက်ဆီးပေးပါ..."
အခြားသော အကြီးအကဲ များအတွက်မူ သူတို့၏ သခင်ကြီး နှင့် အကြီးအကဲချုပ် တို့က ဤကဲ့သို့ ပြုမူနေသည်ကို မြင်သည်နှင့် အားလုံးက တုံ့ဆိုင်းနေခြင်း မရှိဘဲ မတ်တတ် ထရပ်လိုက်ကြ၏။
မမျှော်လင့်ဘဲ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဝူဟောက် က လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စွမ်းအားကြီးမားသော အင်အားတစ်ရပ်က လီဖန်ထျန်း နှင့် အခြားသူများ၏ ခါးများကို မတ်မတ် ပြန်ဖြစ်သွားစေ၏။
ယနေ့ ဤနေရာတွင် ရှိနေသော အကြီးအကဲ များမှာ အနည်းဆုံး အင်မော်တယ် အရှင်မြတ်အဆင့် ရှိသူများ ဖြစ်ကြောင်း သင် သိထားရသည်။ သို့တိုင်အောင် သူတို့၏ ခါးများကို မတ်မတ် ပြန်ဖြစ်သွားစေရန် ဝူဟောက် သည် အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ လီဖန်ထျန်း ကိုယ်တိုင်ပင် ပြန်လည် မခုခံနိုင်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။
ဤမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် အကြီးအကဲချုပ် လုကျိုယွမ် နှင့် အခြားသူများမှာ သူတို့ရှေ့ရှိ ဝူဟောက် သည် အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားသည့် ဖြစ်တည်မှု ဖြစ်ကြောင်းကို နားလည်သွားကြသည်။
"မင်းတို့ စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး... သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း က သေချာပေါက် ဖျက်ဆီးခံရမှာပါ... ဒါပေမဲ့ ငါ့လက်ချက်နဲ့တော့ မဟုတ်ဘူး..."
ဝူဟောက် သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သော်လည်း လီဖန်ထျန်း မှာ ချီတုံချတုံ ဖြစ်သွားပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်၏။
"စီနီယာ မဟုတ်ရင် တခြား ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်လို့လဲ..."
"မင်း ဘယ်လို ထင်လို့လဲ... သေချာတာပေါ့... မင်းတို့ ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ က သူတော်စင် ပဲပေါ့..."
ဝူဟောက် က လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
ဝူဟောက် ၏ စကားကို ကြားသောအခါ လီဖန်ထျန်း အပါအဝင် ရှေးဟောင်းကန္တာရ မြင့်မြတ်နယ်မြေ မှ အကြီးအကဲ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြ၏။
"ဒါပေမဲ့ စီနီယာ ဝူ... သူတော်စင်သားတော် ယီဖန် က သူ့ရဲ့ ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ် ကို မဟာတာအိုဖွင့်လှစ်ခြင်း ကောင်းကင်ခန္ဓာ အဖြစ် မနည်း တက်လှမ်းရဦးမှာ.. အကယ်၍ သူက မဟာတာအိုဖွင့်လှစ်ခြင်း ကောင်းကင်ခန္ဓာ အထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရင်တောင် သွေးဧကရာဇ် ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သေးဘူး... သွေးဧကရာဇ် က အခု နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီလေ..."
လီဖန်ထျန်း ၏ လေသံထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော ရိုသေလေးစားမှုများ ရှိနေခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အထက်ကမ္ဘာ တွင် တစ်ချိန်က မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေငါးခု ၏ ဘိုးဘေးများ ဖြစ်ကြသော အင်မော်တယ် မဟာဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ငါးပါး ရှိခဲ့ဖူးသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ အင်မော်တယ် မဟာဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် စွမ်းအားရှင်များ ထပ်မံ ပေါ်ထွက်မလာတော့ဘဲ သူတို့၏ ပါရမီများသည် ကုန်ခမ်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့၏။
"စိတ်မပူနဲ့... အကယ်၍ သူတော်စင်သားတော် ယီဖန် က ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး ဆိုရင် ငါ ဝင်ပါပေးမယ်... သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း က အမှိုက်သက်သက်ပါပဲ... ငါ တစ်ကွက်တည်းနဲ့ သူတို့ကို သုတ်သင်ပစ်နိုင်တယ်... သူ့ကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့အတွက်ပဲ သူတို့ကို ငါ ချန်ထားခဲ့တာ..."
"ဒီကိစ္စကို သူတော်စင်သားတော် ယီဖန် ဆီ ပြန်ပြောပြစရာ မလိုဘူး... သူ ဟာသူ သိလာလိမ့်မယ်..."
သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည့် ဝူဟောက် ၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လေသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လီဖန်ထျန်း နှင့် အခြားသူများမှာ လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ သို့သော်လည်း အတန်ကြာပြီးနောက် သူတို့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ၏ ကိစ္စရပ်များတွင် ထပ်မံ ဝင်မစွက်ဖက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။
မကြာမီမှာပင် လီဖန်ထျန်း သည် အခြား တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး သူ၏ အမူအရာသည် အလွန်တရာ တည်ကြည် လေးနက်သွားကာ ဝူဟောက် ကို ကြည့်၍ မေးလိုက်သည်။
"စီနီယာ... ကျွန်တော့်မှာ မေးစရာ မေးခွန်း တစ်ခု ရှိသေးတယ်..."
"မေးလေ..."
"အင်မော်တယ် မဟာဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကို ဘယ်လို အဆင့်တက်ရမလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် သိချင်တယ်..."
***