Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၅၂၄)</h2> <h2 style="text-align: center;"> လီချင်းဟွာ၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>သုံးရက်အကြာ... ရှောင်မောင်းတောင်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာလင်း... ရှာလို့ရတဲ့ နေရာအကုန်လုံးကို အကြမ်းဖျင်း ရှာပြီးသွားပြီ... ဦးလေးကောရဲ့ အရိပ်အယောင်ကိုတောင် မတွေ့ရသေးဘူး" ကျိုးချင်းမင်က လက်မှိုင်ချချင်စိတ်ဖြင့် သက်ပြင်းချကာ ပြောဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်အနားရှိ ဟန်ရှန်းမန်က မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးမြန်းလာတော့သည်။ "ဘယ်လိုလုပ် ရှာမတွေ့တာလဲ... ဦးလေးကောက မီးဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်လေ... သူ့အစွမ်းက ကျွန်မတောင် အပြတ်အသတ် နိုင်မယ်လို့ တပ်အပ်မပြောနိုင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ဘေးနားရှိ မုန့်ယိုယိုက စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဟန်ရှန်းမန်ကို ဆွဲထားကာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဖြောင်းဖျပေးရင်း သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ဟန်ရှန်းမန်၏ စိတ်ခံစားချက်များကို တိတ်ဆိတ်စွာ နှစ်သိမ့်ပေးနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က လီရှန်ယန်နှင့် တင်းယန်တို့သည် ဘေးကင်းကြောင်း သတင်းပို့ရန်နှင့် ထိုက်ယန်တောင်ရှိ လူအချို့ကို ဤ ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်သို့ ရွှေ့ပြောင်းရန်အတွက် ထိုက်ယန်တောင်သို့ ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဦးလေးမာက အရေးပေါ် တာဝန်ပေးအပ်ခံရသဖြင့် ထိုက်ယန်တောင်၏ ကပ်ဘေးအလွန် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းများကို တာဝန်ယူရသောကြောင့် ဤနေရာသို့ လာရောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူ၏ လက်ရုံးများဖြစ်သော ရွှယ်ကောဟွာနှင့် ကျိုက်ကော်ဖုန်းတို့ကို ဤနေရာသို့ အတူတကွ စေလွှတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ဟန်ရှန်းမန်၊ မုန့်ယိုယိုနှင့် အခြားသူများကိုလည်း ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှမင်နှင့် ဦးလေးကောတို့သည် အစောဆုံးကတည်းက ဟန်ရှန်းမန်နှင့်အတူ ထိုက်ယန်တောင်သို့ ရောက်ရှိလာသူများ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့အပြင် ထန်တယ်ချန်ကလည်း စိုက်ပျိုးရေးဌာနမှ ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် အဖွဲ့ကို ခေါ်ဆောင်လာကာ လီချင်းဟွာဘက်ရှိ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် ကူညီပေးရန် ပြင်ဆင်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဟင်းလင်းပြင်သည် ရေပေါ်ကျွန်း အမျိုးအစားတွင် ပါဝင်သောကြောင့် လီချင်းဟွာက ဤနေရာ၏ ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ပိုင်ခွင့် ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ကာကွယ်ရေးအတွက် လူအင်အား များစွာမလိုအပ်ဘဲ တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်သူများကိုတော့ ထိုက်ယန်တောင်တွင်သာ ချန်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာနှင့် လင်းယွမ်တို့ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ဤနေရာကို ထိုက်ယန်တောင်၏ ကုန်ထုတ်လုပ်ရေးနယ်မြေအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်မည်ဟု တညီတညွတ်တည်း ယူဆခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင်၏ စိုက်ပျိုးရေး၊ မွေးမြူရေး၊ လက်နက်ထုတ်လုပ်ရေးနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာစသည့် အရေးကြီးသည့် စီမံကိန်းများကို ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းလုပ်ကိုင်ရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နောင်တစ်ချိန်တွင် ထိုက်ယန်တောင်သည် တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့များ မွေးထုတ်ရေးနှင့် ကုန်သွယ်ရေး နေရာအဖြစ်သာ အဓိကထား လုပ်ဆောင်သွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုက်ယန်တောင်သည် အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသဖြင့် အလွန် ထင်ရှားလွန်းပြီး ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ အနာဂတ်တွင် ရေကြီးမှု ဆက်လက် မြင့်တက်လာပြီး ထိုက်ယန်တောင်အပါအဝင် တောင်တန်းများ ရေလွှမ်းခံရပါက ဤရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်သည် ထိုက်ယန်တောင်၏ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်ကတော့ အနာဂတ်တွင် ဖြစ်လာမည့် အရာများကို မည်သူကမျှ တပ်အပ် မပြောနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ အစီအစဉ်တွင်တော့ သူသည် အနှေးနှင့်အမြန် ပိုင်ရှင်မဲ့ ရေပေါ်ကျွန်းတစ်ကျွန်းကို ရှာဖွေပြီး ပင်မစခန်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးတည်ဆောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ရေတွေသာ ဒီလို ဆက်တက်နေမည်ဆိုပါက မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို အကဲခတ်တတ်သူတိုင်း သိမြင်နိုင်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရေပေါ်ကျွန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားမှသာလျှင် ဤရေလွှမ်းမိုးဘေးကြီးထဲတွင် နောက်ဆုံးအချိန်အထိ အသက်ရှင် ရပ်တည်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လင်းယွမ် မျှော်လင့်မထားခဲ့သည်က သူ အခြားရေပေါ်ကျွန်းကို မရှာတွေ့သေးခင်မှာပင် လီချင်းဟွာက ရေပေါ်ကျွန်းတစ်ကျွန်းကို ဦးရာလူစနစ်ဖြင့် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ၎င်းသည် သူ၏ အစွမ်းနှင့် ဆက်စပ်နေသော ဟင်းလင်းပြင် အမျိုးအစား ရေပေါ်ကျွန်းလည်း ဖြစ်နေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်တော့ ဤဟင်းလင်းပြင် ရေပေါ်ကျွန်းသည် သာမန်ရေပေါ်ကျွန်းများထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လှသည်။</p> <p> </p> <p>မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှုနှင့် ရေကြီးမှု အန္တရာယ်တို့ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုသည့်အပြင် အလွန် ကောင်းမွန်သော လျှို့ဝှက်နိုင်စွမ်းလည်း ပါရှိသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ခေါက်ချိုး ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုကို သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်တွေ့နိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာကတော့ ဤရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ နေရောင်ခြည် မရှိခြင်းပင် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤပြဿနာက ကြီးကြီးမားမားတော့ မဟုတ်ပေ။ သန္ဓေပြောင်း နေကြာပန်းများ ရှိနေသဖြင့် ဤဟင်းလင်းပြင်၏ ဂေဟစနစ်ကို လူတို့၏ ဖန်တီးမှုဖြင့် အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က စိုးရိမ်ပူပန်နေသော ဟန်ရှန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုသည်။ "ရှန်းမန်... ကိစ္စတွေက မင်း တွေးထားသလောက် ဆိုးရွားချင်မှ ဆိုးရွားမှာပါ... ဦးလေးကောက ဒီဟင်းလင်းပြင်ကနေ ထွက်သွားဖို့ နည်းလမ်းရှာတွေ့ပြီး အမှတ်မထင် ထွက်သွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>"စိတ်ချပါ... သူ ဒီဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ရှိနေသေးသရွေ့တော့ အနှေးနဲ့အမြန် ရှောင်မောင်းတောင်ကို ရှာတွေ့လာမှာပါ"</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှန်းမန်က မျက်ရည်ဝဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြောလာသည်။ "ခွင့်လွှတ်ပါ... ကျွန်မ စိတ်လှုပ်ရှားသွားလို့... အရင်က သူတို့ ကျွန်မနဲ့အတူ ထိုက်ယန်တောင်ကို လာခဲ့ကြတာလေ... အခု ရှမင်လည်း မရှိတော့ဘူး... ကျွန်မ... ကျွန်မ ဦးလေးကောကို အဲ့ဒီလို မမြင်ချင်တော့လို့ပါ..."</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာအရောက်တွင် သူမ၏ အသံများ တိမ်ဝင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်လည်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ သူမကို စကားအနည်းငယ်ဖြင့် နှစ်သိမ့်ပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘေးနားရှိ မုန့်ယိုယိုတို့ကလည်း ညင်သာသော အသံများဖြင့် ဖေးမနှစ်သိမ့်ပေးကြသည်။</p> <p> </p> <p>ခေတ္တအကြာတွင် လီချင်းဟွာက အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ် အလှပန်းလေးတစ်ပွင့်ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးချောလေးသည် သူ့နောက်သို့ အစောဆုံး လိုက်ပါလာခဲ့သော လင်းဝမ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ရုပ်သွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ကျွမ်းကျင်သော အမျိုးသမီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်းမင်နှင့် လီချင်းဟွာတို့ နှစ်ဦးစလုံးက သူမကို "အမဝမ်" ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း သူမက အခြားသူများနှင့်အတူ ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်သို့ အမြန်ဆုံး လိုက်ပါလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ပြီးခဲ့သည့်ရက်ပိုင်းကလည်း လီချင်းဟွာ၏ အနားတွင် အမြဲရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာလင်း... ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ကျွန်တော်တို့ အကြမ်းဖျင်း ရှင်းလင်းရေး လုပ်ပြီးသွားပြီ... စစ်ဆေးတွေ့ရှိရတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ စုစုပေါင်း ဆယ့်တစ်ကောင် ရှိတယ်"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီအထဲမှာ ရေအောက်မှာ ပုန်းနေတာ ကိုးကောင်အထိ ရှိပြီး... ကုန်းပေါ်မှာတော့ နှစ်ကောင်ပဲ ရှိပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"တစ်ကောင်က ယွီယန်တောင်ထွတ်မှာ... နောက်တစ်ကောင်ကတော့ ဟုန်ကျင်းဝမ် ရပ်ကွက်မှာပါ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ဤနှစ်ရက်အတွင်း မျိုးရိုးဗီဇအဆင့်ရှိ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ လေးငါးကောင်ကို ဖမ်းဆီးထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအထဲတွင် သန္ဓေပြောင်း မိကျောင်းကြီးနှင့် သန္ဓေပြောင်း ရေခူတို့လည်း ပါဝင်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ဤမျိုးရိုးဗီဇ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများကို သူက ကပ်ပါးမျိုးစေ့ ထည့်သွင်းထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့၏ တည်နေရာကို ရှင်းလင်းစွာ အာရုံခံသိရှိနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော "ပညာပေးမှု" အောက်တွင် ဤမျိုးရိုးဗီဇ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများသည် လိမ္မာရေးခြားရှိစွာဖြင့် လက်နက်ချ အရှုံးပေးထားပြီး ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ကျန်နေတဲ့ ကောင်တွေကရော ဘယ်လို အမျိုးအစား သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေလဲ"</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာက အလျင်အမြန် ဖြေကြားသည်။ "အများစုကတော့ ရေဓာတ် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေပဲ... ဟုန်ကျင်းဝမ်အိမ်ရာက သန္ဓေပြောင်း ခွေးကတော့ သတ္တုဓာတ် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါပါ"</p> <p> </p> <p>"ယွီယန်တောင်ထွတ်က သန္ဓေပြောင်း ဝါးနွယ်ကတော့ သစ်ဓာတ် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါပဲ"</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ ရေအောက်မှာ ထူးခြားတဲ့ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ နှစ်ကောင် ရှိသေးတယ်... တစ်ကောင်က သန္ဓေပြောင်း လျှပ်စစ်ငါးရှဉ့်ပဲ... တွေ့ရခဲတဲ့ မိုးကြိုးဓာတ် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါပေါ့"</p> <p> </p> <p>"နောက်တစ်ကောင်ကတော့ ဓားရှည်ငါး... သူက အလျင်အမျိုးအစား သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ"</p> <p> </p> <p>"ကျန်တဲ့ကောင်တွေ အကုန်လုံးကတော့ ရေဓာတ် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေပါပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့် ဝမ်းသာသွားကာ ပြောဆိုသည်။ "မဆိုးဘူး... ဒီလောက်တောင် အမျိုးအစားစုံတဲ့ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေ ရှိနေတာပဲ... ကြည့်ရတာ ငါတို့ ထိုက်ယန်တောင်က အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေတော့ ကံကောင်းပြီထင်တယ်"</p> <p> </p> <p>သူက ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ဒီသန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က ဘယ်လိုနေလဲ"</p> <p> </p> <p>ဤကိစ္စကို ပြောရလျှင် လီချင်းဟွာက ချက်ချင်းဆိုသလို ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ "အားလုံးက ကျွန်တော့်ထက် အစွမ်းထက်ကြတယ်... ကျွန်တော် စွမ်းအင်တိုင်းမျက်မှန်နဲ့ ကြည့်ပြီးပြီ... အနိမ့်ဆုံးက အဲ့ဒီ သန္ဓေပြောင်း မိကျောင်းပဲ... ကျန်တာတွေ အကုန်လုံးက အမှတ် ၇၀ ကျော်နေပြီ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ပြောသည်။ "ငါထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ... ကျန်နေတဲ့ ဒီမျိုးရိုးဗီဇ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က သေချာပေါက် အမှတ် ၇၀ ကျော်နေမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟင်... ဆရာလင်း ဘယ်လိုလုပ် ပြောနိုင်တာလဲ" လီချင်းဟွာက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်လို့ ဒီမျိုးရိုးဗီဇ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်သာ အမှတ် ၇၀ အောက် ရောက်နေမယ်ဆိုရင် ဝူယောင်ပန်းက နည်းလမ်းရှာပြီး သတ်ပစ်တာ ကြာပြီပေါ့"</p> <p> </p> <p>"သူ့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်က ဘယ်နားပုန်းနေမှန်း မသိရပေမယ့် မျိုးရိုးဗီဇ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါကို သတ်နိုင်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ခွန်အားမြှင့်တင်ဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်ဆီကို တိတ်တဆိတ် ပို့ပေးမှာ အသေအချာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဪ... ဒီလိုကိုး" လီချင်းဟွာက သဘောပေါက်သွားသလို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောင်တရစွာဖြင့် ပြောဆိုသည်။ "ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် သိပ်သည်းဆကို ကြည့်ရင် အရင်တုန်းက မျိုးရိုးဗီဇအဆင့်ရှိတဲ့ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေ အများကြီး မွေးဖွားလာခဲ့မှာ သေချာတယ်... ဒီသန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေထဲက တော်တော်များများကို ဝူယောင်ပန်း ရှင်းထားပြီးလောက်ပြီ"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်တို့ ရောက်လာတာ အရမ်း နောက်ကျသွားတာပဲ"</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာက ဤသန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများအကြောင်း တွေးမိသောအခါ မူလက သူ့အပိုင် ဖြစ်သင့်သော်လည်း ယခုအခါ ဆယ့်တစ်ကောင်သာ ကျန်ရှိတော့သည်ကို တွေးကာ...</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလို ရင်ထဲတွင် သွေးစက်စက် ကျနေသကဲ့သို့ နာကျင်သွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ရယ်မောကာ ပြောသည်။ "တော်ပါတော့ကွာ... မင်းက တော်တော်လေး အမြတ်ထွက်နေပါပြီ... ဝူယောင်ပန်းက ဒီမှာ သုံးလလောက် နေခဲ့တာတောင် ဒီနေရာက ရေပေါ်ကျွန်း ဖြစ်နေတာ မသိလောက်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် သူ ကိုယ်ပွားတွေ အားလုံးကို အသေခံပြီးတော့တောင်... အဲ့ဒီ ဓားမြီး ပင်လယ်မြွေကို ဖမ်းဖို့ နည်းလမ်းရှာပြီး... မြွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက နှလုံးအမြူတေကို သန့်စင်ပစ်မှာ သေချာတယ်"</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အလိုအလျောက် ရယ်မောလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကိစ္စတွင်တော့ သူက အမှန်တကယ်ပင် အကျိုးအမြတ် ကြီးကြီးမားမား ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ထိုဓားမြီး ပင်လယ်မြွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဟင်းလင်းပြင် နှလုံးအမြူတေ ရှိနေမည်ကို အမှန်တကယ်ပင် အာရုံခံ သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>သူကဲ့သို့သော ဟင်းလင်းပြင် အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်မှသာလျှင် ထိုကဲ့သို့ စူးရှသော အာရုံခံနိုင်စွမ်းမျိုး ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ လင်းယွမ်ကလည်း အံ့မခန်း ဖြစ်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ သူကိုယ်တိုင် ဓားမြီး ပင်လယ်မြွေနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့လျှင်ပင် ထိုတိရစ္ဆာန်ကို ရိုက်သတ်ပစ်ရုံသာ ပြုလုပ်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းက နှလုံးအမြူတေကို သန့်စင်ထားလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ တွေးမိမည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ လင်းယွမ်ကိုယ်တိုင်ပင် ဤကဲ့သို့သော ခေါက်ချိုး ဟင်းလင်းပြင်ကြီးသည် ရေပေါ်ကျွန်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>လူအားလုံး၏ အသိအမြင်တွင် ရေပေါ်ကျွန်းများ အားလုံးသည် မြူခိုးမြို့တော်ကဲ့သို့ ရေပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်နေသည့် ဒြပ်ရှိ ကျွန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟုသာ ထင်မှတ်ထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်တွင်လည်း ယခုလက်ရှိ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသော ရေပေါ်ကျွန်းများသည် ဤအမျိုးအစားများသာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်း ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသော ရေပေါ်ကျွန်းများသာမက မြူခိုးမြို့တော်ပါမကျန် အားလုံးသည် စစ်မှန်သော အဓိပ္ပါယ်အရ ရေပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်နေသည့် ကျွန်းများသာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့မဟုတ်လျှင် "ရေပေါ်ကျွန်း" ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ကျန်တဲ့ ဒီသန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ တည်နေရာတွေကို ခဏနေရင် ငါ့ကို ပြောပြ... ငါ တစ်ကောင်ချင်းစီ သိမ်းသွင်းလိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မှာကြားလိုက်သည်။ လတ်တလော အခြေအနေအရဆိုလျှင်လည်း သူတစ်ဦးတည်းသာ ဤမျိုးရိုးဗီဇ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများကို နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းအချိန်များတွင် ရှောင်မောင်းတောင်၌ အခြေခံအဆောက်အအုံ တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းများကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် စတင် လုပ်ဆောင်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင်မှ လူများ ပါဝင်လာသဖြင့် ဤအခြေခံအဆောက်အအုံ တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းများသည် ယဉ်ပါးကျွမ်းကျင်နေပြီးသား ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ရှောင်မောင်းတောင်သည် ထိုက်ယန်တောင်၊ မိန်တောင်တို့လောက် မမြင့်မားသော်လည်း ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်၏ ရေမျက်နှာပြင် နိမ့်ကျမှုကြောင့် ရှောင်မောင်းတောင်၏ အသုံးပြုနိုင်သော မြေနေရာမှာလည်း မသေးငယ်လှချေ။</p> <p> </p> <p>အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရလျှင် စီမံကိန်းအားလုံးကို ထိုက်ယန်တောင်အား အတုယူ၍ ဆောင်ရွက်ရသဖြင့် အလွန် ရိုးရှင်းလွယ်ကူသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်ဘက်တွင်မူ အရှိန်မြှင့်တင်လိုက်ကာ သုံးရက်ဟူသော အချိန်တိုအတွင်း၌ ကျန်ရှိနေသော မျိုးရိုးဗီဇ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများ အားလုံးကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမျှသာမက ၎င်းတို့၏ သွေးအဆီအနှစ် အချို့ကိုလည်း အလွယ်တကူ ထုတ်ယူသွားခဲ့သေးသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ထိုသန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများသည် အားအင်ကုန်ခမ်းကာ လုံးဝ လိမ္မာရေးခြား ရှိသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာအားလုံးကို ပြီးစီးသွားမှသာ လင်းယွမ်က လက်စသတ်ကာ ရှောင်မောင်းတောင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီဘက်က မျိုးရိုးဗီဇ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေကို ငါ အားလုံး သိမ်းသွင်းပြီးပြီ... လောလောဆယ်တော့ သူတို့ရဲ့ အရင် နေတဲ့နေရာတွေမှာပဲ ဆက်နေခိုင်းထားတယ်"</p> <p> </p> <p>"သူတို့ရဲ့ သွေးအဆီအနှစ်တွေကို အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်လာတဲ့အခါကျမှ တစ်ကြိမ် သွားဖောက်ထုတ်လိုက်ရုံပဲ"</p> <p> </p> <p>"အရမ်းကြီး ခဏခဏ မလုပ်မိအောင်တော့ သတိထားပေါ့"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က လီချင်းဟွာအား သေချာစွာ မှာကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာက ခါးသီးစွာ ပြုံးရင်း ပြောသည်။ "ဒီသွေးအဆီအနှစ် ထုတ်ယူတဲ့ ကိစ္စက ဆရာလင်းပဲ လုပ်နိုင်မှာပါ... ကျွန်တော့်ရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးက အမှတ် ၇၀ မပြည့်ခင်တော့ မသွားတာ ပိုကောင်းပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းယွမ်လည်း ရယ်မောလိုက်ကာ ပြောဆိုသည်။ "မင်း အခု ရှင်းမြွေမိစ္ဆာရဲ့ နှလုံးသားအခန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီပဲ... အဲ့ဒီထဲမှာ မင်း သန့်စင်ဖို့အတွက် ဟင်းလင်းပြင် သွေးသလင်းကျောက် အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ရှိနေတော့ အမှတ် ၇၀ ပြည့်ဖို့က အရမ်းမြန်မှာ"</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာက ချက်ချင်း ရယ်မောလိုက်ကာ ပြောသည်။ "သွေးသလင်းကျောက်တွေကိုချည်းပဲ အပြည့်အဝ အားကိုးနေလို့ မရဘူးလေ... ကိုယ်တိုင်လည်း သေချာလေ့ကျင့်ချင်သေးတယ်... အပြင်ဘက်အရာတွေကို အရမ်း အားကိုးပြီး မြှင့်တင်နေရင် ကိုယ့်ရဲ့ အစွမ်းအပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ကျဆင်းသွားမှာ စိုးရိမ်ရတယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သူ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောဆိုသည်။ "မင်းမှာ ဒီလို အသိအမြင်မျိုး ရှိတာ အရမ်း ကောင်းတာပေါ့... အနာဂတ်မှာ မင်းရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေက နိမ့်ကျနေမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ တောင်အောက်ရှိ အလုပ်များနေသော လူအုပ်ကြီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာလင်း... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် တကယ်တော့ ကျွန်တော်က အပေါ်ယံဆန်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ... ဘယ်လောက်အထိ အောင်မြင်ရမယ် ဆိုတာမျိုးကို မတွေးဖူးပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"အစတုန်းကတော့ ကျွန်တော် အသက်ရှင်ဖို့လောက်ပဲ တွေးခဲ့တာ"</p> <p> </p> <p>"နောက်ပိုင်းကျတော့ ဗိုက်ဝဖို့ပဲ တွေးခဲ့ပြန်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ဆရာလင်းနဲ့ တွေ့ပြီး ထိုက်ယန်တောင်ထဲ ရောက်လာတဲ့ အချိန်ကျမှပဲ ကျွန်တော် ဒီထက်ပိုပြီး တစ်ခုခု လုပ်နိုင်သေးတယ်လို့ ခံစားလာရတာ"</p> <p> </p> <p>"ဒီရေကြီးရေလျှံမှုတွေကြားမှာ ခိုကိုးရာ နေရာလေးတစ်ခုတော့ ရှိချင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းတွေကိုလည်း ကောင်းကောင်း ကာကွယ်ပေးချင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းယွမ်လည်း ရယ်မောလိုက်ကာ ပြောဆိုသည်။ "လူတိုင်းက မွေးကတည်းက ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ ပါမလာတတ်ကြပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"လူတွေရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေက အချိန်နဲ့အမျှ ပြောင်းလဲနေတတ်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေ ကြီးမားလာတဲ့အခါ လိုချင်တပ်မက်မှုတွေကလည်း ကြီးမားလာမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>"လိုချင်တဲ့ အရာတွေကလည်း သဘာဝကျကျ ပိုများလာမှာပဲလေ"</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ဆန္ဒတွေကို ပိတ်ပင်မထားနဲ့... အခုလို ရေလွှမ်းမိုးနေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးမှာ ဘာမဆို ဖြစ်နိုင်နေပြီပဲ"</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာက လင်းယွမ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုသည်။ "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် ဆရာလင်းကို တစ်ခွန်းတော့ ပြောချင်သေးတယ်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာလင်း"</p> <p> </p> <p>"တကယ်လို့ အဲ့ဒီတုန်းကသာ ဆရာလင်း သက်ညှာမပေးခဲ့ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် အသက်မရှိတော့ဘူးဆိုတာ သိတယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သူ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောကာ ရယ်မောရင်း လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။ "မတိုက်ခိုက်ဘဲနဲ့ မသိကျွမ်းဘူး ဆိုသလိုပါပဲကွာ... အားလုံးကလည်း ကောင်းကောင်း အသက်ရှင်နိုင်ဖို့အတွက်ချည်းပါပဲ"</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာလည်း ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... ကောင်းကောင်း အသက်ရှင်နိုင်ဖို့အတွက်ပဲ"</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦး အချင်းချင်း ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ကြပြီး သူရဲကောင်းအချင်းချင်း အသိအမှတ်ပြု နားလည်မှုမျိုးကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာ၏ စိတ်နေသဘောထားကလည်း လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>အရင်က သုံ့ပန်းဘဝမှသည် ထိုက်ယန်တောင်၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီး ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်အထိပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့မှ နုတ်ထွက်ကာ ချင်းဟွာ စက္ကူစက်ရုံကို ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့ပြီး သူသည် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါတွင်မူ လင်းယွမ်ထက်ပင် ခြေတစ်လှမ်း ဦးစွာ ကိုယ်ပိုင် ရေပေါ်ကျွန်းတစ်ကျွန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အောင်မြင်မှုများက အနာဂတ်တွင် လုံးဝ နိမ့်ကျနေမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>သူသည်လည်း ဤအရာအားလုံးက လင်းယွမ်၏ အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့သော ကျေးဇူးကြောင့်ဆိုသည်ကို ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနားလည်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ဆရာလင်းနောက်သို့ လိုက်ပါကာ ထိုက်ယန်တောင်သို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းကြောင့်သာ ဤရေလွှမ်းမိုးဘေး ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် သူ၏ ပြုမူနေထိုင်ပုံ စည်းမျဉ်းများကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ပုံဖော်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့မဟုတ်ပါက အခြားသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများစုကဲ့သို့ သူသည်လည်း တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ကာ ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်ရေးအတွက် နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အသုံးပြုမည့် လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာမည်လား ဆိုသည်ကို ပြောရခက်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆရာလင်းနှင့် ထိုက်ယန်တောင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကသာ သူ့ကို "ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်း" ဟူသော တာဝန်သိစိတ် တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးထဲတွင်လည်း နွေးထွေးမှုဆိုတာ ရှိနေသေးကြောင်းနှင့် ရည်မှန်းချက်တူညီသော သူများနှင့်အတူ လက်တွဲကာ အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန် ကြိုးစား ရုန်းကန်သွားနိုင်ကြောင်းကို သူ့အား သိရှိနားလည်စေခဲ့လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save