Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၅၂၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">တင်းယန်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>တင်းယန်က အလွန်အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမက လင်းယွမ်၏ အဓိက အရည်အသွေးသည် စိတ်စွမ်းအင်ဖြစ်မည်ဟု အမြဲတမ်း ထင်မှတ်ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အမျိုးအစားစုံလင်လှသော အစွမ်းများကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် ထိုအစွမ်းများအားလုံးသည် စိတ်စွမ်းအင် အရည်အသွေးအပေါ် အခြေခံထားကြောင်း သိသာထင်ရှားနေသည်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ အစောပိုင်းကာလများက လင်းယွမ်အား ခွန်အားအမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်မည်ဟုလည်း သူမ ခန့်မှန်းခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မိန်တုဥယျာဉ်တွင် ရှိစဉ်က လင်းယွမ် အစောဆုံး မဲနှိုက်ရရှိခဲ့သည်မှာ ခွန်အား အရည်အသွေးမှတ်ပင် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>သူတို့ရှေ့တွင်လည်း ခွန်အားကြီးမားသည့် အသွင်ကို ပြသခဲ့ဖူးပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လင်းယွမ်၏ အခြားသော အရည်အသွေးများ မြင့်တက်လာကာ ရရှိလာသည့် အစွမ်းများမှာလည်း ပိုမိုများပြားလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် တင်းယန်တို့အဖွဲ့က လင်းယွမ်၏ အဓိက အရည်အသွေးနှင့် ပတ်သက်၍ ခန့်မှန်းချက်များ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့ထဲမှ မည်သူကမျှ လင်းယွမ်အား သွားရောက် မေးမြန်းခြင်းမျိုး မပြုလုပ်ခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ လူတိုင်း၏ ကိုယ်ပိုင်လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း အားလုံးက ကောင်းစွာ သိနားလည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တင်းယန်နှင့် လင်းယွမ်တို့ အတူတကွ နေထိုင်ကြသည့်တိုင်အောင် သူမက လင်းယွမ်အား ဤအကြောင်းအရာများကို တစ်ခါမျှ မမေးမြန်းခဲ့ဖူးချေ။</p> <p> </p> <p>ရန်မေပင်လျှင် ထိုအကြောင်းကို မေးမြန်းခဲ့ခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ပြောလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ နေ့တိုင်း အလကား အချိန်ဖြုန်းနေတယ်လို့ နင် ထင်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>တင်းယန်က နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်ကာ ပြောလာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်လို့လား... ရှင်က နေ့တိုင်း အပျော်အပါးတွေနဲ့ အချိန်ကုန်နေတယ်လို့ပဲ ကျွန်မက တကယ် ထင်နေတာ... မဟုတ်ရင် လင်းယွီကျွန်းက ညီအစ်မနှစ်ယောက် ကိစ္စကို ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ"</p> <p> </p> <p>စကားလမ်းကြောင်းလွှဲပုံမှာ အလွန်ပင် ချောမွေ့လွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အလျင်အမြန်ပင် ဖြေရှင်းလေသည်။</p> <p> </p> <p>"သူတို့က ငါတို့ ရပ်ကွက်ထဲက အိမ်နီးချင်းတွေ... ငါ ဒီနေ့ဒီအချိန်ထိ ရပ်တည်နိုင်တာက နေ့တိုင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်နေလို့ပဲ"</p> <p> </p> <p>"ကြည့်လေ... နင်က ဒီလို အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးတွေမှာပဲ စိတ်ရောက်နေလို့ အခုလို နောက်ကောက်ကျန်နေတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>တင်းယန်၏ မျက်နှာလေးမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် ရိုက်ပုတ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမကိုယ်တိုင် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်တောင် လင်းယွမ်၏ အကာအကွယ်ကို မချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဒေါသပိုထွက်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သူမနှင့်အတူ လေထဲတွင် အတန်ကြာအောင် "လုံးထွေးသတ်ပုတ်" နေပြီးမှ နွယ်ကြိုးတံတားအနီးသို့ ပြန်လည်ပျံသန်းလာကာ ဆုန့်ဝမ်၊ တုံယန်တို့နှင့် သွားရောက် ပူးပေါင်းခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆုန့်ဝမ်က ရယ်မောရင်း မေးလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုလင်း... အခု အမတင်းက အရမ်း တော်မနေဘူးလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်ကလည်း ရယ်မောရင်း တုံ့ပြန်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"တော်တာပေါ့... သူ့ယောက်ျားကိုတောင် ခိုးပြီး တိုက်ခိုက်ရဲနေပြီပဲ"</p> <p> </p> <p>တင်းယန်က ချက်ချင်းပင် သူ့အား မျက်စောင်းထိုးကာ ပြောလေသည်။</p> <p> </p> <p>"စစ်မြေပြင်မှာ သံယောဇဉ်ဆိုတာ မရှိဘူး"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ကြက်သေ သေသွားသော်လည်း ချက်ချင်း အသိဝင်လာကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ဟစ်အော်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အရိုက်ခံချင်နေပြီလား"</p> <p> </p> <p>သူက တင်းယန်ကို လှမ်းဖမ်းရာ တင်းယန်က အမြန် ထွက်ပြေးရန် ပြင်လေသော်လည်း သူမ၏ တင်ပါးပေါ်သို့ သူ၏ လက်ဝါးချက်တစ်ချက် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် "ဖြန်း" ဟူသော ပြတ်သားသည့် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>တုန်ခါသွားသော တင်အလှကြောင့် လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် ရမ္မက်မီးတောက်များ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>တင်းယန်မှာလည်း ပါးပြင်များ ရဲတက်သွားပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် နှုတ်ခမ်းကိုက်ထားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘေးနားရှိ ဆုန့်ဝမ်နှင့် တုံယန်တို့မှာလည်း တခစ်ခစ်ဖြင့် အဆက်မပြတ် ရယ်မောနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးက လင်းယွမ်၏ လက်မောင်းများကို ဘယ်ညာ တစ်ဖက်စီ ဖက်တွယ်ထားရင်း အော်ဟစ်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အမတင်း... မြန်မြန် ပြန်ရိုက်... ကျွန်မတို့ သူ့ကို ဖမ်းထားပေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တင်းယန်က အံကြိတ်ကာ အော်ပြောလေသည်။</p> <p> </p> <p>"သေချာဖမ်းထား... ဒီနေ့ သူ့ဘောင်းဘီကို မချွတ်ရရင် မကျေနပ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ဆုန့်ဝမ်က "ခွိ" ခနဲ အသံထွက်ကာ အသံထွက် ရယ်မောလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တုံယန်၏ မျက်နှာလေးမှာ နီရဲသွားသော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မျက်လုံးလေးများ အရောင်လက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်မှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်သွားကာ ငိုရခက် ရယ်ရခက် ဖြစ်နေသည်။ ဤအရူးမလေးများက တကယ်ကြီး လုပ်ရဲကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူက ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းပြီး သူတို့တစ်သိုက်ကို သုမာရု ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖန် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် အိမ်တွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မီးဖိုချောင်ထဲတွင် ရန်မေက ဟင်းချက်နေပြီး စားပွဲပေါ်၌ အငွေ့တထောင်းထောင်း ထနေသော ထမင်းဟင်းများ ခင်းကျင်းထားပြီးဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အသံကြားသဖြင့် ရန်မေက မီးဖိုချောင်ထဲမှ ခေါင်းပြူကြည့်ရာ လင်းယွမ်တို့ ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ပန်းပွင့်လေးတစ်ပွင့်လို ပြုံးရွှင်သွားကာ အော်ပြောလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ခဏလေးနော်... ဟင်းတစ်ခွက်ပဲ ကျန်တော့တယ်"</p> <p> </p> <p>ဆုန့်ဝမ်က လှမ်းအော်လေသည်။ "အမမေ... ညီမ လာကူပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>တုံယန်ကလည်း ဝင်ပြောသည်။ "ကျွန်မ ထမင်းသွားခူးပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ယောက်က မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးဝင်သွားကြပြီးနောက် ရန်မေအား စောစောက တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် အခြေအနေများကို တတွတ်တွတ်နှင့် ပြောပြနေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဧည့်ခန်းထဲရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင်မူ လင်းယွမ်နှင့် တင်းယန် နှစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တင်းယန်က စားပွဲပေါ်ရှိ ငှက်ပျောသီးတစ်လုံးကို အခွံနွှာရင်း လင်းယွမ်ထံသို့ ကမ်းပေးကာ မေးလေသည်။ "ရှေ့ဆက်ပြီး ရှင် ဘာတွေ စီစဉ်ထားသေးလဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သူမအား တစ်ချက်ကြည့်ပြီး သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါရမ်းရင်း ပြောလေသည်။ "ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ အင်အားက မလုံလောက်သေးဘူး... မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ အရမ်း နည်းပါးနေသေးတယ်... ငါတို့ဆီမှာ အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေ ပိုပြီး လိုအပ်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် ဖြစ်နေရင်တောင်မှ အားနည်းတာနဲ့ အားကြီးတာဆိုပြီး ကွာခြားချက်တွေ ရှိသေးတယ်... နင်က အခုမှ အဆင့်တက်ထားတာဆိုတော့ အရမ်း မလောနဲ့... လက်ရှိ အစွမ်းတွေကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်အောင် လုပ်ပြီး နင့်ရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို သေချာ လေ့လာဦး... အရည်အသွေးမှတ်တွေကို စောစော မြှင့်တင်နိုင်တာကမှ လမ်းကြောင်းမှန်ပဲ"</p> <p> </p> <p>"နောက်ဆိုရင် ငါတို့ ထိုက်ယန်တောင်က မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ ပေါများလာမယ့် ခေတ်တစ်ခုကို ရောက်လာလိမ့်မယ်... ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ဘက်မှာလည်း မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ ဆယ်ကောင်ကျော်လောက်ကို ငါတို့ ဖမ်းဆီးထားပြီးပြီ"</p> <p> </p> <p>"သေချာ စီမံခန့်ခွဲနိုင်မယ်ဆိုရင် ရှေ့လျှောက် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ သွေးအဆီအနှစ်တွေကို အဆက်မပြတ် ရရှိလာလိမ့်မယ်... သုတေသနနဲ့ ဖွံ့ဖြိုးရေးဌာနဘက်ကလည်း မျိုးရိုးဗီဇ မီးဖိုတွေကို ပိုပြီး တည်ဆောက်နေကြတယ်"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့တွေ ပိုပြီး များပြားလာလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ တင်းယန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အရောင်တစ်ချက် လက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမကိုယ်သူမ ပေါ့ဆနေ၍ မဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အနာဂတ်တွင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့များ ပိုမို များပြားလာမည်ဖြစ်ပြီး ထိုက်ယန်တောင်မှ အစွမ်းပိုင်ရှင်များထဲတွင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့်သူ အရေအတွက်မှာလည်း ပိုမို များပြားလာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>လက်ရှိအချိန်တွင် သူမက ခြေတစ်လှမ်း သာနေသေးသော်လည်း အကယ်၍ ပေါ့ဆမိပါက နောက်မှ လိုက်လာသူများ၏ ကျော်တက်ခြင်းကို အချိန်မရွေး ခံရနိုင်ချေရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်း လေးနက်သွားပြီး ပြောလေသည်။ "ရှင် ပြောတာ မှန်တယ်... ကျွန်မရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို သေချာ လေ့လာဖို့ အချိန်လုရတော့မယ်... တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းအသစ်တွေ ထပ်ပြီး ဖန်တီးနိုင်ဖို့လည်း နည်းလမ်းရှာရဦးမယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါ့အပြင် အဓိက အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ဖို့ ကိစ္စကရော"</p> <p> </p> <p>ထိုအကြောင်းကို ပြောရင်း သူမက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ မနေနိုင်ဘဲ ဆက်ပြောလေသည်။ "ကျွန်မ အရည်အသွေးတွေကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် သွေးသားအဆီအနှစ်တွေကို နည်းနည်းလောက် ပိုစားသင့်တယ်လို့ ရှင် ထင်လား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါရမ်းရင်း ပြောသည်။ "ငါကတော့ အဲ့ဒီလို လုပ်ဖို့ အကြံမပေးချင်ဘူး... မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့အဆင့် သွေးသားတွေကို အရမ်းများများ စားလိုက်ရင် မလိုလားအပ်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇ အရောအနှောတွေ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို အများကြီး ရောက်သွားနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် အခုအချိန်အထိတော့ မျိုးရိုးဗီဇ အရောအနှောတွေကြောင့် ကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်တာမျိုး ကျွန်မ မတွေ့ရသေးပါဘူး... အဓိက အရည်အသွေး အမှတ် ၅၀ ကျော်သွားတဲ့သူတွေ အားလုံးလိုလို မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းနိုင်ကြတာပဲလေ" တင်းယန်က မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောလေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများ၏ သွေးသားများကို မစားသုံးပါက သူမသည် အခြားသူများထက် မသိမသာ နောက်ကျကျန်ရစ်နေမည် ဖြစ်သောကြောင့် သူမ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါရမ်းပြသည်။ "အခုအချိန်မှာ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မမြင်ရသေးပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာလည်း မမြင်ရဘူးလို့ ပြောလို့မရဘူး"</p> <p> </p> <p>"အစွမ်းတွေ နိုးထလာတုန်းက သေရေးရှင်ရေး အန္တရာယ်တစ်ကြိမ်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသလို အခု မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းတဲ့ အချိန်မှာလည်း မျိုးရိုးဗီဇ အရောအနှောတွေရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရဦးမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>"မျိုးရိုးဗီဇ အရောအနှောတွေရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုပြီး ပြင်းထန်လာမယ်လို့ ငါ အမြဲတမ်း တွေးမိနေတယ်"</p> <p> </p> <p>"မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ရဲ့ အထက်မှာ ဘယ်လို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းမျိုး ရှိနေဦးမလဲ... မျိုးရိုးဗီဇ အရောအနှောတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပိုပြီး တင်းကျပ်တဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေများ ရှိလာနိုင်မလား"</p> <p> </p> <p>"တစ်ခဏတာ မြန်ဆန်ဖို့အတွက် အနာဂတ်ရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်မယ်ဆိုရင် မတန်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"အဓိက အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက်က... သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ သွေးသားကို စားသုံးတဲ့ လမ်းကြောင်း တစ်ခုတည်း ရှိတာမှ မဟုတ်တာ"</p> <p> </p> <p>"သန့်စင်မှုနှုန်း မြင့်မားတဲ့ စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေကို စုပ်ယူတာကလည်း တကယ်တော့ နည်းလမ်းတစ်ခုပါပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် လုံလောက်တဲ့ သန့်စင်မှုတော့ ရှိဖို့ လိုအပ်တယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သတိပေးလေသည်။</p> <p> </p> <p>တင်းယန်က သံသယဖြင့် မေးလာသည်။ "ဘာလို့လဲ... သာမန် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေကိုရော စုပ်ယူလို့ မရဘူးလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါရမ်းပြသည်။ "အရင်တုန်းက ထိုက်ယန်တောင် သတ္တုတွင်းဒေသက ခေါင်းဆောင်ကို နင် မှတ်မိသေးလား"</p> <p> </p> <p>"ဟို ထျန်ဝေကို ပြောတာလား"</p> <p> </p> <p>တင်းယန်က မေးလေသည်။ သူမအနေဖြင့် ယခင်က ထိုက်ယန်တောင်ရှိ အင်အားစုကြီး လေးခုအနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သော သတ္တုတွင်းဒေသ ခေါင်းဆောင်ကို ကောင်းကောင်း မှတ်မိနေသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်က ဤသတ္တုတွင်းဒေသ ခေါင်းဆောင်သည် အင်အားစုကြီး လေးခုထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံးသူ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မီးဓာတ်အစွမ်းနှင့် ပေါက်ကွဲသင်္ကေတတို့ကို ပေါင်းစပ်ထားသဖြင့် သိုင်းဘုရင်ဂေဟာမှ ဝူမုန့်ပင်လျှင် အလွယ်တကူ မရန်စရဲသည့် အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "သူပဲပေါ့... ငါ သူ့ကို စပြီး တိုက်ခိုက်တုန်းက သူ့ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေက သိသိသာသာကို မူမမှန်ဘူးဆိုတာ သတိထားမိခဲ့တယ်"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီအချိန်ကတည်းက သူ့အစွမ်းတွေ ဒီလောက်မြန်မြန် တက်လာပြီး ထူလုံ၊ ဝူမုန့်နဲ့ လီယွဲ့ဖုန်းတို့ သုံးယောက်စလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်လောက်တဲ့ အထိ ဖြစ်လာတာက... မီးဓာတ် အရည်အသွေး စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေကို အမြောက်အမြား စုပ်ယူထားလို့ပဲ ဖြစ်မယ်ဆိုတာ ငါ ခန့်မှန်းမိခဲ့တယ်"</p> <p> </p> <p>"နောက်ပိုင်း ငါနဲ့ ပါမောက္ခ လီဟန်ကျုံးတို့အဖွဲ့ ဒီပြဿနာကို အတူတူ သုတေသန လုပ်ကြည့်တော့... စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေထဲက စွမ်းအင်တွေကို စွမ်းအင် အရင်းအမြစ်အနေနဲ့ အသုံးပြုပြီး သင်္ကေတတွေအတွက် စွမ်းအင် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တယ် ဆိုတာကို တွေ့ခဲ့ရတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူမယ်ဆိုရင်တော့... မလိုအပ်တဲ့ အညစ်အကြေးတွေ အနည်းနဲ့အများတော့ ပါလာလိမ့်မယ်... အဲ့ဒီ အညစ်အကြေးတွေက တကယ်တမ်း ဘယ်လို သက်ရောက်မှုတွေ ရှိလာမလဲ ဆိုတာကတော့ မသေချာသေးဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် အခြေခံအားဖြင့် သေချာတာတစ်ခုက... မီးဓာတ် အရည်အသွေး စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေထဲမှာ ပါတဲ့ အညစ်အကြေးတွေက... လူကို စိတ်ဆတ်စေပြီး စိတ်မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေနိုင်သလို ဒေါသကြီးပြီး စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်အောင် ဖန်တီးပေးနိုင်တယ် ဆိုတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေထဲက စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြီး အစွမ်းမြှင့်တင်ဖို့ မဖြစ်မနေ လိုအပ်လာမယ်ဆိုရင်... အကောင်းဆုံးကတော့ သန့်စင်ပြီးမှ စုပ်ယူတာ အကောင်းဆုံးပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါမှမဟုတ်... သန့်စင်မှုနှုန်း မြင့်မားတဲ့ စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူတာ ပိုကောင်းမယ်"</p> <p> </p> <p>တင်းယန်က အလျင်အမြန်ပင် မေးလေသည်။ "သန့်စင်တာက... ဘယ်လို လုပ်ရမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ပါမောက္ခ လီဟန်ကျုံးတို့ နည်းလမ်းရှာနေကြတယ်... ယေဘုယျ အကြံဉာဏ်တော့ ရှိနေပြီ... ဒါပေမယ့် စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်ဖို့ လိုသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>လီဟန်ကျုံးတို့တွင် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးများကို သန့်စင်ရန် အကြံဉာဏ်များ အမှန်တကယ်ပင် ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာမှာ သင်္ကေတ အစီအရင်များကို အသုံးပြု၍ စွမ်းအင်ကျောက်တုံးများ အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို ထုတ်ယူနိုင်ရန် ကြိုးစားကြည့်ပြီးနောက် လူလုပ် သိပ်သည်းဆမြင့်မားသော သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် နယ်မြေတစ်ခု ဖန်တီးရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က သူတို့၏ သုတေသနမှာ နယ်မြေသော ပြဿနာတစ်ခုတွင် တစ်ဆို့နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ခိုင်မာပြီး လုံခြုံစွာ ပိတ်လှောင်ထားနိုင်သည့် နယ်မြေ တစ်ခု မရှိပါက ထုတ်ယူလိုက်သော စွမ်းအင်များ အလွယ်တကူ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားမည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအင်များ လွင့်စင်သွားပါက သိပ်သည်းဆ မြင့်မားသည့် စွမ်းအင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးနိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာလည်း သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါတွင်တော့ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ လင်းယွမ်၏ သုမာရု ဟင်းလင်းပြင် ပင်ကိုယ်အစွမ်းက ထိုပြဿနာကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အနေဖြင့် သေးငယ်သော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ လုံခြုံသော နေရာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးရုံသာ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးမှ သန့်စင်ထားသော စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ခြင်းဖြင့် သုမာရု ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းရှိ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် သိပ်သည်းဆကို မြင့်တက်လာစေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဖြင့် ကျင့်ကြံသူများအနေနှင့် ဤလုံခြုံသော ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ လေ့ကျင့်နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ စွမ်းအင်ကျောက်တုံးများ အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို မည်သို့ သန့်စင်ရမည်နည်း ဆိုသည်ပင်။</p> <p> </p> <p>လက်ရှိတွင် ဤပြဿနာကို လီဟန်ကျုံးက ဦးဆောင်ကာ ရှန်ယွင်ရှီ အစရှိသူများနှင့်အတူ နည်းလမ်းရှာဖွေ ဖြေရှင်းနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တင်းယန်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလေသည်။ "နည်းလမ်းရှိရင် ရပါပြီ"</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ရင် ကျွန်မဘာသာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လေ့ကျင့်နေရတာက တကယ်ကို နှေးလွန်းတယ်လို့ ခံစားနေရတာ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ရယ်မောရင်း ပြန်ဖြေလေသည်။ "ကောင်းတဲ့အရာဆိုတာ အချိန်ယူရတာပဲလေ... လေ့ကျင့်တဲ့ နေရာမှာလည်း အရမ်း မလောပါနဲ့... အခုဆို နင်က တခြားသူတွေထက် အများကြီး ရှေ့ရောက်နေပြီပဲ"</p> <p> </p> <p>တင်းယန်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် နောက်ဆုံးဟင်းခွက်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရန်မေက ရယ်မောရင်း ပြောလေသည်။ "စကားမပြောကြနဲ့တော့... မြန်မြန် လာစားကြပါ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မတ်တတ်ရပ်ပြီး သူမအနားသို့ လျှောက်သွားကာ ပြုံးရင်း ပြောလေသည်။ "မွှေးနေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ရန်မေက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောလာသည်။ "ဘယ်ကသာ... ရှင် အရင်ကလည်း နေ့တိုင်း ဒါတွေပဲ စားနေရတာ... ဘာမှလည်း ထူးခြားမသွားပါဘူး"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မိန်းကလေးများအားလုံး ရှေ့တွင် သူမ၏ ပါးပြင်ကို တစ်ချက် နမ်းပြီး ရယ်မောကာ ပြောလေသည်။ "ကျွန်တော် ပြောတာက အမက အရမ်း မွှေးနေတာလို့ ပြောတာပါ"</p> <p> </p> <p>ရန်မေ၏ မျက်နှာလေးမှာ ချက်ချင်း နီရဲသွားပြီး သူ့အား အမြန် တွန်းဖယ်ကာ ပြောတော့သည်။ "အို... ထမင်းစားနေတာကို"</p> <p> </p> <p>သူမသည် ထိုနူးညံ့သိမ်မွေ့သော အိမ်ရှင်မလေးတစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင်။ အမိုးတစ်အောက်တည်း အတူနေထိုင်ကြသော ညီအစ်မကောင်းများ ရှေ့တွင်ပင် သူမက အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေတတ်ဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က တဟားဟား ရယ်မောကာ မိန်းကလေးများကို ထမင်းစားရန် ခေါ်ငင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆုန့်ဝမ်တို့အဖွဲ့က ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ဘက်ရှိ အခြေအနေများကို တစ်ယောက်တစ်ပေါက် မေးမြန်းကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာက နှလုံးအမြူတေကို သန့်စင်နိုင်ခဲ့ပြီး ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို ရရှိသွားကြောင်း ကြားသိရသောအခါ အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဆုန့်ဝမ်က မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောလေသည်။ "ဟင်းလင်းပြင် အမျိုးအစား ရေပေါ်ကျွန်းတစ်ခုဆိုတော့ ထိုက်ယန်တောင်ထက် ပိုပြီး လုံခြုံမနေဘူးလား"</p> <p> </p> <p>တုံယန်ကလည်း ဝင်မေးလေသည်။ "ဟုတ်တယ်နော်... ဒီရေကြီးရေလျှံမှုကြီးက မရပ်တန့်ဘူးဆိုရင်... မိုးသည်းကြီးမဲကြီး ဆက်ရွာနေဦးမယ်ဆိုရင် ထိုက်ယန်တောင်လည်း အနှေးနဲ့အမြန် ရေလွှမ်းမိုးခံရဖို့ ရှိနေတာပဲလေ"</p> <p> </p> <p>"ဟင်းလင်းပြင် အမျိုးအစား ရေပေါ်ကျွန်းတစ်ခု ရှိနေမယ်ဆိုရင်... ပြီးတော့ မိုးသက်မုန်တိုင်းတွေလည်း မရှိဘူးဆိုရင် အရမ်းကို လုံခြုံမနေဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ရန်မေကလည်း စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလာသည်။ "ဒါဆို ကျွန်မတို့ နောက်ပိုင်း အရေးကြီးတာတွေကို အဲ့ဒီ ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ ပြောင်းရွှေ့သင့်နေပြီ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါရမ်းပြသည်။ "အင်း... အဲ့ဒီလို အတွေးတော့ ရှိတယ်... နောက်ပိုင်း အရေးကြီးတဲ့ စီမံကိန်းတွေကို ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲက ရှောင်မောင်းတောင်ဆီ ပြောင်းရွှေ့ဖို့ ငါ စီစဉ်ထားတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒီတစ်ခေါက် ဘာသာရေး ဂိုဏ်းကြီးသုံးခု ပူးပေါင်းပြီး ထိုက်ယန်တောင်ကို ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်ခဲ့တာက ငါတို့ဆီမှာ ကာကွယ်ရေး အားနည်းနေတယ် ဆိုတဲ့ ပြဿနာကို သတိပြုမိစေခဲ့တယ်"</p> <p> </p> <p>"တကယ်လို့ ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာသာ ဆိုရင်... ဒီတစ်ကြိမ် အခုလောက်တောင် အထိနာမှာ မဟုတ်ဘူး... အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့က မြေမျက်နှာသွင်ပြင် အားသာချက်ကို အပြည့်အဝ ရရှိထားနိုင်မှာပဲ"</p> <p> </p> <p>တင်းယန်က အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း စကားစလေသည်။ "လင်းယွမ်... ဒီဟင်းလင်းပြင်ကြီးက လီချင်းဟွာ လက်ထဲမှာ ရောက်နေတာဆိုတော့..."</p> <p> </p> <p>သူမက ထိုနေရာအရောက်တွင် စကားရပ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သူမ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားပြီး ပြုံးကာ ခေါင်းခါရင်း ပြောလေသည်။ "အဲ့ဒီလောက် အများကြီး မတွေးပါနဲ့... သူ့ကို အသုံးချရတော့မှာဆိုတော့ သူ့ကို ယုံကြည်ရမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>"အစတုန်းက သူ့ကို ထိုက်ယန်တောင်ဆီ ဝင်ခွင့်ပြုခဲ့တုန်းကရော... ပြီးတော့ နောက်ပိုင်းမှာ သူက ချင်းဟွာ စက္ကူစက်ရုံကို တည်ထောင်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာကရော သူလည်း ငါတို့ရဲ့ ခံယူချက်တွေကို လက်ခံယုံကြည်လို့ပဲဆိုတာ ပြသနေတာပဲလေ"</p> <p> </p> <p>"ရည်ရွယ်ချက်ချင်း တူညီနေသရွေ့ ဘာပြဿနာမှ မရှိနိုင်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>တင်းယန်က မနေနိုင်ဘဲ ထပ်ပြောလာသည်။ "ဒါပေမယ့် ခေါင်းဆောင်နေရာ ပြဿနာကို ရှင် မတွေးဖူးဘူးလား"</p> <p> </p> <p>"ထိုက်ယန်တောင်မှာက ရှင်က ပကတိ အုပ်ချုပ်သူပဲ... ရှင်က လူတိုင်းကို ဦးဆောင်ပြီး ဒီခိုလှုံရေးစခန်းကို ကြိုးပမ်းတည်ဆောက်ခဲ့တာဆိုတော့ အားလုံးက ရှင့်ကို ကြည်ညိုကြတယ်လေ"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ရောက်သွားရင် အဲ့ဒီနေရာက လီချင်းဟွာ သန့်စင်ထားတဲ့ ရေပေါ်ကျွန်း ဖြစ်နေတယ်... ရှင်က ခေါင်းဆောင်နေရာကို ယူထားတုန်းပဲ ဆိုရင် သူ စိတ်ထဲမှာ မသက်မသာ ဖြစ်မနေဘူးလား"</p> <p> </p> <p>"တချို့ကိစ္စတွေက အစကတည်းက သေချာ မစဉ်းစားထားဘူးဆိုရင် နောက်ပိုင်း ပြဿနာအရင်းအမြစ်တွေ ဖြစ်လာမှာ စိုးရိမ်ရတယ်"</p> <p> </p> <p>သူမ၏ စကားများတွင်လည်း အကြောင်းပြချက် မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လီချင်းဟွာသည် လင်းယွမ် နောက်သို့ အစောဆုံး လိုက်ပါခဲ့သူများထဲမှ မဟုတ်ဘဲ လမ်းတစ်ဝက်မှ ထိုက်ယန်တောင်သို့ ဝင်ရောက်လာသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်ကမူ ရယ်မောပြီး ခေါင်းခါရင်း ပြောလေသည်။ "အကုန်လုံးကို အဲ့ဒီဘက် မပြောင်းရွှေ့ပါဘူး... သုတေသနနဲ့ ဖွံ့ဖြိုးရေးဌာန... ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဌာန... စိုက်ပျိုးရေးဌာန အစရှိတဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ဌာနတွေကိုပဲ ပြောင်းရွှေ့မှာပါ"</p> <p> </p> <p>"ထိုက်ယန်တောင် ဘက်ကိုတော့ နောက်ပိုင်း စစ်ရေးဆိပ်ကမ်းတစ်ခု အဖြစ် တည်ဆောက်သွားမယ်... တစ်ဖက်က စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေ တူးဖော်ရင်း တစ်ဖက်ကနေ ငါတို့ရဲ့ စစ်ရေးအင်အားကို လေ့ကျင့်ပေးသွားမယ်"</p> <p> </p> <p>"ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်က... အနာဂတ်မှာ ငါတို့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ နောက်တန်းစခန်း... ဗဟိုဌာနချုပ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် ထိုက်ယန်တောင်ကိုလည်း ငါတို့ စွန့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါ့အပြင် အနာဂတ်ကိစ္စကို ဘယ်သူက တပ်အပ် ပြောနိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"တကယ်လို့ အနာဂတ်မှာ ရေပေါ်ကျွန်းနောက်တစ်ခုနဲ့ ထပ်ကြုံလာရင်ကော... ကိုယ်တိုင်လည်း ရေပေါ်ကျွန်းတစ်ကျွန်းကို သန့်စင်နိုင်ကောင်း သန့်စင်နိုင်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ရယ်မောရင်း ပြောလေသည်။ လီချင်းဟွာက သစ္စာဖောက်မည့် အတွေးမျိုး တွေးလာမည်ကို သူ တစ်ခါမျှ စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သူ့၏စကားအတိုင်းပင် အကြွင်းမဲ့ စွမ်းအားကသာလျှင် ပကတိ ယုံကြည်မှုကို ဖန်တီးပေးနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူကိုယ်တိုင်လည်း ဟင်းလင်းပြင် အမျိုးအစား မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ လီချင်းဟွာ၏ ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းမှာ လင်းယွမ်ရှေ့၌ မည်သည့် အားသာချက်မျှ မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာသည် သူ့နည်းတူ အရည်အသွေးများ မြင့်တက်လာခဲ့လျှင်တောင် လင်းယွမ်၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် လင်းယွမ်အနေဖြင့် လီချင်းဟွာ၌ အခြားသော အတွေးအကြံများ ရှိလာမည်ကို လုံးဝ စိုးရိမ်ပူပန်နေမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် နောက်ပိုင်းတွင် ထိုက်ယန်တောင်ကို စစ်ရေးဆိပ်ကမ်းတစ်ခု အဖြစ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေမည် ဖြစ်ပြီး အနာဂတ် ရေပေါ်တံတားဆိပ်ကမ်းသည်လည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ အချင်းချင်း ဆက်သွယ်ဖလှယ်ရာ ဗဟိုဌာနတစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူကိုယ်တိုင် ဤနေရာတွင် အထိုင်ချကာ ထိုက်ယန်တောင်၏ စစ်ရေးအာဏာကို ချုပ်ကိုင်ထားမည်ဆိုပါက ဘာများ စိုးရိမ်စရာ ရှိတော့မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ရေလွှမ်းမိုးဘေးကြီး မတိုင်မီ အစောပိုင်း ကာလများကတည်းက ကြီးမြတ်သူများ ပြောဆိုခဲ့ဖူးပေသည်။</p> <p> </p> <p>သေနတ်ပြောင်းဝမှ အာဏာထွက်သည် ဟူ၍ပင်။</p> <p> </p> <p>သေနတ်ပြောင်းဝကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်မှတော့ ဘာများ စိုးရိမ်စရာ ရှိတော့မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save