Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၅၃၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆောင်းခိုရန် ပြင်ဆင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align: center;"> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါက နှင်းလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်ခိုင်က ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရာက လင်းယွမ် အစွမ်းသုံးထား၍ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ယံမှ ရေခဲမှုန်များ တကယ် ကျဆင်းလာခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရေလွှမ်းမိုးဘေးကြီး မတိုင်မီက ကျောက်ခိုင်တို့သည် ဤရေခဲမှုန်မျိုးကို "နှင်းစေ့" ဟု ခေါ်ဝေါ်လေ့ရှိကြပြီး အချို့ဒေသများတွင်မူ "နှင်းဆန်" (သို့မဟုတ်) "ဆန်နှင်း" ဟုလည်း ခေါ်ဆိုတတ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က ခပ်ဖွဖွလေး ညှစ်ကြည့်လိုက်ရာ နှင်းစေ့က ချက်ချင်း ကြေမွသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရာကို သူ မှတ်မိသည်။ ၎င်းက လေထုအထက်ပိုင်းရှိ ရေခိုးရေငွေ့များ အေးခဲသောလေထုနှင့် တွေ့ဆုံကာ အစိုင်အခဲဖြစ်သွားသော ရေခဲမှုန်များ ဖြစ်သည်။ အချင်းမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် သုညဒသမဝ၁ လက်မမှ သုညဒသမ၁ လက်မ ဝန်းကျင်ခန့် ရှိတတ်ပြီး စက်လုံး (သို့မဟုတ်) ကတော့ပုံသဏ္ဌာန် ရှိတတ်ကာ ပွရောင်းသော သဘောသဘာဝရှိသဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ဖိချေရုံဖြင့် ကြေမွသွားနိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ ကျဆင်းလာခြင်းက လေအေးများ ဝင်ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်စားပြုလေ့ရှိပြီး မကြာမီ နှင်းကျတော့မည့် လက္ခဏာရပ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆောင်းရာသီက ဤမျှ ရုတ်တရက်ကြီး ရောက်ချလာလိမ့်မည်ဟု ကျောက်ခိုင်က မည်သို့မျှ တွေးထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလေ၏။ "ဦးလေးမာတို့ကို ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်တွေ မြန်မြန်လုပ်ခိုင်းလိုက်ပါ... ဆောင်းရာသီ အပြည့်အဝ ရောက်မလာခင် အိမ်တွေကို အပြီးဆောက်ရမယ်... ပြီးတော့ ရေပေါ်တံတားကိုလည်း မြန်မြန် အပြီးသတ်ရမယ်... ရာသီဥတု အရမ်းအေးသွားရင် ရေထဲဆင်းပြီး အလုပ်လုပ်ဖို့ ခက်သွားလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ထားလိုက်တော့... ထိုက်ယန်တောင်က အထက်လူကြီးတွေ အားလုံးကို အခုချက်ချင်း အစည်းအဝေး ခေါ်လိုက်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အစည်းအဝေးကို တိုက်ရိုက် ခေါ်ယူရန်သာ ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>နှင်းစေ့များ ကျဆင်းလာခြင်းက ဆောင်းရာသီ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း အချက်ပြနေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင်ရှိ ဌာနအသီးသီးက မကြာမီ ရောက်ရှိလာတော့မည့် ဆောင်းရာသီအတွက် ချက်ချင်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤဆောင်းရာသီက ဖြတ်သန်းရ လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု လင်းယွမ်က ကြိုတင် ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ခိုင်က ဌာနအသီးသီးမှ တာဝန်ရှိသူများကို ခေါင်းဆောင်စံအိမ်သို့ အစည်းအဝေး လာတက်ရန် လူလွှတ်၍ အမြန် အကြောင်းကြားစေသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် ထိုက်ယန်တောင်မှ အထက်လူကြီးများက ထိုနေရာသို့ အလျင်အမြန် စုရုံးရောက်ရှိလာကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းဆောင်နေရာတွင် ထိုင်နေပြီး ရန်မေ၊ တင်းယန်၊ ဆုန့်ဝမ်၊ ဦးလေးမာ၊ အဒေါ်ကြီးလီ၊ ချိုင်ကြည် အစရှိသူတို့အားလုံး ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဌာန၊ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဌာန၊ စစ်ဆေးရေးဌာန၊ သတ္တုတူးဖော်ရေးဌာန၊ မွေးမြူရေးဌာန…</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ထိုက်ယန်တောင်သည် ကြီးငယ်မဟူ ဌာနပေါင်း နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်အထိ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဌာနတစ်ခုစီမှ ခေါင်းဆောင်နှင့် ဒုတိယခေါင်းဆောင်တို့က အသီးသီး နေရာယူ ထိုင်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကြီးမားကျယ်ဝန်းလှသော ခေါင်းဆောင်စံအိမ်၏ ဧည့်ခန်းကြီးကပင် အနည်းငယ် ကျပ်ညပ်နေသယောင် ထင်ရ၏။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က လေးနက်သော လေသံဖြင့် စတင် ပြောကြားလေသည်။ "ဆောင်းရာသီ ရောက်လာတော့မယ်... အားလုံးပဲ... အပြင်ဘက်မှာ နှင်းစေ့တွေ ကျနေပြီ... ရက်အနည်းငယ်လောက် ကြာရင် နှင်းမုန်တိုင်းတွေ အဖြစ် ပြောင်းသွားနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်တို့က ဆက်ပြီးတော့ ဆောင်းရာသီရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"အရင်က ရေးဆွဲခဲ့တဲ့ ဆောင်းရာသီ ကာကွယ်ရေး အစီအစဉ်အရဆိုရင် ပထမဆုံး အနေနဲ့ စားနပ်ရိက္ခာ သိုလှောင်ရေး ပြဿနာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဆုန့်ဝမ်... နင်တို့ စိုက်ပျိုးရေးဌာနက အရင် ပြောပြပါဦး"</p> <p> </p> <p>ဆုန့်ဝမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အစီရင်ခံစာတစ်စောင်ကို ကိုင်ကာ ပြောလေ၏။ "ဒါက ကျွန်မတို့ရဲ့ ဒီနှစ်ဝက်စာ အချက်အလက် အစီရင်ခံစာပါ... လတ်တလော စားနပ်ရိက္ခာပိုင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် ကြက်ခေါင်းဆန်၊ ပဲပိစပ်၊ ဂျုံနဲ့ ကန်စွန်းဥတွေကို ရိတ်သိမ်းပြီးသွားပါပြီ... ဒါပေမဲ့ စပါးစိုက်တာက နည်းနည်း နောက်ကျသွားတော့ ဆောင်းမဝင်ခင် ရိတ်သိမ်းနိုင်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"လက်ရှိ စားနပ်ရိက္ခာ စုစုပေါင်းက ပေါင် ၃.၃ သန်းကျော် ရှိပါတယ်... ဟင်းသီးဟင်းရွက်နဲ့ သစ်သီးဝလံတွေကတော့ အများကြီး လျော့နည်းပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ဆုန့်ဝမ်၏ အစီရင်ခံမှုကို ကြားပြီးနောက် လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်လာကြသည်။ ရိက္ခာ ပေါင် ၃.၃ သန်းဆိုလျှင် အချိန်အတော်ကြာအောင် စားသောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လင်းယွမ်ကမူ ထိုသို့ မတွေးခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ အစွမ်းနိုးထလာပြီးနောက် စားသောက်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန် ကြီးမားလာမည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤရိက္ခာ ပေါင် ၃.၃ သန်းမှာ နားထောင်ရသည်မှာ မနည်းလှသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အမှန်တကယ် များပြားလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုက်ယန်တောင်တွင် စားနပ်ရိက္ခာများသာ ရှိနေခြင်း မဟုတ်ချေ။ မွေးမြူရေးဌာနနှင့် သားသတ်ရုံတို့ကလည်း သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများ၏ သွေးသားများကို ရေရှည် ဝယ်ယူစုဆောင်းထားခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် သန္ဓေပြောင်းငါးများက လင်းယွမ်အတွက် နေ့စဉ် အမှတ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ပံ့ပိုးပေးနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုငါးများကို စက်ရုံသို့ ပို့ဆောင်ကာ အခြောက်အခြမ်းများ အဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အချို့ကိုမူ ထိုက်ယန်တောင်၏ ရေခဲတိုက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ထည့်ထားလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲတွင် ရေတွက်၍ မရနိုင်သော သန္ဓေပြောင်းငါးများ စုပုံနေသေးသည်ကိုတော့ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>စားသောက်ရေးဘက်တွင်မူ သူက အနည်းငယ်မျှပင် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိပေ။ ဤအရာများ မရှိလျှင်တောင်မှ သူ့ထံတွင် စနစ် ရှိသေးရာ အချိန်မရွေး အစားအသောက်များကို မဲနှိုက်ရယူနိုင်သေးသည်။</p> <p> </p> <p>သေချာပေါက် လက်ရှိတွင်မူ သူက အစားအသောက်များကို မဲနှိုက်ရန်အတွက် စနစ်ကို အသုံးမပြုတော့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက အလွန် ဖြုန်းတီးရာ ကျလွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်းတွင် သူက စိုက်ပျိုးရေးဌာနကို ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ဆီသို့ ပြောင်းရွှေ့ပေးသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆောင်းရာသီ ရောက်လာလျှင်လည်း ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်က သီးခြား ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခု ဖြစ်သည့်အတွက် သက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်ကျလျှင် ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ဘက်တွင် စားနပ်ရိက္ခာများ စိုက်ပျိုးမည်ဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သက်ကြီးရွယ်အိုများ၊ အားနည်းသူများနှင့် မသန်စွမ်းသူများကို ထိုဘက်သို့ ပို့ဆောင်ပေးကာ ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းဘက်တွင်မူ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းသော အစွမ်းပိုင်ရှင်များကို ချန်ရစ်ထားခဲ့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအခြေခံပေါ်တွင် စစ်သည်များကို လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးပြီး ထိုက်ယန်တောင်၏ စစ်တပ်တစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်သွားမည် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"လုပ်ထားတာ မဆိုးဘူး... စိုက်ပျိုးရေးဌာနက ဒီနှစ်မှာ စံပြကောင်း တစ်ခု လုပ်ပြနိုင်ခဲ့တာပဲ..."</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ထပ်ပြောလေ၏။ "ဆောင်းရာသီရဲ့ အပူချိန်က ဘယ်လောက်အထိ ကျဆင်းသွားမလဲဆိုတာ မသိရသေးဘူး... အနွေးဓာတ် ရရှိဖို့ အစီအမံတွေကို သေချာပေါက် ကောင်းကောင်း လုပ်ထားရမယ်"</p> <p> </p> <p>"သန္ဓေပြောင်း နေကြာပန်းတွေကို ဆက်ပြီး အားသွန်ခွန်စိုက် ပျိုးထောင် စိုက်ပျိုးကြပါ... အိမ်တိုင်းစေ့ ကိုယ်ပိုင် နေရောင်ခြည်ရတဲ့ အခန်းတွေ ရရှိလာအောင် ကြိုးစားပေးပါ"</p> <p> </p> <p>"ဦးလေးမာ... ဒီကိစ္စကို ခင်ဗျားကိုပဲ လွှဲလိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>မာကောချိုင်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ "စိတ်ချပါ... အခု ကျွန်တော်တို့ အသစ်ဆောက်ထားတဲ့ ဒီအိမ်ရာစီမံကိန်း အသုတ်မှာ နေရောင်ခြည်ရတဲ့ အခန်းတွေနဲ့ ကြမ်းပြင်အနွေးပေး စနစ်တွေ အကုန် တပ်ဆင်ပေးထားပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"နေရောင်ခြည်ရတဲ့ အခန်းထဲမှာ နေရောင်ခြည်သုံး ရေပူပေးစက်တွေကို တပ်ဆင်ထားပါတယ်... ရေပူကို အဆက်မပြတ် အပူပေးနိုင်ပြီး အခန်းထဲကို ရေပူ လည်ပတ်မှု စနစ်နဲ့ ထောက်ပံ့ပေးသွားမှာမို့ အခန်းတွင်း အပူချိန်ကို အာမခံနိုင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါတင်မကသေးဘူး... မောင်လင်းရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လက်ရှိ အိမ်ရာ လျှပ်စစ်မီး ထောက်ပံ့ရေး စနစ်ကလည်း လည်ပတ်နေပါပြီ... ပင်မ လျှပ်စစ်လိုင်းတွေကို ထိုက်ယန်တောင် ဈေးဝယ်စင်တာကြီးဘက်ကို ချိတ်ဆက်ထားပါတယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အစတုန်းက သူသည် အလွန်များပြားသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဖြင့် ထိုလျှပ်စစ်မီးစက်ကြီးကို လဲလှယ်ရယူခဲ့ပြီး ထိုက်ယန်တောင် ဈေးဝယ်စင်တာ၏ အောက်ဆုံးထပ်တွင် တပ်ဆင်ကာ တစ်တောင်လုံးအတွက် လျှပ်စစ်မီး ထောက်ပံ့ပေးရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်က စွမ်းအင်ကျောက်တုံး ရှားပါးမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ ဈေးဝယ်စင်တာ၊ မွေးမြူရေးဌာန၊ သားသတ်ရုံ စသည့် အရေးကြီး ဌာနများကိုသာ လျှပ်စစ်မီး ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်းတွင်မူ သတ္တုတွင်းနယ်မြေ၌ တူးဖော်ရေးလုပ်ငန်းများ အားကောင်းလာသည်နှင့်အမျှ တူးဖော်ရရှိလာသော သတ္တုရိုင်းများက ပိုပို၍ များပြားလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ လျှပ်စစ်မီး ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည့် ဧရိယာ ကျယ်ပြန့်လာပြီဖြစ်ရာ သာမန် လူနေအိမ်တိုက်ခန်းများအနေဖြင့်လည်း လျှောက်ထားရုံဖြင့် အိမ်အထိ လျှပ်စစ်မီးလိုင်းများ သွယ်တန်းနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သေချာပေါက် လျှပ်စစ်မီး သုံးစွဲရန်အတွက်မူ အမှတ်များ ပေးချေရမည် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ယခုအခါ သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဌာနဘက်တွင်လည်း တုံကျဲက လီဟန်ကျုံးစသည့် လူများ၏ အကူအညီဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဗို့အားပြောင်းစက်ကို တီထွင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးထဲရှိ စွမ်းအင်များကို လှုံ့ဆော်ကာ လျှပ်စစ်စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပြီး ဘက်ထရီကဲ့သို့ သယ်ဆောင်ရလွယ်ကူသော ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သည့် စွမ်းအင်အရင်းအမြစ် တစ်ခု ဖြစ်လာစေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ စတင် ထုတ်လုပ်နေပြီဖြစ်ပြီး မကြာမီ ပြင်ပသို့ ရောင်းချသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ် ကိုယ်တိုင်လည်း ဤဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဗို့အားပြောင်းစက်ကို သွားရောက် လေ့လာကြည့်ဖူးသည်။ အဓိက အသုံးပြုထားသည်မှာ လျှပ်စီးဓာတ် ပါဝင်သော သင်္ကေတအရိုး တစ်မျိုး ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသင်္ကေတအရိုးကို သန္ဓေပြောင်း ငါးရှဉ့်တစ်မျိုးထံမှ ထုတ်ယူရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အမြင့်ဆုံး ဗို့အားအနေဖြင့် ဗို့ခြောက်သောင်းအထိ ထုတ်လွှတ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>လီဟန်ကျုံးတို့အဖွဲ့က ထရန်စဖော်မာ (ဗို့အားပြောင်းစက်) ၏ အယူအဆကို အခြေခံကာ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်အမျိုးအစား ဗို့အားပြောင်းစက်ကို အောင်မြင်စွာ တီထွင်နိုင်ခဲ့ပြီး ဤသင်္ကေတအရိုးမှ ထုတ်လွှတ်သော ဗို့အားကို တည်ငြိမ်သော ဗို့အားတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးခြင်းဖြင့် ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>လျှပ်စစ်မီး တီထွင်နိုင်မှုက လူသားတို့ ယဉ်ကျေးမှု လူ့အဖွဲ့အစည်းဆီသို့ ချီတက်ရာတွင် အရေးကြီးသော ခြေလှမ်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင်၏ လျှပ်စစ်မီးစနစ် လွှမ်းခြုံနိုင်မှုအောက်တွင် ထိုက်ယန်တောင်၏ သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာ အဆင့်အတန်းက သေချာပေါက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာလိမ့်မည်ဟု လင်းယွမ် ယုံကြည်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မာကောချိုင် အစီရင်ခံစာ တင်သွင်းပြီးသွားပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် မွေးမြူရေးဌာနနှင့် သားသတ်ရုံတို့၏ အစီရင်ခံစာ တင်သွင်းရမည့် အလှည့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ဘက်ကလည်း ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ဆီသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ရည်ရွယ်ထားကြသော်လည်း ဤဘက်ရှိ မွေးမြူရေးခြံကိုမူ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားရဦးမည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်ပိုင်းတွင် စစ်တပ်တစ်ခု ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ခဲ့လျှင်ပင် ကိုယ်ထူကိုယ်ထ စနစ်ဖြင့် ရပ်တည်ရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မွေးမြူရေးခြံမှာ ယခုအခါ အကြိမ်ကြိမ် တိုးချဲ့ပြီးဖြစ်ရာ မွေးမြူထားသော အမျိုးအစားများလည်း များပြားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မီးဝါးကြွက်များ၊ မိန်ဟွာဝက်များ၊ ကြက်နီများ အစရှိသည့် သတ္တဝါများသာမက စားသုံးနိုင်သော သန္ဓေပြောင်းငါးများ၊ သန္ဓေပြောင်းဘဲများနှင့် သန္ဓေပြောင်းငန်းများ အစရှိသည်တို့လည်း ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအထဲတွင် သန္ဓေပြောင်း ကြက်၊ ဘဲနှင့် ငန်းတို့၏ အရေအတွက်က အများဆုံး ဖြစ်လေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့၏ ကြီးထွားမှု နှုန်းထားက မြန်ဆန်ပြီး အရသာလည်း မဆိုးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် ဌာနအသီးသီးက လုပ်ငန်းတာဝန် အသစ်များကို အသီးသီး လက်ခံရရှိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော ဆောင်းရာသီကို ရင်ဆိုင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင် တစ်တောင်လုံးက အလုပ်များလာကြပြီး လူများမှာ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ခံစားရသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများတွင် နစ်မွန်းနေရန်ပင် အချိန်မရတော့ဘဲ အလုပ်အသစ်များထဲသို့ အလျင်စလို ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့ အလုပ်များနေခြင်းက လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဝမ်းနည်းမှုများကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ လျော့ပါးသွားစေပြီး ထိုက်ယန်တောင်က တဖြည်းဖြည်းနှင့် သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာသော အသွင်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ အလုပ်များနေကြစဉ် အတွင်းမှာပင် တစ်ပတ်ဆိုသော အချိန်က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေ့တွင်မူ လီချင်းဟွာက ထိုက်ယန်တောင်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီး သတင်းကောင်း တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်က သူ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုအောက်တွင် ထိုက်ယန်တောင် အနီးသို့ ရွေ့လျားရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကာ ပြောလိုက်၏။ "အရမ်းကောင်းတယ်... ဒီလိုဆိုရင် ရာသီဥတု အရမ်းအေးလို့ မြစ်ပြင်ကြီး အေးခဲသွားရင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ အနီးအနားမှာ ရှိနေတော့ အချင်းချင်း အကူအညီ ပေးလို့ရတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာကလည်း ခေါင်းညိတ်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလေသည်။ "ကျွန်တော်လည်း တောက်လျှောက် စိတ်ပူနေခဲ့တာ... ကျွန်တော်တို့ နေရာနှစ်ခုက အရမ်း ဝေးနေရင် ရန်သူကို အခွင့်အရေး ပေးသလို ဖြစ်သွားမှာစိုးလို့"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။ "ဝူယောင်ပန်းရဲ့ မူရင်းခန္ဓာကိုယ်ကို ရှာတွေ့ပြီလား"</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာက ခေါင်းယမ်းပြလိုက်၏။ "ဒီကောင်က တော်တော်လေးကို ပုန်းကွယ်နေတာ... အခုထက်ထိ ပြန်ပေါ်မလာသေးဘူး... ဘယ်မှာ ပုန်းနေမှန်းကို မသိတာ... သူ ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ကိုယ်ပွားတွေ ထပ်ချန်ထားသေးလားဆိုတာတောင် ကျွန်တော် သံသယဖြစ်မိတယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ကာ ပြောလေသည်။ "သူက ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ကို သိနေမှတော့ အလွယ်တကူ လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်လို ရေပေါ်ကျွန်းမျိုးက သာမန် ရေပေါ်ကျွန်းတွေထက် အများကြီး သာလွန်တယ်လေ... ဘယ်သူကများ အပိုင်မလိုချင်ဘဲ နေပါ့မလဲ"</p> <p> </p> <p>"သူက အကြီးကြီးတစ်ခုကို ကြံစည်နေမှာကိုပဲ စိုးရိမ်ရတာ"</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်၏။ "သူ့ရဲ့ မူရင်းခန္ဓာကိုယ်ကြီး ကိုယ်တိုင် ရောက်လာတာ အကောင်းဆုံးပဲ... ဒါမှ သူ့ကို အပြတ် ရှင်းပစ်လို့ ရမှာ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလေသည်။ "ပုံမှန်အနေနဲ့တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... သူ့မှာ ဒီလို ကိုယ်ပွားဖန်တီးနိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိနေမှတော့ မူရင်းခန္ဓာကိုယ်က သေတဲ့အထိ ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာကလည်း ဤအချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားပုံရပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ရုံမှလွဲ၍ မတတ်နိုင်ချေ။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်၏။ "လတ်တလော နှင်းစေ့တွေ ကျတာ ပိုပိုပြီး စိပ်လာတယ်... အစေ့တွေကလည်း ပိုပို ကြီးလာပြီ... သိပ်မကြာခင်မှာပဲ နှင်းပွင့်တွေ ဖြစ်လာတော့မယ် ထင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ အပူချိန်ကော ကျသွားပြီလား" လင်းယွမ်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာက ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလေသည်။ "ကျနေတယ်... အပြင်ဘက်လောက် မမြန်ပေမယ့် အပူချိန် ကျဆင်းနေတာကို ကျွန်တော် သိသိသာသာ ခံစားနေရတယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် တည်ကြည်သွားကာ ပြောလိုက်၏။ "ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ... ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်က သီးခြား ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ အပူချိန် ကျနေရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလေသည်။ "ရှင်းမြွေမိစ္ဆာ ဟင်းလင်းပြင်က သီးခြား ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခု ဆိုပေမယ့် ရေခဲကမ္ဘာကြီးက သူ့ကို ဝန်းရံထားရင် သူကကော ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကင်းလွတ်နိုင်ပါ့မလဲ"</p> <p> </p> <p>"အပူချိန် ကူးစက်တာက ဟင်းလင်းပြင် အကာအရံ မျိုးစုံ ရှိနေရင်တောင်မှ အတူတူပ ကူးစက်လာနိုင်တယ်... နည်းနည်း ပိုနှေးသွားတာပဲ ရှိတာပါ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ဒါဆို မင်းတို့ဘက်မှာလည်း ဆောင်းခိုဖို့ အမြန်ဆုံး ပြင်ဆင်ရတော့မှာပဲ"</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာက ပြောလေသည်။ "ဆောက်လုပ်ရေးဌာနက လူတွေကို အဆောက်အအုံတွေ ကူဆောက်ပေးဖို့ ကျွန်တော် အကူအညီ တောင်းထားပါတယ်... အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ ပါဝင်လာတော့ တိုးတက်မှုက တော်တော်လေး မြန်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ အဒေါ်ကြီးလီတို့ကလည်း လူတွေကို ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်ပြီး တောင်တန်းတွေ အနှံ့ သန္ဓေပြောင်း နေကြာပန်းတွေကို စတင် စိုက်ပျိုးနေကြပြီ... ပထမအသုတ် မျိုးစေ့တွေတောင် အညှောင့်ထွက်နေပြီလေ... ဆောင်းရာသီ မရောက်ခင် ပန်းတွေ ပွင့်လာပြီး အလင်းရောင်တွေ ပိုရလာဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလေ၏။ "ခဏနေရင် ထန်တယ်ချန်ကို အဲဒီဘက်လွှတ်ပြီး သူ့အစွမ်းကို သုံးပြီးတော့ ကြီးထွားမှု နှုန်းကို မြန်အောင် လုပ်လို့ရမလား စမ်းကြည့်ခိုင်းရမယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့ ဆရာလင်း... ဆရာလင်းကို သတင်းပို့စရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>လီချင်းဟွာက ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အလိုအလျောက် မျက်လုံးလှည့်ကြည့်လိုက်မိပြီး မေးလိုက်၏။ "ဘယ်လိုကိစ္စမို့လို့ ဒီလောက်တောင် လေးနက်နေရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်တို့ ဓားမြီး ပင်လယ်မြွေကို သတ်တုန်းက တွေ့ခဲ့တဲ့ မောင်နှမနှစ်ယောက်ကို မှတ်မိသေးလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ကြားသောအခါ လင်းမြောင်မြောင်ဟု သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်ခဲ့သော ကောင်မလေးကို သတိရသွားကာ မေးလိုက်သည်။ "မှတ်မိတယ်... ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>"အရင်တစ်ခေါက်က တစ်ပတ်ကြာရင် အဲဒီနေရာမှာပဲ အရောင်းအဝယ် ဆက်လုပ်မယ်လို့ သူတို့နဲ့ ချိန်းထားခဲ့တယ်လေ"</p> <p> </p> <p>"ဒီနှစ်ယောက်က ကျိအန်မြို့ ဖူရုံတောင်ကြား ခိုလှုံရေးစခန်းက အဖွဲ့ဝင်တွေလေ... အဲဒီတုန်းက သူတို့နှစ်ယောက်ကနေ တစ်ဆင့် ကျိအန်မြို့ရဲ့ အခြေအနေကို စုံစမ်းလို့ရနိုင်မလားလို့ စဉ်းစားခဲ့တာ"</p> <p> </p> <p>"မထင်ထားဘူး... အရေးကြီးတဲ့ သတင်းတစ်ခုကို တကယ် စုံစမ်းသိရှိခဲ့ရတယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။ "ဘယ်လို အရေးကြီး သတင်းမျိုးလဲ"</p> <p> </p> <p>"လင်းကျင်းထောင် ပြောတာက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ဖူရုံတောင်ကြားရဲ့ တောင်ကြားသခင်က မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အစွမ်းထက်သူ တစ်စုကို ခေါ်ပြီး ဖူရုံတောင်ကြားကနေ အရေးပေါ် ထွက်ခွာသွားကြတယ်တဲ့"</p> <p> </p> <p>"သူ ပြောပုံအရတော့ ဖူရုံတောင်ကြားသခင်က ဖူရုံတောင်ကြားကနေ ထွက်ခွာလေ့ သိပ်မရှိဘူးတဲ့... ဒီလို ကိစ္စကြီးကြောင့် ဖူရုံတောင်ကြားက လူတော်တော်များများ အာရုံစိုက်တာကို ခံလိုက်ရတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဖူရုံတောင်ကြား အတွင်းမှာ သတင်းတွေ ထွက်ပေါ်နေတာက လင်ကျောင်းမြစ်အောက်ပိုင်းမှာ ပိုင်ရှင်မဲ့ ရေပေါ်ကျွန်း တစ်ကျွန်း ပေါ်လာတယ်တဲ့... အင်အားစု အသီးသီးက သတင်းရတာနဲ့ အဲဒီဘက်ကို အပြေးအလွှား သွားနေကြတယ်တဲ့"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်တို့ လင်ကျောင်းမြို့က လင်ကျောင်းမြစ်ရဲ့ အောက်ပိုင်းမှာ ရှိနေတာလေ... အဲဒီကနေ အောက်ကို ဆက်သွားရင် ချန်ကျန်းမြစ်မကြီးဆီ ရောက်သွားမှာ... တကယ်လို့ ရေပေါ်ကျွန်း တကယ်ပေါ်လာတယ်ဆိုရင် ကွမ်ဖူက လူတွေ ဝင်ပါလိမ့်မယ်လို့ ထင်လား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက အလိုအလျောက် ထူးဆန်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်ကျောင်းမြစ်အောက်ပိုင်းက ရေပေါ်ကျွန်း သတင်းကို ကျိအန်မြို့က အင်အားစုတွေတောင်မှ သိနေကြပြီလား။</p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save