Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၅၃၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝူမုန့်နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>စကားပြောလိုက်သူမှာ အရပ်အမောင်း မြင့်မားကာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကြွက်သားများ အဖုအထစ် ထနေပြီး ခေါင်းတွင် ရွှေရောင်ပိုးကြိုးခေါင်းစည်းကို စည်းနှောင်ထား၏။</p> <p> </p> <p>သူကား လွန်ခဲ့သော အချိန်များစွာကတည်းက ထိုက်ယန်တောင်မှ ထွက်ခွာကာ အဆင့်တက်ဖို့ နည်းလမ်းရှာဖွေရန် ကွမ်ဖူသို့ သွားရောက်ခဲ့သည့် ဝူမုန့်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အရှိန်အဝါနှင့် အင်အားကို ကြည့်ရုံဖြင့် နောက်ပါတပည့်အချို့ ခြံရံထားကာ မြေမိခင်ဂိုဏ်းတွင် အဆင့်အတန်းတစ်ခုအထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူမုန့်က ထိုဘက်ရှိ အမြန်လှေပေါ်မှ လင်းယွမ်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေ၏။</p> <p> </p> <p>ဖန်ဟောင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူက အသံကိုနှိမ့်၍ "ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော် ဒီလူကို သိပါတယ်" ဟု ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့နာမည်က လင်းယွမ်လို့ ခေါ်တယ်... ထိုက်ယန်တောင်က လာတာ"</p> <p> </p> <p>ဖန်ဟောင်က အံ့သြသွားပြီး "ထိုက်ယန်တောင် ဟုတ်လား... ဒါဆို မင်းနဲ့ တစ်ရွာတည်းသားတွေပေါ့"</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ ထိုက်ယန်တောင်မှာ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့သူ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားဘူး"</p> <p> </p> <p>ဝူမုန့်က သက်ပြင်းချကာ "အခြားတစ်ယောက်သာဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် တကယ်ကို အံ့သြမိမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ သူသာဆိုရင်တော့... ကျွန်တော် မျှော်လင့်မထားပေမဲ့ သိပ်တော့ မအံ့သြပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဘာလဲ... ဝူမုန့်... မင်းက သူ့ကို ကောင်းကောင်းသိနေတာလား"</p> <p> </p> <p>"ဆရာ... လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်လောက်က သစ်တောဂိုဏ်းအုပ်ရဲ့ လူတွေက ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဂိုဏ်းတို့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ထိုက်ယန်တောင်ကို ဝင်တိုက်ခဲ့တဲ့ အစီအစဉ်ကို မှတ်မိသေးလား"</p> <p> </p> <p>ဖန်ဟောင်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် သတင်းအချက်အလက်အချို့ ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ "လင်းယွမ်... သူက လင်းယွမ်ဆိုတဲ့ တစ်ယောက်လား"</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်ကာ မယုံကြည်နိုင်သည့် အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေပြီး လင်းယွမ်ကို ထပ်မံ ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွားကာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ စွန်းထင်းနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူမုန့်က လေးနက်သောအသံဖြင့် "သူပဲ" ဟု အတည်ပြုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သူလည်း ရောက်လာမယ်လို့ ထင်မထားဘူး" ဖန်ဟောင်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် မှုန်ကုပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ "ဝူမုန့်... ဒီလူရဲ့ အစွမ်းက အတိအကျ ဘာလဲဆိုတာ မင်းသိလား"</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ စုဆောင်းထားတဲ့ သတင်းတွေအရဆိုရင် ဒီလူက ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းပိုင်ရှင်လို့ ဆိုကြတယ်... တချို့ကလည်း မီးဓာတ်အစွမ်းကို ကျွမ်းကျင်တယ်လို့ ပြောကြပြီး အများစုကတော့ သူ့ကို ရေခဲဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်လို့ ပြောနေကြတာ ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>ဝူမုန့်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းကို အသာရမ်းလိုက်ပြီး "ကျွန်တော် အခုအချိန်အထိ သူ့ရဲ့ တကယ့်အစွမ်းက ဘာလဲဆိုတာကို နားမလည်နိုင်သေးဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဟင်းလင်းပြင် အစွမ်းကတော့ သူကိုယ်တိုင် ဝန်ခံထားတာကို ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ သုံးပြတာကို မမြင်ဖူးလို့ အတိအကျတော့ အတည်မပြုရဲဘူး"</p> <p> </p> <p>"မီးဓာတ်အစွမ်းဆိုတာတွေကတော့ အတုဖြစ်ဖို့ များတယ်... သူ သုံးတာကို ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"</p> <p> </p> <p>"သူ့ရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးက စိတ်စွမ်းအင် ဖြစ်ရင်ဖြစ်... မဖြစ်ရင် ခွန်အား ဖြစ်လောက်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒီလူက အရမ်းကို ထူးဆန်းတယ်... ကျွန်တော်လည်း သူ့ကို အကဲခတ်လို့ မရဘူး"</p> <p> </p> <p>ဝူမုန့်၏ စကားကြောင့် ဖန်ဟောင်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ "ဘာသဘောလဲ... သူ့ရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရှုပ်ထွေးနေရတာလဲ... မင်းတောင် အကဲခတ်လို့ မရဘူးလား"</p> <p> </p> <p>"မင်း သူနဲ့ ယှဉ်တိုက်ဖူးလား"</p> <p> </p> <p>"တိုက်ဖူးပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လိုနေလဲ"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး... အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သူက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကိုတောင် မဖန်တီးရသေးဘူး... သူ့ရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးကလည်း အခုလောက် အဆင့်အထိ မရောက်သေးဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>"သူ့ရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးက အတိအကျ ဘာလဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် ပြောနိုင်တာကတော့... သူက ဘက်စုံတော်တဲ့ပုံပဲ"</p> <p> </p> <p>"အလျင်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ခွန်အားပဲဖြစ်ဖြစ်... ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကအစ အားလုံးက မျှတညီညွတ်နေတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဟင်... မျှတနေတာ ပုံမှန်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား... သာမန်လူတွေက အဓိက အရည်အသွေး မြင့်ပြီး ကျန်တဲ့ အရည်အသွေး သုံးခုက နိမ့်ပေမဲ့ အချင်းချင်းတော့ မျှတညီညွတ်နေတတ်တာပဲလေ" ဖန်ဟောင်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဝူမုန့်က ခေါင်းရမ်းလိုက်ပြီး "ကျွန်တော် ပြောချင်တာက သူ့ရဲ့ အဲ့ဒီအရည်အသွေးတွေ အကုန်လုံးက သူ့ရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးနဲ့ မတိမ်းမယိမ်း ရှိနေတာ... မျှမျှတတကို အားလုံးက စွမ်းအားကြီးနေတာကို ပြောတာပါ"</p> <p> </p> <p>ဖန်ဟောင်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ "ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဝူမုန့်က သက်ပြင်းချရင်း "အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်တော်လည်း မယုံခဲ့ဘူး... နောက်တော့ သူနဲ့ ယှဉ်တိုက်ကြည့်တော့မှ သူ့ရဲ့ ခွန်အားက သူ့ရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးလို့ ထင်ခဲ့တာ"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် လုံးဝ မှားသွားတယ်... သူ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်က ခွန်အားထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းနေသေးတယ်... တစ်ချက် ရင်ဆိုင်လိုက်ရုံနဲ့တင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဦးနှောက်က ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့ဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရသွားတာ"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်ရဲ့ အစွမ်းကသာ ထူးခြားမနေရင် အဲ့ဒီနေရာမှာတင် ရှုံးသွားလောက်ပြီ"</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်းတွင် ကိုးဝူမျှော်စင်၌ လင်းယွမ်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်က ဝူမုန့်မှာ တကယ်ကို သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အသိအာရုံသည် လင်းယွမ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ပထမဆုံး အချိန်မှာပင် သတိလစ်သွားခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>သူက အားကောင်းသော ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ကို အားကိုးကာ မသိစိတ်မှ ခန္ဓာကိုယ်ကို နေရာယူ ထိန်းချုပ်စေပြီး အလိုအလျောက် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှသာ ခုခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်က လင်းယွမ်သည် စိတ်စွမ်းအင် အရည်အသွေး အကြီးအကျယ် တိုးတက်နေရုံသာမကဘဲ ခွန်အားနှင့် အခြားသော အရည်အသွေး ဘက်ပေါင်းစုံတွင်လည်း အဆင့်မြင့်တက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူမုန့်ကို လုံးဝ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး ဝူမုန့်မှာ ပြန်လည်လှုပ်ရှား ခုခံနိုင်မည့် အခွင့်အရေးပင် အလျင်းမရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုတိုက်ပွဲကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်မှသာ ဝူမုန့်၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများ အောက်ခြေထိ ကျဆင်းသွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် သိုင်းဘုရင်ဂေဟာ၏ အမွေအနှစ်များကို စွန့်လွှတ်ကာ အလွန်လှပသော ကျွမ်းရှုယွမ်ကိုပါ ပစ်ထားရစ်ခဲ့ပြီး ပိုမို အစွမ်းထက်လာစေမည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရန် ကွမ်ဖူသို့ သွားရောက်ရန် တစ်ထစ်ချ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အချိန်များ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် လင်းယွမ်ကို ထပ်မံ မြင်တွေ့ရချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားခြင်း မရှိသည့်အပြင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုသဖွယ် ပိုမို ကွာဟသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို သူ အံ့သြစွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သစ်တောဂိုဏ်းအုပ် လင်းကွမ်ချွန်းတစ်ယောက် ထိုက်ယန်တောင်၌ သေဆုံးသွားကြောင်း သတင်းကို လူများက မြေဝါနတ်ဘုရားလွင်ပြင်သို့ သယ်ဆောင်လာချိန်တွင် သူ မည်မျှလောက်တောင် ထိတ်လန့် အံ့သြကာ မယုံနိုင် ဖြစ်ခဲ့ရကြောင်းကို သူ အမြဲတမ်း မှတ်မိနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ပထမဆုံး အတွေးမှာပင် လင်းယွမ်ကို ပြေးမြင်မိခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင် တစ်ခုလုံးတွင် သစ်တောဂိုဏ်းအုပ်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသူ တစ်ဦး ရှိမည်ဆိုလျှင် သူ စဉ်းစားမိသော တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ လင်းယွမ် သေချာပေါက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အစပိုင်းကမူ လင်းယွမ်သည် ထိုက်ယန်တောင်ရှိ လူအင်အား အများအပြားကို အသုံးချကာ သစ်တောဂိုဏ်းအုပ်ကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်ကြံသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုခု သုံးခဲ့ခြင်း သို့မဟုတ်ပါက သင်္ကေတကျောက်တုံးများ အသုံးပြုကာ လင်းကွမ်ချွန်းကို အားကုန်ထုတ်၍ သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူ ထင်မြင်ခဲ့မိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုသတင်းကို သေချာစွာ စုံစမ်းသိရှိလိုက်ရပြီးနောက် သူ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ ထင်ထားခဲ့သလို လုံးဝ မဟုတ်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်သည် လင်းကွမ်ချွန်းကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် လူအင်အားကို အားကိုး၍ သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ သူ တစ်ယောက်တည်းကသာ ထိုက်ယန်တောင်ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်လာသော ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းမှ အစွမ်းထက်သူများ အားလုံးကို တိုက်ရိုက် ရှင်းလင်း သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုတိုက်ပွဲတွင် ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းမှ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ ဖန်တီးထားသည့် အစွမ်းထက်သူပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ သေဆုံးခဲ့ရသည်ဟု ကြားသိရ၏။</p> <p> </p> <p>အဲ့ဒီသတင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူ လုံးဝကို ကြက်သေ သေသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်က သူကိုယ်တိုင် စွန့်ပစ်ခဲ့သော နေရာလေးသည် ဤမျှအထိ တိုးတက်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဒါက တိတိကျကျ ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲဆိုတာကို သူ စဉ်းစား၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အစပိုင်းတုန်းက သူနှင့် ယှဉ်တိုက်ခဲ့ဖူးပြီး သူနှင့်စာလျှင် သိပ်အများကြီး အစွမ်းထက်လှသည်ဟု မထင်ရသော လူတစ်ယောက်က မည်သည့်အရာကို အားကိုး၍...</p> <p> </p> <p>ဤမျှအထိ ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်လာရသနည်း။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းမှအစ ကွမ်ဖူတစ်ခုလုံးအထိ ဤကိစ္စကြောင့် ပွက်လောညံသွားခဲ့လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင်၏ သတင်းအချက်အလက် အားလုံးကို စုံစမ်းရန် သူလျှိုများကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို စေလွှတ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သတင်းများ ပြန်လည် မရောက်ရှိလာခင်မှာပင် လင်ကျန်းမြစ် အောက်ပိုင်း၌ ရေပေါ်ကျွန်းကြီး တစ်ကျွန်း ပေါ်လာသည်ဟူသော သတင်းက အရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အင်အားစု အသီးသီးက ဤနေရာသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြပြီး ယခုဆိုလျှင် ကွမ်ဖူရှိ အင်အားစုများ ရောက်ရှိနေရုံမျှမကတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>လင်ကျန်းမြစ် တစ်ဖက်ကမ်းရှိ ပေါင်ဆန်းဒေသမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အင်အားစုများလည်း ရောက်ရှိလာကြပြီး မြစ်ညာပိုင်းရှိ ကျိအန်မြို့မှ လူများပင် ရောက်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာသည် သူ၏ စွမ်းရည်များကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်မည့် စင်မြင့်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ဝူမုန့် အစက ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လင်ကျန်းမြစ် အောက်ပိုင်းတွင် ပေါ်လာသော ရေပေါ်ကျွန်းကြီးသည် အမှောင်ဓာတ် ရေပေါ်ကျွန်းကြီး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမထင်မှတ်ထားခဲ့မိပေ။</p> <p> </p> <p>ယခုဆိုလျှင် စုံစမ်းရန်အတွက် လူအဖွဲ့တော်တော်များများကို စေလွှတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း အပြင်သို့ ပြန်ထွက်လာနိုင်သူ တစ်ယောက်မျှ မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များမှာ ချက်ချင်းပင် တစ်ဝက်ကျော်မျှ ငြိမ်းသတ်ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် လင်းယွမ်၏ စွမ်းအင်များကို ထပ်မံ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဤမျှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အစွမ်းအစများကို ပြသလိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရင်ထဲတွင် ကျန်ရစ်နေသော မီးတောက်ငယ်လေးသည်လည်း အတော်အတန် ငြိမ်းသက်သွားရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်းယွမ်ကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်ရမည်ကို သူ တွေးတောနေမိပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်ဟောင်ကမူ ဝူမုန့်၏ ရင်ထဲမှ အတွေးများကို မသိနိုင်ပေ။ သို့သော် ဝူမုန့် ပြောသည်များကို ကြားပြီးနောက် လင်းယွမ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ဝင်စားမှုအပြည့်အဝ ရှိနေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီလိုလူမျိုးကိုသာ ငါတို့ မြေမိခင်ဂိုဏ်းဆီ ဆွဲခေါ်နိုင်မယ်ဆိုရင် မြေမိခင်ဂိုဏ်းရဲ့ အင်အားက သေချာပေါက် အများကြီး တိုးတက်လာမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>ဝူမုန့်က မသိမသာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသော်လည်း ဘာမှ ဝင်မပြောခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဘေးနားရှိ လူတစ်ယောက်က မနေနိုင်တော့ဘဲ "ဆရာ... ဒီလူက သစ်တောဂိုဏ်းအုပ်ကို သတ်ထားတာလေ... ကျွန်တော်တို့ မြေမိခင်ဂိုဏ်းနဲ့ မိုးမဆုံး မြေမဆုံး ရန်ငြိုးရှိနေပြီပဲ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့ကို ဆွဲဆောင်လို့ ရမှာလဲ" ဟု ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်ဟောင်က စကားပြောလာသူကို တစ်ချက် စွေကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် လေသံဖြင့် "ဟုတ်လား... ဒါဆိုရင် မင်း သွားပြီး သူ့ကို သတ်လိုက်လေ... သစ်တောဂိုဏ်းအုပ်အတွက် လက်စားချေပေးလိုက်ပေါ့" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူမှာ ချက်ချင်းပင် အသက်ရှု မှားသွားပြီး စကားပြန်မပြောနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူလည်း လင်းယွမ်၏ အဓိက အရည်အသွေးကို မြင်တွေ့ထားပြီးဖြစ်ရာ မည်သို့များ ရဲတင်းစွာ စကားဆိုရဲပါတော့မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ခုနက ပြောလိုက်သည်မှာလည်း မိမိ၏ သစ္စာရှိမှုကို ပြသချင်ယုံ သက်သက်မျှသာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်ဟောင်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "မလုပ်နိုင်ရင်လည်း ပါးစပ်ပိတ်ထား... သောက်ပြဿနာ သွားမရှာနဲ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီ လင်း ဆိုတဲ့လူက ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေမှတော့ ဆုံးရှုံးမှု မများခင် အချိန်မီ ရပ်တန့်လိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဝူမုန့်... မင်းနဲ့ ဒီလူက သိနေတာဆိုတော့ သူ့ကို အပေါ်တက်လာဖို့ သွားဖိတ်ခေါ်လိုက်"</p> <p> </p> <p>ဝူမုန့် ကြောင်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် မသွားချင်သော်လည်း အများကြီး ပြန်မပြောရဲဘဲ ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ"</p> <p> </p> <p>သူက လင်းယွမ် ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ခုန်ပျံလိုက်ကာ မြေမိခင်ဂိုဏ်း၏ သင်္ဘောပေါ်မှ တိုက်ရိုက် ခုန်ဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခြေအစုံဖြင့် ရေလှိုင်းများပေါ်တွင် နင်းလျှောက်ကာ လင်းယွမ်ရှိရာဆီသို့ အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးသွားသည်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ရေလှိုင်းများက သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်တော့မည့် အချိန်တိုင်းတွင် သူ၏ ဖိနပ်အောက်မှ အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ချက်ချင်း လင်းလက်လာကာ သူ့ကို အပေါ်သို့ ပင့်တင်ပေးလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ခြေထောက်မှ ဖိနပ်တစ်ရန်မှာ သာမန်ဖိနပ် မဟုတ်ကြောင်း အလွန် သိသာထင်ရှားလှသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သူ၏ အရိပ်အယောင်ကို ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်ပြီး သင်ခန်းစာပေးရန် လက်စွမ်းပြတော့မည့် ဆဲဆဲတွင်...</p> <p> </p> <p>ဝူမုန့်က လက်ဦးမှုရယူကာ "လင်းယွမ်... မတွေ့တာ ကြာပြီ" ဟု လှမ်းအော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို ရင်းနှီးနေသော အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းယွမ်မှာ ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ပင့်သွားမိသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဝူမုန့်တစ်ယောက် ရေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ ခြေအစုံပေါ်တွင် အပြာရောင် အလင်းတန်းများ လွင့်မျောနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရေပြင်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝူမုန့်လား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က တစ်ဖက်လူကို မှတ်မိသွားပြီး အံ့သြမင်တက်သွားမိသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူမုန့်နှင့် ဤနေရာတွင် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ မည်သို့မျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်က သူ၏ မျက်စိထဲတွင် တိုက်ခိုက်ရေး ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့ဖူးသော လူသည် ယခုအခါ မြေဝါရောင် သံချပ်ကာအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>သူ့ပုံစံကို ကြည့်ရသည်မှာ မြေမိခင်ဂိုဏ်းမှ လူတစ်ယောက်ဖြစ်နေကြောင်း အသိအသာကြီးပင်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီရောက်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>သူက မနေနိုင်တော့ဘဲ အံ့သြစွာ မေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူမုန့်က ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်ပြီး "မင်းလည်း ဒီမှာ ရောက်နေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ဘူး... ငါ ဆိုလိုတာက... မင်းက ဘာလို့ မြေမိခင်ဂိုဏ်းရဲ့ အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ထားရတာလဲ... ငါ မှတ်မိသလောက် မင်းက ကွမ်ဖူကို သွားပြီး စစ်တပ်မှာ သွားခိုလှုံမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူမုန့်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားပြီး စစ်တပ်ဘက်ရှိ စစ်သင်္ဘောများကို ခေါင်းလှည့်ကြည့်ကာ ခေါင်းကို အသာရမ်းလိုက်ရင်း "အဲ့ဒီတုန်းက ငါ သိပ်ကို ရိုးအလွန်းခဲ့တာပါ"</p> <p> </p> <p>"တပ်ဆိုတာက ငါ တွေးထားခဲ့သလိုမျိုး မဟုတ်ဘူးကွ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်လည်း စိတ်ဝင်စားသွားပြီး "ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့လို့လဲ" ဟု ချက်ချင်း မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဝူမုန့်က ပြုံးလိုက်ပြီး "မိတ်ဆွေဟောင်းတွေ ပြန်တွေ့တာကို... အပေါ်တက်ပြီး စကားပြောဖို့ မဖိတ်တော့ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ပြီး "လာ... တက်ခဲ့လေ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူမုန့်လည်း ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားကာ အမြန်လှေပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ယောက် အမြန်လှေပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေကြပြီးနောက် ဝူမုန့်က သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဤအမြန်လှေကို တစ်ပတ် ပတ်ကြည့်လိုက်ကာ "ဒါက ထိုက်ယန်တောင်က တီထွင်ထားတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဘယ်လိုလဲ... မဆိုးဘူးမလား"</p> <p> </p> <p>"တကယ်ကို မဆိုးဘူးပဲ... စစ်တပ်ရဲ့ အမြန်လှေတွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ နည်းနည်း ကွာသေးပေမဲ့ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းရဲ့ နည်းပညာနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ မတိမ်းမယိမ်း ဖြစ်နေပြီ"</p> <p> </p> <p>ဝူမုန့်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သော ခံစားချက်များ ပေါ်လွင်နေသည်။ လင်းယွမ်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ထိုက်ယန်တောင်သည် ယာဉ်များကို ကိုယ်တိုင် တီထွင်ဖန်တီးနိုင်သည့် အဆင့်အထိ တိုးတက်နေပြီဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့မိပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ယန်တောင်သည် တကယ်ကို ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>"ထိုက်ယန်တောင်ကိုသာ မင်း ဦးဆောင်ခဲ့ရင် သေချာပေါက် ငါတို့လို လူတွေဦးဆောင်တာထက် အများကြီး ပိုကောင်းလာလိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပါ"</p> <p> </p> <p>ဝူမုန့်က ပြုံးရင်း ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ခပ်ဟဟ ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုစကားကို အရေးတယူ ပြန်မပြောခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ငါက ဦးဆောင်တယ်ဆိုတာ ဘာသဘောလဲ။</p> <p> </p> <p>ပြောပုံက ထိုက်ယန်တောင်၏ ခေါင်းဆောင်နေရာကို သူက ဖယ်ပေးခဲ့သလိုမျိုး။</p> <p> </p> <p>အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ထိုက်ယန်တောင်ရှိ အင်အားစုကြီး လေးခု ပူးပေါင်းကာ သူတို့ မီးဝါးတောမှ လူများကို သတ်ပစ်ချင်နေခဲ့ကြသည်ကို သူ အလွန် ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ထံတွင် စနစ် သာ မရှိခဲ့လျှင် အခြေအနေကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိခဲ့မည်မဟုတ်ကြောင်းကို သူ သေချာ သိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအကြောင်းများကို တွေးမိသောအခါ သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ တည်ငြိမ်အေးချမ်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ကွမ်ဖူကို သွားပြီးတော့ ဘယ်လိုလုပ် မြေမိခင်ဂိုဏ်းဆီ ရောက်သွားရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... ပြောရရင်တော့ ဇာတ်လမ်းရှည်တယ်ကွ... ထိုက်ယန်တောင်က ထွက်လာကတည်းက ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းပေါ် လျှောက်လှမ်းချင်တဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေနဲ့ ကွမ်ဖူကို တစ်ယောက်တည်း ရောက်သွားခဲ့တာ"</p> <p> </p> <p>"ကိစ္စတွေ အများကြီး ကြုံခဲ့ရပြီးမှ ကွမ်ဖူ စစ်တပ်ထဲကို ဝင်နိုင်ခဲ့တာ... နှမြောစရာကောင်းတာက စစ်စခန်းကို ငါ သိပ်အထင်ကြီးလွန်းခဲ့တာပဲ... သူတို့ကို ရေကြီးမှုကြီး မဖြစ်ခင်က စစ်တပ်လို့ပဲ ငါ ထင်နေခဲ့မိတာ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ် မျက်မှောင်ပင့်သွားပြီး "ဘာသဘောလဲ"</p> <p> </p> <p>ဝူမုန့်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ကာ "လင်းယွမ်... ကမ္ဘာကြီးက ပြောင်းလဲသွားပြီကွ... ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရောက်လာပြီးနောက်ပိုင်းမှာ နိုင်ငံကြီးတွေ ဆိုတာ မရှိတော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ နိုင်ငံရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးယန္တရားတွေလည်း လုံးဝပြိုလဲသွားပြီ"</p> <p> </p> <p>"မင်း သိလား... ကွမ်ဖူစစ်ဌာနချုပ်ထဲမှာ စစ်မှန်တဲ့ လုပ်ဟန်တွေ မရှိတော့တာ ကြာပြီ... သူတို့ အတွင်းမှာလည်း သဘောထားကွဲလွဲတာတွေ ဖြစ်နေပြီး အခုဆိုရင် သိမ်းငှက်အုပ်စုနဲ့ ချိုးငှက်အုပ်စုဆိုပြီး အဖွဲ့ကြီး နှစ်ဖွဲ့ ကွဲနေကြတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒီအဖွဲ့ကြီး နှစ်ဖွဲ့ထဲမှာ သိမ်းငှက်အုပ်စုက... သံမဏိ စည်းမျဉ်းကို ကျင့်သုံးပြီး... ဆင့်ကဲပြောင်းလဲ တိုးတက်လာဖို့အတွက် ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ အကုန်လုပ်ရဲကြတယ်"</p> <p> </p> <p>"ချိုးငှက်အုပ်စုကတော့ ကမ္ဘာကြီး ကယ်တင်ရေး စည်းမျဉ်းကို ကျင့်သုံးပြီး... အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို ပိုပြီး ကယ်တင်ဖို့ တွေးနေကြတုန်းပဲ"</p> <p> </p> <p>"ငါက ကံဆိုးပြီး အဲ့ဒီကို ရောက်ရောက်ချင်းပဲ သိမ်းငှက်အုပ်စုဆီကို အခေါ်ခံလိုက်ရတယ်... သူတို့က ငါ့ရဲ့ အစွမ်းကို စမ်းသပ်ပြီးနောက် ငါ့အစွမ်းက ပြန်လည်ကုသတဲ့ ဆေးရည်တွေ သုတေသနလုပ်ဖို့ အရမ်း သင့်တော်နေတာကို တွေ့သွားကြတယ်"</p> <p> </p> <p>ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ဝူမုန့်၏ မျက်ဝန်းအောက်ခြေတွင် အမုန်းတရားများ ပေါ်လွင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"သူတို့က ငါ့ကို အကျဉ်းချထားပြီး သွေးဖောက်တယ်... အသားတွေကို လှီးထုတ်ပြီး တစ်ချိန်လုံး ငါ့ကို သုတေသန လုပ်နေကြတာကွ"</p> <p> </p> <p>"ဒီလူတွေက အရင်တုန်းက တပ်သားတွေ မဟုတ်တော့ဘူး... သူတို့တွေက ဆင့်ကဲပြောင်းလဲဖို့အတွက် ဘာမဆို လုပ်ရဲတဲ့ကောင်တွေ ဖြစ်နေကြပြီ"</p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save