Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၅၃၈)</h2> <h2 style="text-align: center;"> ဟွမ်ကွမ်းဇူ၏ အသုံးဝင်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ရေထဲမှာ မဟုတ်ဘဲ ဒီချောက်ကမ်းပါး တောင်နံရံကြီးထဲမှာ ဖြစ်နေတာကိုး..."</p> <p> </p> <p>"ဟွမ်ကွမ်းဇူကရော ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ် စိတ်ထဲ အံ့သြသွားပြီး ကျောက်နံရံထဲမှ ချက်ချင်း တိုးထွက်ကာ ဤထုံးကျောက်ဂူအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>တောင်နံရံအတွင်းရှိ ဤထုံးကျောက်ဂူကြီးမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းလှရာ လင်းယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့်ပင် ဂူတစ်ခုလုံး၏ အကျယ်အဝန်းကို အာရုံမခံနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>နေရာအနှံ့ အမှောင်အတိ ကျနေပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်ရချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လင်းယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအင် အာရုံခံနိုင်စွမ်းထဲတွင်မူ အပေါ်မှ တွဲလောင်းကျနေသော ကျောက်စက်ပန်းဆွဲ ကျောက်တိုင်များကို အာရုံရနေပြီး ထိုကျောက်တိုင်များကြား၌ တိမ်ကောသော ရေစီးကြောင်းများ ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေသည်ကို သိရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>သန္ဓေပြောင်း ငါးကောင်များမှာလည်း ထိုကျောက်တုံးများကြားတွင် ကူးခတ်သွားလာနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ကိုယ်ကို ပေါ့ပါးစွာ ရုန်းကြွကာ ကျောက်တုံးတစ်တုံးပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ၏ အရိပ်မှာ တဖျပ်ဖျပ် လက်သွားပြီး ရှေ့သို့ ဆက်တိုက် ခုန်ပျံသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ကျောက်တုံးများပေါ်မှ မဖြစ်မနေ သွားချင်နေ၍ မဟုတ်ဘဲ ရေထဲမှ ဆင်းလျှောက်ပါက မလွဲမသွေ အသံထွက်လာမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ကွမ်းဇူဘက်မှ အခြေအနေကို သေသေချာချာ မသိရသေးခင်မှာတော့ လင်းယွမ်က သူ့နေရာကို အလွယ်တကူ အသိခံမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ပေတစ်ထောင်ကျော်ခန့် ခုန်ကူးလာပြီးနောက် လင်းယွမ်က သူ့ခြေလှမ်းများကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရေကန်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထိုရေကန်ထဲ၌ လူဆယ်ဂဏန်းခန့် ကူးခတ်လှုပ်ရှားနေကြကာ ရေအောက်သို့ မကြာခဏ ရေငုပ်ဆင်းနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ရေပြင်ထက်မှလည်း "ဝုန်း... ဝုန်း" ဟူသော ရေပုတ်ခတ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လူတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "မရှိဘူး... ဒီဘက်မှာ မရှိဘူးဟေ့"</p> <p> </p> <p>"တောက်... ဒီနေရာက ဦးနှောက်ကန် အစစ်ရော ဟုတ်ရဲ့လား... ဘာလို့ ရှာမတွေ့ရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟို အလင်းဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်ရော... သူ့ကို ဒီဆွဲခေါ်လာခဲ့... အောက်ဆင်းပြီး ထပ်ရှာကြည့်ရအောင်"</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ လင်းယွမ်က ဟွမ်ကွမ်းဇူ၏ ကြောက်လန့်တကြား အော်သံကို ကြားလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မရတော့ဘူး... တကယ် မရတော့ပါဘူး... အောက်မှာ အမှောင်ဓာတ် စွမ်းအင်တွေက အရမ်း ပြင်းထန်လွန်းတယ်... ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရင်တောင် ဧရိယာအကျယ်ကြီးကို လင်းထိန်သွားအောင် မလုပ်နိုင်တော့ဘူးဗျ"</p> <p> </p> <p>"စကားများမနေနဲ့... အောက်ဆင်းခဲ့စမ်း"</p> <p> </p> <p>"အမလေး... ဝူး... ပလုံ... ပလုံ..."</p> <p> </p> <p>ထိုရေမွန်းသံနှင့်အတူ ဟွမ်ကွမ်းဇူတစ်ယောက် ရေကန်အောက်ခြေသို့ ရုတ်တရက် ဆွဲချခံရသည်ကို လင်းယွမ် သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများ အရောင်လက်သွားသည်။ "ဟွမ်ကွမ်းဇူက ဒီနေရာက အမှောင်ထုကို လင်းထိန်သွားအောင် လုပ်နိုင်တာလား..."</p> <p> </p> <p>သူ အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီးနောက် မှောင်မည်းနေသော ရေအောက်သို့ အသံမထွက်စေဘဲ ချက်ချင်း ရေငုပ်ဆင်းကာ ဟွမ်ကွမ်းဇူတို့ နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ကွမ်းဇူမှာ ရေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက်၏ ဖမ်းဆုပ်ခြင်းကို ခံထားရပြီး သူတို့၏ ပတ်လည်ရှိ ရေစီးကြောင်းများက အလိုအလျောက် ဘေးသို့ ကွဲထွက်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>ရေကန်အောက်ခြေသို့ ရောက်သွားချိန်တွင် ထိုရေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်က အော်ငေါက်လိုက်သည်။ "လင်းကြည့်စမ်း... ဒီနေရာမှာရော ရှိမရှိ သေချာကြည့်"</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ကွမ်းဇူမှာ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် သူ၏ အစွမ်းကိုသာ ထုတ်သုံးလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ထုကြီးကို ချက်ချင်း ဖယ်ခွာသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ရေကန်ထဲရှိ နေရာအနှံ့အပြားမှာ အလင်းရောင်ကြောင့် လင်းထိန်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>နေရာတိုင်းတွင် အရောင်အသွေး စုံလင်သော သန္ဓေပြောင်း ငါးများကို မြင်တွေ့နေရပြီး ကန်ရေမှာလည်း ကော်ရည်ကဲ့သို့ စေးကပ်ကပ် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ရေကန်အောက်ခြေတွင် အနက်ရောင် ကျောက်တုံးအချို့ မားမားမတ်မတ် ရှိနေကာ အလင်းရောင်များ ထိုကျောက်တုံးများပေါ် ကျရောက်သွားသည်နှင့် ချက်ချင်း စုပ်ယူခံလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ကွမ်းဇူက အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။ "ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက သခင်ကြီးရယ်... ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ကြာကြာ တောင့်မခံနိုင်တော့ဘူးဗျ"</p> <p> </p> <p>"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"</p> <p> </p> <p>"မင်းအလုပ်ကို သေချာလုပ်"</p> <p> </p> <p>ထိုရေဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်က အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြန် အကဲခတ် စစ်ဆေးတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် သူက အနက်ရောင် ကျောက်တုံးများ စုပုံနေသော အဝေးမှ နေရာတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုက်၏။ "ဟိုဘက်ကို သွားမယ်... ဒီလောက် များပြားတဲ့ အမှောင်ဓာတ် သွေးသလင်းကျောက်တွေ ရှိနေတာဆိုတော့ သေချာပေါက် ဦးနှောက်အမြူတေနား ရောက်နေပြီပဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း သူက ဟွမ်ကွမ်းဇူကို ဆွဲကာ ထိုဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>အဝေးမှ အခြားသူများလည်း ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် နောက်မှ ချက်ချင်း အုံလိုက်ကျင်းလိုက် လိုက်ပါသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူများအထဲတွင် အချို့မှာ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ကြောင်း သိသာစေသော အပြာရောင် ဝတ်ရုံရှည်များကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အဝါရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများ၊ သို့မဟုတ် အနက်ရောင် အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသူ အများအပြားလည်း ပါဝင်နေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသားများနှင့် မတူပေ။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က စစ်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသူများကိုပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူများမှာ အခြေအနေကို စုံစမ်းရန် ဤနေရာသို့ ကြိုတင် ရောက်ရှိနေသူများ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ် လုံးဝ မထင်မှတ်ထားသည်က ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူများသည် ဟွမ်ကွမ်းဇူကို ထိန်းချုပ်ဖမ်းဆီးထားရုံသာမက သူ၏ အလင်းဓာတ်အစွမ်းကို အသုံးချကာ ဓာတ်မီးတစ်လက်သဖွယ် ခိုင်းစေနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>"ဟွမ်ကွမ်းဇူက အလင်းဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင် ဖြစ်နေလို့ ဒီနေရာက အလင်းရောင်ကို စုပ်ယူနိုင်တဲ့ အမှောင်ဓာတ်စွမ်းအင်ကို တောင့်ခံနိုင်တာများလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ် စိတ်ထဲမှ မှန်းဆနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ရှေ့ဘက်ဆီမှ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံကြီး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>"အား..."</p> <p> </p> <p>"လောင်ချန်... မင်း ဘာလုပ်တာလဲ"</p> <p> </p> <p>"တောက်... လောင်ရှင်း... မင်း ရူးသွားပြီလား"</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ဘူး... မင်းက လောင်ရှင်း မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ဆက်တိုက်ဆိုသလို အော်ဟစ်သံများ၊ ဒေါသတကြီး ကြိမ်းဝါးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ရေပြင်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ် ဆူညံသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ရှေ့မှ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရင်ထိတ်သွားကာ ထိုနေရာသို့ အလျင်အမြန် ကူးခတ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှေ့တစ်ဝိုက်တွင် အမှောင်အတိ ကျနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း လင်းယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအင် အာရုံခံနိုင်စွမ်းအရ ထိုလူများမှာ ရူးသွပ်သွားသည့်အလား အချင်းချင်း ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ကွမ်းဇူမှာ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ထွက်ပြေးသွားမှန်း မသိဘဲ မလှမ်းမကမ်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ၏ အနောက်တွင်တော့ လူရိပ်တစ်ခုက ကပ်ပါလာပြီး အသည်းအသန် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က နောက်မှ လိုက်သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ် သူ၏ ကျောဘက်ဆီမှ တစ်စုံတစ်ခု လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟင်"</p> <p> </p> <p>သူ ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဘေးဘက်သို့ အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်နှင့် အနောက်မှ အရာကလည်း လမ်းကြောင်း ပြောင်းသွားကာ သူ့ဆီသို့ ထပ်မံ ပြေးဝင်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလား"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ် ရုတ်တရက် အံ့သြသံသယ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်ခက်ထန်သော အမူအရာတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရှေ့ရှိ ရေစီးကြောင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ဖိချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဂျစ်... ဂျစ်... ဂျစ်"</p> <p> </p> <p>စေးကပ်နေသော ရေစီးကြောင်းများမှာ လင်းယွမ်၏ လုပ်ဆောင်မှုကြောင့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အေးခဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လင်းယွမ်ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ ရောက်လာသူက ထူထဲသော ရေခဲလွှာကြီးကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွက်လာပြီး သူ့မျက်နှာချင်းဆိုင်သို့ ရုတ်ချည်း ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်းယွမ်က လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ်ကို အမြန် ဖွင့်လှစ်လိုက်ရာ အပြင်ဘက်မှ လူရိပ်ကို ချက်ချင်း တားဆီးပေးနိုင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရောက်လာသူက လက်သီးနှစ်ဖက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ်ပေါ်သို့ "ဒိုင်း" ခနဲ အားကုန် ထိုးချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ်မှာ အနည်းငယ်မျှပင် တုန်ခါသွားခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်က လင်းယွမ်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသည်။ "တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက မပြင်းပါလား"</p> <p> </p> <p>ထိုလူရိပ်က လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ်ကို တစ်ပတ်ပတ်ကာ ကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း အားနည်းချက် တစ်ခုမျှ မတွေ့ရသဖြင့် မကျေမနပ်ဖြင့် အကာအကွယ်ကို နှစ်ချက်သုံးချက်မျှ ရိုက်ပုတ်လိုက်ပြီး ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ နေရာတွင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤဖြစ်စဉ် တစ်ခုလုံးကို လင်းယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် သေချာစွာ စောင့်ကြည့်နေခြင်း မဟုတ်ပါက ထိုလူရိပ် မည်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို လုံးဝ သိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဘယ်လိုသရဲတစ္ဆေမျိုးလဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသော်လည်း လက်ရှိ အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စမှာ ဤပြဿနာကို စဉ်းစားနေရန် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ဟွမ်ကွမ်းဇူကို အရင်ရှာမှပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ ဟွမ်ကွမ်းဇူ ရှိရာသို့ အမြန်ဆုံး နှုန်းဖြင့် ပြေးလိုက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကပ်ပါးမျိုးစေ့၏ နေရာပြစနစ် ရှိနေသောကြောင့် လင်းယွမ်က ဟွမ်ကွမ်းဇူ၏ တည်နေရာကို အလွယ်တကူ သတ်မှတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အသက်ရှုကြိမ် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ပေရာချီ အကွာအဝေးရှိ ဟွမ်ကွမ်းဇူကို မှီသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ ယခုအချိန်တွင် ဟွမ်ကွမ်းဇူမှာ အလင်းဓာတ်ပုံစံ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်နေစေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ပတ်လည်တွင် အရိပ်မည်း ခုနစ်ခု ရှစ်ခုခန့်က ထိုအလင်းရောင်ကို ပုန်းရှောင်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ကွမ်းဇူ၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး အသံကုန် အော်ဟစ်နေ၏။ "ထွက်သွားကြ... အကုန်လုံး ထွက်သွားကြစမ်း"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ဆဲရေးတိုင်းထွာရင်း သူက ရေပြင်ထက်သို့ အသက်လုကာ ကူးခတ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူရိပ်များမှာ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အလင်းရောင်ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့ပုံရပြီး နောက်မှ ကပ်လိုက်လာကြသော်လည်း ဟွမ်ကွမ်းဇူ၏ အလင်းရောင် အထိခံရမည်ကိုမူ လုံးဝ မဝံ့ရဲကြပေ။</p> <p> </p> <p>အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဟွမ်ကွမ်းဇူမှာ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးပေါ်သို့ ဒယိမ်းဒယိုင် တွားသွားကာ တက်သွားပြီး အကြီးအကျယ် မောဟိုက်နေတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာတွင် အလင်းတန်းများက အဝေးသို့ မပျံ့နှံ့နိုင်ရာ သူ၏ အလင်းရောင်ပုံစံ ထွက်ပြေးခြင်းအစွမ်းမှာ အသုံးမဝင်တော့ကြောင်း သေချာနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခု ကျောက်တုံးကြီးပေါ်သို့ တက်ပြီးသည်နှင့် ကိုယ်ပေါ်မှ အလင်းရောင်ကို အမြန်ငြှိမ်းသတ်လိုက်ပြီး အခြား ကျောက်တုံးများပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်ကူးကာ အသံတိတ် ပုန်းအောင်းနေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုအရိပ်မည်းများက ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ လိုက်လာပြီးနောက် ရပ်တန့်သွားကြခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သူတို့က ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အတန်ကြာ လှည့်ပတ် ကူးခတ်နေပြီး ဟွမ်ကွမ်းဇူ အောက်ဆင်းမလာသည်ကို မြင်သောအခါ ရေအောက်သို့ ပြန်လည် ငုပ်လျှိုးသွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ခဏမျှ စဉ်းစားကာ ကိုယ်ထင်ပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝှစ်"</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ခုန်ထွက်သွားပြီး ကျောက်တုံးတစ်တုံးပေါ်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူလဲ"</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ကွမ်းဇူ ရုတ်တရက် လန့်ဖြတ်သွားပြီး ကိုယ်ပေါ်မှ အလင်းရောင်များ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာကာ အော်ပြောလိုက်သည်။ "မလုပ်ပါနဲ့... မလုပ်ကြပါနဲ့... ကျွန်တော်က အလင်းဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်ပါ... ဒီက အမှောင်ထုကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်တယ်... ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က စကားစလိုက်၏။ "ဟွမ်ကွမ်းဇူ... မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ကွမ်းဇူ ခေါင်းကို ဆတ်ခနဲ မော့လာပြီး အလင်းရောင် ကျရောက်နေသော လူရိပ်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရောက်လာသူကို သေချာ မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားတော့သည်။ "ဆရာလင်း... ဆရာလင်းပဲ... ဆရာ... ဆရာ ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါက မင်းကို ပြန်မေးရမှာ... မြို့တော်ကုန်သွယ်ရေးစင်တာမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ... မင်း ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ကွမ်းဇူမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ ငိုမတတ် ဖြစ်နေပြီး အလျင်အမြန် ဖြေလိုက်၏။ "ဆရာလင်းရယ်... ဒီအတောအတွင်း ကျွန်တော် ဘယ်လောက်တောင် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရလဲဆိုတာ ဆရာ သိမှာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"အဲဒီတုန်းက ဆရာလင်းက ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက တမန်တော်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး မြို့တော်ကုန်သွယ်ရေးစင်တာကနေ ထွက်သွားပြီးနောက်ပိုင်း... ဘယ်လို ဖြစ်သွားမှန်း မသိပေမဲ့ ရက်အနည်းငယ် ကြာတော့ ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက လူတွေ ရောက်လာပြီး အကျိုးအကြောင်း ဘာတစ်ခုမှ မမေးဘဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆောက်အအုံကို အမြောက်တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ကိုပါ ဖမ်းသွားကြတာဗျာ"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်က ဘာကြောင့်လဲလို့ မေးကြည့်တော့လည်း ဘာမှ မဖြေဘဲ ဒီတိုင်းပဲ တစ်လမ်းလုံး ဖမ်းခေါ်လာပြီး ဒီနေရာကို ရောက်လာတာ"</p> <p> </p> <p>"အဲဒီတော့မှ သူတို့က ဒီအမှောင်ဓာတ် ရေပေါ်ကျွန်းကို တွေ့သွားပြီး ကျွန်တော့်ကို အသုံးချခံအဖြစ်နဲ့ ဒီနေရာမှာ လမ်းပြခိုင်းဖို့ ခေါ်လာမှန်း သိရတော့တာပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဘာလို့ မင်းကို လမ်းပြခိုင်းရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်က အလင်းဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင် ဖြစ်နေလို့လေ... အမှောင်ဓာတ် စွမ်းအင်က အလင်းရောင် အကုန်လုံးကို စုပ်ယူပစ်နိုင်ပေမဲ့ ကျွန်တော့်လို အလင်းဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်ဆီက ထွက်လာတဲ့ အလင်းဓာတ် စွမ်းအင်တွေကမှ အဲဒါကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်တာကိုး"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက အမှောင်ဓာတ် ရေပေါ်ကျွန်းလေ... နေရာတိုင်းမှာ အမှောင်ဓာတ် စွမ်းအင်တွေချည်းပဲ... ကျွန်တော့်ဆီက စွမ်းအင် နည်းနည်းလေးနဲ့ ဒီအမှောင်ထုကို ဖယ်ရှားဖို့ ဘယ်လိုလုပ် လောက်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် ဒတစ်လမ်းလုံး သူတို့ အတင်းအကျပ် အလင်းပြခိုင်းတာခံရလို့ ဆယ်ကြိမ်လောက်ကို စွမ်းအင်တွေ ခမ်းခြောက်သွားခဲ့ရတယ်"</p> <p> </p> <p>"တောက်... ခွေးမသားတွေ... ဓာတ်မီး သုံးရင်တောင် အားသွင်းပေးဖို့ လိုသေးတာကို... ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက တိရစ္ဆာန်တွေက တစ်လမ်းလုံး ကျွန်တော့်ကို အနားယူချိန်လေးတောင် မပေးဘဲ ဓာတ်မဲ့ စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေကို အတင်း စုပ်ယူခိုင်းပြီး စွမ်းအင် ပြန်ဖြည့်ခိုင်းနေတာ"</p> <p> </p> <p>"ဒါတွေကို အများကြီး စုပ်ယူမိရင် လူကို ဆိုးကျိုးတွေ အများကြီး ပေးတယ်ဆိုတာ သိရဲ့သားနဲ့"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်က မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ကိုတောင် တက်ချင်နေသေးတာကို... ဒီတိရစ္ဆာန်အုပ်ကြီးက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမယ့် လမ်းကြောင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ကြပြီဗျာ"</p> <p> </p> <p>စိတ်နာစရာ အကြောင်းများ ရောက်လာသောအခါ ဟွမ်ကွမ်းဇူမှာ ကျယ်လောင်စွာ ဆဲရေးတိုင်းထွာရင်း သူ ဤအတောအတွင်း ခံစားခဲ့ရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများကို မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် တိုင်တည် ပြောဆိုနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က သံသယဖြင့် "မင်း မထွက်ပြေးဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ကွမ်းဇူက ငိုယိုကာ ဖြေသည်။ "ဆရာလင်းရယ်... သူတို့ အကုန်လုံးက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့် အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေချည်းပဲ... ကျွန်တော် သူတို့ကို ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်ဘူး... ထွက်ပြေးလို့လည်း လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို ရေခူအာရုံကြော အဆိပ်တွေပါ တိုက်ထားသေးတာ... ကျွန်တော်သာ ထွက်ပြေးရဲရင် နေ့ဝက်တောင် အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ် အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဟွမ်ကွမ်းဇူ အဖမ်းခံရခြင်းမှာ သူက အလင်းဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင် ဖြစ်နေပြီး ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက အမှောင်ဓာတ် ရေပေါ်ကျွန်းကို စူးစမ်းလေ့လာရာတွင် အလွန် အသုံးဝင်သောကြောင့် ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ထပ်မေးလိုက်သည်။ "အဲဒီတုန်းက မြို့တော်ကုန်သွယ်ရေးစင်တာမှာ ငါထားခဲ့တဲ့ အဖော်နှစ်ယောက်ရော"</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ကွမ်းဇူ ကြောင်သွားပြီးနောက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံဖြင့် အမြန် ဖြေလိုက်၏။ "ဆရာ ပြောတာ ထူလုံနဲ့ ညီမပိုင်လား... အဲဒီနေ့က ရေနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ရုတ်တရက်ကြီးဆိုတော့ ကျွန်တော်လည်း သူတို့ကို ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့ဘူး"</p> <p> </p> <p>"လူတိုင်း ကိုယ့်လမ်းကိုယ် ပြေးကြတာဆိုတော့ သူတို့ ဘယ်မှာရှိနေလဲ ဆိုတာကို ကျွန်တော်လည်း မသိရပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဆရာလင်း... ဒီကိစ္စက ကျွန်တော့်ကို အပြစ်တင်လို့ မရဘူးနော်... အဲဒီအချိန်က ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော်တောင် မနည်း ကယ်နေရတာဗျ"</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ကွမ်းဇူ၏ ဤစကားများမှာ လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်းကို လင်းယွမ် အာရုံခံမိသည်။</p> <p> </p> <p>ခဏတာအတွင်းမှာပင် လင်းယွမ် စိတ်ထဲ၌ ထူလုံနှင့် ပိုင်ကျစ်လဲ့ တို့နှစ်ယောက်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဝင်ရောက်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရင်ထဲမှ စိုးရိမ်မှုကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီးနောက် လင်းယွမ်က ဟွမ်ကွမ်းဇူကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ခုနက မင်းကို လိုက်သတ်နေတဲ့ လူရိပ်တွေက ဘာကောင်တွေလဲ"</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့... မင်းတို့ ကျွန်းထဲ ဝင်လာတာ ဒီလောက် ကြာနေပြီဆိုတော့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ သဲလွန်စတစ်ခုခုများ ရှာတွေ့သေးလား"</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ကွမ်းဇူက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်း... ဒီကျွန်းက ဒဏ္ဍာရီထဲက ရေပေါ်ကျွန်းလေ... ကျွန်တော်တို့ ကျွန်းပေါ် ရောက်နေတာ လဝက်နီးပါးလောက် ရှိနေပြီ... ဒီလဝက်အတွင်းမှာ ကျွန်းပေါ်က နေရာအနှံ့ကို စူးစမ်းလေ့လာနေကြတာ"</p> <p> </p> <p>"လက်ရှိအချိန်အထိ ဒီကျွန်းက ဘယ်လောက် ကျယ်ဝန်းလဲဆိုတာ အတိအကျ စူးစမ်းလို့ မရသေးဘူး... ဒါပေမဲ့ ဦးနှောက်ကန်ကိုတော့ ကျွန်တော် ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ... ဒီနေရာက ဦးနှောက်ကန်ပဲ"</p> <p> </p> <p>"ခုနက လူရိပ်တွေဆိုတာက... အဲဒါ လူရိပ်တွေ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး... အဲဒါ အရိပ်တစ္ဆေတွေဗျ"</p> <p> </p> <p>"အရိပ်တစ္ဆေ"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ် မျက်မှောင်ပင့်သွားပြီး သံသယအပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်... အဲဒါ ကျွန်တော်တို့က ဒီမိစ္ဆာကောင်တွေကို ပေးထားတဲ့ နာမည်လေ"</p> <p> </p> <p>"ဒီကျွန်းပေါ်မှာ အရိပ်တစ္ဆေတွေ အများကြီး ရှိတယ်... သူတို့မှာ သေချာတဲ့ ပုံစံ မရှိဘဲ အရိပ်တစ်ခုလိုပဲ... လိုချင်တဲ့ ပုံစံ၊ လိုချင်တဲ့ သဏ္ဍာန်မျိုးစုံကို ပြောင်းလဲနိုင်ကြတယ်"</p> <p> </p> <p>"အရိပ်တစ္ဆေတွေက အလင်းရောင်ကို ကြောက်တာကလွဲရင် တခြား အားနည်းချက်ဆိုလို့ လုံးဝ မရှိသလောက်ပဲ... ပြီးတော့ သူတို့ အရေအတွက်က အရမ်းများတယ်... အထူးသဖြင့် ဒီဦးနှောက်ကန်ထဲမှာဆိုရင် လှုပ်ရှားမှု နည်းနည်းလေး ပြင်းသွားတာနဲ့ ဒီမိစ္ဆာကောင်တွေကို ဆွဲဆောင်သလို ဖြစ်သွားတာ"</p> <p> </p> <p>"ဒီတစ်ခါနဲ့ဆို ကျွန်တော်တို့ အရိပ်တစ္ဆေတွေနဲ့ တွေ့တာ ရှစ်ကြိမ်မြောက် ရှိပြီ... ကံကောင်းတာက ဒီအရိပ်တစ္ဆေတွေက ဦးနှောက်ကန်ထဲမှာပဲ နေပြီး ကန်ထဲကနေ အပြင်ကို ထွက်မလာကြတာပဲ... မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့မှာ အသက်ဆယ်ချောင်း ရှိနေရင်တောင် လောက်မှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ် ဤစကားများကို နားထောင်ရင်း ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားမိသည်။</p> <p> </p> <p>ရေပေါ်ကျွန်းတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားသော သက်ရှိ သတ္တဝါမျိုးစိတ်များ အသီးသီး ရှိနေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>မြူခိုးမြို့တော်ရှိ ရေခဲဓာတ် ရေပေါ်ကျွန်းတွင် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ရှိသော ရေခဲဓာတ် သန္ဓေပြောင်း မိစ္ဆာများ အမြောက်အမြား ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအမှောင်ဓာတ် ရေပေါ်ကျွန်းတွင်လည်း ထူးခြားသော သက်ရှိ မျိုးစိတ်ဖြစ်သည့် အရိပ်တစ္ဆေများ ရှိနေခဲ့သည်ပင်။</p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save