Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၇၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယွမ်သံလိုက်ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားဓား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>​တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်လှသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်း၌ နဂါးနက်လှေ အစင်းတစ်ရာသည် သားရဲကြီးများ ဝပ်စင်းနေသကဲ့သို့ တည်ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>​ရှေ့တည့်တည့် မိုင်ပေါင်းမည်မျှဝေးသည်မသိသော နေရာ၌ တောက်ပလှသော ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံထားသည့် လက်တစ်ထောင်ကွမ်ရင် အစီရင်များစွာကို မှိန်ပျပျ မြင်နေရသည်။</p> <p> </p> <p>​စခန်းနှစ်ခုကြားတွင် အလွန်ဝေးကွာသော အကွာအဝေးတစ်ခု ခြားနားနေသော်လည်း စစ်ပွဲတစ်ခုသည် အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည့်အလား ဖိအားများက ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>​စီနီယာအစ်မကြီးသည် နဂါးနက်လှေ၏ ဦးပိုင်းတွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏ ဘေးနားတွင် အမာခံတပည့် အယောက်ပေါင်းများစွာ ရပ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​"တာ့လေယင်းကို ရုလိုင်ဘုရားကျောင်းက သိမ်းပိုက်ထားတာ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော်ပြီ။ အခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ဗုဒ္ဓအလင်းကလည်း အရင်တုန်းကလောက် မတောက်ပတော့ဘူးပဲ... အရင်းအမြစ်တွေ တော်တော်လေး ကုန်ဆုံးသွားပုံရတယ်"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မသုံးက ပြုံးစစဖြင့် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​တာ့လေယင်းသည် အချိန်ကာလအပိုင်းအခြားအလိုက် နှစ်အနည်းငယ်ခန့် ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံထားလေ့ရှိသည်။</p> <p> ထိုအတောအတွင်း ဤဗုဒ္ဓအလင်းများသည် ဗုဒ္ဓဘာသာကျင့်ကြံသူများ၏ ကျင့်ကြံမှုကို အဆမတန် တိုးတက်စေသည့်အပြင် တိုက်ပွဲစွမ်းရည်ကိုလည်း အထူးပင် မြှင့်တင်ပေးသည်။</p> <p>ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အခြားသော လမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ထိုအလင်းများက စွမ်းအားကို ဖိနှိပ်ထားတတ်သည်။</p> <p>ရုလိုင်ဘုရားကျောင်းသည် ဤတားမြစ်နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ထိုအချက်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူတို့သည် ပထမတိုက်ပွဲတွင် နိုင်ခဲ့သလို ဒုတိယတိုက်ပွဲတွင်လည်း အောင်နိုင်ခဲ့ကာ တာ့လေယင်းကို နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင့်တစ်ရာတိုင် စောင့်ကြပ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ယခု တတိယတိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးလှသည်။</p> <p>အကယ်၍သာ ထပ်မံအောင်နိုင်ခဲ့လျှင် နောင်နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းတိုင်အောင် မည်သူမျှ လာရောက်နှောင့်ယှက်ဝံ့ကြမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>​"စီနီယာအစ်မကြီး... ကျနော်တို့ နှစ်အနည်းငယ်လောက် စောင့်ကြည့်ရင်ရော အဲဒီ ဗုဒ္ဓအလင်းတွေ ကွယ်ပျောက်သွားတော့မှ သွားပြီး စိန်ခေါ်ရင် မကောင်းဘူးလား "</p> <p> </p> <p>စတုတ္ထမြောက်တပည့်က အကြံပြုသည်။</p> <p> </p> <p>​"ငါ အချိန်တွက်ချက်ပြီးပြီ၊ အဲဒီလောက်အထိ စောင့်လို့မရဘူး။ တကယ်လို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်ကျော်သွားရင် ငါတို့ စိန်ခေါ်ခွင့် ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွခါယမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ အေးစက်လှသော အကြည့်များက လက်တစ်ထောင်အစီရင်များဆီသို့ စူးစိုက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ရုလိုင်ဘုရားကျောင်းက ဒီဗုဒ္ဓအလင်းတွေရဲ့ အထောက်အပံ့နဲ့ဆိုရင် သူတို့ ရှုံးမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေကြတာ။ ဒါပေမဲ့ အရင်နှစ်ကြိမ်တုန်းက ငါတို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်က အသည်းအသန် မလုခဲ့တာဟာ တာ့လေယင်းဆိုတာ တကယ်ပဲ ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ အမွေအနှစ်ဖြစ်နေလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မတူတော့ဘူး... ရှောင်ကွမ်းယင် က ငါ့အပေါ် လုပ်ကြံဝံ့မှတော့ သူ့ရဲ့ လက်ဖဝါးတွေကို ငါဖြတ်ပစ်ရလိမ့်မယ်။ ငါကိုယ်တိုင် ရောက်လာမှတော့ မနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး"</p> <p> </p> <p>​အားလုံးသည် သူမ၏ ပြတ်သားလှသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အာရုံခံမိကြသဖြင့် မျက်နှာများမှာ လေးနက်သွားကြသည်။</p> <p>နောက်လာမည့် တိုက်ပွဲမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>အမာခံတပည့်များ၏ အသက်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရမည်ဟူသော အစဉ်အလာ စည်းမျဉ်းရှိသော်လည်း တကယ့်တိုက်ပွဲအတွင်း အမာခံအချို့ သေဆုံးသွားခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဘာလို့ အမာခံတပည့် တချို့ ရောက်မလာသေးတာလဲ သွားခေါ်လိုက်ကြ... ငါ ခဏနေရင် အဲဒီကောင်တွေကို သွားတွေ့ပြီး ဘယ်လို စည်းမျဉ်းတွေ သတ်မှတ်မလဲဆိုတာ သွားဆွေးနွေးမလို့"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ပြုံး၍ ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟုတ်ကဲ့ပါ"</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျန်ရှိသော အမာခံတပည့်များကို သွားရောက်ခေါ်ယူလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​မရောက်ရှိသေးသော အမာခံတပည့်များမှာ များသောအားဖြင့် မသေမျိုးလှေများ၏ တရားအားထုတ်ခန်းအတွင်း ကျင့်ကြံနေကြသူများဖြစ်ရာ အကြောင်းကြားစာ ရသည်နှင့် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ကျိရှန့်သည် ကျိထျန်းကျွင်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဖန့်ချန်ရှိရာ နဂါးနက်လှေသို့ ရောက်လာသည်။</p> <p>တရားအားထုတ်ခန်း၏ အစီရင်မှာ ပွင့်နေပြီး အတွင်းအပြင် အဆက်အသွယ် ဖြတ်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိကန်းတို့အဖွဲ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ</p> <p> </p> <p>"ဖန့်ညီလေး တရားထိုင်နေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ အခု ငါတို့ တားမြစ်နယ်မြေနားကို ရောက်နေပြီ။ စီနီယာအစ်မကြီးက အဖွဲ့အသီးသီးနဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ သွားတိုင်ပင်တော့မှာမို့ ဖန့်ညီလေးကို အမြန်ထွက်လာဖို့ ပြောလိုက်ပါ"</p> <p> </p> <p>​ယခုအခါ သူသည် အဆင့် ၂ မသေမျိုးအဖြစ် အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ဖန့်ချန်မှာမူ ကျင့်ကြံနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲမှ သိချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာမိသည်။</p> <p>အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ ကျရှုံးသည်ဖြစ်စေ ရလဒ်တစ်ခုတော့ ရှိသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>သို့မဟုတ် တက်လှမ်းရာတွင် ကျရှုံးသွားသဖြင့် အပြင်ထွက်ရန် ရှက်နေခြင်းလော။</p> <p> </p> <p>ဤသို့တွေးမိသောအခါ ကျိရှန့်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အောင်နိုင်သူတစ်ဦး၏ အပြုံးကဲ့သို့ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျိထျန်းကျွင်းမှာ တရားအားထုတ်ခန်းဘက်မှ အကြည့်လွှဲလိုက်စဉ် ကြာနီနတ်မိမယ် ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်က ကျိထျန်းကျွင်းအား အကြည့်မပေးဘဲ ကျိရှန့်ကို လက်အုပ်ချီနှုတ်ဆက်ကာ ကျိကန်းအား ဖန့်ချန်၏ အခြေအနေကို မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်အမာခံက သူတရားထိုင်နေတုန်း ဘယ်သူမှ မနှောင့်ယှက်ရဘူးလို့ မှာထားပါတယ်ဗျ"</p> <p> </p> <p>ကျိကန်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​ကျိရှန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကြာနီနတ်မိမယ်အား ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုန်ညီမလေး... ဒါဆိုရင် ဖန့်ညီလေးကို ထားခဲ့လိုက်ရအောင်၊ ငါတို့ စီနီယာအစ်မကြီးဆီ သွားကြစို့"</p> <p> </p> <p>​ပြောပြီးနောက် သူသည် ကြာနီနတ်မိမယ်၏ ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် တွဲလောင်းကျနေသော ခေါင်းလေးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက... မိတ်ဆွေ မိယွီလား "</p> <p> </p> <p>​မိယွီသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမအား ခေါ်နေသည်ကို ကြားသောအခါ ရုတ်တရက် အပျင်းကြောဆန့်လျက် လန်းဆန်းစွာ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူမကိုယ်သူမ ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မဟုတ်ဘဲ ကြာနီနတ်မိမယ်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရောက်နေသည်ကို တွေ့သောအခါ ချက်ချင်းပင် အလင်းတန်းတစ်ခုအလား ပြောင်းလဲကာ ကျိကန်း၏ ဘေးတွင် သွားရပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"မိတ်ဆွေ ကျိကန်း... ဖန့်အမာခံရော ငါတို့ ရောက်ပြီလား "</p> <p> </p> <p>သူမ၏ အသံမှာ ကြည်လင်ပြတ်သားလှသည်။</p> <p>စကားပြောနေရင်းနှင့်ပင် အဆိပ်ကောင်တစ်ကောင်ကို ထုတ်ယူကာ ဝါးစားနေလေသည်။</p> <p> သူမ၏ နောက်ဘက်ရှိ လင်းယွမ်မှာတော့ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြုံးမိသည်။</p> <p> ထိုမိယွီ ဝါးစားနေသော အဆိပ်ကောင်မှာ ဂူ အင်းဆက်တစ်မျိုး ဖြစ်ဟန်တူသည်။</p> <p> </p> <p>​"သူကတော့ မိတ်ဆွေ မိယွီပါ၊ တစ်လမ်းလုံး အိပ်လာတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်က မိယွီထံမှ အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး ကျိရှန့်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျိအမာခံ... အစ်ကိုအရင် သွားနှင့်လိုက်ပါ၊ ညီမကတော့ ဒီမှာပဲ ဖန့်အမာခံကို စောင့်နေလိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>​"ဟုန်အမာခံ... စီနီယာအစ်မကြီးက ရုလိုင်ဘုရားကျောင်းနဲ့ တခြားအင်အားစုတွေနဲ့ စကားပြောပြီး တိုက်ပွဲစည်းမျဉ်းတွေ သတ်မှတ်တော့မှာပါ။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ကိုယ်တိုင်သွားနားထောင်တာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျိထျန်းကျွင်းက ယဉ်ကျေးစွာ သတိပေးသည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများတွင် ပါဝင်ခွင့်ရခြင်းမှာ သူတို့အတွက် အလွန်ပင် အကျိုးကျေးဇူး များလှသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>​"ရပါတယ်၊ စိတ်မဝင်စားလို့ပါ"</p> <p> </p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်က လက်ကာပြလိုက်သည်။</p> <p>ကျိထျန်းကျွင်းမှာ မျက်နှာပျက်သွားသော်လည်း ဘာမှဆက်မပြောတော့ချေ။</p> <p> ကျိရှန့်မှာတော့ အခြေအနေကို ကြည့်ကာ တစ်ချက်ရယ်မောလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ရှိရာ တရားအားထုတ်ခန်းကို ကြည့်လျက် စဉ်းစားခန်းဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"အဆင့် ၂ မသေမျိုးကို တက်လှမ်းတာ ဒီလောက်ထိ မကြာသင့်ဘူး... ကြည့်ရတာ တစ်ခုခုတော့..."</p> <p>​</p> <p>​တရားအားထုတ်ခန်း အတွင်း၌မူ ဖန့်ချန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ငါးရောင်ခြည် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။</p> <p> </p> <p> ၎င်းတို့မှာ မူလရွှေဓာတ်၊ မူလသစ်သားဓာတ်၊ မူလရေဓာတ်၊ မူလမီးဓာတ် နှင့် မူလမြေဓာတ် တို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။</p> <p> </p> <p>​ဒီတစ်ခေါက် တာအိုဓားအစွယ်ကို သောက်သုံးကာ အဆင့် ၂ ဓားမသေမျိုး  အဖြစ် တက်လှမ်းခြင်းမှာ အတော်လေး ချောမွေ့ခဲ့ပြီး စောစောစီးစီးပင် တံခါးဖွင့်ထွက်လာနိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဓားငယ်လေး အဆင့်တက်ချိန်တွင် ပြဿနာအချို့ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းမှာ ယွမ်သံလိုက်ဓာတ်ငါးပါး တောင် ကို ဝါးမြိုခဲ့ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဓားငယ်လေး... မင်း အခု သတိရှိသေးရဲ့လား"</p> <p> </p> <p>"နိုးနေရင် အသံလေးတစ်ခုခု ပေးဦး"</p> <p> </p> <p>"အသံမထွက်နိုင်ရင်လည်း လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုခု ပြပါဦး"</p> <p> </p> <p>​သူ့ရှေ့တွင် ဓားငယ်လေးမှာ ငါးရောင်ခြည် အလင်းလုံးကြီးတစ်ခုအတွင်း ဖုံးလွှမ်းခံထားရပြီး အိပ်ပျော်နေသည့်အလား ရှိနေသည်။</p> <p>ဖန့်ချန် အဆင့် ၂ ဓားမသေမျိုးအဖြစ် တက်လှမ်းပြီးနောက် ဓားငယ်လေးသည်လည်း အလိုအလျောက်ပင် အဘက်ဘက်မှ တိုးတက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ထိုတိုးတက်မှုမှာ အမှန်တကယ်တော့ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဓားငယ်လေး၏ ဝိညာဉ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် မည်သို့ပင် စစ်ဆေးမေးမြန်းပါစေ၊ မည်သည့်အသံမျှ ထွက်မလာချေ။</p> <p> </p> <p>မှန်လေးကသာ သူမစိုးရိမ်ရန်နှင့် ဘာမှမဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာ ပြောမထားလျှင် ဖန့်ချန်သည် သူအဆင့်တက်စဉ်က မတော်တဆ ဓားငယ်လေး၏ ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးမိလေသလားဟုပင် သံသယဝင်မိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​"အစ်ကို... မလောပါနဲ့၊ ဒီကောင်လေးဆီမှာ ဖြစ်နေတဲ့ အပြောင်းအလဲက အတော်လေး ထူးခြားတယ်။ ငါကတော့ မင်း အဆင့် ၄၊ အဆင့် ၅ ရောက်မှ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားတာ။ အခုကြည့်ရတာ သူက ယွမ်သံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးတောင်ကို ဝါးမြိုထားလို့ အခြေခံက အလွန်တရာ ခိုင်မာနေတော့ ကြိုပြီး ဖြစ်လာတာပဲ"</p> <p> </p> <p>မှန်လေး ၏ အသံက ဖန့်ချန်၏ အသိစိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​"မှန်လေး... ဘယ်လို အကြောင်းရင်းလဲဆိုတာ တိုက်ရိုက်ပြောလို့ မရဘူးလား "</p> <p> </p> <p>"တိုက်ရိုက်ပြောရင် မသေမျိုးကျောက်တုံး ကုန်လိမ့်မယ်။အစ်ကိုဆီမှာ ရှိတဲ့ ကျောက်တုံးတွေက လောက်မှာမဟုတ်ဘူး ထင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ဟင်း..."</p> <p> </p> <p>​စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဓားငယ်လေး၏ အရှိန်အဝါမှာ ရုတ်တရက် မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာတော့သည်။</p> <p> ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဓာတ်ငါးပါး မူလစွမ်းအားများမှာ တစ်ခါတစ်ရံ ပွပွထွက်လာပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။</p> <p>ထိုအခြင်းအရာကြောင့် ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ငါးရောင်ခြည် အလင်းတန်းများမှာလည်း တစ်ချက်တောက်ပလိုက်၊ တစ်ချက် မှိန်သွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါက..."</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်၏ အကြည့်မှာ တန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ဓားငယ်လေးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်း၏ နေရာတွင် သွယ်လျသော ကိုယ်ဟန်တစ်ခု အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ဒူးနှစ်ဖက်ကို ပွေ့ပိုက်ကာ အိပ်ပျော်နေသော ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ငါးရောင်ခြည် မူလစွမ်းအားများအတွင်း ပတ်ချာလည် ဝိုင်းရံထားခြင်း ခံထားရသည်။</p> <p>ဆံနွယ်ရှည်များမှာ ရေတံခွန်အလား သူ၏ ကိုယ်တစ်ပိုင်းကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး ငါးရောင်ခြည် အလင်းတန်းများမှာ မှိန်ပျပျ တောက်ပနေသည်။</p> <p> </p> <p>​တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...</p> <p>နယ်ပယ်အသီးသီးရှိ နောက်မျိုးဆက်ကျင့်ကြံသူများသာ အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်လေ့ရှိသော ဝိညာဉ်ရတနာစာရင်း ပေါ်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ငြိမ်သက်နေခဲ့ရာမှ ရုတ်တရက် လှိုင်းထန်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုစာရင်းပေါ်တွင် အမည်သစ်တစ်ခု တိုးလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ယွမ်သံလိုက်ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားဓား"</p> <p>***</p> <p> </p>


Save