Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၇၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">စာရင်းဝင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>​စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေ၏ အမည်မသိဒေသတစ်ခုရှိ စည်ကားလှသော ဈေးတန်းအတွင်း လူအများမှာ သွားလာနေကြပြီး ရံဖန်ရံခါတွင် အဆင့် ၁ နှင့် အဆင့် ၂ မသေမျိုးများ ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းဖြတ်သန်းသွားလေ့ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ဈေးတန်း၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် မှန်ပြင်တစ်ခုကဲ့သို့ ချောမွေ့တောက်ပနေသော မတ်စောက်သည့် တောင်ကံပါးယံတစ်ခု ရှိလေသည်။</p> <p>ထိုကျောက်စာတိုင်ထက်တွင် ဝိညာဉ်ရတနာစာရင်းဟူသော စာလုံးသုံးလုံးကို ထင်ရှားစွာ ရေးထိုးထားသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုကျောက်စာတိုင်သည် လောကတစ်ခုလုံးတွင် အဆင့် ၁ မှ ၃၀၀ အတွင်းရှိသော ဝိညာဉ်ရတနာများ၏ အမည်နာမများကို မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် မရေမတွက်နိုင်သော နောက်မျိုးဆက်ကျင့်ကြံသူများသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်ကာ ဝိညာဉ်ရတနာများ၏ ဘွဲ့တော်များကို ကြည့်ရှုလေ့လာခဲ့ကြသည်။</p> <p> သူတို့အတွက်မူ ဤစာရင်းပေါ်ရှိ မည်သည့်ရတနာမဆို၊ အဆင့်အောက်ဆုံးတွင် ရှိနေသော ရတနာအချို့ပင်လျှင် သူတို့တစ်သက်တာတွင် မည်သို့မျှ ထိတွေ့ခွင့်မရနိုင်သော မြင့်မားသည့် တောင်ထွတ်ကြီးများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝါရင့်ကျင့်ကြံသူကြီးများအတွက်မူ ထိုကဲ့သို့သော စာရင်းဇယားများကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ကြတော့ချေ။</p> <p>မိမိပိုင်ဆိုင်ရမည့်အရာဆိုလျှင် မိမိပိုင်ဆိုင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> မိမိနှင့် မထိုက်တန်လျှင် မည်သည့်အခါမျှ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> ထိုစာရင်းပေါ်ရှိ မည်သည့်အရာမဆို သူတို့နှင့် များစွာ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိတော့ဟု ခံယူထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ကျင့်ကြံသူအုပ်စုများမှာ တစ်ဖွဲ့ပြီးတစ်ဖွဲ့ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ဝိညာဉ်ရတနာစာရင်းကို ကြည့်ကာ ရံဖန်ရံခါ သက်ပြင်းချရင်း၊ ရံဖန်ရံခါတွင်လည်း အချင်းချင်း ဆွေးနွေးငြင်းခုံနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကောင်းကင်ယံ၌ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး အလင်းတိုင်များအလား ဒေသအသီးသီးသို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအထဲမှ အလင်းတိုင်တစ်ခုသည် ထိုဝိညာဉ်ရတနာစာရင်း ကျောက်စာတိုင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားရာ ဝိညာဉ်ရတနာစာရင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ထူးကဲသော နတ်ဘုရားအလင်းများ ဖြာထွက်လာပြီး အပေါ်ရှိ စာလုံးများမှာလည်း စတင်ပြောင်းလဲလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​စာရင်း၏ နောက်ဆုံးအဆင့် (၃၀၀) တွင်ရှိသော ဝိညာဉ်ရတနာ၏ အမည်နာမမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က အတင်းအဓမ္မ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည့်အလား ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အမည်သစ်တစ်ခုကို အစားထိုးရေးသားလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ယွမ်သံလိုက်ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားဓား "</p> <p> </p> <p>​"ဟူး..."</p> <p> </p> <p>​"ဝိညာဉ်ရတနာစာရင်း အပြောင်းအလဲဖြစ်သွားပြီ"</p> <p> </p> <p>​"ဝိညာဉ်ရတနာစာရင်း ပြောင်းသွားပြီဟေ့"</p> <p> </p> <p>​တစ်စုံတစ်ယောက်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ရှူး...</p> <p> </p> <p>​ကောင်းကင်ယံမှ ပုံရိပ်ပေါင်းများစွာသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ဆိုက်ရောက်လာကြသည်။</p> <p> သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မသေမျိုးစွမ်းအားများ လှိုင်းထန်နေပြီး အားလုံးမှာ မသေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> သူတို့သည် ဝိညာဉ်ရတနာစာရင်း၏ အဆင့် ၃၀၀ နေရာတွင် ရှိနေသော ယွမ်သံလိုက်ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားဓား ကို မျက်တောင်မခတ် စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​နောက်ဆုံးအကြိမ် ဝိညာဉ်ရတနာစာရင်း အပြောင်းအလဲဖြစ်ခဲ့တာ ဘယ်တုန်းကလဲ သူတို့ပင် မမှတ်မိကြတော့ချေ။</p> <p> ထို့အပြင် အပြောင်းအလဲဖြစ်သည်ဆိုသည်မှာလည်း စာရင်းထဲတွင် ရှိနှင့်ပြီးသား ရတနာအချင်းချင်း အဆင့်အတန်း အပြောင်းအလဲဖြစ်ခြင်းသာ ရှိခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဝိညာဉ်ရတနာစာရင်းထဲ၌ ယခင်က တစ်ခါမျှ မပေါ်ဖူးသေးသော ရတနာအသစ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​"ယွမ်သံလိုက်ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားဓားတဲ့လား... ဘယ်လို ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကများ ဒီလို နတ်ဘုရားလက်နက်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်သွားတာလဲ မသိဘူး"</p> <p> </p> <p>​"သေချာပေါက် ရှေးဟောင်းမသေမျိုးအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပဲ ဖြစ်ရမယ်..."</p> <p> </p> <p>​"ရှေးဟောင်းမသေမျိုးတွေမှသာ ဒီလို ကံကောင်းခြင်းမျိုး ရှိနိုင်တာပါ။ ကျုပ်တို့အတွက်ကတော့ သာမန်ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ပါးလောက်ပဲ ပိုင်ဆိုင်ရရင်တောင် ဘိုးဘေးတွေကို အမွှေးတိုင်ထွန်းပြီး ကန်တော့ဖို့ လုံလောက်နေပါပြီ"</p> <p> </p> <p>​"ခုနက ရွှေရောင်အလင်းတွေ တောက်ပသွားတာကို ကြည့်ရင် နေရာအနှံ့မှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာစာရင်းတွေအားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောင်းလဲသွားတာ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီ ယွမ်သံလိုက်ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားဓား ဆိုတဲ့ အမည်ကတော့ နယ်မြေကိုးခုလုံးမှာ ကျော်ကြားသွားပြီပဲ"</p> <p> </p> <p>​အလားတူ မြင်ကွင်းမျိုးမှာ ဒေသအသီးသီးတွင် တစ်ချိန်တည်း၌ အမှန်တကယ်ပင် ပေါ်ပေါက်နေခဲ့သည်။</p> <p> သို့သော်လည်း ရှေးဟောင်းမသေမျိုးကြီးများအတွက်မူ ဝိညာဉ်ရတနာစာရင်း အဆင့် ၃၀၀ ရှိ ရတနာတစ်ခုမှာ သူတို့၏ စပ်စုလိုစိတ်ကို နှိုးဆွနိုင်ရုံသာရှိပြီး အလွန်အမင်း ဂရုပြုစရာ မဟုတ်သေးချေ။</p> <p>အဆင့် ၃၀၀ မျှသာ ရှိသေးသဖြင့် အနိုင်မတိုက်နိုင်လောက်အောင် အားကောင်းလွန်းသည်ဟု မဆိုနိုင်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>​ဓားငယ်လေး၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ငါးရောင်ခြည် နတ်ဘုရားအလင်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ငုပ်လျှိုးသွားတော့သည်။</p> <p>သူမသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် အံ့သြဝမ်းသာစွာ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးနေသည်။</p> <p> ထို့နောက် ဖန့်ချန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်ချန်... ခုနက ငါ တော်တော်လေး အသက်ရှူကျပ်သွားတာ၊ ငါ သေတော့မယ်လို့တောင် ထင်မိတာ"</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်က ဝတ်ရုံတစ်ထည်ကို ထုတ်ယူကာ သူမထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "အရင်ဝတ်လိုက်ဦးမှ ပြောရအောင်"</p> <p> </p> <p>​ဓားငယ်လေးသည် အဝတ်အစားကို ကတုန်ကရင်ဖြင့် ခက်ခဲစွာ ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး တရားအားထုတ်ခန်းအတွင်း ဟိုလျှောက် ဒီလျှောက် လုပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟိုနားထိလိုက်၊ ဒီနားတို့လိုက်ဖြင့် မိမိတွင် လက်ဖဝါးတစ်စုံ ရှိလာသည်ကို အလွန်ပင် အံ့သြနေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီကလေးမလေးရဲ့ ကံတရားက တကယ်မဆိုးဘူးပဲ။ တစ်နေ့ကျရင် ငါလည်း ဒီလိုမျိုး လူပုံစံ ပြန်ပြောင်းနိုင်ရင် ကောင်းမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>မှန်လေးက သက်ပြင်းချကာ ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ဓားငယ်လေးကို အဆက်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေသည်။</p> <p>သူမသည် အသက် ၁၅၊ ၁၆ နှစ်အရွယ် အပြစ်ကင်းစင်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် တူလှသည်။</p> <p>သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကြည်လင်နေပြီး လောကီအညစ်အကြေးများ စွန်းထင်းခြင်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>​"မှန်လေး  ဓားဆိုတာကလည်း... ယောက်ျား၊ မိန်းမ ခွဲခြားလို့ ရလို့လား "</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"လောကမှာ အရာအားလုံးက ယင်နဲ့ယန် (အဖိုနဲ့အမ) ဆိုပြီး ကွဲပြားကြတာပဲ။ ယင်ယန်ရှိမှ သက်ရှိဖြစ်လာတာလေ။ ဒါပေမဲ့လည်း အတိအကျတော့ ပြောလို့မရသေးဘူး..."</p> <p> </p> <p>မှန်လေးက ပြောပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားဟန်တူကာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဓားငယ်လေး... မင်းကိုယ်မင်း မိန်းကလေးဆိုတာ သိလား "</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"မိန်းကလေး  သိတာပေါ့... ဖန့်ချန်က ဘာလို့ ဒီလိုမေးတာလဲ၊ မင်းလည်း သိနေတာပဲ မဟုတ်လား "</p> <p> </p> <p>​ငါက ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲဟ။</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"မင်း အခုလို ရုတ်တရက်ကြီး လူပုံစံနဲ့ ပေါ်လာတာက သိပ်တော့ မကောင်းဘူး။ အရင်တုန်းက အဲဒီ ယွမ်သံလိုက်ဓာတ်ငါးပါးတောင်ကို ငါက စီနီယာအစ်မကြီးဆီကနေ လှည့်စားပြီး ယူခဲ့တာ။ တကယ်လို့ သူမက တစ်ခုခု သတိပြုမိသွားရင် အခက်တွေ့နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် မင်း ဓားပုံစံ ပြန်ပြောင်းထားရင်ရော "</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ညှိနှိုင်းသည့် လေသံဖြင့် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​"ပြန်ပြောင်းလို့တော့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖန့်ချန်... ငါ့ကို အချိန်ရရင် အပြင်ထွက်ပြီး လေညင်းခံခွင့်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးရမယ်နော်"</p> <p> </p> <p>ဓားငယ်လေးက အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းသလို အမူအရာ ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"သေချာပေါက်ပေးမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​နောက်တစ်ခဏတွင် ဓားငယ်လေးသည် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ငုပ်လျှိုးဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p>ခုနကမှ ဝတ်ဆင်ထားသော ဝတ်ရုံမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​"လူပုံစံ ပြန်ပြောင်းတိုင်း အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်နေမှာလား ရန်သူနဲ့ တိုက်ခိုက်တဲ့အခါမှာလည်း အဲဒီလိုမျိုး အဝတ်အစားမပါဘဲ လာပြီးတော့၊ အဝတ်အစားမပါဘဲ ပြန်သွားမှာလား "</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်သည် ဝတ်ရုံကို ကောက်ယူရင်း အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"မင်း အဲဒီကလေးမလေးကို ကိုယ်တိုင် ဝတ်စုံတစ်ခု ဖန်တီးတတ်အောင် သင်ပေးလိုက်ရင် ရပါတယ်။ သူမက အခုထိ အဲဒီလို အတွေးမျိုး မရှိသေးလို့ပါ။ သင်ပေးလိုက်ရင် အရမ်းလွယ်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>မှန်လေးက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​"ခုနက မင်းပြောတာ လောကမှာ အရာအားလုံးက ယင်ယန်ခွဲခြားထားတယ်ဆို၊ ဘာလို့ နောက်ပိုင်းမှာ စကားမဆက်တော့တာလဲ  မင်းကော ယောက်ျားလား၊ မိန်းမလား "</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က စပ်စုကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"မသိဘူး"</p> <p> </p> <p>မှန်လေးသည် သိက္ခာကျသွားသည့်အလား ဖန့်ချန်၏ စကားကို ပြန်မထူးတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် တရားအားထုတ်ခန်း တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​"အဆင့် ၂ မသေမျိုးကို တက်လှမ်းတာ ဒီလောက်ထိ မကြာသင့်ဘူး... ကြည့်ရတာ တစ်ခုခုတော့..."</p> <p> </p> <p>​ကျိရှန့်သည် တရားအားထုတ်ခန်း တံခါးပွင့်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူပြောလက်စ စကားကို ချက်ချင်း ရပ်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ မသေမျိုးစွမ်းအား လှိုင်းထန်မှုကို အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဖန့်ချန်၏ ဝိညာဉ်မှာ အလွန်ပင် ခိုင်မာအားကောင်းလှသဖြင့် အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားသည့်အခါ သူ ဘာမှ အာရုံမရခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>​ဒါက ကျိရှန့်၏ ခန့်မှန်းချက်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။</p> <p> သူက ပြုံး၍ ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ဖန့်ညီလေး... စီနီယာအစ်မကြီးက ကိစ္စတွေ ဆွေးနွေးဖို့ ငါတို့ကို ခေါ်နေပြီ၊ အမြန်သွားကြရအောင်"</p> <p> </p> <p>​"ကျိအစ်ကိုကြီးကို အလုပ်ရှုပ်စေမိပြီ"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူသည် ကြာနီနတ်မိမယ်နှင့်အတူ ကျိရှန့်၏ နောက်မှလိုက်ကာ စီနီယာအစ်မကြီးရှိရာ နဂါးနက်လှေဆီသို့ ဦးတည်လိုက်ကြသည်။</p> <p>မိယွီက လိုက်လာရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကျိကန်းက သူမ၏ လည်ပင်းကို ဖမ်းဆွဲကာ တားဆီးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူမက ကျိကန်းကို နားမလည်နိုင်သလို ကြည့်ကာ</p> <p> </p> <p>"ကျမတို့က ဖန့်အမာခံနောက်ကို လိုက်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား "</p> <p> </p> <p>​"အမာခံတပည့်တွေ ကိစ္စဆွေးနွေးတာကို ကျုပ်တို့ မလိုက်သင့်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျိကန်းက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ယွမ်သံလိုက်ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားဓားတဲ့လား... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ စီနီယာအစ်မကြီး... ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုက ဝိညာဉ်ရတနာစာရင်းထဲ ဝင်သွားတယ်ဗျ"</p> <p> </p> <p>​"ဘယ်လောက်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>​"အဆင့် ၃၀၀"</p> <p> </p> <p>​"အော်..."</p> <p> </p> <p>​အားလုံး၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ချက်ချင်းပင် လျော့ပါးသွားတော့သည်။</p> <p>သူတို့၏ နဂါးနက်လှေများသည် အစီရင်ကို အသုံးပြုလိုက်လျှင် ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းပကားမှာ အဆင့် ၃၀၀ ရှိ ဝိညာဉ်ရတနာထက် အားမနည်းချေ။</p> <p>သာ၍ပင် အမာခံတပည့်များထဲတွင် အချို့မှာ အဆင့်မြင့်သော ဝိညာဉ်ရတနာများကို လျှို့ဝှက်ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူများ ရှိနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ယွမ်သံလိုက်ဓာတ်ငါးပါး နတ်ဘုရားဓား "</p> <p> </p> <p>​စီနီယာအစ်မကြီးက စဉ်းစားခန်းဝင်သွားပြီးနောက် ဖန့်ချန်တို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အမာခံတပည့် အယောက်တစ်ရာ စုံမစုံ စစ်ဆေးလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် သူမက အမည်အချို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အမှတ် ၃၊ အမှတ် ၅၊ အမှတ် ၇... ဟုန်ကျစ်၊ ဖန့်ချန်... မင်းတို့လည်း လိုက်ခဲ့ကြ"</p> <p> </p> <p>​သူမသည် အမာခံတပည့် အယောက်နှစ်ဆယ်ကျော်ကို ရွေးချယ်လိုက်ရာ အမည်ခေါ်ခံရသူများမှာ ဝမ်းသာသွားကြပြီး ကျန်ခဲ့သူများကတော့ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့်သာ ခေါင်းခါလိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ မသေမျိုးစွမ်းအားများဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဝါးတောတစ်ခု ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် အဆုံးမဲ့သော ဟင်းလင်းပြင်ကြီး ဝန်းရံထားသော်လည်း အတွင်း၌မူ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုဝါးတောအတွင်း၌ တည်ကြည်ဖြောင့်မတ်သော ကိုယ်ဟန်များဖြင့် ရပ်နေကြသူများ ရှိလေသည်။</p> <p>တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းမှာ ထိပ်တန်းအင်အားစု အသီးသီးမှ အမာခံတပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> အချို့မှာ အသွေးအသားနတ်နန်း ၊ အချို့မှာ ကြယ်တစ်သောင်းနန်းတော် ၊ အချို့မှာမူ ထိုက်ယီမသေမျိုးတံခါး မှ လာကြသူများ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း နှင့် ဝိညာဉ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန တို့မှ အမာခံတပည့်များလည်း ရောက်ရှိနေကြသော်လည်း သူတို့၏ အရေအတွက်ကို ကြည့်လျှင် အခြေအနေလာကြည့်ရုံသာ ဖြစ်ဟန်တူသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအထဲတွင် အထူးခြားဆုံးမှာ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ထားသော ရဟန်းတစ်ပါးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် ယောက်ျားပုံစံ ဖြစ်သော်လည်း မိန်းကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ နူးညံ့သော မျက်နှာရှိပြီး ကြွယ်ဝချမ်းသာသော အသွင်ရှိသည်။</p> <p> သူ၏ မျက်ခုံးအမူအရာမှာ လူ့လောကရှိ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်များနှင့် အလွန်ပင် ဆင်တူလှပေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save