Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၈၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်းတို့ ယုံချင်ယုံ မယုံချင်နေ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်ပြီး တရားစာရွတ်ခိုင်းမယ် ဟုတ်လား</p> <p>​ရုလိုင်ဘုရားကျောင်းမှ အမာခံတပည့်များအားလုံး၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းသွားကြသည်။</p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့၏ ဗုဒ္ဓဘာသာဆိုင်ရာ စိတ်ဓာတ်ကျင့်ကြံမှုမှာ လုံလောက်သောကြောင့်သာ ထိုနေရာတွင်တင် ဆဲဆိုအော်ဟစ်ခြင်း မပြုကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​တစ်ဖက်လူက ရုလိုင်ဘုရားကျောင်း၏ အမာခံတပည့်များထဲတွင် အထိပ်ဆုံးဖြစ်သူကို ဤသို့ပြောဆိုခြင်းမှာ ရုလိုင်ဘုရားကျောင်းတစ်ခုလုံးကို မျက်နှာသာမပေး၊ အလေးမထားကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>​စီနီယာအစ်မကြီးနှင့် ဝတ်ရုံနက်ရဟန်းပျိုတို့ စကားပြောဆိုနေကြစဉ်အတွင်း ဖန့်ချန်သည် ရောက်ရှိနေသူအားလုံးကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​သူ့ကဲ့သို့ပင် အသစ်တက်လာသော အမာခံတပည့်အချို့ကိုလည်း အင်အားစုအသီးသီးက အတွေ့အကြုံရစေရန် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြရာ လူအများမှာ အချင်းချင်း အကဲခတ်နေကြသည်။</p> <p> ထိုစဉ် ဖန့်ချန်၏ အကြည့်မှာ တစ်စုံတစ်ဦး၏ အကြည့်နှင့် ဆုံသွားကာ နှစ်ဦးသားလုံး အနည်းငယ် မှင်သက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်ချန်"</p> <p> </p> <p>​"ဟွမ်ချင်းကျွဲ"</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် အတော်လေး အံ့သြသွားရသည်။</p> <p>ဟွမ်ချင်းကျွဲကို ဤနေရာတွင် တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။</p> <p>ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တစ်ဖက်လူမှာ ဝိညာဉ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန၏ အမာခံတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p> </p> <p>​ဟွမ်ချင်းကျွဲမှာမူ ဖန့်ချန်ထက်ပင် ပို၍ အံ့သြနေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်နေသည့်အလား ခံစားနေရသည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ အေးစက်သော အကြည့်တစ်ချက်ကို အချင်းချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး သိကျွမ်းသူများအဖြစ် ထုတ်ဖော်မပြောရန် နားလည်မှု ယူလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​"ကြည့်ရတာ... ရှဲ့မိန်းကလေးက ဘာပဲပြောပြော ဒီကိစ္စကို ကျုပ်လက်ချက်လို့ပဲ သတ်မှတ်ထားတာပေါ့လေ "</p> <p> </p> <p>​ရှောင်ကွမ်းယင်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို သဲ့သဲ့လေး ချလိုက်ပြီး အားကိုးရာမဲ့သည့် အမူအရာဖြင့် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်တော့ ကျုပ် တကယ်ပဲ မတရားစွပ်စွဲခံရတာပါ။ ဒီကိစ္စက ကျုပ်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။ ကျုပ်နဲ့ ရှဲ့မိန်းကလေးကြားမှာလည်း တိုက်ရိုက်ရန်ငြိုးရန်စ မရှိပါဘူး၊ ကျုပ်က ဘာလို့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အကွက်မျိုးကို ဆင်ရမှာလဲ "</p> <p> </p> <p>​"အာမန်မမ... ကျုပ်ကြည့်ရတာ ရှောင်ကွမ်းယင်ပြောတာလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သလိုပဲဗျ။ ဘယ်လိုပဲ စဉ်းစားစဉ်းစား သူက ဘာလို့ မမကို လက်စဖျောက်ချင်ရတာလဲဆိုတာ ကျုပ်လည်း တွေးလို့မရဘူး"</p> <p> </p> <p>​ရှန်းယွဲ့ကွမ်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားရင်း ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"မသေမျိုးလောကငယ်က ရှေးဟောင်းမသေမျိုးကို ပင့်ဖိတ်ဖို့ဆိုတာ ဘယ်လောက်တောင် ပေးဆပ်ရမလဲ "</p> <p> </p> <p>​"ဒါ အမှန်ပါပဲ"</p> <p> </p> <p>​ရှောင်ကွမ်းယင်က လက်အုပ်ချီလိုက်ပြီး စီနီယာအစ်မကြီးကို ရိုးသားသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ</p> <p> </p> <p>"ရှဲ့မိန်းကလေး စိတ်ထဲမှာ အမျက်ဒေါသရှိနေတာကိုလည်း ကျုပ် နားလည်ပေးနိုင်ပါတယ်။ နောက်နှစ်အနည်းငယ်ကြာရင် ကျုပ်တို့ ဘုရားကျောင်းက ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုရဲ့ သတ်မှတ်သက်တမ်းကလည်း ပြည့်တော့မှာပါ။ ရှဲ့မိန်းကလေး အဲဒီကိုသွားပြီး ဒေါသဖြေလိုက်ရင်ရော မကောင်းဘူးလား "</p> <p> </p> <p>​"ရှန်းယွဲ့ကွမ်း...နင့်ဦးနှောက်ထဲ ရေဝင်နေပြီလား။ သူ ဘာလို့ တိုက်ခိုက်ရသလဲဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကို နင်မတွေးတတ်ဘူးဆိုကတည်းက နင်က သိပ်မပါးနပ်ဘူးဆိုတာ သိသာနေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>​စီနီယာအစ်မကြီးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုက်ယီမသေမျိုးတံခါးမှ အမာခံတပည့်အချို့မှာ ဒေါသထွက်သွားကြသော်လည်း ရှန်းယွဲ့ကွမ်းကမူ စိတ်မဆိုးဘဲ ခါးသက်သက် ပြုံးကာ</p> <p> </p> <p>"အာမန်မမက အကြောင်းရင်းကို သိလို့လား "</p> <p> </p> <p>​"မသိဘူး"</p> <p> </p> <p>​လူအများမှာ မှင်သက်အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းကျရင် ငါ သိလာမှာပါ။ ငါ့ကို သူ လုပ်ကြံခဲ့တာဆိုရင် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>​စီနီယာအစ်မကြီးက ရှောင်ကွမ်းယင်ကို ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ အကြည့်မှာ နံရံတွင် ချိတ်ထားသော အသားခြောက်တစ်စုံးကို ကြည့်နေသည့်အလား၊ အရက်နှင့် မြည်းရန် မည်သည့်နေရာမှ စတင်လှီးဖြတ်ရမလဲဟု တွက်ချက်နေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါက လူမိုက်ဆန်လွန်းတာပဲ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲနဲ့ အိမ်အထိ လာပြီး ရန်ရှာတာလား "</p> <p> </p> <p>​ယဲ့ချင်းချိုးနှင့် လင်ပုချိတို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​"တစ်ကဏ္ဍစီ ခွဲပြောရအောင်။ ဒီနေ့ ငါလာတာက ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေကို လုဖို့ပဲ။ မင်းတို့ အရင်က ဘာတွေ ညှိနှိုင်းထားသလဲ ရုလိုင်ဘုရားကျောင်းအတွက် မင်းတို့ ရှေ့ထွက်ပေးမယ်ဆိုရင်လည်း ငါ မကန့်ကွက်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့မှာ အဲဒီလောက် အရည်အချင်းရှိဖို့ပဲ မျှော်လင့်တယ်"</p> <p> </p> <p>​စီနီယာအစ်မကြီးက ပြုံး၍ ဆိုသည်</p> <p> </p> <p>"တကယ်လို့ ရုလိုင်ဘုရားကျောင်းက မင်းတို့ကို အစီရင်ဗဟိုချက် သုံးခုစီ ပေးမယ်ဆိုရင်၊ ငါက ဒီတစ်ခေါက် မင်းတို့ဆီက ခြောက်ခုစီကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်"</p> <p> </p> <p>​လူအများမှာ ရင်ထဲတွင် အေးစိမ့်သွားကြပြီး ကြက်သီးမွေးညင်းများပင် ထသွားကြသည်။</p> <p>အထူးသဖြင့် အသွေးအသားနတ်နန်းနှင့် ကြယ်တစ်သောင်းနန်းတော်မှ အမာခံတပည့်များမှာ မိမိတို့၏ အသက်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က လက်ဖဝါးထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည့်အလား ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​"နင် လုပ်ဝံ့လို့လား "</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချင်းချိုးက ဒေါသတကြီး ပြောသည်</p> <p> </p> <p>"တကယ်လို့ နင်သာ ဒါမျိုး တကယ်လုပ်ရဲရင် အဆင့် ၉ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေ ပေါ်ထွက်လာမှာကို မကြောက်ဘူးလား "</p> <p> </p> <p>​"မင်းတို့မှာ အဆင့် ၉ ရှိရင် ကျွယ်မင်မှာရော အဆင့် ၉ မရှိဘူးလား  ရယ်စရာပဲ "</p> <p> </p> <p>​စီနီယာအစ်မကြီးက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ ဒီလောက်ဝေးတဲ့နေရာကနေ လာခဲ့တာက ကြုံးဝါးရုံသက်သက်ပဲ လာတာလို့ ထင်နေလား ငါ့စကားကို ဒီမှာတင် အပြတ်ပြောထားမယ်။ ရှောင်ကွမ်းယင် လူခေါ်ပြီး အခုချက်ချင်း လစ်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး တရားစာရွတ်မလား။ မင်းတို့တွေကတော့ လက်လျှိုချင်ရင် လက်ဖြတ်ပစ်မယ်၊ ခြေထိုးချင်ရင် ခြေဖြတ်ပစ်မယ်။ဒါက ငါ ရှဲ့အာမန် ပြောတဲ့စကားပဲ။ မင်းတို့ ယုံချင်ယုံ မယုံချင်နေ"</p> <p> </p> <p>​"ငါတို့ စီနီယာအစ်မကြီးရဲ့ စကားကိုတော့ မင်းတို့တွေ သေသေချာချာ စဉ်းစားကြဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်"</p> <p> </p> <p>​စီနီယာအစ်မသုံး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားပြီး ယဲ့ချင်းချိုးကို ပြုံးစစဖြင့် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> ထို့နောက် ရှောင်ကွမ်းယင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ</p> <p> </p> <p>"တစ်ခုခုလုပ်မယ်ဆိုရင်လည်း အစွမ်းကုန် လုပ်သင့်တာပေါ့။ အခုလို တစ်ဝက်တစ်ပျက် လုပ်တာက ဘာသဘောလဲ ငါကတော့ ဒီတစ်ခေါက် စီနီယာအစ်မကြီးရဲ့ နေရာကို အစားထိုးပြီး ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ ထိပ်တန်းအမာခံ ဖြစ်လာမယ်လို့ ထင်ထားတာ။ နင်တို့ ရုလိုင်ဘုရားကျောင်းက ဒီလောက်တောင် အသုံးမကျလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ နင်တို့ရဲ့ -င်ပါးလေးတွေကို ငါ အပြတ်ရိုက်ပစ်ရတော့မယ်"</p> <p> </p> <p>​"ဒကာမလေးက ရိုင်းလိုက်ချေလား "</p> <p> </p> <p>ရုလိုင်ဘုရားကျောင်းမှ အမာခံတပည့်များမှာ နောက်ဆုံးတွင် မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ စီနီယာအစ်မသုံးကို ဝိုင်းဝန်း ပြစ်တင်ရှုတ်ချကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ကျွယ်မင်နန်းတော်မှ အမာခံတပည့်များမှာမူ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ဟွမ်ချင်းကျွဲ၏ အကြည့်မှာ ထိုစီနီယာအစ်မသုံးထံသို့ မသိမသာ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့သြမှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့ လူသိရှင်ကြား မိမိ၏ ရည်မှန်းချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြောပြီး စီနီယာအစ်မကြီး၏ နေရာကို လိုချင်သည်ဟု ပြောဝံ့သည်လား ဒါမျိုးလည်း ရတာပဲလား။</p> <p> </p> <p>​"မဆူကြနဲ့တော့၊ ဘာတွေ ရန်ဖြစ်နေကြတာလဲ"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက အေးဆေးစွာ ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p> "ကျန်တဲ့ အဖွဲ့တွေ... အခု သဘောထား ထုတ်ဖော်ရမယ့် အချိန်ပဲ"</p> <p> </p> <p>​"ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ဒီကိစ္စမှာ မပါဝင်ပါဘူး။ ကျုပ်တို့က ဒီနားက ဖြတ်သွားရင်း အပျော်လာကြည့်တာပါ"</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ဦးဆောင်သူက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ ဘေးတွင် လူဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ ပါလာခြင်းက သူတို့တွင် စေလွှတ်ထားသော မသေမျိုးလှေအစီရင် ဆယ်စင်းခန့်သာ ရှိကြောင်း ပြသနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်သည် သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ယခင်က ဝေ့ဝူရှန့် ပြောခဲ့သော ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းတွင် ရှေ့တန်းထွက် အဖွဲ့ပေါင်း သုံးထောင်ရှိသည်ဆိုခြင်းမှာ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ထိုအထဲမှ တစ်ဖွဲ့ကိုသာ ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ရမည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကောင်သည် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အစစ်အမှန် အင်အားကို လုံးဝ နားမလည်ခဲ့ချေ။</p> <p>​သို့သော်လည်း ဖန့်ချန်သည် ကျွယ်မင်နန်းတော်မှနေ၍ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ အင်အားကို လေ့လာခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>ကျွယ်မင်နန်းတော်တွင် အမာခံတပည့် ထောင်ချီရှိပြီး ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေ ၂၄ ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းနှင့် မတူဘဲ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှာ တားမြစ်နယ်မြေ ၄ ခု သို့မဟုတ် ၅ ခုခန့်သာ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး စုစုပေါင်း မသေမျိုးလှေအစီရင်မှာလည်း အနည်းဆုံး တစ်ရာ သို့မဟုတ် နှစ်ရာခန့်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​ဝိညာဉ်သုတ်သင်ခြင်းဌာနမှာမူ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းထက်ပင် အင်အားနည်းသေးရာ၊ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေ  အတွင်းရှိ အင်အားစုများထဲတွင် အခြေခံအကျဆုံးဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်း ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းနှင့် ဝိညာဉ်သုတ်သင်ခြင်းဌာနတို့၏ ထူးခြားချက်မှာ သူတို့၏ သြဇာမှာ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေအတွင်း၌သာ ကန့်သတ်မထားဘဲ အထက်နယ်မြေသုံးခုနှင့် အောက်နယ်မြေခြောက်ခုလုံးတွင် သူတို့၏ လူများ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> ကျွယ်မင်နန်းတော်က သူတို့ထဲမှ တစ်ခုခုကို အမြစ်ပြတ်အောင် ဖျက်ဆီးချင်လျှင်ပင် အချိန်တိုအတွင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဝိညာဉ်သုတ်သင်ခြင်းဌာနကလည်း ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ဖို့ ဆန္ဒမရှိပါဘူး"</p> <p> </p> <p>"အဲ... ထိုက်ယီမသေမျိုးတံခါးလည်း မပါဝင်တော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ရှန်းယွဲ့ကွမ်းက စိတ်မသက်မသာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူနှင့်အတူ ပါလာသော အမာခံတပည့်များက သူ့ကို ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း မည်သည့် ကန့်ကွက်စကားမျှ မဆိုကြချေ။</p> <p> </p> <p>​"နောက်ဆုံးအကြိမ် မေးမယ်... အစီရင်ဗဟိုချက် သုံးခုကို ပေးမှာလား၊ မပေးဘူးလား "</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချင်းချိုးက ရှောင်ကွမ်းယင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ရှောင်ကွမ်းယင်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p> သူ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ယဲ့ချင်းချိုးက ဖြတ်၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မပေးဘူးဆိုရင်လည်း ပြီးတာပဲ"</p> <p> </p> <p>​သူမသည် စီနီယာအစ်မကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ အသွေးအသားနတ်နန်းလည်း ဒီကိစ္စမှာ မပါဝင်တော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>​ရှောင်ကွမ်းယင်၏ မျက်နှာ အရောင်ပြောင်းသွားတော့သည်။</p> <p>သူ စကားပင် မပြောရသေးခင်မှာတင် အသွေးအသားနတ်နန်းက ငြင်းဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏ အကြည့်အောက်တွင် ယဲ့ချင်းချိုးမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး မည်သည့် ထူးခြားမှုမျှ မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>​"ဒါဆိုရင်... ကြယ်တစ်သောင်းနန်းတော်ကလည်း ပါဝင်ဖို့ မရည်ရွယ်တော့ဘူး မဟုတ်လား "</p> <p> </p> <p>ရှောင်ကွမ်းယင်က လင်ပုချိကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"အင်း... ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က ဒီလောက်တောင် ခိုင်မာနေမှတော့ ကျုပ်တို့လည်း ဝင်မရှုပ်တော့ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>လင်ပုချိက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် နှမြောတသဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အဝေးကြီးကနေ လာခဲ့ရသော်လည်း မည်သည့် အကျိုးအမြတ်မှ မရလိုက်ချေ။</p> <p>ဤကဲ့သို့ ခရီးရှည်ထွက်ရခြင်းမှာ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မသေမျိုးလှေပေါင်း သောင်းနှင့်ချီသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုမှာ တွက်ချက်ရခက်လှသည်။</p> <p> သို့သော်လည်း သူတို့သည် ရှဲ့အာမန်၏ ပြတ်သားမှုကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အကျိုးအမြတ်ကို ချိန်ဆကာ နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ရှောင်ကွမ်းယင်... ဒါကိုကြည့်ရင် နင်တို့ကို ကူညီနိုင်တာ တာ့လေယင်းရဲ့ ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းပဲ ရှိတော့တာပေါ့။ နင် အဲဒီဗုဒ္ဓအလင်းတန်းအောက်မှာ နေရင်း ငါ့ကို အံ့သြသွားအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ပြုံး၍ ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​"အံ့သြအောင် လုပ်နိုင်မလားဆိုတာကတော့ ခဏထားဦး... ဒီတစ်ခေါက် မင်းတို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာလည်း သက်တမ်းစေ့သွားတဲ့ ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေ ရှိတယ် မဟုတ်လား။ မင်း ဒီကို ရောက်နေချိန်မှာ ကျုပ်တို့လူတွေလည်း အဲဒီဘက်ကို ရောက်နေလောက်ပြီ"</p> <p> </p> <p>ရှောင်ကွမ်းယင်က လက်အုပ်ချီကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​လီရှမ်းဇီ နှင့် အခြားသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p>ရုလိုင်ဘုရားကျောင်းကပါ အကွက်ပြန်ရွှေ့လိုက်ပြီလား။</p>


Save