အခန်း ၂၆၅ - အေးချမ်းမှုနောက်ကွယ်မှ ဘေးအန္တရာယ်
အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် လီယီတောင်းနှင့် သူ၏ အဖော်များသည် ထိုနေရာတွင် တစ်ပတ်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ကြလေသည်။ ထိုတစ်ပတ်အတွင်း သူတို့သည် မည်သည့် ပြဿနာ၊ မည်သည့် အန္တရာယ်နှင့်မျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ရဘဲ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ အနားယူခွင့် ရရှိခဲ့ကြ၏။
ထိုအတောအတွင်း လီယီတောင်းသည် သေဒဏ်နှင့် ထိုက်တန်သော နာမည်ကျော် ရာဇဝတ်သားများကို နေ့စဉ် အသေအချာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်ကိုလည်း သတိပြုရပေမည်။ ဤသို့ စောင့်ကြည့်ခြင်းမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမျှ မဖြစ်စေသလို သူ၏ သက်တမ်းမှာလည်း သိသိသာသာ တိုးမလာခဲ့သော်လည်း ရက်များ ကြာလာသောအခါ သက်တမ်း နှစ်ထောင်ကျော်ခန့် တိုးလာခဲ့လေသည်။ ၎င်းမှာ တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာကောင်းသော ရလဒ်တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။
သို့သော် ထိုတိုးလာသော သက်တမ်း နှစ်ထောင်အနက် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ ယာယီမစ်ရှင်တစ်ခုကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်သဖြင့် ရရှိလာသော ရတနာသေတ္တာမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စနစ်က သူ၏ သက်တမ်း တစ်သောင်း မပြည့်သေးသည်ကို သိရှိသွားပုံရပြီး အပိုသက်တမ်း ရရှိစေရန် ရတနာသေတ္တာမှတစ်ဆင့် ထပ်တိုးပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု လီယီတောင်း ခန့်မှန်းလိုက်၏။ ဒါက သူ၏ ခန့်မှန်းချက်သာ ဖြစ်ပြီး အခြေအနေ အသေးစိတ်ကိုမူ လီယီတောင်း မသိရသေးပေ။ စနစ်နှင့် သူကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက် စကားမပြောနိုင်သေးသည့်အတွက် အရာအားလုံးကို သူကိုယ်တိုင်သာ စမ်းသပ်ကြည့်နေရလေသည်။
သို့သော် အေးချမ်းသော ဘဝဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း တည်မြဲနေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ တစ်နေ့တွင် လီယီတောင်းသည် သူ၏ အခန်းထဲ၌ ဖုန်းပွတ်ရင်း အပိုသက်တမ်းရရန် ပြင်ဆင်နေချိန်၌ တံခါးမှာ ဝုန်းကနဲ ပွင့်သွားပြီး ကျိုးရှုရီက ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ပြေးဝင်လာလေသည်။
"အစ်ကိုယီတောင်း အဘိုးအိုက သူတို့ ရောက်နေပြီလို့ ပြောလိုက်တယ်…"
ဖုန်းထဲတွင် အာရုံရောက်နေသော လီယီတောင်းမှာ ကျိုးရှုရီ၏ အော်သံကြောင့် လန့်သွားပြီး ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားရ၏။ ထို့နောက်တွင်မူ သူ၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်တည်ကြည်သွားတော့သည်။
"သူတို့ ရောက်နေပြီလား…"
ဤအချိန်ကို သူ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်မှာ ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ တစ်နည်းအားဖြင့် တစ်ဖက်လူ မည်သည့်အချိန်တွင် ရောက်လာမည်နည်းဟု သူ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စကို အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းရမည်ဖြစ်ကြောင်း လီယီတောင်း သိရှိပေသည်။ ပို၍ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ယွင်မြို့၏ အခြေအနေကို ဖြေရှင်းပြီးမှသာ ခရီးဆက်နိုင်မည် ဖြစ်၏။
လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လီယီနိုကို အိပ်မက်ထဲ၌ မကြာခဏ မြင်မက်နေခဲ့၏။ အိပ်မက်ထဲတွင် လီယီနိုမှာ ကျန်းမာရေး ပြန်လည် ကောင်းမွန်နေသော်လည်း တစ်နေရာရာ၌ ပိတ်မိနေပုံရပေသည်။ လီယီတောင်းမှာ ထိုဒေသတစ်ခုလုံးတွင် တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ ထိုအခြေအနေကို ကြည့်ပြီး သူ အများကြီး ခန့်မှန်းနိုင်လေသည်။ လီယီနိုသည် တကယ့်ကို အန္တရာယ်ကြီးမားသော အကျပ်အတည်းထဲ၌ ရောက်ရှိနေသည်မှာ သေချာလှပေသည်။ သူမသည် ကယ်တင်ရှင်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပုံရသလို လီယီတောင်း၏ အကူအညီကိုလည်း မျှော်လင့်နေပုံ ရလေသည်။
ထိုခံစားချက်ကို လီယီတောင်း ကောင်းစွာ သိရှိနေ၏။ သူသည် ထိုနေရာသို့ အမြန်ဆုံး သွားရောက်လိုသလို အခြေအနေမှန်ကိုလည်း သိရှိလိုလှပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် လီယီနိုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိချိန်တွင် အကူအညီ အလုံအလောက် ပေးနိုင်ရန်အတွက် လက်ရှိ အခြေအနေများကို တတ်နိုင်သမျှ မြှင့်တင်ထားရန် စဉ်းစားနေလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လီယီတောင်း တစ်ခုခုကို သတိထားမိသောကြောင့် ဖြစ်၏။
၎င်းက အဘိုးအိုနှင့် စကားပြောရင်း ရရှိခဲ့သော အချက်အလက်များ ဖြစ်သည်။ အဘိုးအိုကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် လီယီနိုရှိသော နေရာသို့ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုနေရာမှာ တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းပြားလွန်းသည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် အရာအားလုံးမှာ လီယီတောင်း၏ ကြိုးစားမှုအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေ၏။ လီယီတောင်းက အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အများကြီး တွေးတောလိုက်သည်။ မည်မျှပင် အင်အားကုန်ဆုံးပါစေ အဘိုးအိုကို ဤကိစ္စတွင် ကူညီပေးရမည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။
လီယီတောင်းက ကျိုးရှုရီကို ကြည့်ကာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်၏။
"အဘိုးအိုကို ငါ သိတယ်လို့ သွားပြောလိုက်ပါ… ပြီးရင် ချင်းယွဲ့ရှိတဲ့ အခန်းကို သွားပါ… အန္တရာယ်ရှိရင် ဒီအဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ပစ်လိုက်… ငါ ချက်ချင်း သိလိမ့်မယ်… ပြီးတော့ ဒီအဆောင်လက်ဖွဲ့ နှစ်ခုကိုလည်း ယူဆောင်သွား… တစ်ခုက နင့်အတွက်… နောက်တစ်ခုက ချင်းယွဲ့အတွက်…"
လီယီတောင်း ပေးလိုက်သော အဆောင်လက်ဖွဲ့များမှာ တိုက်ခိုက်ရေးထက် ကာကွယ်ရေးအတွက် ဖြစ်ပြီး ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အချိန်ဆွဲပေးနိုင်သော အမျိုးအစားများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်တို့ကိုလည်း ရတနာသေတ္တာထဲမှ ရရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသော နှစ်ခုမှာမူ လီယီတောင်း ယခင်က ရရှိခဲ့သော ဘေးကင်းရေး အဆောင်လက်ဖွဲ့၏ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသည့် အမျိုးအစားများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့က ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တောင့်ခံပေးနိုင်ပေသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အရာအားလုံးက ပိုမို ရိုးရှင်းသွားမည် ဖြစ်၏။ အနည်းဆုံးတော့ ပထမအချီ တိုက်ခိုက်မှုကို တောင့်ခံနိုင်မည်ဆိုလျှင် ကျန်သည်များမှာ လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။
"ကောင်းပြီ ငါ နားလည်ပြီ…"
ကျိုးရှုရီက ဆိုသည်။ သူမလည်း တွေဝေမနေပေ။ လီယီတောင်း၏ စကားများနောက်တွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ်များ ရှိနေမည်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိထား၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီယီတောင်း၏ စွမ်းရည်များမှာ မြင်တွေ့နေရသလောက် မရိုးရှင်းကြောင်းလည်း သူမ သိရှိပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဘေးကင်းအောင် နေထိုင်နိုင်လျှင် ကျန်သည်များကို လီယီတောင်း ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်လေသည်။ ရောက်ရှိလာသော သူများမျာလည်း အဘိုးအိုကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်းထက် အရင်ဆုံး စမ်းသပ်ကြည့်ကြမည်မှာ သေချာလှပေသည်။
ကျိုးရှုရီ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ လီယီတောင်းသည် တိုက်ခိုက်ရေး အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုကို သူ၏ လက်ထဲ၌ အသင့် ပြင်ဆင်ထားလိုက်လေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိမိကိုယ်မိမိ ကာကွယ်ရန်အတွက် ကာကွယ်ရေး အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုကိုလည်း အသုံးပြုထားလိုက်၏။ ၎င်းကိုလည်း ရတနာသေတ္တာထဲမှ ရရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။ လီယီတောင်းအတွက်မူ နတ်ဘုရားလက်ကောက်မှာ ဒုတိယမြောက် အသက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းမှာ အင်အားကုန်ဆုံးမှုလည်း မရှိသည့်အတွက် တကယ့်ကို အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အရာပင်။
ဤနေ့သည် ထူးခြားသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည်မှာ သေချာလှပေသည်။ အစောတည်းက အင်အားများကို အကုန်အစင် သုံးစွဲပစ်လိုက်လျှင်မူ အရာအားလုံးက အဓိပ္ပာယ် ကင်းမဲ့သွားပေလိမ့်မည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနောက်ဘက်စခန်းရှိ အဆောက်အအုံတစ်ခုထဲ၌ လူဆယ်ယောက်ခန့်မှာ ပြတ်သားသော မျက်နှာထားများဖြင့် ရှိနေကြလေသည်။ ဤလူဆယ်ယောက်မှာ ဤစစ်ဆင်ရေး၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ ဖြစ်ကြ၏။
သူတို့၏ တာဝန်မှာ လီယီတောင်းကို ဒုက္ခပေးရန် သို့မဟုတ် အဘိုးအိုကို ပစ်မှတ်ထားရန် မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ အင်အားမှာ ထိုမျှ မကြီးမားသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အခန်းကဏ္ဍမှာမူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် ဖြစ်၏။ အနောက်ဘက်စခန်း တစ်ခုလုံးကို ရှုပ်ထွေးသွားစေရန်ပင် ဖြစ်သည်။ နေရာအနှံ့၌ ဆူပူအုံကြွမှုများ ဖန်တီးကာ တကယ့် မစ်ရှင်ကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ပြင် ပိုမို ထိတ်လန့်စရာကောင်းသည်မှာ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လျှင် လူဆယ်ယောက်စီဖြင့် စုစုပေါင်း အဖွဲ့ဆယ်ဖွဲ့ ရှိနေခြင်းပင်။ ဆိုလိုသည်မှာ လူပေါင်း တစ်ရာ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ အချိန်မရွေး အသက်စတေးရန် အသင့်ရှိနေကြ၏။ ဒါမှာ တကယ့်ကို ရူးသွပ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ ယခုမူ သူတို့၏ စစ်ဆင်ရေးမှာ စတင်တော့မည် ဖြစ်လေသည်။