Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၄၂၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> ​အရာအားလုံးကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့၌ ထူးခြားဆန်းပြားမှုများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ ဓားအဖိုးအိုမှာ အသည်းအသန် ပြေးဝင်လာပြီး “ဆရာ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့  ရွှမ်ရှောင်နတ်ဓား တစ်ခုခုဖြစ်နေပြီ” ဟု အလန့်တကြား ပြောဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>​ လင်းပိုင်ဖန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် “ဘာဖြစ်လို့လဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ “ဆရာ”</p> <p> </p> <p>​ ဓားအဖိုးအိုက အရိုအသေပေးရင်း “ဒီနေ့မနက် ရွှမ်ရှောင်နတ်ဓားနဲ့ ဓားသိုင်းအချို့ လေ့ကျင့်မလို့ ပြင်လိုက်တာ... ဓားက ကျွန်တော့်ကို အကိုင်မခံတော့ဘူး။ အဲဒါတင်မကဘဲ ပတ်ချာလည် ပျံသန်းနေပြီး တော်တော်လေး စိတ်ဆိုးနေပုံရတယ်။ သူ့ရဲ့ ဒေါသတွေကြားထဲမှာ ကျွန်တော့်ကို အထင်အမြင်သေးတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေပါ ပါနေသလိုပဲ၊ တကယ့်ကို ထူးဆန်းလွန်းတယ်”</p> <p> </p> <p>​ သူပြောနေစဉ်မှာပင် ရွှမ်ရှောင်နတ်ဓားမှာ ‘ဝှစ်’ ခနဲ အသံနှင့်အတူ ပျံသန်းရောက်ရှိလာသည်။</p> <p> </p> <p>​ ၎င်းမှာ လင်းပိုင်ဖန်၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ပတ်ချာလည် ပျံသန်းရင်း ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းသော ဓားမြည်သံကို ထုတ်ဖော်နေသည်။ ယခုအချိန်တွင် ဓားမှာ အလွန်ပျော်ရွှင်နေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>​ ထို့နောက် ဓားမှာ ဓားအဖိုးအို၏ ရှေ့တွင် လာရောက်ရပ်တန့်ကာ ‘ချွင်’ ခနဲ မြည်ဟည်းသွားသည်။ ၎င်းမှာ ဓားအဖိုးအိုကို လှောင်ပြောင်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>​ ဓားအဖိုးအိုမှာ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားပြီး “ဆရာ ကြည့်ပါဦး... ဒါကို ပြောနေတာပါ။ သူက ကျွန်တော့်ကို တကယ် အထင်သေးနေတာ”</p> <p> </p> <p>​ “မင်း အထင်မှားနေတာ ဖြစ်မှာပါ” လင်းပိုင်ဖန်က ပြောရင်း လက်လှမ်းလိုက်ရာ နတ်ဓားမှာ သူ၏လက်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​ “နတ်ဓားကို စပြီး သွန်းလုပ်တုန်းကလည်း သူ့သခင်ကို သူကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့တာပဲလေ။ ဒီကမ္ဘာမှာ ဘယ်နတ်ဓားကများ ဒီလောက်အထိ ထူးဆန်းလို့လဲ။ အခု ပိုပြီး ထူးဆန်းသွားတာကလည်း အံ့သြစရာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>​ “တကယ်ပဲ အဲဒီလိုလား” ဓားအဖိုးအိုမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>​ ယခု နတ်ဓားသည် ယခင်နှင့် လုံးဝမတူတော့ကြောင်း သူခံစားမိနေသည်။ ၎င်းမှာ လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့ ခံစားချက်ရှိနေပြီး မည်သူမျှ မစေခိုင်းဘဲ အလိုအလျောက် ပျံသန်းနိုင်ရုံသာမက စိတ်ခံစားချက်ကိုလည်း ဖော်ပြနိုင်နေသည်။ ဓားတစ်စင်းထက် ကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့် ပိုတူနေသည်။</p> <p> </p> <p>​ ထို့ပြင် ထိုဓားဆီမှ ပြင်းထန်သော ခြိမ်းခြောက်မှုကိုလည်း သူခံစားနေရသည်။ ဓားတစ်ချောင်းမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်အဆင့်ရှိသော သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်မှု ပေးနိုင်နေသည်မှာ တကယ့်ကို ယုတ္တိမရှိလှပေ။</p> <p> </p> <p>​ ထိုစဉ်မှာပင် အိုးယဲ့ဇီမှာ အပြေးအလွှား ရောက်လာပြီး “နတ်ဓား တစ်ခုခုဖြစ်နေတယ်ဆိုလို့... ဘာဖြစ်တာလဲ” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ ဤနတ်ဓားမှာ သူ၏ အသက်တမျှ တန်ဖိုးထားရသော လက်ရာဖြစ်သဖြင့် အနည်းငယ်မျှ ပြဿနာရှိလျှင်ပင် သူ စိတ်မအေးနိုင်ပေ။ ဓားအဖိုးအိုက အိုးယဲ့ဇီအား အခြေအနေကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ အိုးယဲ့ဇီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ “မင်းပြောတာက ဒီဓားက လူလိုမျိုး ပြုမူနေပြီး မင်းကိုတောင် ခြိမ်းခြောက်မှု ပေးနိုင်တယ်ပေါ့... ဒါက မဖြစ်နိုင်တာပဲ။ နတ်ဓားမှာ စိတ်ဝိညာဉ် ရှိတယ်ဆိုပေမဲ့ ဒါဟာ ဗီဇသဘောမျိုးပဲ ရှိတာ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသိဉာဏ် ရှိနိုင်မှာလဲ။ ပြီးတော့ နတ်ဓားက ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ထက် လက်နက်တစ်ခုပဲလေ။ လူက မကိုင်တွယ်ရင် အသက်မဲ့တဲ့ အရာတစ်ခုပဲကို မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ခြိမ်းခြောက်နိုင်မှာလဲ”</p> <p> </p> <p>​ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ့ကို အထင်သေးသည့်အတွက် အစော်ကားခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရွှမ်ရှောင်နတ်ဓားမှာ ဒေါသထွက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>​ ၎င်းမှာ ရုတ်တရက် မီးတောက်တစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အိုးယဲ့ဇီ၏ ဆံပင်တစ်ပင်မှာ လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ ဓားအဖိုးအိုက အမူအရာမပျက်ဘဲ “အခုကော... ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားရပြီမလား” ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ အိုးယဲ့ဇီမှာ ချွေးပြန်သွားပြီး “အခုတော့... အခုတော့ ခံစားလိုက်ရပြီ” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ လင်းပိုင်ဖန်က ဓားကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်ပြီး “အားလုံးက ကိုယ့်လူတွေပဲ၊ မနောက်နဲ့တော့... နည်းနည်းလောက် လိမ်လိမ်မာမာ နေစမ်းပါ”</p> <p> </p> <p>​ နတ်ဓားမှာ ထူးခြားသော မြည်သံတစ်ခု ပြုလုပ်ကာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီးမှ ငြိမ်သက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ အိုးယဲ့ဇီမှာ အလွန်အံ့သြသွားပြီး “တကယ့်ကို လူသားဆန်လွန်းတယ်... ဒီနတ်ဓားက... ဖြစ်နိုင်တာကတော့...”</p> <p> </p> <p>​ “ဘာဖြစ်နိုင်တာလဲ” ဓားအဖိုးအိုက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ “ဒါက... ဒါက အသွင်ပြောင်းသွားပြီး ပိုပြီးတော့ အစွမ်းထက်လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>​ အိုးယဲ့ဇီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည် “လူတစ်ယောက် သိုင်းသင်သလိုမျိုးပေါ့... လေ့ကျင့်ရင်းနဲ့ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ပိုသန်မာလာသလိုမျိုး ဓားတွေကလည်း အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေ ထပ်ပေါင်းထည့်ပြီး ပိုကောင်းတဲ့ နည်းပညာတွေနဲ့ သွန်းလုပ်ရင် ပိုသန်မာလာတတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနည်းလမ်းက လူပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာ။ အခုလိုမျိုး နတ်ဓားက သူ့အလိုလို အသွင်ပြောင်းပြီး ပိုသန်မာလာတာမျိုးကတော့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ မရဘူး... ငါ ဒါကို သေချာလေ့လာရမယ်”</p> <p> </p> <p>​ ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူက ဓားကို ကိုင်ကြည့်ရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ ထိုအခါ ဓားထံမှ မီးတောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အိုးယဲ့ဇီကို ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး လောင်ကျွမ်းစေတော့သည်။ အိုးယဲ့ဇီမှာ အော်ဟစ်လိုက်ရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>​ မီးတောက်များ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ အိုးယဲ့ဇီမှာ တစ်ကိုယ်လုံး မည်းတူးသွားလေတော့သည်။ သူက ပါးစပ်ဟလိုက်ရာ မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး “အရှင်မင်းကြီး... ဘာလို့ ဓားကို မတားတာလဲ” ဟု မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ “ငါကိုယ်တော်လည်း မတားနိုင်ဘူးလေ”</p> <p> </p> <p>​ လင်းပိုင်ဖန်က သက်ပြင်းချရင်း “မင်းက သူ့ကို လေ့လာမယ်ဆိုတော့ သူက ကြိုက်ပါ့မလား။ မင်းကိုသာ တစ်စုံတစ်ယောက်က လာပြီး လေ့လာစမ်းသပ်မယ်ဆိုရင် မင်းကော ကြိုက်ပါ့မလား”</p> <p> </p> <p>​ အိုးယဲ့ဇီ “...”</p> <p> </p> <p>​ “ဒါကြောင့် အဲဒီစိတ်ကူးကို လက်လျှော့လိုက်တာ ကောင်းမယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါကိုယ်တော် မင်းရဲ့ အလောင်းကို သိမ်းပေးရလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>​  အိုးယဲ့ဇီ “...”</p> <p> </p> <p>​ ထို့နောက် လင်းပိုင်ဖန်က တစ်ယောက်ယောက်ကို အဝတ်စိုနှင့် ရေ၊ အဝတ်အစားသစ် တစ်စုံကို ယူလာခိုင်းလိုက်သည်။ အိုးယဲ့ဇီမှာ တစ်ကိုယ်လုံး သန့်ရှင်းသွားသောအခါမှသာ လူရုပ်ပြန်ပေါက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ သို့သော် သူ၏ဆံပင်၊ မျက်ခုံးနှင့် မုတ်ဆိတ်များမှာ လုံးဝမရှိတော့သဖြင့် ပြုတ်ထားသော ကြက်ဥတစ်လုံးနှင့် တူနေလေသည်။ ၎င်းမှာ တကယ့်ကို ရယ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ ဤသည်မှာ နတ်ဓားက တမင်တကာ လုပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း လင်းပိုင်ဖန် ရိပ်မိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ ဤဓားမှာ မည်သူ့ဆီက ထိုသို့သော နောက်ပြောင်မှုမျိုးကို သင်ယူခဲ့သည်ကိုတော့ သူလည်း မသိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>​ ထိုစဉ်မှာပင် ‘လှံနတ်ဘုရား’ မှာ သူ၏လှံရှည်ကို ကိုင်လျက် အပြေးရောက်လာပြန်သည်။ “ဆရာ... ဒီလှံကလည်း တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်”</p> <p> </p> <p>​ လင်းပိုင်ဖန်က လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ကာ “ဘာဖြစ်ပြန်ပြီလဲ” ဟု အေးအေးဆေးဆေး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ “ဆရာကြီးအိုးယဲ့ဇီလည်း ရှိနေတာပဲ... အတော်ပဲ”</p> <p> </p> <p>​ လှံနတ်ဘုရားက လှံကို ချလိုက်ပြီး “ဒီနေ့မနက် ကျွန်တော် လှံသိုင်းလေ့ကျင့်မလို့ ပြင်လိုက်တာ... မတော်တဆ လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ထွက်လာပြီး ဝင်းထဲက အိမ်တွေကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်။ တော်သေးတာပေါ့... ကျွန်တော် ချက်ချင်း ရပ်လိုက်လို့၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော့်အိမ်ပါ ပြိုသွားလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>​ “အဲဒါနဲ့ ကျွန်တော် လှံကိုယူပြီး တောထဲမှာ သွားစမ်းကြည့်တော့မှ လှံရဲ့ အစွမ်းက အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အသာလေး ဝှေ့ယမ်းလိုက်တာနဲ့ လေဆင်နှာမောင်းတွေ ဖြစ်လာတာ... တကယ့်ကို အံ့သြစရာပဲ”</p> <p> </p> <p>​ အိုးယဲ့ဇီက အော်ပြောလိုက်သည် “မဖြစ်နိုင်တာ၊ အဲဒီလှံက နတ်လက်နက်အဆင့် မရှိသေးတဲ့ ‘နတ်လက်နက်တစ်ပိုင်း’ မျှသာပဲ။ အစွမ်းထက်တယ်ဆိုပေမဲ့ လေပြင်းတွေပဲ ထွက်ပေါ်စေရမှာလေ၊ ဘယ်လိုလုပ် လေဆင်နှာမောင်း ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”</p> <p> </p> <p>​ “မယုံရင် ကြည့်လိုက်လေ” လှံနတ်ဘုရားက လှံကို ကောင်းကင်ယံသို့ မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ လှံဖျားထံမှ သေးငယ်သော လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံမှ တိမ်တိုက်များကိုပင် မွှေနှောက်သွားစေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ “မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒီလှံက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အစွမ်းထက်နေရတာလဲ။ ဒါက တကယ့် နတ်လက်နက်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီပဲ” အိုးယဲ့ဇီမှာ အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ ဤလှံကို သူကိုယ်တိုင် သွန်းလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ဓားသွန်းလုပ်ရာတွင်သာ ပိုမိုကျွမ်းကျင်ပြီး လှံတွင်တော့ ထိုမျှ မကျွမ်းကျင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ပစ္စည်းကောင်းများစွာ သုံးခဲ့သော်လည်း လှံမှာ နတ်လက်နက်တစ်ပိုင်း အဆင့်အထိသာ ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ သို့သော် ယခုမူ ၎င်းမှာ စစ်မှန်သော နတ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ သူ့စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး- ‘ဒါ ငါသွန်းလုပ်ခဲ့တဲ့ လှံ တကယ်ပဲလား’</p> <p> </p> <p>​ သူက လှံကို ယူကြည့်လိုက်သော်လည်း သူသွန်းလုပ်ခဲ့သော လှံအစစ်ပင် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် လှံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ လေဆင်နှာမောင်းများ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမှာ သူ၏ အမြင်များကို ရိုက်ချိုးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>​ အိုးယဲ့ဇီက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် “မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာပဲ...” ဟု ရေရွတ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>​ လင်းပိုင်ဖန်က ထိုအခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလျက် “ဆရာကြီးအိုးယဲ့ဇီ... ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဆရာကြီးရဲ့ သွန်းလုပ်မှုအတတ်ပညာတွေ တိုးတက်လာလို့ မသိစိတ်ထဲကနေ နတ်လက်နက်တစ်ခုကို သွန်းလုပ်လိုက်မိတာပဲ ထင်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ “တကယ်ပဲ အဲဒီလိုလား” အိုးယဲ့ဇီမှာ သံသယဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>​ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မနားမနေ သွန်းလုပ်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ပညာရပ်များ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။ သို့သော် ဤအဆင့်အထိတော့ မဟုတ်တန်ရာ။ ဒါက တကယ့်ကို ဆန်းကြယ်လွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>​ “ဆရာကြီး... ဟုတ်မဟုတ် သိချင်ရင် နောက်ထပ် နတ်ဓားတစ်စင်း ထပ်သွန်းကြည့်ပါလား။ အတော်ပဲ... ငါကိုယ်တော်ရဲ့ တပည့် ဓားအဖိုးအိုအတွက်လည်း သင့်တော်တဲ့ နတ်ဓားတစ်စင်း လိုအပ်နေတာနဲ့ အံကိုက်ပဲ”</p> <p> </p> <p>​ အိုးယဲ့ဇီလည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး “အရှင်မင်းကြီး ပြောတာ ဟုတ်နိုင်တယ်။ ကျွန်တော်မျိုး စမ်းကြည့်ပါ့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ နတ်ဓားတစ်စင်း ဖြစ်လာဖို့တော့ မသေချာဘူး၊ ကျွန်တော်မျိုး အကောင်းဆုံး ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>​ ထို့နောက် သူသည် အသည်းအသန် ပြေးထွက်သွားကာ ပစ္စည်းများကို ယူပြီး မီးတောင်ဝသို့ သွားရောက်ကာ တဒုန်းဒုန်း တဒိုင်းဒိုင်းဖြင့် ဓားသွန်းလုပ်ခြင်းကို စတင်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save