Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၄၂၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> ​“ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ကြွချီလာတော်မူလာပြီ” ဟု စူးရှသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​  လူတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ အမတ်အပေါင်း ခြံရံလျက် ကြွလှမ်းလာသော မဟာရှဧကရာဇ် လင်းပိုင်ဖန်ကို တွေ့လိုက်ကြရသည်။ သူသည် ငယ်ရွယ်နုပျိုပုံရသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ကမ္ဘာ့အာဏာ၏ အထွတ်အထိပ်၌ ရပ်တည်နေသည့် အင်ပါယာတစ်ခု၏ အရှင်သခင် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ခန့်ညားထည်ဝါလှသည့် ဧကရာဇ်အရှိန်အဝါကြောင့် လူအများမှာ သူ့ကို တည့်တည့်ပင် မကြည့်ဝံ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>​ “အရှင်မင်းကြီး သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ” ဟု လူအားလုံးက တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ လင်းပိုင်ဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး “မဟာရှနိုင်ငံတော်ရဲ့ အခမ်းအနားကြီးကို ကြွရောက်လာကြတဲ့အတွက် ဝမ်းမြောက်မိပါတယ်၊ အခမ်းအနား ပြီးသွားရင်လည်း မပြန်ကြပါနဲ့ဦး။ သင်တို့အားလုံးအတွက် စားသောက်ပွဲကြီး ပြင်ဆင်ထားဖို့ ငါကိုယ်တော် အမိန့်ပေးထားပါတယ်၊ ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ရာလိုပဲ သဘောထားပြီး ပျော်ပျော်ပါးပါး ဆင်နွှဲကြပါ”</p> <p> </p> <p>​ “ကျေးဇူးတော် အနန္တပါ အရှင်မင်းကြီး” ဟု လူအများက တစ်ပြိုင်နက် ပြန်လည်ဖြေကြားကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ ထို့နောက် လင်းပိုင်ဖန်သည် မဟာရှဧကရာဇ်တစ်ဦးအနေဖြင့် အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးမှ ကိုယ်စားလှယ်များနှင့် ရင်းရင်းနှီးနှီး လိုက်လံနှုတ်ဆက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းမှ ဆရာကြီးတစ်ဦးသည် လင်းပိုင်ဖန်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာကာ လက်အုပ်ချီ အရိုအသေပေးရင်း “ အောမီထောဖော… ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းကိုယ်စား မဟာရှနိုင်ငံတော်ကြီး ထာဝရ စည်ပင်ဝပြောပါစေကြောင်းနဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်လည်း သက်ရှည်ကျန်းမာပါစေကြောင်း ဆုမွန်ကောင်း တောင်းအပ်ပါတယ်။ ဒါကတော့ ကျွန်ုပ်တို့ဂိုဏ်းရဲ့ လက်ဆောင်မွန်ဖြစ်တဲ့ ကျောက်စိမ်းဗုဒ္ဓ ပုတီးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီပုတီးကို ဗုဒ္ဓဆရာကြီး ကိုးဦးက နေ့ညမပြတ် မေတ္တာပို့ အဓိဋ္ဌာန်ထားတာမို့ ဆောင်ထားရုံနဲ့ ရောဂါဘယနဲ့ ဘေးဥပဒ်အန္တရာယ် အပေါင်းကနေ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>​ လင်းပိုင်ဖန်က ထိုပုတီးကို ပြုံးရွှင်စွာ လက်ခံလိုက်ပြီး “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းရဲ့ စေတနာကို ငါကိုယ်တော် တန်ဖိုးထားပါတယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ “အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်ုပ်တို့ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းမှာ နောက်ထပ် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။ ဗုဒ္ဓတရားတော်တွေကို ပြန့်ပွားအောင် လုပ်ဆောင်ပြီး လူသားတွေကို ကယ်တင်ချင်ပါတယ်၊ မဟာရှနိုင်ငံရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စတွေကိုလည်း လုံးဝ (လုံးဝ) ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်သလို လိုအပ်ရင်လည်း အရှင်မင်းကြီးကို ကူညီပေးသွားမှာပါ”</p> <p> </p> <p>​ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း ကောင်းကင်အဆင့် ဆရာကြီးသည် မဟာရှနိုင်ငံ၏ သန်း ၇၀ သော ပြည်သူများကို မျက်စိကျနေသည့်အပြင်၊ သူတို့၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟာရှပြည်သူများမှာ ချမ်းသာကြွယ်ဝကြသဖြင့် သူတို့သာ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းဝင်များ ဖြစ်လာပါက ဂိုဏ်းအတွက် အကျိုးအမြတ် အလွန်ကြီးမားမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>​ လင်းပိုင်ဖန်မှာ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်း၏ ထိုအကြံအစည်ကို ဘာကြောင့် မရိပ်မိနိုင်ပေနည်း။ သူက အပြုံးမပျက်ဘဲ “ဒီကိစ္စကိုတော့ နောက်မှ အေးအေးဆေးဆေး ဆွေးနွေးကြတာပေါ့” ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ သို့သော် စိတ်ထဲတွင်မူ ဗုဒ္ဓဂိုဏ်းကို အမည်ပျက်စာရင်း သွင်းလိုက်ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ‘ငါ့ဆီက ပိုက်ဆံကို နှိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား... အဝေးကြီးပဲ။ ပြည်တွင်းရေးကို မစွက်ဖက်ဘူး ဆိုတာကလည်း အလကား စကားတွေပဲ။ မဟာဖုန်းမင်းဆက်က သာဓကပဲ မဟုတ်လား’</p> <p> </p> <p>​ နောက်တွင် တာအိုဂိုဏ်းမှ ကိုယ်စားလှယ် ရောက်လာခဲ့သည်။ တာအိုဆရာကြီးက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် “တာအိုဂိုဏ်းကိုယ်စား မဟာရှနိုင်ငံတော်ကြီး အေးချမ်းသာယာပါစေကြောင်းနဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် သက်တော် ကမ္ဘာနှင့်အမျှ ရှည်ပါစေကြောင်း ဆုတောင်းအပ်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>​ လင်းပိုင်ဖန်က ပြုံးလျက် “တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ စေတနာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ ထို့နောက် တာအိုဆရာကြီး၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော စုန့်ယွိဖေးကို အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့သည်။ စုန့်ယွိဖေးမှာ တစ်ခုခုပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှ မပြောနိုင်ဘဲ စိတ်ထဲတွင် ခါးသီးမှုကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​ သူတို့နှစ်ဦးကြားက အခြေအနေက အရင်လို ပြန်ဖြစ်ဖို့ မလွယ်တော့ပုံရသည်။ ဘယ်သူမှ မမှားခဲ့သော်လည်း ရပ်တည်ချက်ချင်း မတူညီကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ တာအိုဂိုဏ်းက မဟာလော့နိုင်ငံကို ရွေးချယ်ခဲ့သဖြင့် သူမသည် တာအိုဂိုဏ်း၏ ဆက်ခံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် မဟာလော့ကိုသာ ထောက်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ သူကမူ မဟာရှဧကရာဇ်ဖြစ်သဖြင့် မဟာရှနိုင်ငံ၏ အကျိုးစီးပွားကိုသာ ကြည့်ရပေမည်။ သူတို့၏ အကျိုးစီးပွားချင်းက ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဖြည်းဖြည်းနှင့် ဝေးကွာသွားကြရလေတော့သည်။ ဤအချိန်တွင် သူမသည် စကားပုံတစ်ခုကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်သွားတော့သည်။ လောကကြီးမှာ လူဖြစ်လာရင် တစ်ခါတလေမှာ ကိုယ့်ဆန္ဒထက် ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ ရိုက်ခတ်မှုတွေကြားမှာ မျောပါသွားရတာမျိုး ရှိတတ်တာပဲ မဟုတ်ပေလား။</p> <p> </p> <p>​ မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ် ဇီလျိုလီလည်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူမက လင်းပိုင်ဖန်ကို ပြုံးလျက် “ဂုဏ်ယူပါတယ် အရှင်မင်းကြီး၊ တိုတောင်းလှတဲ့ သုံးနှစ်တာအတွင်းမှာ အင်ပါယာတစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့တာပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၅,၀၀၀ သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာတောင် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အောင်မြင်မှုက အကြီးကျယ်ဆုံးလို့ ဆိုရမှာပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၃,၀၀၀ က ကောင်းကင်ခန်တောင်မှ အရှင်မင်းကြီးကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>​ ဇီလျိုလီက ရိုးသားစွာ ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်းပိုင်ဖန်မှာ ဤအခြေအနေသို့ မရောက်သေးခင်ကတည်းက သူမက သူ့ကို သိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် အင်ပါယာတစ်ခု၏ အုတ်မြစ်ကို တည်ဆောက်နိုင်သည်အထိ တစ်ဆင့်ချင်း တက်လှမ်းလာသည်ကို သူမ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဤကဲ့သို့ အောင်မြင်မှုမျိုးမှာ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အလွန်ရှားပါးလှသည်။ တစ်ခါတလေမှာ သူမ စဉ်းစားမိသည်မှာ အကယ်၍ သူနှင့် ကောင်းကင်ခန်သာ တစ်ခေတ်တည်း ရှိခဲ့ပါက ဘယ်သူက နိုင်ပြီး ဘယ်သူက ရှုံးမလဲဆိုတာပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ “ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း ချီးမွမ်းလွန်းနေပါပြီ၊ ငါကိုယ်တော်က ဒီလောက်အထိလည်း မဟုတ်ပါဘူး” ဟု လင်းပိုင်ဖန်က နှိမ့်ချစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ “အရှင်မင်းကြီး... မဟာရှနိုင်ငံက အင်ပါယာ ဖြစ်လာပြီဆိုပေမဲ့ တိုးတက်ဖို့ အလားအလာတွေ အများကြီး ရှိနေပါသေးတယ်။ ကျွန်မကတော့ မဟာရှနိုင်ငံရဲ့ အနာဂတ်ကို အများကြီး မျှော်လင့်ထားပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ပိုပြီး ခိုင်မြဲအောင်လုပ်ပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေကို တိုးမြှင့်သင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>​ လင်းပိုင်ဖန်က အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကာ “ငါတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက တော်တော်လေး ရင်းနှီးနေပြီပဲ၊ ဘယ်လိုမျိုး ထပ်ပြီး တိုးမြှင့်ရမှာလဲ”</p> <p> </p> <p>​ မဟာရှနိုင်ငံ၏ ပြင်ပ ဈေးကွက်ကို မိစ္ဆာဂိုဏ်းထံ အပ်နှံထားခြင်း ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာဂိုဏ်းကလည်း အမြဲတမ်း မျှတစွာ လုပ်ဆောင်ပေးသဖြင့် နှစ်ဖက်စလုံး၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ အလွန်ပင် အဆင်ပြေလှသည်။ ဤထက်ပို၍ မည်သို့ ဆက်ဆံရေး တိုးမြှင့်ရမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>​ ဇီလျိုလီက သူမနောက်ရှိ ယောင်ယောင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။ ယောင်ယောင်မှာမူ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို ကြံစည်နေသကဲ့သို့ နှာချေလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>​ လင်းပိုင်ဖန်က အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးမှ ကိုယ်စားလှယ်များနှင့် ဆွေးနွေးနေစဉ်တွင် မိုယုယန်က သူ့ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဘာကြောင့်မှန်းမသိသော်လည်း လင်းပိုင်ဖန်ကို ကြည့်ရသည်မှာ သူမအတွက် အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>​ သူမ စိတ်ထဲတွင် အလွန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိသည်၊ မဟာရှဧကရာဇ်ကို သူမ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဘာကြောင့် ဤမျှ ရင်းနှီးနေရသနည်း။ ဒီရင်းနှီးတဲ့ ခံစားချက်က…</p> <p> </p> <p>​‘ စီနီယာနဲ့များ တူနေတာလား’</p> <p> </p> <p>​ ထိုအချိန်တွင် လင်းပိုင်ဖန်၏ နောက်ကွယ်ရှိ ကောင်းကင်အဆင့် နှစ်ဦးကို ကြည့်ပြီး သူမ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိသွားသည်။ သူမ၏ စီနီယာက တစ်ခါက ပြောဖူးသည်မှာ သူ့တွင် တပည့်နှစ်ဦး ရှိပြီး တစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်အဆင့် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကာ နောက်တစ်ဦးမှာလည်း မဟာဆရာကြီး ဖြစ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​ လင်းပိုင်ဖန်ကလည်း ထိုနည်းတူပင်၊ ဘယ်လိုနည်းနှင့်မှန်း မသိသော်လည်း သူသည် ထူးချွန်သော တပည့်နှစ်ဦးကို ရရှိထားပြီး တစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်အဆင့် ဖြစ်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ကာ နောက်တစ်ဦးမှာလည်း လွန်ခဲ့သော လဝက်ခန့်ကမှ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ သူမ၏ စီနီယာက သူသည် နတ်လက်နက်များစွာကို ပိုင်ဆိုင်သည်ဟု ဆိုဖူးသည်။ လင်းပိုင်ဖန်သည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ဟန်တူသည်၊ သူ့တွင် နတ်လက်နက် လေးလက်ရှိပြီး အခြားသော နတ်လက်နက်များစွာလည်း ရှိနေဦးမည်မှာ သေချာသည်။</p> <p> </p> <p>​ သူမ၏ စီနီယာက သူသည် ဇနီးသည် အချို့ကို လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်အတွင်း လက်ထပ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုဖူးသည်။ လင်းပိုင်ဖန်မှာလည်း အလားတူပင်၊ သူသည် သုံးနှစ်အတွင်း လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာပြီး နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်ကာ ငယ်ရွယ်ချောမောလှပသော အမျိုးသမီးများကို ကိုယ်လုပ်တော်များအဖြစ် နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ သူမ၏ စီနီယာက မဟာလော့နိုင်ငံ ဒုက္ခရောက်နေသည်ကို မြင်ရသည်မှာ ပျော်စရာကောင်းသည်ဟု ဆိုဖူးသည်။ ရပ်တည်ချက်အရ လင်းပိုင်ဖန်သည်လည်း မဟာလော့နိုင်ငံ ဒုက္ခရောက်နေသည်ကို မြင်ရပါက သဘာဝကျကျပင် ပျော်ရွှင်နေမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ ထိုတူညီနေသောအချက်များက များပြားလွန်းလှသဖြင့် ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင် ရဲတင်းသော အတွေးတစ်ခု ဝင်လာခဲ့သည်။ လင်းပိုင်ဖန်ကများ အဲ့ဒီစီနီယာ ဖြစ်နေမလား။</p> <p> </p> <p>​ ထို့နောက် သူမ ခေါင်းကို အားရပါးရ ခါယမ်းလိုက်သည်။ မဖြစ်နိုင်တာ။</p> <p> </p> <p>​ သူက အဲ့ဒီစီနီယာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူမ မှတ်မိသလောက် အဲ့ဒီစီနီယာက အတတ်ပညာ စုံလင်ပြီး သိုင်းပညာမှာ အစွမ်းထက်လှတဲ့ အသက်ရာကျော်ရှိတဲ့ ပညာရှိကြီးတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။ လင်းပိုင်ဖန်မှာ အသက် ၂၀ ကျော်ပဲ ရှိသေးသည်၊ ပြီးတော့ သူက သိုင်းပညာလည်း မတတ်ဘူး၊ အဲ့ဒီစီနီယာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။</p> <p> </p> <p>​ ဒါ့အပြင် လင်းပိုင်ဖန်က အမြဲတမ်း နန်းတော်ထဲမှာပဲ ရှိနေတာ၊ စီနီယာကတော့ မိုင်တစ်ထောင်ကျော် ဝေးတဲ့ ကျားဖြူတောင်တန်းမှာ ရှိနေတာ။ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ကြည့်ရင် သူတို့နှစ်ယောက်က တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။</p> <p> </p> <p>​ “တိုက်ဆိုင်မှုပဲ ဖြစ်မှာပါ၊ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဒါဟာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုပါပဲ” မိုယုယန်က သက်ပြင်းချရင်း စိတ်အေးသွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ ထို့နောက်တွင် အခမ်းအနားကြီး စတင်ရန် မင်္ဂလာရှိသော အချိန်သို့ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save