Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၃၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>သူတို့ကိုစာရင်းထဲဝင်အောင် ဘယ်သူလုပ်ပေးလိုက်တာလဲ</p> <p>ဂျင်ကျောင်းမင်အံ့အားသင့်တာကို မပြောလိုသေးပေ။</p> <p>ရှိနေသည့်တပည့်တွေလည်း မနေနိုင်ပဲ အုတ်အုတ်ကျက်ကျက်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"မဖြစ်နိုင်တာ..."</p> <p>"ဘာလို့ စာရင်းက ပိုပြီးပရမ်းပတာဖြစ်နေရတာလဲ..."</p> <p>"ဒါ ရွယ်ဝမ်ချောင်လေ။ ဂိုဏ်း ၉ ဂိုဏ်း ထိပ်ဆုံး ၅ ယောက်ထဲက တစ်ယောက်လေ..."</p> <p>"သူက အဆင့် ၈ ပဲ ရတယ်တဲ့လား..."</p> <p>"တစ်ခုခုမှားနေတာဖြစ်လိမ့်မယ်...."</p> <p>လန်ဖေးယန်နှင့် ရှဲ့လျိုရှူးလည်း မယုံနိုင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ရှဲ့လျိုရှူး စိတ်ရှုပ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ ထိပ်ဆုံး ၁၀ ယောက်ထဲမဝင်တာ မဆန်းတော့ပါဘူး..."</p> <p>"ငါက နေဝင်မြို့ကို နောက်ကျမှရောက်လာတာ။ ပြီးတော့ အရင်ကလည်း အခြေခံတာဝန်တစ်ခုမှာ ကျရှုံးထားသေးတယ်...."</p> <p>"ဒါပေမယ့် ရွယ်ဝမ်ချောင်... ဒါက အဓိပ္ပာယ်ကို မရှိဘူး..."</p> <p>လန်ဖေးယန်လည်း ထပ်တူ ပဟေဠိဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ..."</p> <p>"သူ့ရှေ့မှာရှိနေတာ ဘယ်သူတွေဖြစ်နိုင်လဲ။ ဒီလောက်များတဲ့အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို ထိပ်ဆုံး ၁၀ ယောက်ထဲက ထွက်သွားစေတယ်..."</p> <p>"ငါလည်း နောက်ပို့ခံရလောက်လား..."</p> <p>သူက ဟာသတစ်ဝက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရှဲ့လျိုရှူး ကို့ရို့ကားရား ရယ်လိုက်၏။</p> <p>"ညီအကိုလန် ဟာသတွေမပြောပါနဲ့...."</p> <p>"ဘယ်သူက မင်းရဲ့ အဆင့် ၃ နေရာကို ယူနိုင်မှာလဲ...."</p> <p>ဟွာရှန်ချန်လည်း မှုန်ကုတ်သည့်အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ညီအကိုလန်, ကျွန်တော့်ကို မလှောင်ပါနဲ့..."</p> <p>"အရည်အချင်းမလုံလောက်လို့ မြင်းနက်တွေ ငါ့ကိုကျော်သွားတာ လက်ခံပါတယ်..."</p> <p>"ဒါပေမယ့် သူတို့ ညီအကိုလန်ကိုကျော်တက်ဖို့ကတော့ ချဲ့ကားလွန်းနေပါပြီ...."</p> <p>အဆုံးမှာတော့ လန်ဖေးယန်၏ တိုက်ပွဲအောင်မြင်မှုက မယုံနိုင်လောက်အောင်ထင်ရှား၏။</p> <p>သူကိုကျော်တက်ဖို့က အတော်ခက်၏။</p> <p>လန်ဖေးယန်ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>သူက အစောပိုင်းက ဟာသလုပ်နေရုံသာဖြစ်သည်။</p> <p>သူသာ တကယ်နောက်တွန့်ပို့ခံရလျှင် အခြားလူတွေကို ဘယ်လိုလုပ် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရတော့မည်နည်း။</p> <p>ခေါင်းနှင့်နံရံနှင့် ပြေးတိုက်ပြီး သေဖို့သာရှိတော့၏။</p> <p>နောက်တစ်ကြိမ် လျိုတုန်းချန် ကြော်ညာလိုက်၏။</p> <p>"အဆင့် ၇, လန်ဖေးယန်၊ အဆင့် ၁ အံ့ဖွယ်အဆင့်တာဝန် ၃ခု၊ မြေကမ္ဘာအဆင့်တာဝန်တစ်ခု၊ စုစုပေါင်း အကျိုးပြုမှတ် ၄၀၀...."</p> <p>ဘာ...</p> <p>ဤတစ်ကြိမ် လူအုပ် လုံးဝကို ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>အစောပိုင်းထူးဆန်းသည့်အဆင့်တွေက လက်ခံပေးလို့ရသေး၏။</p> <p>သို့ပေမယ့် လန်ဖေးယန် ထိပ်ဆုံး ၃ ယောက်ထဲမဝင်ပဲ အဆင့် ၇ထိကျဆင်းသွားတာက....</p> <p>ထိုအရာကို မည်သူက လက်ခံနိုင်မည်နည်း။</p> <p>"တစ်ခုခုမှားနေတာဖြစ်ရမယ်...."</p> <p>"ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."</p> <p>"အကျိုးပြုမှတ် ၄၀၀နဲ့ သူက ရှချောင်ကောနှင့် ဂျင်ကျောင်းမင်ပြီးရင် ဒုတိယဖြစ်သင့်တာ..."</p> <p>လန်ဖေးယန်ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်ယိုင်သွား၏။</p> <p>ဟာသက ရှေ့ဖြစ်ဟောအဖြစ် ပြောင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ယဲ့ချန်းယွမ်မျက်လုံးတွေတောင် အံ့အားသင့်မှုတွေ ဖြတ်ပြေးသွား၏။</p> <p>သူက တပည့်တွေ၏ခွန်အားနှင့် တာဝန်ပြီးမြောက်မှုတွေကို ကောင်းကောင်းနားလည်၏။</p> <p>လန်ဖေးယန် ထိပ်ဆုံး ၃ ယောက်မဝင်လျှင်တောင် အဆင့် ၅ကတော့ ပြဿနာမရှိသင့်ပေ။</p> <p>ဘယ်လိုလုပ် အဆင့် ၇ ထိကျဆင်းသွားရသနည်း။</p> <p>သူက အဆင့်စာရင်းကိုအနီးကပ်ကြည့်ဖို့ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။</p> <p>လန်ဖေးယန်နှလုံးသာ နောက်တစ်ကြိမ် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ခုန်ပေါက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ကြေညာမှု၌ အမှားတစ်ခုခုရှိနေသည်လား?</p> <p>သို့ပေမယ့်...</p> <p>ကြည့်ပြီးနောက် ယဲ့ချန်းယွမ်အမူအရာ လေးနက်သွား၏။</p> <p>"အဆင့်တွေက မှန်တယ်..."</p> <p>"စိတ်အေးအေးထားပြီး အဆင့်တွေအကုန်ဖတ်ပြပြီးတဲ့အထိစောင့်ပါ။ ဘယ်လိုမေးခွန်းမဆို ငါတို့ နောက်မှဆွေးနွေးနိုင်တယ်..."</p> <p>လန်ဖေးယန်နှလုံးသား ကွဲကြေသွား၏။</p> <p>သူ့အမြင်လည်း မဲမှောင်သွားပြီး တယိမ်းတယိုင်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ကံကောင်းစွာဖြင့် ဂျန်ဖန်း အချိန်မှီသတိထားမိပြီး ဖမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>မဟုတ်လျှင် လူအများရှေ့မှာ လဲကျပြီး အမှန်ကို လူရယ်စရာဖြစ်တော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>လန်ဖေးယန်မျက်နှာ ဖြူဖျော့နေပြီး တီးတိုးကျေးဇူးတင်လိုက်၏။</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...."</p> <p>သူ့အသံက တိမ်ဝင်နေပြီး တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် ဆို့နင့်နေသလိုပင်။</p> <p>ဂျင်ကျောင်းမင် အထင်မြင်သေးစွာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p>"ဘယ်လိုတောင် သနားစရာကောင်းနေတာလဲ...."</p> <p>"မင်းက ဒီလိုတိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုတောင် ခံနိုင်ရည်မရှိဘူး..."</p> <p>လန်ဖေးယန် အံကြိတ်ပြောလိုက်၏။</p> <p>"မင်း ဘာတွေကြွားနေတာလဲ။ မင်းလည်း ငါ့လိုအဆုံးမသတ်အောင် ဂရုစိုက်အုန်း..."</p> <p>ခုချိန်ထိတောင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို မခံချိမခံသာဖြစ်အောင် ပြောနေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>ဤအရာက ဘယ်လိုလူမျိုးနည်း။</p> <p>ဂျင်ကျောင်းမင် ကောင်းကင်ပုဆိန်ကိုကိုင်ထားပြီး အလွန်ယုံကြည်မှုရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>သူက အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အေးဆေးနေပါ, ငါက မင်းလိုမဟုတ်ဘူး..."</p> <p>"ငါ့မျက်လုံးထဲမှာ...."</p> <p>သူပြောတော့မည့်အချိန်မှာပဲ လျိုတုန်းချန် နောက်ထပ်အဆင့်တစ်ခုကို ကြေညာလိုက်၏။</p> <p>"အဆင့် ၆ ဂျင်ကျောင်းမင်၊ အဆင့် ၁ အံ့ဖွယ်အဆင့်တာဝန် ၅ခု၊ အကျိုးပြုမှတ် ၅၀၀..."</p> <p>ဘာ?....</p> <p>လန်ဖေးယန်အဆင့်က ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်စေလျှင်...</p> <p>ဂျင်ကျောင်းမင်အဆင့်က ငလျှင်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။</p> <p>"အဆင့် ၆, ဂျင်ကျောင်းမင်ကလေ..."</p> <p>"လာနောက်နေတာလား..."</p> <p>"သူက အဆင့် ၆, ဘယ်လိုဟာသကြီးလဲ..."</p> <p>အပြင်လူတွေလည်း တုန်လှုပ်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ယုံကြည်မှုမြင့်မားနေသည့် ဂျင်ကျောင်းမင်ဆို ပြောစရာကိုမလိုတော့ပေ။</p> <p>ဒုန်း...</p> <p>သူကိုင်ထားသည့် ကောင်းကင်ပုဆိန် မြေပြင်ပေါ် ဒုန်းဆိုးသည့်အသံတစ်ခုနှင့် ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ ကျားမျက်လုံးတွေက အပ်ပေါက်တစ်ခုကဲ့သို့ ကျဥ်းမြောင်းသွားပြီး ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်းပြောတာ ဘယ်သူက အဆင့် ၆..."</p> <p>"ငါလား..."</p> <p>"ဒါဖြစ်နိုင်လို့လား။ ဒါကို မင်းကိုယ်တောင်ယုံလို့လား..."</p> <p>"ငါ, ဂျင်ကျောင်းမင်က အဆင့် ၆? ဒါ ဘယ်လိုဟာသကြီးလဲ..."</p> <p>ထိုအရာကိုကြားသည့်အခါ ယဲ့ချန်းယွမ်မျက်နှာပြောင်းလဲသွားပြီး ကြိမ်းမောင်းလိုက်၏။</p> <p>"တိတ်စမ်း..."</p> <p>စာရင်းက ခန်းမသခင်ကိုယ်တိုင် စီစဥ်ထားတာဖြစ်သည်။</p> <p>စာရင်းကိုမေးခွန်းထုတ်တာက ခန်းမသခင်၏အာဏာကို မေးခွန်းထုတ်လိုက်တာဖြစ်သည်။</p> <p>သို့ပေမယ့် စိတ်ထဲမှာတော့ သူလည်း ဝရုန်းသုန်းကားဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ဂျင်ကျောင်းမင်က အဆင့် ၆...</p> <p>တကယ်ကို တွေးမထားသည့်ကိစ္စပင်။</p> <p>သူက နောက်တစ်ကြိမ်ခေါင်းလှည့်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အဆင့်က မှန်တယ်..."</p> <p>"နောက်တစ်ကြိမ် စိတ်အေးအေးထားကြပါ..."</p> <p>"အဆင့်တွေ အကုန်ဖတ်ပြီးတဲ့အခါ မင်းတို့မေးချင်တဲ့ ဘယ်မေးခွန်းမဆို မေးနိုင်တယ်...."</p> <p>သို့ပေမယ့် မည်သူမှ မတည်ငြိမ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>ငြင်းမရသည့် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်က အဆင့် ၆ ရခဲ့သည်။</p> <p>လန်ဖေးယန် ဂျင်ကျောင်းမင်ကို လှောင်ချင်ပေမယ့် သူကိုယ်တိုင်လည်း မရယ်နိုင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဤရလဒ်က တကယ်ကို တုန်လှုပ်စရာကောင်းလွန်း၏။</p> <p>"ငါ့တို့အထက်မှာ အတိအကျဘယ်သူတွေရှိနေတာလဲ..."</p> <p>"ဂိုဏ်းအချို့က တိတ်တဆိတ်ပျိုးထောင်ပေးထားတဲ့ စွမ်းအားကြီးတပည့်အချို့ဖြစ်နိုင်လား..."</p> <p>မကြာမီ...</p> <p>လျိုတုန်းချန် လူအုပ်တစ်ခုလုံးကို သုဿန်တစ်စပြင်အလားတိတ်ဆိတ်သွားစေသည့် နာမည်တစ်ခုကို ကြောညာလိုက်သည်။</p> <p>"အဆင့် ၅, ချင်ချိုင်းဟီ၊ အဆင့် ၁ ကောင်းကင်အဆင့် တာဝန် ၁ခု၊ ဒုတိယအဆင့် တာဝန် ၃ခု၊ စုစုပေါင်း အကျိုးပြုမှတ် ၅၂၀..."</p> <p>နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>လူတိုင်း တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး လုံးဝကို စိတ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။</p> <p>"ချင်ချိုင်ဟီဆိုတာ ဘယ်သူလဲ..."</p> <p>"ဂိုဏ်း ၉ ဂိုဏ်း ပါရမီရှင်တပည့်တွေထဲမှာ ဒီလိုနာမည်ရှိလို့လား..."</p> <p>"ပြီးတော့ ကောင်းကင်အဆင့်တာဝန်ကိုတောင် အောင်မြင်ခဲ့တယ်လား..."</p> <p>"ဒီအစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်က ဘယ်သူလဲဟ..."</p> <p>"ခုချိန်ထိ, ရှချောင်ကော၊ ဂျင်ကျောင်းမင်နဲ့ ဂျန်ဖန်းတို့ပဲ ကောင်းကင်အဆင့်တာဝန် ပြီးမြောက်သေးတာ...."</p> <p>"သူမက ဘယ်သူလဲ..."</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်၌...</p> <p>လန်ဖေးယန် ကြောင်အနေခဲ့သည်။</p> <p>သူက မသေချာစွာပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့အသင်္ချေဓားဂိုဏ်းမှာ ချင်ချိုင်းဟီဆိုတဲ့နာမည်နဲ့ ဂျူနီယာညီမတစ်ယောက်ရှိတယ်...."</p> <p>"ဒါပေမယ့် သူမက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ၆ ပဲရှိသေးတာ..."</p> <p>"ဒီချင်းချိုင်းဟီနဲ့ ဆိုင်မယ်မထင်ဘူး..."</p> <p>အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ၆?</p> <p>ထိုသို့ဆိုလျှင် သူမမဖြစ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>ယဲ့ချန်းယွမ်မျက်ခုံးတွေ တွန့်လိမ်နေခဲ့သည်။</p> <p>သေချာပြန်စဥ်းစားကြည့်ရာ ချင်ချိုင်းဟီနာမည်နှင့်မည်သည့်တပည့်မှ နေဝင်မြို့မှာ ပေါ်မလာခဲ့ဖူးပေ။</p> <p>သူက မနေနိုင်ပဲ စာရင်းပေါ်ရှိ ချင်းချိုင်းဟီအချက်အလက်တွေကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ရလဒ်အနေဖြင့် သူ့အမူအရာ ပိုလို့တောင်ထူးဆန်းသွားပြီး စဥ်းစားနေခဲ့သည်။</p> <p>"ဒီတပည့်... တကယ်ပဲ အသင်္ချေဓားဂိုဏ်းကပဲ..."</p> <p>အာ?...</p> <p>လန်ဖေးယန်မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်သွား၏။</p> <p>"တကယ်, တကယ် အသင်္ချေဓားဂိုဏ်းက ငါ့ဂျူနီယာညီမ ချင်းချိုင်းဟီလား..."</p> <p>"ဒါ အမှားတစ်ခုပဲဖြစ်မယ်။ ဘယ်လိုလုပ် သူမဖြစ်နိုင်မှာလဲ...."</p> <p>ချင်းချိုင်းဟီကဲ့သို့ သာမန်တပည့်တစ်ယောက်ကို အသင်္ချေဓားဂိုဏ်း၌ နေရာတိုင်းမှာ တွေ့နိုင်၏။</p> <p>ပုံမှန်ဆို လန်ဖေးယန် သူမကို နှစ်ခါတောင်ကြည့်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>ယခု သူတို့က သူ့ကို ပြောနေခဲ့သည်။</p> <p>ဤချင်းချိုင်းဟီက အသင်္ချေဓားဂိုဏ်း၏ အစွမ်းထက်တပည့်ကြီးကို ကန်ထုတ်ပြီး အဆင့် ၇ ကို ရောက်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>ရှဲ့လျိုရှူး မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်နေခဲ့သည်။</p> <p>"ညီအကိုလန်, မင်း.. မင်းသေချာလား... မင်းရဲ့ဂျူနီယာညီမက တိတ်တဆိတ်လေ့ကျင့်ပေးထားတဲ့ အစွမ်းထက်တပည့်တစ်ယောက်မဟုတ်ဘူးဆိုတာလေ..."</p> <p>"ကောင်းကင်အဆင့်တာဝန်, ဒါက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ၆ တစ်ယောက် လုပ်နိုင်တဲ့အရာလား..."</p> <p>သူ့ဟာသက သူ့ဆီပြန်ပက်လာမည်ဟု လန်ဖေးယန် မမျှော်လင့်ထားပေ။</p> <p>သူက အလျှင်အမြန်ပဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အသင်္ချေဓားဂိုဏ်းက တိတ်တဆိတ်တပည့်တွေ လေ့ကျင့်ပေးနေရင် တပည့်ကြီးဖြစ်တဲ့ငါက ဘယ်လိုလုပ် မသိပဲနေမှာလဲ..."</p> <p>"အဲ့ဂျူနီယာညီမချင်က တကယ်ကို သာမန်အမျိုးသမီးတပည့်တစ်ယောက်ပါပဲ..."</p> <p>အာ...</p> <p>လူတိုင်း စိတ်ရှုပ်သွားကြ၏။</p> <p>သူတို့ထင်ထားတာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပါရမီရှင်တွေ တိတ်တဆိတ်မွေးမြူပြီး ထိပ်သီးတပည့်တွေကို ဖယ်ရှားလိုက်တာဟုပင်။</p> <p>အဆုံးမှာတော့ နာမည်မရှိသာမန်တပည့်လေးတစ်ယောက်ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဂျန်ဖန်းသာ အပြစ်ရှိမှုကိုခံစားနေရပြီး သူ့နှာခေါင်းကိုထိလိုက်သည်။</p> <p>ချင်းချိုင်းဟီ၏ ကောင်းကင်အဆင့်တာဝန်နောက်ရှိ အမှန်တရားကို သူတစ်ယောက်သာသိ၏။</p> <p>လျိုတုန်းချန် ဆက်လက်ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p>"အဆင့် ၄, ချူရှင်းမန်၊ ကောင်းကင်အဆင့်တာဝန်တစ်ခု၊ ဒုတိယအဆင့်တာဝန်ခြောက်ခု၊ အဆင့် ၃ တာဝန် ၂ခု၊ စုစုပေါင်း အကျိုးပြုမှတ် ၅၃၀..."</p> <p>လူတိုင်းကြောင်သွားကြ၏။</p> <p>သူတို့မကြားဖူးသည့် နောက်ထပ်နာမည်တစ်ခုပင်။</p> <p>"ဒါကကော ဘယ်ဂိုဏ်းကတပည့်လဲ..."</p> <p>"သူမလည်း နောက်ထပ်သာမန်တပည့်ပဲလို့တော့ ငါ့ကို မပြောနဲ့နော်...."</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save