Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၃၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါ့ကိုခေါင်းပေး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အစောပိုင်း မမျှတမှုအတွက် စောတကတက်နေပြီး နေဝင်မြို့မှထွက်သွားမည်ဟု ခြိမ်းခြောက်နေသည့် တပည့်တွေ ရေအေးနှင့်လောင်းချခံရသလို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>တစ်ယောက်ချင်းဆီက ရှက်ရွံ့သည့်အမူအရာတွေပြသလာပြီး တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင်တော့ပေ။</p> <p>ဂျန်ဖန်း သူတို့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"စောနေက ခေါင်းဖြတ်ပြီး ဘောလုံးအဖြစ်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ကောင် ဘယ်မှာလဲ...."</p> <p>"ရှေ့ထွက်ပြီး မင်းကတိကိုဖြည့်ဆည်းပေး...."</p> <p>လူအုပ်၏အကြည့်တွေအောက်၌..</p> <p>ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် အဝေးထွက်သွားဖို့ ကြိုးစားနေသည့် စစ်မှန်မိုးကြိုးဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ယောက် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်းပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဂျူ... ဂျူနီယာညီလေးဂျန်, ငါတို့က မင်းနဲ့ စနောက်နေရုံပါ..."</p> <p>ဟမ့်....</p> <p>ဂျန်ဖန်း အလျှင်အမြန်ပဲ ခုန်ထွက်သွား၏။</p> <p>ထို့နောက် ခြေထောက်ကိုမြောက်ကာ တပည့်အား မြေပြင်ပေါ်ကန်ချလိုက်၏။</p> <p>"ဟာသ, ဟုတ်လား?..."</p> <p>"စောနက မင်းအကြည့်တွေက ငါ့ကို စိတ်ဓာတ်ကျအောင်လုပ်ဖို့ မစောင့်နိုင်တော့တဲ့ပုံပါ...."</p> <p>"အခု ဟာသတစ်ခုလို့ ပြောနေတာလား..."</p> <p>ဤအရာပြောပြီးနောက်....</p> <p>သူက တပည့်၏ရင်ဘတ်ပေါ် နင်းချလိုက်သည်။</p> <p>ကရက်...</p> <p>တိုက်ရိုက်ပဲ နံရိုးတွေကျိုးကြေသွားပြီး အစွမ်းထက်ခွန်အားက များစွာသောအတွင်းဒဏ်ရာတွေကို ရသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>တပည့် ပါးစပ်ပြည့်သွေးတစ်လုတ်အန်လိုက်ရပြီး အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ထို့နောက်...</p> <p>ဂျန်ဖန်း ကျန်ရှိသူတွေကိုအေးစက်စွာတစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဘယ်သူ ငါ့ကို မေးခွန်းထုတ်ချင်သေးလဲ...."</p> <p>"ရှေ့ထွက်ခဲ့...."</p> <p>နေရာက လုံးဝကို တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>အစောပိုင်းတုန်း၌ မည်သည့်သက်သေမှမရှိပဲ ရှုတ်ချပြောဆိုနေခဲ့ကြသည်။</p> <p>ဂျန်ဖန်း၏ခိုင်မာသည့်အောင်မြင်မှုတွေကြောင့်သာမဟုတ်လျှင် သူတစ်ဘဝလုံးဂုဏ်သတင်းက ပျက်ဆီးသွားတော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်ယောက်မှအသံမထွက်တာမြင်တော့....</p> <p>ဂျန်ဖန်း နောက်ပစ်ထားသည့်လက်ကိုဆုတ်ကာ ဂျင်ကျောင်းမင်ဆီလျှောက်သွားပြီး အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။</p> <p>"စောနက မကျေနပ်ဆုံးက မင်းမလား..."</p> <p>"အခု ကျေနပ်ပြီလား...."</p> <p>ဂျင်ကျောင်းမင်ခန္ဓာတစ်လျှောက် သွေးကြောတွေထောင်ထလာပြီး မျက်နှာက ဒေါသတွေနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဂိုဏ်း ၉ ဂိုဏ်းပါရမီရှင်တွေရှေ့၌ ယခုလိုမေးခံရတာဟာ စော်ကားမှုပဲဖြစ်သည်။</p> <p>သူ ဂျင်ကျောင်းမင်ကို စော်ကားလိုက်တာဖြစ်သည်။</p> <p>"မင်း မမောက်မာနဲ့..."</p> <p>ဂျင်ကျောင်းမင် ယဲ့ချန်းယွမ်နှင့် တာဝန်ခံနှစ်ယောက်ကိုကြည့်ပြီး မလှုပ်ရှားဖို့ ကိုယ့်ကိုယ့်ကို အားတင်းလိုက်သည်။</p> <p>ဂျန်ဖန်း တင်းမာစွာပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မောက်မာနေတာမင်း...."</p> <p>"မင်းကို ကောင်းကင်ပုဆိန်ဘယ်သူက ကိုင်ခိုင်းထားလို့လဲ..."</p> <p>"လက်လွဲပေး..."</p> <p>ဂျင်ကျောင်းမင် ကြောင်သွား၏။</p> <p>ထို့နောက် ရုတ်တရက် သူ ဂျန်ဖန်းအား အဆင့်ပြိုင်ဖို့ ဖိအားပေးခဲ့တာကို မှတ်မိသွား၏။</p> <p>ဂျန်ဖန်းရှုံးလျှင် ခြေထောက်နှင့် လျှာတွေကို ဖြတ်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>သူရှုံးခဲ့လျှင် ကောင်းကင်ပုဆိန်ကို လက်လွဲပေးရမည်ဟူ၍ပင်။</p> <p>သို့ပေမယ့် ဂျင်ကျောင်းမင် အရှုံးကို ဘယ်တုန်းကမှ တွေးမထားခဲ့ပေ။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမရှုံးဘူးဟု ယုံကြည်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့ပေမယ့်....</p> <p>လက်တွေ့ကတော့ ခါးသီးလှ၏။</p> <p>သူရှုံးသွားရုံသာမက လုံးဝကိုရှုံးသွားပြီး ငြင်းခုံလို့ကိုမရတော့ပေ။</p> <p>အဆင့် ၁ နှင့် အဆင့် ၆....</p> <p>အကျိုးပြုမှတ် ၈၀၀နှင့် ၅၀၀...</p> <p>သူ၏ခုခံမှုအားလုံးက အချည်းနှီးပင်။</p> <p>"ဂျန်ဖန်း, အရမ်းအဝေးကြီးမသွားနဲ့။ ကိုယ့်အတွက်ကို ပြန်ဆုတ်စရာလမ်းချန်ထားအုန်း...."</p> <p>ဂျင်ကျောင်းမင် ကောင်းကင်ပုဆိန်ကို ဘယ်လိုလုပ် အရှုံးဆုံးခံနိုင်မည်နည်း။</p> <p>ဤအရာက သူ့အတွက်သီးသန့်လုပ်ပေးထားသည့် မှော်ရတနာဖြစ်ပြီး သူ၏တိုက်ခိုက်စွမ်းရည်ကို ၃၀ရာခိုင်နှုန်း တိုးမြှင့်ပေးနိုင်၏။</p> <p>ထိုအရာကိုသာရှုံးဆုံးသွားလျှင် နောက်တာဝန်တွေထမ်းဆောင်ရာ၌ အောင်မြင်မှုတွေ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားတော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ဂျန်ဖန်း ဟိတ်ဟန်ပါသည့်အော်ရာတစ်ခုနှင့် ရှေ့တက်လာခဲ့သည်။</p> <p>"မင်း ငါ့ခြေလက်တွေကို ဖြတ်ချင်တုန်းက ပြန်ဆုတ်ဖို့လမ်းချန်ခဲ့လို့လား...."</p> <p>"မင်း အရှုံးကို လက်မခံနိုင်ရင်လည်း အရှက်မရှိပြိုင်မနေနဲ့လေ...."</p> <p>"စိတ်ပျက်စရာပဲ..."</p> <p>ဂျင်ကျောင်းမင် ဒေါသထွက်သွား၏။</p> <p>"ဂျန်ဖန်း...."</p> <p>လူများစွာရှေ့၌ သူ့ကိုစော်ကားခြင်း...</p> <p>သို့ပေမယ့် သူ၏အရှုံးကိုလက်မခံနိုင်သည့် သဘောထားက လူအများ၏အထင်သေးသည့်အကြည့်တွေကို ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>အထူးသဖြင့် ဤအချိန်၌ရှိနေသည့် တပည့်တွေဆီမှပင်။</p> <p>"ဧရာမဂိုဏ်းရဲ့ ပုံမှန်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေပါကွာ...."</p> <p>"သူတို့မင်းကို ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်ထင်ရင် သေတဲ့အထိအနိုင်ကျင့်လိမ့်မယ်...."</p> <p>"မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ မျက်နှာတွေပြောင်းသွားပြီး လှည့်စားတော့တာပဲ..."</p> <p>"တပည့်ကြီးတောင် ဒီလိုဆိုတော့ တကယ်ကို မျက်စိပွင့်နားပွင့်ဖြစ်သွားပြီ..."</p> <p>"မင်းအရှုံးကိုလက်မခံနိုင်ရင် အရင်က ဘာလို့ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်တွေပြောခဲ့သေးလဲ။ လက်တွေဖြတ်မယ်လိမ့် ဘာလိမ့်နဲ့..."</p> <p>....</p> <p>ဂျင်ကျောင်းမင် ဘယ်လိုလုပ် ဤကဲ့သို့ စော်ကားမှုမျိုးကို တောင့်ခံနိုင်မည်နည်း။</p> <p>သူသာ ကတိမတည်လျှင် သူ့ဂုဏ်သတင်းက ပျက်စီးသွားတော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>သူက ဂျန်ဖန်းကို ဒေါသတကြီးကြည့်ပြီး နှာမှုတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါမပေးဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ..."</p> <p>"မင်းယူနိုင်ရင် ယူလိုက်..."</p> <p>ဘန်း...</p> <p>သူက ကောင်းကင်ပုဆိန်ကို မြေပြင်ပေါ်အားနှင့်ထိုးစိုက်လိုက်ရာ</p> <p>တစ်ဇန်လောက်ရှည့်သည့်ပုဆိန်က လက်ကိုင်နေရာသာ မြေပြင်ပေါ်မှာကျန်တော့၏။</p> <p>တပည့်များစွာ မျက်လုံးလှန်လိုက်၏။</p> <p>"ခုချိန်ထိ အရှုံးကို လက်မခံနိုင်သေးဘူး...."</p> <p>"ပေးမယ်ဆိုလည်း တိုက်ရိုက်ပေးလိုက်လေ။ ဘာလို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိခက်ခဲအောင်လုပ်ပြီး တစ်ဖက်လူကို အရှက်ခွဲနေတာလဲ..."</p> <p>"ပုဆိန်ရဲ့ အလေးချိန် တစ်ထောင်ဂျင်လောက်ရှိတယ်။ ခန္ဓာသန့်စင်ထားတဲ့လူမဟုတ်ရင် မဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မြေကြီးထဲစိုက်ထားရင်တော့ ပြောကိုမနေနဲ့တော့...."</p> <p>"ဂျန်ဖန်း မယူရင်မယူဖို့ပဲရှိတယ်။ မဟုတ်ရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အရှက်ခွဲသလိုဖြစ်နေမှာ..."</p> <p>ဂျန်ဖန်း ရယ်လိုက်၏။</p> <p>လက်တစ်ဖက်ကိုနောက်ပစ်ထားပြီး ကျန်တစ်ဖက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ လက်ကိုင်ရိုးကို အသာအယာဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် သာမန်အတိုင်းပဲ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>ရွစ်...</p> <p>ကောင်းကင်ပုဆိန် ချက်ချင်းပဲ ကြွတက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ဂျန်ဖန်း ပုဆိန်ကို လက်တစ်ဖက်နှင့်အသာအယာနှုတ်ပြနေတာမြင်တော့ တကယ်ပဲ ဂျင်တစ်ထောင်လေးရဲ့လားဆိုတာ သံသယဝင်လာကြ၏။</p> <p>သူတို့မသိတာက ဂျန်ဖန်း ခရမ်းဓားကိုကိုင်ဆောင်နေကြဖြစ်ရာ ကောင်းကင်ပုဆိန်က သာမန်ဓားတွေထက် သိသိသာသာပိုလေးမှန်းသိလိုက်၏။</p> <p>ခဏကြာတော့....</p> <p>ဂျန်ဖန်း ပုဆိန်ကို ပုခုံးပေါ်တင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ခုကစပြီး ဒီကောင်းကင်ပုဆိန်က ငါ့ဟာပဲ..."</p> <p>ဂျင်ကျောင်းမင်မျက်ခွံတွေ အပြင်းအထန်ကျုံ့ဝင်သွား၏။</p> <p>သူတောင် ကောင်းကင်ပုဆိန်ကို ဂျန်ဖန်းလောက် အလွယ်တကူမကိုင်ဆောင်နိုင်ပေ။</p> <p>ထို့ပြင်....</p> <p>ပုဆိန်ကမြေကြီးထဲစိုက်ဝင်နေတာဖြစ်၍ ဆွဲထုတ်ဖို့ အားစိုက်ထုတ်ဖို့လိုတာပဲဖြစ်သည်။</p> <p>သို့ပေမယ့် ဂျန်ဖန်း....</p> <p>နောက်ဆုံး၌ သူနားလည်လိုက်၏။ ဂျန်ဖန်းက ခန္ဓာသန့်စင်သူတစ်ယောက်ပင်။</p> <p>နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းဖုံးကွယ်ထားသည့် ခန္ဓာသန့်စင်သူတစ်ယောက်...</p> <p>သူက အကြီးအကျယ်ဆုံးရှုံးသွားပြီပင်။</p> <p>"ဂျန်ဖန်း... ငါတို့ကြားကကိစ္စမပြီးသေးဘူး..."</p> <p>ဂျင်ကျောင်းမင်မျက်နှာ အရှက်တရားတွေနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဂုဏ်သိက္ခာရှိတပည့်ကြီးက သူ့လက်နက်ကို ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ဤအရာက ဤနှစ်အတွင်း ဂိုဏ်း ၉ ဂိုဏ်း၌ အကြီးမားဆုံး ဟာသကြီးပင်။</p> <p>ဂျန်ဖန်း သူ့ကိုခေါင်းလှည့်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အနာဂတ်မင်းမှာ ပစ္စည်းကောင်းတွေရှိခဲ့ရင် အဲ့တာတွေယူပြီး ငါနဲ့လာပြိုင်လို့ရတယ်နော်...."</p> <p>"ငါ ငြင်းမှာမဟုတ်ဘူး..."</p> <p>ဂျိ...</p> <p>ဂျင်ကျောင်းမင် ဒေါသထွက်လွန်း၍ အဆုပ်ပေါက်ကွဲတော့မလိုပင်။</p> <p>ရုတ်တရက်...</p> <p>သူက လျိုချင်းရှန် ဂျန်ဖန်းကို ပျော်ရွင်စွာဖြင့် ချီးကျူးနေတာမြင်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p>"နတ်သမီးလျို, ငါအခု စိတ်အခြေအနေမကောင်းဘူး။ မင်းနဲ့ပြိင်ချင်တယ်..."</p> <p>ယှဥ်ပြိုင်မယ်?....</p> <p>ထိုအရာက ဂျန်ဖန်းနှင့်ရင်းနှီးသည့်လူအပေါ် လက်စားချေချင်နေတာဖြစ်သည်။</p> <p>ဂျန်ဖန်း မျက်လုံးတွေ ကျဥ်းမြောင်းသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ယှဥ်ပြိုင်မယ်? ငါနဲ့ဘာလို့စမ်းမကြည့်တာလဲ...."</p> <p>ဧရာမဂိုဏ်းက အရင်ကလည်း လျိုချင်းရှန်ကို ဤကဲ့သို့ အနိုင်ကျင့်ဖူး၏။</p> <p>သူမကိုယ်ပေါ်ရှိ တန်ဖိုးရှိတစ်စုံတစ်ခုကိုမြင်သည့်အခါ ယှဥ်ပြိုင်မှုကိုအကြောင်းပြပြီး သူမကိုဒဏ်ရာရအောင်လုပ် လုယက်ခဲ့သည်။</p> <p>လျိုချင်းရှန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဂျူနီယာမောင်လေး, ဒါကို ငါ့ဘာသာ ကိုင်တွယ်နိုင်ပါတယ်...."</p> <p>"မကျေနပ်ချက်အချို့ကို ကိုယ်တိုင်ဖြေရှင်းတာ အကောင်းဆုံးပဲ...."</p> <p>ဂျင်ကျောင်းမင် ရယ်လိုက်၏။</p> <p>"အို? မင်းက တိုးတက်မှုအချို့ရှိလာတယ်ထင်တယ်။ ငါ့ကိုတောင် စိန်ခေါ်ရဲနေပြီ...."</p> <p>"ကောင်းပြီလေ, မင်းဘယ်လောက်တိုးတက်လာလဲ ကြည့်ရတာပေါ့..."</p> <p>ပြောပြီးနောက် တိုက်ရိုက်ပဲ စွမ်းအင်ကိုလှုံ့ဆော်ကာ လျိုချင်းရှန်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်၏။</p> <p>လျိုချင်းရှန် သူမဓားကိုဆွဲထုတ်ပြီး အံကြိတ်ကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်လိုက်၏။</p> <p>ပထမဆုံးဖလှယ်မှုမှာတင် ဂျင်ကျောင်းမင် တုန်လှုပ်သွား၏။</p> <p>"မင်းက အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ၂ ကို ချိုးဖျက်သွားပြီပဲ...."</p> <p>"ဒီလောက်မြန်တာ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...."</p> <p>လျိုချင်းရှန် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ကို ချိုးဖျက်ထားတာ မကြာသေးပေ။</p> <p>နောက်တစ်ဆင့်ကိုချိုးဖျက်ဖို့က အနည်းဆုံး နှစ်ဝက်လောက်ကြာသင့်၏။</p> <p>"ဒါပေါ့, ဖန်း ငါ့ကို ကူညီခဲ့တာလေ...."</p> <p>လျိုချင်းရှန် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ကြမ်းကြုတ်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်၏။</p> <p>အတိတ်က သူမ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ၁ မှာရှိ၍ အဆင့် ၃ ဂျင်ကျောင်းမင် ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ခဲ့ပေ။</p> <p>ယခုတော့ မတူတော့ပေ။ သူမ၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ဂျင်ကျောင်းမင်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်၏။</p> <p>ထို့ပြင် ဂျင်ကျောင်းမင်က ကောင်းကင်ပုဆိန်ကို ရှုံးဆုံးထားသေး၏။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူ၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က ယခင်ကလောက် မသန်မာတော့ပေ။</p> <p>တုန်လှုပ်မှု၊ဒေါသတို့နှင့် ဂျင်ကျောင်းမင် အကွက် ၂၀ ပြီးနောက်တောင် လျိုချင်းရှန်ကို ဒဏ်ရာရအောင်မလုပ်နိုင်သေးပေ။</p> <p>"ကောင်းပြီ, ဒါက လုံလောက်ပြီ..."</p> <p>"အခြားတပည့်တွေ အကျိုးပြုမှတ်နဲ့အရင်းအမြစ်တွေလှဲလှယ်မှာ မနှောက်ယှက်နဲ့...."</p> <p>ယဲ့ချန်းယွမ် တိုက်ပွဲကို ရပ်တန့်လိုက်၏။</p> <p>လျိုချင်းရှန် လှပစွာပြန်ဆုတ်လာပြီး သူမမျက်နှာပေါ်၌ တောက်ပသည့်အပြုံးတစ်ခုရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>သူမ ဂျင်ကျောင်းမင်နှင့် ဤလောက်ကြာအောင် တိုက်ခိုက်နိုင်တာကို မယုံနိုင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>သူမက တစ်ဖက်လှည့်ပြီး ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...."</p> <p>ဂျန်ဖန်းပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ငါတို့ကြားမှာ ကျေးဇူးတင်ဖို့မလိုပါဘူး...."</p> <p>"မင်းရဲ့အရင်းအမြစ်တွေ မြန်မြန်သွားလှဲချည်..."</p> <p>သူ့မျက်လုံးတွေက မျှော်လင့်ချက်တွေအပြည့်ပင်။</p> <p>နောက်ဆုံး၌ ဤအချိန်ကိုရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ သိုလှောင်ရေးပစ္စည်းနှင့် လှဲလှယ်နိုင်မလားသိချင်နေခဲ့သည်။</p> <p>ထို့ပြင် လေဟာနယ်ကြာပန်းကောပင်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save