Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၃၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">သိုလှောင်ရေးရတနာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>အထဲ၌ရှိနေသည့်အရာက အခြားမဟုတ်ပေ။</p> <p>၎င်းက လက်ဝါးအရွယ်လောက်ရှိပြီး ကြည်လင်နေသည့်ပွင့်ဖတ်တစ်ခုပင်။</p> <p>လင်းယုဟန် အံ့အားသင့်သွား၏။</p> <p>"မင်းက လေဟာနယ်ကြာပန်းကို ဘာအတွက်လိုတာလဲ...."</p> <p>"ဒီပစ္စည်းက ဆေးဖော်စပ်ဖို့ အများဆုံးအသုံးပြုတာ...."</p> <p>ဂျန်ဖန်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော ဒါလိုချင်တယ်...."</p> <p>ကံကောင်းစွာဖြင့် အစောပိုင်းက သူ ယွမ်စွမ်းအင်ဆေးလုံးတွေကို မယူခဲ့ပေ။</p> <p>အကျိုးပြုမှတ် ၈၀၀နှင့် ယွမ်စွမ်းအင်ဆေးလုံး ၂ လုံးသာဝယ်နိုင်၏။</p> <p>အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ချိုးဖျက်ဖို့ ရာခိုင်းနှုန်းဘယ်လောက်ရှိသနည်း။</p> <p>၆၀ ရာခိုင်နှုန်း....</p> <p>သို့ပေမယ့် လေဟာနယ်ကြာပန်း ၇ရောင်ခြယ်အံ့ဖွယ်ရေခဲတို့နှင့်ဖော်စပ်ထားသည့် ချင်းရူးဆေးလုံးက တစ်ရာရာခိုင်နှုန်း အာမခံချက်ရှိ၏။</p> <p>ထို့ပြင် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ၂ ကို တစ်ခါတည်းချိုးဖျက်ဖို့လည်း အခွင့်အရေးရှိ၏။</p> <p>ဘယ်တစ်ခုရွေးရမလဲဆိုတာ အသိသာကြီးပင်။</p> <p>လင်းဟုဟန် အပြင်းအထန်မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"လေဟာနယ်ကြာပန်းက ဒီကမ္ဘာကြီးမှာရှာတွေ့ဖို့ခက်တယ်။ ကောင်းကင်ဘုံစက်ယန္ဒယားခန်းမမှာတောင် ဒီပွင့်ချပ်တစ်ခုပဲရှိတာ..."</p> <p>"အကျိုးပြုမှတ် ၆၀၀ လောက်လိုအပ်လိမ့်မယ်...."</p> <p>"မင်းသာ ဒါကိုလှဲလိုက်ရင် ယွမ်စွမ်းအင်ဆေးလုံးလှဲဖို့ အခွင့်အရေးမရှိတော့ဘူး...."</p> <p>သူမက အမှန်တကယ် ဂျန်ဖန်းအတွက် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဂျန်ဖန်းပြောသည့်နည်းလမ်းအတွက်တော့ သူ့မှာသာ အမှန်တကယ်နည်းလမ်းရှိလျှင် ဘာကြောင့် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ၉မှာ ပိတ်မိနေမည်နည်း။</p> <p>၆၀၀?...</p> <p>ထိုအရာက တကယ်ကို ဈေးမပေါပေ။</p> <p>သို့ပေမယ့် ဤအရာက ဂျန်ဖန်းခုချိန်မှာ ရနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော လေဟာနယ်ကြာပန်း ပွင့်ချပ်ဖြစ်၏။</p> <p>ကုန်းယွမ်ဘလက်ထဲရှိ ကြာပန်းကို သူတွေးတောင်တွေးလို့ရမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>ကောင်းကင်ဘုံစက်ယန္ဒယားခန်းမ လက်ထောက်ခန်းမသခင် ၂ ယောက်ရှိနေလျှင်တောင် ကုန်းယွမ်ဘ ပေးမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>"ကျွန်တော် ဒါနဲ့လှဲမယ်...."</p> <p>ဂျန်ဖန်း ပြတ်သားစွာပြောလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယုဟန် လေးပင်စွာသက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း ဘာလို့ ငါ့အကြံကို နားမထောင်တာလဲ..."</p> <p>အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ဂျန်ဖန်းစာရင်ကိုယူပြီး အမှတ် ၆၀၀ နှုတ်လိုက်ဖို့တာ တတ်နိုင်၏။</p> <p>"မင်းမှာ အကျိုးပြုမှတ် ၂၂၅ မှတ်ပဲ ကျန်တော့တယ်...."</p> <p>ဂျန်ဖန်း အရေးတကြီးအလိုအပ်ဆုံးပစ္စည်းရပြီဖြစ်၍ အတော်လေး ကျေနပ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ကျန်အရင်းအမြစ်တွေကို ပတ်ကြည့်ပြီး သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"စီနီယာလင်း, ကျွန်တော်ကြားတာတော့ ဒီတစ်ချိန် ခန်းမရဲ့ဆုလာဒ်တွေထဲမှာ သိုလှောင်ရေးရတနာပါတယ်ဆို..."</p> <p>"အဲ့တာအမှန်ပဲလား...."</p> <p>ဂျန်ဖန်း၏ သူမအကြံဉာဏ်ကိုငြင်းဆိုမှုက သူမကိုစိတ်ပျက်သွားစေပြီး အသာအယာနှာမှုတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ရှိတယ်..."</p> <p>"ဒါပေမယ့် နင့်ရဲ့အမှတ်တွေကို အဆင်ခြင်မဲ့လျှောက်သုံးပြီးတာတောင် အဲ့ပစ္စည်းကိုလှဲချင်သေးတာလား..."</p> <p>"အဲ့တာကိုလှဲဖို့ အကျိုးပြုမှတ် တစ်သောင်းလိုတယ်...."</p> <p>ဘယ်လောက်?...</p> <p>တစ်သောင်း....</p> <p>ဂျန်ဖန်း အနည်းငယ် မှိန်မောသွား၏။</p> <p>သူက တစ်လကြိုးစားအလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး ပထမရခဲ့ပေမယ့် အကျိုးပြုမှတ် ၈၀၀ ကျော်လေးသာရခဲ့၏။</p> <p>ဤနှုန်းတိုင်းဆိုလျှင် တစ်နှစ်လောက်ရုန်းကန်ပြီးလျှင်တောင် လောက်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>"မင်းဘာလို့ ဒီလောက်အံ့အားသင့်နေတာလဲ..."</p> <p>လင်းယုဟန် အပြစ်တင်လိုက်သည်။</p> <p>"ဂိုဏ်း ၉ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးမှာ သိုလှောင်ရေးရတနာ ၃ ခုပဲရှိတာ.."</p> <p>"တစ်ခုက ငါ့လက်ထဲက ကျောက်စိမ်းလက်ကောက်ပဲ။ အများသိသိုလှောင်ရေးရတနာဖြစ်ပြီး ခန်းမရဲ့အရေးကိစ္စတွေလုပ်ဆောင်တဲ့အခါမှာပဲ တောင်းဆိုလို့ရတယ်..."</p> <p>"တစ်ခုကတော့ ခန်းမသခင်ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ပဲ...."</p> <p>"နောက်တစ်ခုကတော့ ခန်းမရတနာတိုက်ထဲက သိုလှောင်ရေးလည်ဆွဲပဲ..."</p> <p>"အဲ့ဒီသိုလှောင်လည်ဆွဲကို ခန်းမကလူတွေတောင် လှဲလှယ်လို့မရဘူး..."</p> <p>"ဂိုဏ်း ၉ ဂိုဏ်းတပည့်တွေ အကျိုးပြုမှတ်နဲ့လှဲနိုင်အောင် ခွင့်ပြုပေးတာက ခန်းမကမရေမတွက်နိုင်တဲ့လူတွေကို မနာလိုဖြစ်စေပြီးနေပြီ..."</p> <p>"သူတို့အားလုံးက အပြင်ထွက်ပြီး ကိုယ်တိုင်တောင် အကျိုးပြုမှတ်တွေရှာချင်နေကြတာ..."</p> <p>"အကျိုးပြုမှတ်တစ်သောင်းက တကယ်ပဲ မင်းတို့ကို အလကားပေးလိုက်သလိုပဲ...."</p> <p>ဂျန်ဖန်း သူ့နှာခေါင်းကိုထိလိုက်သည်။</p> <p>သိုလှောင်ရေးရတနာ၏တန်ဖိုးကို မျှော်လင့်ထားသော်လည်း....</p> <p>ယခုကြည့်ရတာ သူ လျော့တွက်ထားမိပုံပင်။</p> <p>ကောင်းကင်ဘုံစက်ယန္ဒယားခန်းမသခင်မှလွဲ၍ တစ်ယောက်မှမပိုင်ဆိုင်ကြပေ။</p> <p>အမှန်တော့ အကျိုးပြုမှတ်တစ်သောင်းက ကောင်းကင်ဘုံစက်ယန္ဒယားခန်မ တပည့်တွေကို သားရဲလှိုင်းကိုတိုက်ခိုက်ရာ၌ စိတ်ခွန်အားတိုးအောင် မဟာအကျိုးကျေးဇူးကြီးပေးလိုက်တာဖြစ်သည်။</p> <p>အကျိုးပြုမှတ်တစ်သောင်းက သိုလှောင်ရတနာတစ်ခု၏တန်ဖိုးနှင့်ယှဥ်နိုင်ဖို့ အဝေးကြီးလိုသေး၏။</p> <p>"ဟုတ်ပါပြီ, ကျွန်တော်က မေးရုံမေးတာပါ..."</p> <p>ဂျန်ဖန်း ကို့ရို့ကားယားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူ အရမ်းကြီးစိတ်ပျက်မသွားပေ။</p> <p>သိုလှောင်ရေးရတနာက အလွယ်တကူရမှာမဟုတ်ဘူးဟု ယူဆထားပြီးသားဖြစ်သည်။</p> <p>ယခု... ထိုအကြောင်းတွေးနေတာ ရပ်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုပစ္စည်းက ယခုချိန်မှာ သူတပ်မက်သင့်သည့်ပစ္စည်းမဟုတ်ပေ။</p> <p>ကျန်အမှတ် ၂၀၀ ကျော်နှင့် သူဘာလှဲလို့ရမည်နည်း။</p> <p>ရုတ်တရက်...</p> <p>အတော်လေးရင်းနှီးသည့်ရတနာတစ်ခု ဂျန်ဖန်းအမြင်အာရုံထဲပေါ်လာ၏။</p> <p>ထိုအရာက ကြောင်တစ်ကောင်၏မျက်လုံးအရွယ်အစားလောက်ရှိသည့် အလုံးတစ်လုံးဖြစ်ပြီး မျက်နှာပြင်၌ မီးလောင်ရာတွေနှင့် ချိုင်ကွက်တွေရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းလျှပ်စီးကြောင်းတွေလည်း ရံဖန်ရံခါထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဤအရာက ဂျင်ယွင်လဲ့ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ ထုတ်ယူခဲ့သည့် ကောင်းကင်မိုးကြိုးကျောက်တုံးမဟုတ်လား။</p> <p>အနက်ရောင်မှန်နတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဥ်ပြောတာအရ...</p> <p>ကောင်းကင်၏ဒေါသကိုလှုံ့ဆော်နိုင်သည့် ရှားပါးရတနာအချို့သာ မိုးကြိုးထောင်ပေါင်းများစွာအပစ်ခံရပြီး တဖြည်းဖြည်း ကောင်းကင်မိုးကြိုးကျောက်တုံးအဖြစ်သိပ်သည်းသွားမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ့ရှေ့ရှိ ကောင်းကင်မိုးကြိုးကျောက်တုံးက ချိုင့်ကွက်တွေရှိနေပြီးမိုးကြိုးစွမ်းအားနည်းနေတာအပြင် ကောင်းကင်မိုးကြိုးကျောက်တုံးနှင့် အတော်လေးဆင်တူ၏။</p> <p>"ဒါ ကောင်းကင်မိုးကြိုးကျောက်တုံးလား..."</p> <p>ဂျန်ဖန်း အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>လင်းယုဟန် ဂျန်ဖန်းကို အံ့အားသင့်စွာကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက တစ်ခုခုတော့တစ်ခုခုပဲ..."</p> <p>"ဒီပစ္စည်းကိုတောင်သိတယ်...."</p> <p>"ဒါပေမယ့် ဒါက ကောင်းကင်မိုးကြိုးကျောက်တုံးမဟုတ်ဘူး..."</p> <p>"ငါတို့ခန်းမသခင် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုစာရင်းပြီးဖန်းတီးထားတဲ့ ကောင်းကင်မိုးကြိုးကျောက်တုံးနှင့်တူတဲ့ အရာတစ်ခုပဲ..."</p> <p>"ကံမကောင်းစွာပဲ, အစစ်အမှန်ကောင်းကင်မိုးကြိုးကျောက်တုံးတစ်ခုမွေးဖွားလာဖို့က မလွယ်ဘူး...."</p> <p>"ရှားပါးရတနာတစ်ခုမဟုတ်ရင် မိုးကြိုးထောင်ပေါင်းများစွာကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှာမဟုတ်ဘူး..."</p> <p>"ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက် ခန်းမသခင်က မရေမတွက်နိုင်တဲ့ပစ္စည်းကောင်းတွေကို ဖျက်ဆီးပြီးပြီ...."</p> <p>နောက်ဆုံးစာကြောင်း၌ သူမအသံနှိမ့်သွားပြီး အတော်လေး မကျေမနပ်ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဂျန်ဖန်းနှလုံးသား အပြင်းအထန်ခုန်ပေါက်လာ၏။</p> <p>ကောင်းကင်ဘုံစက်ယန္ဒယားခန်းမသခင် ကောင်းကင်မိုးကြိုးကျောက်တုံးဖန်တီးဖို့ ၁၀စုနှစ်တစ်ခုလောက် သုံးခဲ့၏။</p> <p>သူက ချက်ချင်းပဲ လက်ထဲရှိကောင်းကင်မိုးကြိုးကျောက်တုံးက အလွန်အမင်းပူလောင်လာသည်ဟု ခံစားလာရသည်။</p> <p>သူက အမှန်တကယ်ပဲ ခန်းမသခင်တောင်လိုချင်သည့်ရတနာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့သည်။</p> <p>တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ပြီး သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါပေမယ့် ကောင်းကင်မိုးကြိုးကျောက်တုံးက မိုးကြိုးစွမ်းအားအနည်းငယ်ပါတဲ့ သာမန်ကျောက်တုံးလေးပဲလေ...."</p> <p>"စစ်မှန်မိုးကြိုးဂိုဏ်းကလူတွေအတွက်ပဲ အသုံးဝင်တာမဟုတ်ဘူးလား..."</p> <p>လင်းယုဟိုင် ဂျန်ဖန်း သူမဆီကစုံစမ်းနေတာကို နားမလည်ပဲ...</p> <p>ကျောင်းသားတစ်ယောက်ကိုသင်ပေးသလိုမျိုး ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက ကောင်းကင်မိုးကြိုးကျောက်တုံးရဲ့ တစ်ဖက်ကိုပဲသိတာကိုး...."</p> <p>"သူ့ရဲ့မိုးကြိုးစွမ်းအားကိုကျင့်ကြံဖို့သုံးတာက အပေါ်ယံအသုံးဝင်မှုပဲ..."</p> <p>"တကယ့်အစစ်အမှန်အသုံးဝင်မှုက ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကို ခုခံဖို့ပဲ..."</p> <p>"အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ၉ကနေ သန္ဓေသားအဆင့်ကို ချိုးဖျက်မယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်အတိဒုတိက္ခကို ဖြစ်စေလိမ့်မယ်...."</p> <p>"အဲ့ဒီစွမ်းအားက တကယ်ကို ကမ္ဘာတုန်လှုပ်လောက်တဲ့စွမ်းအားပဲ...."</p> <p>"သမိုင်းတစ်လျှောက် ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကနေ အသက်ရှင်နိုင်တဲ့လူဆိုလို့ တစ်ရာမှာ တစ်ယောက်ထက်နည်းတယ်...."</p> <p>ယခင်က သူမကိုယ်တိုင်မြင်ဖူးသကဲ့သို့ လင်းယုဟိုင်မျက်နှာ၌ ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်တွေ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။</p> <p>ဂျန်ဖန်း အတွင်းစိတ်ထဲထိ တုန်လှုပ်သွား၏။</p> <p>မြင့်မြတ်အကြီးအကဲတွေအပါအဝင် ဂိုဏ်း ၉ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးပေါင်းလျှင် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့် ၉ သိုင်းပညာရှင် အယောက်တစ်ရာမရှိပေ။</p> <p>ထိုအရာအရ ၎င်းတို့ထဲ၌ သန္ဓေသားအဆင့်တစ်ယောက်ပေါ်ထွက်လာဖို့ ခက်ခဲသည်ဟု ဆိုလိုနေသည်မဟုတ်လား။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဤကျောက်တုံးက သန္ဓေသားအဆင့်ချိုးဖျက်ဖို့ အခွင့်အရေးဟုတောင် ယူဆနိုင်၏။</p> <p>ဤလောက်နှစ်တွေကြာတာတောင် ဂိုဏ်း ၉ ဂိုဏ်းနယ်မြေ၌ ခန်းမသခင်တစ်ယောက်ပဲ သန္ဓေသားအဆင့်ရှိတာ မအံ့သြတော့ပေ။</p> <p>သူတောင် အတော်လေးကံကောင်းလို့ ချိုးဖျက်သွားနိုင်တာဖြစ်ရမည်ပင်။</p> <p>လင်းယုဟန် ထပ်ပေါင်းပြောလိုက်၏။</p> <p>"ငါတို့လူသားကလန်မှာသာ နောက်ထပ် သန္ဓေသားအဆင့်တစ်ယောက်ရှိရင် မြောက်ပိုင်းက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို ကြောက်နေစရာမလိုတော့ဘူး..."</p> <p>"ခန်းမသခင်က ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက် ငါတို့လူသားကလန်မှာ သန္ဓေသားအဆင့်ထွက်ပေါ်လာဖို့ပဲ ကြိုးစားနေခဲ့တာ..."</p> <p>ဂျန်ဖန်း အလေးအနက်ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>သူက အနက်ရောင်မှန်နတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဥ်ကို တွေးမိလိုက်၏။</p> <p>ထိုဖြစ်တည်မှုက သန္ဓေသားနောင်းပိုင်းအဆင့်ဖြစ်သောကြောင့် သဘာဝအတိုင်း ကောင်းကင်မိုးကြိုးကျောက်တုံး၏ အစစ်အမှန်အသုံးပြုမှုကို သိသင့်၏။</p> <p>သို့ပေမယ့် ထိုကောင်က ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။</p> <p>ရှင်းလင်းစွာပင်, ထိုကောင်၏စကားတွေကို အလုံးစုံယုံလို့မရပေ။</p> <p>ဤသို့ဖြင့် ဂျန်ဖန်း၏ ကောင်းကင်မိုးကြိုးကျောက်တုံးအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုက သိသိသာသာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ကောင်းကင်အတိဒုက္ခကိုရင်ဆိုင်ဖို့က သူ့အတွက် ဝေးလွန်းသေး၏။</p> <p>အထဲရှိမိုးကြိုးစွမ်းအင်အသုံးပြုနိုင်မည့်နည်းလမ်းရှာတာကသာ ပိုလက်တွေ့ကျ၏။</p> <p>"နောက်ပြီ..."</p> <p>လင်းယုဟိုင် ထပ်ပေါင်းပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အဲ့တာအပြင်, ကောင်းကင်မိုးကြိုးကျောက်တုံးကလည်း သဘာဝသိုလှောင်ရတနာတွေထဲက တစ်ခုပဲ...."</p> <p>ဘာ?...</p> <p>ဂျန်ဖန်း မျက်ခွံ့တွေ အပြင်းအထန် ကျုံ့သွားခဲ့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save