Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၆၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">တောင်ပိုင်းဟုန်၏ ဂိုဏ်းချုပ်နှစ်ဦး ပြန်လည်တွေ့ဆုံခြင်း ၄</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင်တော့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အစီအစဉ်ကြီးမှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက်အောင်မြင်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းခန့်ကတည်းကပင် ဟုန်ကျယ်၌ သူ၏လူများ မည်မျှပင်အင်အားစုဆောင်းစေကာမူ၊ မသေမျိုးတစ်ပါးကို မည်သည့်အခါမျှမလွှမ်းမိုးနိုင်ကြောင်း သူ၏ဖခင်ဖြစ်သူက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အခြေအနေတစ်ရပ်လုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်စွမ်းရှိရန်အတွက် အင်အားကို ငှားရမ်းရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မသေမျိုးတစ်ပါးကို တားဆီးနိုင်သည့် အင်အားမှာ သဘာဝကျကျပင် ကောင်းကင်ဘုံထံမှ ငှားရမ်းရမည်။</p> <p> </p> <p>ခရမ်းရောင်မုတ်ဆိတ်နဂါးဖြူတစ်ကောင်အနေဖြင့်၊ သူမထံအများဆုံးရှိသည့်အရာမှာ အချိန်ပင်။ အရှေ့နဂါးနန်းတော်၏ ခိုင်မာသော ထောက်ပံ့မှုဖြင့် အနောက်ပိုင်းဟုန်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်မှာ သေချာသလောက်ပင် ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ချီတာ့ ကလည်း သူ၏ လှည့်ကွက်ငယ်များကို သေချာပေါက် အသုံးပြုလာမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူ ပေးဆပ်နိုင်သည့် တန်ဖိုးထက် ကျစ်ရှန်းက ပို၍ပင် လွယ်ကူစွာပေးဆပ်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>ဥပမာအားဖြင့် တစ်ဖက်လူ အမြဲတစေသိမ်းသွင်းလိုနေသော အန်းထင်ဖုန်းသည် အရှေ့နဂါးနန်းတော်မှသာ တတ်နိုင်သည့် ဝိညာဉ်သက်တမ်းတိုးစေသောပစ္စည်းကို အလိုရှိနေခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ကျစ်ရှန်းအနေဖြင့် အတားအဆီးဟူ၍ ခံစားရခဲလှသည်။</p> <p>အနောက်ပိုင်းနဂါးဘုရင်ကို နိုးထလာစေလောက်သည့် ပြဿနာကြီးကြီးမားမား မဖန်တီးသရွေ့တော့ အဆင်ပြေနေမည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အင်အားစုအသီးသီးက ရှင်းပြ၍မရနိုင်အောင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာကြသဖြင့် အခြေအနေအရပ်ရပ်မှာ ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်သည့်ဘက်သို့ ဦးတည်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ တူမဖြစ်သူထံမှ ရရှိသော သတင်းအရ၊ အခြားသူများကို ဖယ်ထားလျှင်ပင် အရှေ့နဂါးနန်းတော်သည် ယွဲ့မိသားစု၏ အမြင်အာရုံကို ကွယ်ဝှက်ထားရန်ပင် လိုအပ်နေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟူး..."</p> <p> </p> <p>သူမက ပြင်းပြင်းထန်ထန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ မော့ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုက အလျင်အမြန် ပြန့်နှံ့သွားကာ "ရောက်လာပြီလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခမ်းနားလှသော အခန်းဆောင်အတွင်း၌ ရိုးရှင်းသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။</p> <p> </p> <p>ကျိကျင့်ရှီးသည် ဖိတ်ခေါ်မှုကို စောင့်မနေဘဲ ဘေးရှိ ကုလားထိုင်တစ်လုံးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ကာ "ကျွန်မ ခုလေးတင် ရှန်းယီ ကို တွေ့ခဲ့တယ်" ဟု တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှန်းယီ"</p> <p> </p> <p>ဘာကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ်ဆိုသည့် အသုံးအနှုန်းကို ချန်လှပ်ထားခဲ့သနည်းဟု တွေးတောရင်း ကျစ်ရှန်းက မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို သိမသာ ပင့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သူ နေကောင်းပါတယ်" ကျိကျင့်ရှီးက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>ကျစ်ရှန်းက သူမ၏ ပန်းနုရောင်နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို တွန့်လိုက်ပြီး တူမဖြစ်သူထံမှ ရောက်လာသော စာပေါ်တွင် လက်ဖဝါးကို တင်ထားလိုက်သည်။ ဤ နေကောင်းပါတယ်ဟူသော ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းသည် တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးနှင့် ယွဲ့မိသားစုအတွက် ကိုယ်စားပြုကာသေရေးရှင်ရေး ရန်ငြိုးတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ပြီးခါစ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် သူမက လက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်၏။</p> <p>လွန်ခဲ့သောတစ်ကြိမ်က ထိုလူငယ်လေးသည် သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်ကို ထောက်ထား၍၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ကွယ်ရာ၌ အတင်းအဖျင်း မပြောရန် သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ကျိကျင့်ရှီး၏ စရိုက်အရလည်း ဤသို့ပြုမူခြင်းကို သဘောကျမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ဒါကို ကြည့်လိုက်"</p> <p> </p> <p>ကျစ်ရှန်းက အခြား ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကို ညင်သာစွာ ကောက်ယူကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပစ်ပေးလိုက်ရင်း "ငါ နင့်အကူအညီ လိုအပ်နေတာ မှန်ပေမယ့်၊ ငါ့အတွေးတွေကလည်း နင့်ဆီမှာပဲ ရှိနေပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဟင်" ကျိ့ကျင့်ရှီးက ကျောက်စိမ်းပြားကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး ဂရုတစိုက်အကဲခတ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အနောက်ပိုင်းဟုန်က ဖီးနစ်အိုကြီးက နင် အသစ်ရထားတဲ့ အင်အားအကူအညီအပေါ် မျက်စိကျနေပြီလို့ ငါ့လက်အောက်ငယ်သားတွေ သတင်းရထားတယ်"</p> <p> </p> <p>အနောက်ပိုင်းဟုန်အပေါ် သူမ၏ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးအား ပြဿနာများစွာအတွက် ကြိုတင်သတိပေးနိုင်စွမ်း ရှိစေသဖြင့် ကျစ်ရှန်းက ညင်သာစွာပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လိုလဲ။ အဲဒါကို သတိပေးဖို့ ငါ လူလွှတ်လိုက်ရမလား"</p> <p> </p> <p>"မလိုပါဘူး၊ ကျွန်မပဲ သွားလိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျိကျင့်ရှီးက ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏။ ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်းသည် အခြေအနေကို အကဲဖြတ်ရန် တောင်ပိုင်းဟုန်သို့ ကျင့်ကြံသူအမြောက်အမြားကို စေလွှတ်ထားပြီးဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် မည်သည့် အမှားအယွင်းမျှ ဖြစ်ပေါ်ခွင့် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သူမကိုယ်တိုင် ခရီးထွက်ခြင်းက ပို၍ စိတ်ချရပေမည်။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးပဲ"</p> <p> </p> <p>"ငါ ပြောပြီးသားပဲ၊ ငါနဲ့ဆို အရမ်းယဉ်ကျေးစရာတွေ လုပ်နေစရာမလိုပါဘူးလို့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နင် နေပေးတာကလည်း ငါ့ကို ကူညီဖို့ပဲလေ"</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျစ်ရှန်းက သူမကို တားဆီးမထားခဲ့ပေ။ စကားလုံးများထက်စာလျှင်၊ ကျိကျင့်ရှီး သူမအနားသို့ ဆက်လက်ပြန်လာစေရန် သေချာစေမည့် တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးအပေါ် သူမ၏ တန်ဖိုးရှိမှုကို စဉ်ဆက်မပြတ် ပြသရန် လိုအပ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကိစ္စက ရှန်းဆိုသည့် ကောင်လေးကို တောင်ပိုင်းဟုန်သို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ရန် အကြောင်းဖန်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ကျစ်ရှန်း၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ယခုအခါ အထူးကောင်းမွန်နေပြီး၊ သူမ၏ အစောပိုင်းက စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အားလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ကျိကျင့်ရှီးမှာ ငယ်ရွယ်ပုံပေါက်ပြီး အမှန်တကယ်လည်း အထူးလှပချောမောသော်လည်း၊ နှစ်ပေါင်းများစွာဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအဖြစ် နေထိုင်လာခဲ့သူပီပီ ကျစ်ရှန်း၏ အတွေးများထဲမှ သိမ်မွေ့သော အရိပ်အယောင်များကို သူမ လွတ်မသွားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အရှေ့နဂါးနန်းတော်မှ လူများသည် စေတနာကောင်းများ အပြည့်အဝရှိကြသော်ငြား၊ မိမိ၏ သတိထားမှုကို လျှော့ချကာ ချဉ်းကပ်ရန်အလွန်ခက်ခဲစေသည့် နားလည်ရခက်သော ထူးဆန်းသည့် အကျင့်စရိုက်များ အဘယ်ကြောင့် အမြဲတမ်းရှိနေရသနည်းဆိုသည်ကို သူမ အနည်းငယ်မျှ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ နောက်ဆုံး မေးခဲ့သော စကားလုံးလှည့်ကွက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြည့်လျှင်ပင်၊ သူမသည် အာရုံစိုက်ခံရရန်အတွက် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုအတွေးသက်သက်ကပင် ကျိကျင့်ရှီးအတွက် အဓိပ္ပာယ်မဲ့လွန်းနေ၏။ ကျစ်ရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတိအကျဘာတွေဖြစ်နေသနည်း။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ အပြုံးတွင် ကူကယ်ရာမဲ့ဟန်များ ပိုမိုပါဝင်လာပြီး "ဒါဆိုလည်း ကျွန်မ သွားလိုက်ပါဦးမယ်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save