Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၆၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် မဟာနတ်ဆိုးကြီးနှင့် တိုက်ပွဲ ၂</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>သူက တကယ်ပဲ လက်ဦးမှုယူ တိုက်ခိုက်ရဲတာလား...။</p> <p> </p> <p>တုနှိုင်းမဲ့ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲသန်း သည် ဤနေရာသို့ လာနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိထားသင့်ပေသည်။ သူက ၎င်းတို့ကို အချိန်မီ မကယ်တင်နိုင်လျှင်ပင်၊ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အငွေ့အသက်များကို အာရုံခံပြီး တရားခံအစစ်အမှန်ကို နောက်ကြောင်းပြန်လိုက်ရန်မှာ ပြဿနာရှိမည်မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>အန်းထင်ဖုန်း သည် ဝမ်းဗိုက်ဝရုံဖြင့် ဘာမှလုပ်စရာမရှိဘဲလျှောက်သွားနေသည့် တစ်ကိုယ်တော်သမား မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူနှင့် အကျိုးစီးပွား ပဋိပက္ခမရှိသည့်အပြင် ဘာမှမသက်ဆိုင်သော တောင်ပိုင်းဟုန် တာအိုကလေးငယ် အချို့အတွက်နှင့် သူ၏ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး၏ အသက်အန္တရာယ်ကို တကယ်ပဲ ရင်းရဲပါ့မည်လော။</p> <p> </p> <p>အနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်မှ ညွှန်ကြားချက်များကို ထည့်မတွက်ထားလျှင်ပင်၊ သူတို့အပေါ် အားကိုးရုံဖြင့် သူ၏ နှင်းကျား မျိုးနွယ်စု ဘေးကင်းမှုကို အာမခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါး၏ တာအိုကလေးငယ်</p> <p>အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သုတ်သင်ပစ်လိုက်ခြင်းသည် တစ်ဖက်လူ၏ မျိုးဆက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ကြောင်း သိထားသင့်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကိစ္စသည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကိုပင် ရူးသွပ်သွားစေနိုင်သည့် ကိစ္စရပ်မျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း "</p> <p> </p> <p>ဝေ့ယွမ်ကျိုးက ရှန်းယီ၏ အနောက်ဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တိုးကပ်လာပြီး "အကြီးအကဲသန်း မကြာခင် ရောက်လာတော့မှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ ဒီကျားရိုင်စကြီးကို အရင်တားထားလို့ရသလို၊ သူ့ကို ခြောက်လှန့်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အထောက်အထားတွေကို ထုတ်ဖော်ပြလို့လည်း ရပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီ က အောက်ဘက်ရှိ ကျားမျက်လုံးများနှင့် တိတ်ဆိတ်စွာ အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်၏။ နှစ်ဖက်စလုံး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို အသီးသီး မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p> </p> <p>ခြောက်လှန့်ခြင်း ဆိုသည်မှာ အရူးတစ်ယောက်အပေါ်တွင် အလုပ်မဖြစ်ပေ။</p> <p>ထို့အပြင်၊ အနာဂတ်အတွက် ဘာမှပူပန်စရာမရှိဘဲ တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်နေလုနီးပါး ဖြစ်နေသော အရူးတစ်ယောက်ကို... ဘာကိုသုံးပြီး ခြောက်လှန့်နိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>၎င်းအပြင်၊ ဤကျားအိုကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားမှာ နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့သည့် အချိန်ထက်စာလျှင် ဆထက်ထောင်မက ပိုမိုခန့်ညားထည်ဝါလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်က ရှန်းယီကို ထိတ်လန့်ဖွယ် သံသယတစ်ခု ဝင်လာစေ၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် မဟာနတ်ဆိုးကြီး</p> <p> </p> <p>ဤအတွေးနှင့်အတူ သူသည် သူ၏ အငွေ့အသက်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ချင်းယွဲ့ ရတနာသင်္ဘော ကို ထိန်းချုပ်ရန် ဝေ့ယွမ်ကျိုးထံ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ "သူတို့ကို ခေါ်ပြီး အရင်ထွက်သွားလိုက်"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် သင်္ဘောပေါ်တွင် ရပ်နေသော အခြားသူများသာမက အနီးဆုံးရှိနေသည့် ဝေ့ယွမ်ကျိုးပင်လျှင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း က ဤနတ်ဆိုးကြီးကို တစ်ဦးတည်း တားဆီးရန် ရည်ရွယ်နေသည်လော။</p> <p> </p> <p>နောက်နေသည်လော။</p> <p> </p> <p>သို့သော် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင်၊ သူတို့ကဲ့သို့ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်လေးများမှာ ဝင်ရောက်ပြောဆိုခွင့် အမှန်တကယ် မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အောက်ဘက်ရှိ ကျားအိုကြီးသည် နောက်ဆုံး၌ ဖြည်းညှင်းစွာမတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ ထွားကျိုင်းသန်မာသော လူသားပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ရင်းနှီးနေသော အဖြူရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကြီးမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည်လွင့်ခါလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"မင်းကို ပြန်တွေ့ရတာ တကယ်ကို ဝမ်းသာစရာပဲ"</p> <p> </p> <p>အန်းထင်ဖုန်းက သူ၏ လက်စများကို ဆွဲဆန့်ကာပြုပြင်လိုက်ပြီး၊ အလောတကြီးမရှိဘဲ ပြုံးလျက် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ကာ  "ဟိုကောင်မစုတ်လေး ဘယ်မှာပုန်းနေတာလဲ။ ဒါမှမဟုတ် မင်းက သူ့ရဲ့ အကာအကွယ်ကိုမလိုတော့ဘူးလို့ ပြောချင်တာလား။ ငါ့လက်ထဲကနေ မင်းအသက်ကို ကယ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ချက်ရှိနေတာလား"</p> <p> </p> <p>ရိုးရှင်းသော ရည်ညွှန်းချက်တစ်ခုက နတ်ဆိုးတစ်သောင်း အနောက်ခန်းမ၏ ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်ငယ်လေးအားဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးပွင့်လာစေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ရှန်းယီ၏ နတ်ဝိညာဉ်မှတစ်ဆင့် အန်းထင်ဖုန်းကို နှုတ်ခမ်းစူလျက် ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ စိုစွတ်သော မျက်လုံးများထဲတွင် သူငယ်အိမ်များမှာ အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး၊ အနောက်ခန်းမတစ်ခုလုံးမှာ အေးစက်ကြမ်းကြုတ်သော အငွေ့အသက်များဖြင့် ရုတ်တရက် ပြည့်နှံ့သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ထိုလူ၏ သူမအပေါ်ထားရှိသော အမြင်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။</p> <p>အန်းယီ ဂရုစိုက်သည်မှာ သူက သူမကို ပုန်းနေသည်ဟု ပြောဆိုလိုက်ခြင်းပင်။ သူမ ပုန်းမနေခဲ့ပါ၊ ယခုချက်ချင်းပင် ထိုလူ၏ ရင်ဘတ်ကို သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်လက်ဖြင့် ထိုးဖောက်ပစ်ချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်း"</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီ က သူ၏ စိတ်ထဲမှတစ်ဆင့် တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ သူ၏ လေသံမှာ ငြင်းဆန်ရန် မဖြစ်နိုင်သော အမိန့်သံမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စစ်မှန်သော သေရေးရှင်ရေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊ သူသည် အန်းယီ အား ခွင့်ပြုပေးခဲ့သောရှားပါးသည့် အလိုလိုက်မှုများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန် ဝန်မလေးပေ။ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင် သည် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင် ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး အမိန့်ကို အပြည့်အဝ နာခံရမည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့အသက်ကို ကာကွယ်ပေးထားတယ် ဟုတ်လား..."</p> <p> </p> <p>ဝေ့ယွမ်ကျိုး နှင့် စုဟုန်ရှို့ တို့သည် အခြားသူအချို့နှင့်အတူ အန်းထင်ဖုန်း၏ စကားထဲမှ သတင်းအချက်အလက်ကို အမိအရ ဖမ်းဆုပ်လိုက်မိကြ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>ဆိုလိုသည်မှာ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း သည် ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး ဘာမှမသိလိုက်ရဘဲ ဤ မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် မဟာနတ်ဆိုးကြီးကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူက အသက်ရှင်လျက်ပင် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သေးသည်လော။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် အကြီးအကဲသန်းကို ဆက်သွယ်ဖို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ဝေ့ယွမ်ကျိုး က တွေဝေမနေတော့ဘဲ ချင်းယွဲ့ ရတနာသင်္ဘောကို ထိန်းချုပ်လိုက်၏။</p> <p>အကယ်၍ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း သည် ထိုကျားရိုင်းကြီး၏ အင်အားကို သိရှိထားပါလျက်နှင့် ဤသို့ စီစဉ်ခဲ့သည်ဆိုလျှင်၊ ထိုအစီအစဉ်အတွက် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် ရှိရပေမည်။</p> <p> </p> <p>အခြား တာအိုကလေးငယ် အချို့မှာ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ရပ်နေကြသော်လည်း၊ လော့ချန်ချွင်းနှင့် အခြား ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်းကျင့်ကြံသူများမှာမူ သူတို့၏ တံတွေးကို အားတင်းကာ မျိုချနေကြရ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ အကြောက်ဆုံးအရာမှာ သေအတူ ရှင်အကွာဆိုသည့် ဘသဘောမျိုးပင်။ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူဆယ်ဂဏန်းခန့် ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းမှာ မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် မဟာနတ်ဆိုးကြီးအတွက်တော့ အပိုဆောင်းမုန့်သရေစာ လက်တစ်ဆုပ်စာထက် မပိုပေ။</p> <p> </p> <p>သတင်းစကားကို အပြင်သို့ ရောက်အောင် ပို့နိုင်ဖို့ကသာ အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ထွက်သွားမယ် ဟုတ်လား..."</p> <p> </p> <p>"အရင်က ငါ့လူတွေကိုရော ထွက်သွားခွင့် ပေးခဲ့လို့လား"</p> <p> </p> <p>အန်းထင်ဖုန်း က ဟာသတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ရယ်မောလိုက်၏။ ဤကျင့်ကြံသူ လူငယ်လေးနှင့် ပက်သက်ခဲ့သော သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှအသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိကြောင်း သူသိထားသည်။</p> <p> </p> <p>ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အန်းထင်ဖုန်း သည် မည်သူ့နောက်မှ မရှိပေ။</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်၊ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံရှည်ကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာလွင့်ခါသွားပြီး ကျားရိုင်းကြီးမှာ သူရှိနေသည့် နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးရှိ ကြက်သွေးရောင် တိမ်တိုက်များမှာတစ်ခဏချင်းအတွင်း ပြန့်ကျဲသွားပြီး၊ ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်လောက်သည့် ကြီးမားလှသောကျားလက်သည်းကြီး တစ်ခုမှာ အထက်မှ ကျဆင်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ လက်သည်းများမှာ မြင့်မားသော တောင်ကြီးငါးလုံးကဲ့သို့ ထက်မြက်လှပြီး သေးငယ်သော ချင်းယွဲ့ ရတနာသင်္ဘောကို ဝါးမြိုပစ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်လှသော နတ်ဆိုးစွမ်းအား လှိုင်းလုံးကြီးက အောက်သို့ ရိုက်ခတ်လာရာ ရေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ချိုင့်ဝင်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤလက်သည်းအောက်တွင် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်ကျင့်ကြံသူ များမှာ သူတို့၏ လက်ချောင်းထိပ်များကို နဖူးပေါ်တင်ရုံမျှသာဖြစ်သော ရိုးရှင်းသည့် လှုပ်ရှားမှုကိုပင် မပြုလုပ်နိုင်ကြတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အသက်ရှူသံများ ရပ်တန့်သွားကာ၊ မျက်လုံးများမှာ အေးခဲသွားပြီး၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ဖိနှိပ်ခံထားရ၏။</p> <p> </p> <p>အန်းထင်ဖုန်း လှုပ်ရှားလိုက်သည့် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှန်းယီ သည် သူ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို နောက်ဆုံး၌ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဧရာမ လက်သည်းကြီး ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာချိန်တွင် သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ ချင်းယွဲ့ ရတနာသင်္ဘောပေါ်မှ ထွက်ခွာလိုက်၏။ နှစ်ပေခန့်သာရှိသော ထိုကွာဟချက်သည် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံအောက်ရှိ သူ၏ ပုံရိပ်ကို လူတစ်ခြားကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>သိမ်မွေ့သောတည်ငြိမ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ထူထပ်လှသောအမျက်ဒေါသများက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>စီးဆင်းနေသော အမှောင်အလင်းတန်းမှာ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော ကြယ်ပျံများအလားထင်မှတ်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီ သည် ရှောင်တိမ်းခြင်း သို့မဟုတ် နောက်ဆုတ်ခြင်း မပြုဘဲ ဧရာမ လက်ဝါးကြီး၏ အလယ်ဗဟိုဆီသို့ တည့်တည့် တိုးဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>မိုးပြာကောင်းကင် တစ်ခုလုံးမှာ ၎င်းနှင့်အတူ  အထက်သို့ ထိုးတက်သွားကာ တုန်ခါနေသည့်အလားပင်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဝတ်ရုံလက်စမှာ ပုံဆောင်ခဲများအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ လွင့်ခါသွားပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလေးချိန်ကို ထမ်းပိုးထားသော သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းသည် ကျားလက်သည်းကြီးကို အားပြင်းစွာ ထိုးနှက်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးက ဟိန်းထွက်လာ၏။ နတ်ဆိုးစွမ်းအားနှင့် မိုးမြေစွမ်းအင်တို့၏ ထိပ်တိုက်တွေ့မှုအောက်တွင် ချင်းယွဲ့ ရတနာသင်္ဘောပေါ်မှ ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ နတ်ဝိညာဉ် နှင့် ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကွဲအက်တော့မည့်အတိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အကြည့်အောက်တွင်၊ ကောင်းကင်ယံ၌ ပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ ထိတွေ့မိသွားပြီးချက်ချင်းပင် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save