Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၆၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် မဟာနတ်ဆိုးကြီးနှင့် တိုက်ပွဲ ၃</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှည်လျားသောအရပ်အမောင်းရှိသော အန်းထင်ဖုန်းသည် ကိုက်တစ်ရာကျော်ခန့် နောက်သို့ ယိုင်ထွက်သွားခဲ့လေသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းမှာမူ အသံကျယ်ကြီးမြည်ဟည်းသွားကာ ချင်းယွဲ့ရတနာသင်္ဘော၏ အစွန်းပေါ်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုပြင်းထန်လှသော အင်အားကြောင့် ရတနာသင်္ဘောကြီးတစ်စီးလုံးမှာ ရုတ်တရက် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး၊ ရေပေါ်ကျွန်းကြီးမှာ အစက်အပြောက်လေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်အထိ ရပ်တန့်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ကျားရိုင်းကြီး၏ လက်ဆုပ်တွင်းမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီးနောက်၊ ကျင့်ကြံသူအများအပြားမှာ အသက်ပြန်ရှင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဖမ်း... ဖမ်းမိသွားတာလား။"</p> <p> </p> <p>ဘိုင်ဝူ သည် ကုန်းပတ်ပေါ်မှ ခုန်ထလိုက်ပြီး၊ အံ့ဩတကြီးဖြင့် အလိုအလျောက် အော်ဟစ်လိုက်မိလေ၏။</p> <p> </p> <p>ဝေ့ယွမ်ကျိုး သည် လျင်မြန်သောတုံ့ပြန်မှုဖြင့် ချင်းယွဲ့ရတနာသင်္ဘောကို တောင်ပိုင်းဟုန်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ဦးတည်မောင်းနှင်လိုက်ပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ကာ ဂိုဏ်းချုပ်သန်းထံသို့ အပူတပြင်း ဆက်သွယ်ရန် စတင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်ပိုင်းလေးက အံ့မခန်းမြင်ကွင်းမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သည့် ပြင်ပအကူအညီကိုမျှ အားမကိုးဘဲ၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းသည် ရိုးရှင်းစွာပင် ပြေးထွက်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ ပြင်ထန်ကာအားပါသော လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် မဟာနတ်ဆိုးကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီကို သိကျွမ်းသော ဤတာအိုကလေးငယ် များအတွက်မူ၊ ၎င်းမှာ ယုံတမ်းစကားပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကဲ့သို့ပင် ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိလှချေ။</p> <p> </p> <p>"ဟင်း.."</p> <p> </p> <p>စုဟုန်ရှို့သည် သူမကိုယ်သူမ အားယူထလိုက်ပြီး၊ သင်္ဘောဦးပိုင်းဆီသို့ အကြည့်ကို စူးစိုက်ထားကာ၊ ခြောက်ကပ်နေသော သင်္ဘောဦးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် ရေရွတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"သူ အဲ့ဒီမှာ မရှိဘူး..."</p> <p> </p> <p>စကားပြောနေစဉ်မှာပင်၊ သူမသည် ရုတ်တရက် လှည့်ကာ ဘိုင်ဝူ၏ အင်္ကျီကော်လာကို ဆွဲကိုင်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်ကျိ ဆီ မြန်မြန်သတင်းပို့လိုက် မြန်မြန်လုပ်"</p> <p> </p> <p>စုဟုန်ရှို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ရှိသူတစ်ဦး၏ရှေ့တွင် ပြောပလောက်စရာ မရှိသော်ငြားလည်း၊ သူမ၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အခြားသူများထက် အနည်းငယ် ပို၍ထက်မြက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့်၊ ဂိုဏ်းချုပ်သန်း ပင်လျှင် ထိုမဟာနတ်ဆိုးကြီးကို ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူမ တွေးထင်မိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်သန်း၏ အလားအလာ ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်သို့ မရောက်နိုင်ခဲ့ဘဲ၊ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း ၊ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း နှင့် လင်းယွဲ့ဂိုဏ်းတို့မှ ဂိုဏ်းချုပ်များ၏ နောက်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နောက်ကောက်ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် မြေကမ္ဘာနယ်ပယ်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရပ်တန့်နေခဲ့ပြီး ဟုန်ကျယ်တွင် ဘဝအတွေ့အကြုံများကို ဖြတ်သန်းဖူးကာ၊ သူ တိုးတက်နိုင်သမျှနည်းလမ်းအားလုံးကို ကန့်သတ်ချက်အထိ တွန်းတင်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း နားလည်ထားရပေမည်။</p> <p> </p> <p>ယုတ္တိတန်တန် တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင်၊ မြေကမ္ဘာနယ်ပယ်အတွင်း၌ လုံးဝကြီး အနိုင်မယူနိုင်လျှင်ပင်၊ အနည်းဆုံးတော့ တိုက်ကွက်အချို့ကို အပြန်အလှန် ဖလှယ်နိုင်စွမ်း ရှိသင့်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"အေးပါ၊ ငါ့ဆရာဆီ အခုပဲ သတင်းပို့လိုက်ပါ့မယ်။"</p> <p> </p> <p>အခြေအနေ၏ ကြီးလေးမှုကို အပြည့်အဝ သဘောပေါက်ထားသော ဘိုင်ဝူ သည်လည်း၊ သူ၏ ဆရာဖြစ်သူထံသို့ သီးသန့်ဆက်သွယ်ရန် အသုံးပြုသော မှော်ရတနာကို ကမန်းကတန်း ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"သူပဲ... တကယ်ကို သူပဲ..."</p> <p> </p> <p>လော့ချန်ချွင်းသည် ယိုင်တိယိုင်တိုင်ဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လင်းယောင်၏ ဘေးသို့ သွားလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"ခုနက သူ လှုပ်ရှားလိုက်တာ မင်း မြင်လိုက်လား၊ ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်ကလိုပဲ..."</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် အန်းထင်ဖုန်း ကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည့် ထိုထပ်တူညီလှသော ကြမ်းကြုတ်သည့် ပြတ်သားမှုမျိုးကို၊ အခြားသော လူငယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထံတွင် သူ ဘယ်သောအခါမှ မမြင်တွေ့ဖူးသလောက်ပင်။</p> <p> </p> <p>"အခု ဒါတွေ ပြောနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး။"လင်းယောင် သည် သင်္ဘောထိပ်ပိုင်းရှိ လက်ရန်းပေါ်တွင် မှီလျက်၊ အဝေးဆီသို့ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>စောစောက တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့သော နေရာတွင်၊ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်တရက် အလိုအလျောက်သီးခြားကွဲထွက်သွားသကဲ့သို့ ရှိပေသည်။ နီရဲနေသော တိမ်တိုက်များ၏ အထက်တွင်၊ခြောက်ကပ်နေသော မိုးပြာရောင်ကောင်းကင်ကြီးသည် ရုတ်တရက် အသိစိတ်ဝင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီလို မဖြစ်သင့်ဘူး။"</p> <p> </p> <p>အန်းထင်ဖုန်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ငြိမ်အောင်ဟန်ချက်ထိန်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ညာဘက်လက်ဖဝါးကို စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ကာအကြိမ်အနည်းငယ် ဆုပ်ကြည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ပြန်လည် အတည်ပြုပြီးနောက်၊ သူ၏ အဖိုးတန်လှသော သွေးအဆီအနှစ်များ ပြန်လည်ရရှိလာမှုနှင့်အတူ၊ သူသည် အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ အမှန်တကယ် လှမ်းတက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ ပြောင်းလဲသွားမှုက ငါ့ထက်တောင် ပိုကြီးမားနေသလိုပဲ။"</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီ လှုပ်ရှားလိုက်သည့် ခဏလေးအတွင်းမှာပင် မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ထက် မြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခု၏ အရှိန်အဝါမှာ နောက်ဆုံးတွင် အပြည့်အဝထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ အန်းထင်ဖုန်းသည် သူ၏ ရှေ့မှ လူငယ်လေးဆီသို့ မျက်ခုံးပင့်ကာကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်ပင် ၎င်းမှာအကန့်အသတ်အထိ ရောက်ရှိနေပြီး၊ ဟုန်ကျယ်တစ်ခုလုံးရှိ ကျင့်ကြံသူများထဲမှ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ထိတွေ့ဖူးခြင်း မရှိနိုင်သော မြေကမ္ဘာနယ်ပယ်၏ စစ်မှန်သော အမြင့်ဆုံးအကန့်အသတ်ပင်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်နှင့် ခြေတစ်လှမ်းသာ ကွာဝေးတော့ပြီး၊ လွယ်ကူစွာဖြတ်ကျော်နိုင်ရန် ခြေလှမ်းငယ်လေး တစ်လှမ်းသာ လိုအပ်တော့လေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ဘာကောင်ကြီးလဲ။"</p> <p> </p> <p>ဤကျားရိုင်းကြီး သည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်၏။ ရတနာလမင်း၏ အောက်တွင် မဟာဂူသင်္ချိုင်းကြီးကို တည်ဆောက်ကာ၊ သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များကို အမြဲတမ်း အဖော်ပြုရန် အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေခဲ့ပြီး သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ခိုင်မာသော တိုးတက်မှုတစ်စုံတစ်ရာ မရရှိခဲ့သည့် အောင်မြင်မှုမျိုးကို တစ်ဖက်လူကအားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ရရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အန်းယီ ကိုပင် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော မဟာနတ်ဆိုးများ စာရင်းထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားနိုင်စေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင်၊ ထိုလူသည် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူ ဘဝမှ မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>အန်းထင်ဖုန်း ကိုယ်တိုင်ကို ထားလိုက်ပါ၊ စော်ကားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေမည်ဆိုလျှင်ပင်... မသေမျိုးများပင်လျှင် ၎င်းကို ကြားပါက သေချာပေါက် အံ့အားသင့်သွားကြပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် ကံကောင်းတာက ငါ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေ အများကြီးခံစားရပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ကံကြမ္မာက ငါ့ကို တစ်ကြိမ်လောက် မျက်နှာသာပေးလိုက်သလိုပဲ၊ အခုလို အချိန်မျိုးမှာ မင်းကို ဖမ်းမိသွားအောင် လုပ်ပေးလိုက်တာပဲ။"</p> <p> </p> <p>အန်းထင်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ခံစားချက်မဲ့နေသော်လည်း၊ နှုတ်ခမ်းထောင့်များကမူ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားခဲ့ရာ၊ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အမူအရာနှစ်ခုကို သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါင်းစပ်လိုက်သကဲ့သို့ဖြစ်သွားပြီး သူ့ကို ပို၍ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပုံ ပေါက်သွားစေလေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်ဆိုခြင်းက ဘာအသုံးဝင်မည်နည်း။ ယနေ့တွင်မူ ရှန်းယီ ထိုနောက်တစ်လှမ်းကို လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို ထာဝရ ဆုံးရှုံးသွားစေရန် သူ စီစဉ်ထားလေ၏။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီ သည် သူ၏ လက်စကို ညင်သာစွာဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာလျှို့ဝှက်ချပ်ဝတ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင်လှိုင်းထလာပြီး၊ သူ၏ ကိုယ်လုံးကို တင်းကြပ်စွာ ရစ်ပတ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် ၎င်း၏လက်ထဲသို့ ရွှေရောင်သင်္တေပါ နက်မှောင်သောဓားတစ်ချောင်းထွက်ပေါ်လာပြီး အေးစက်သော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခုမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောယင်ယန်ဆွဲပြားပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ပါးစပ်ကို အနည်းငယ်ဟကာ ဖီးနစ် မူလအမြတေကို မျိုချလိုက်၏။ သူ၏ ဖြူဖျော့နေသောမျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် နာမကျန်းဖြစ်‌နေသည့် လက္ခဏာများပိုမိုထင်ဟပ်လာခဲ့ပြီး၊ နှလုံးသားမီးတောက်ကလည်း သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိကြမ်းကြုတ်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>စောစောက ထိုးချလိုက်သော ထိပ်တိုက်လက်သီးချက်သည် ချင်းယွဲ့ရတနာသင်္ဘောကို ကာကွယ်ရုံသက်သက်ထက် ပိုမို အရေးကြီးသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ရှန်းယီအနေဖြင့်၊ မသေမျိုးနိယာမ၏မြှင့်တင်မှုကိုရရှိပြီးနောက် မိမိနှင့် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အကြား မည်မျှအကွာအဝေးကျန်ရှိနေသေးသည်ကို စမ်းသပ်လိုခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်သို့ ယခုလေးတင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသော အန်းထင်ဖုန်း ကဲ့သို့သော သူနှင့် ယှဉ်ကြည့်လိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ကွာဟချက်မှာ ကြီးမားလွန်းနေပါက၊ သူသည် လွတ်မြောက်ရန်နည်းလမ်းရှာပြီး မိမိ၏ အသက်ကို ကာကွယ်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု မြင်တွေ့ရသည့်အတိုင်းဆိုလျှင်</p> <p>ရှန်းယီသည် ပူနွေးသောလေးများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ လောဘနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများကိုဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိသော သူ၏ မျက်ဝန်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယွဲ့ကျန်းချင်ထျန်း၊ ဤမသေမျိုးနိယာမ သည် ခွန်အားကို ငှားရမ်းရန်ဖြစ်ပြီး၊ မိုးပြာကောင်းကင်ပြင်ကျယ်ကြီးကို ဖိနှိပ်ရန် မိမိကိုယ်ကို ရှန်းယွဲ့အဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ၊ ထို့နောက် မိုးနှင့် မြေထံမှ ခွန်အားကို ငှားရမ်းခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ အခြေခံအဆင့်တွင်သာ ရှိနေပြီး ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းနှင့် အလှမ်းဝေးနေသေးသော်လည်း၊ သူသည် ဤမိုးပြာရောင်ကောင်းကင်၏ အစိတ်အပိုင်းနှင့်အတူ ယှဉ်တွဲတည်ရှိနိုင်နေပြီဖြစ်ကာ၊ သူ၏ ခွန်အားကိုတိုးမြှင့်ရန် သဘာဝ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အချို့ကို အသုံးပြုနိုင်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီ သည် သူ၏အကြည့်ကို အနည်းငယ် ပင့်တင်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းများ ပွင့်ဟသွားကာလှောင်ပြောင်မှု အငွေ့အသက် ပါဝင်နေသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားက အသက်နည်းနည်းလောက် ပိုရှင်ချင်လို့ အချိန်ဆွဲနေတဲ့အနေနဲ့ စကားတွေ ဒီလောက် အများကြီး ပြောနေတာလား။"</p> <p> </p> <p>"ဟင်"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများ အန်းထင်ဖုန်း၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ၊ ထွားကျိုင်းသောလူကြီးမှာ အလိုအလျောက် ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save