Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၆၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် မဟာနတ်ဆိုး နှင့် တိုက်ပွဲ ၄</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် သူ၏ နားကိုပင် သံသယဝင်သွားခဲ့ပြီး၊ အကြားအာရုံချို့ယွင်းသွားလေသလားဟု တွေးတောမိလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း၊ ဤသို့ အာရုံလွင့်ပါးသွားသော အခိုက်အတန့်လေးအတွင်းမှာပင်၊ ဧရာမ ငှက်ကြီးတစ်ကောင်အတောင်ပံဖြန့်ချလိုက်သကဲ့သို့ ကောင်းကင်တစ်ပြင်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော တိမ်မည်းကြီးများ ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာမှုကြောင့် အန်းထင်ဖုန်း၏ အမြင်အာရုံမှာ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရပြီး၊ ၎င်းတို့ ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားချိန်တွင် တောင်ပံခတ်သံများကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"သူခိုးလေး"</p> <p> </p> <p>သတ်ဖြတ်ခြင်းများမှတစ်ဆင့် မြင့်တက်လာခဲ့သော မဟာနတ်ဆိုးပီပီ၊ အထူးသဖြင့် သူက ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ပိုမြင့်မားသူဖြစ်နေသောကြောင့်၊ အာရုံလွင့်ပါးသွားချိန်တွင်ပင် သူ၏ တည်ငြိမ်မှုကို အလွယ်တကူဆုံးရှုံးမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>အန်းထင်ဖုန်းမှာ အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားရုံမျှသာ ဖြစ်လေသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွင်၊ တိုက်ပွဲမစမီ အသာစီးရရန် ဤမျှယုတ်မာသောလှည့်ကွက်များကို အသုံးပြုတတ်သူမျိုးနှင့် သူ ကြုံတွေ့ရခဲလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>နေဦး</p> <p> </p> <p>အန်းထင်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် လရောင်များ လျှံတက်လာခဲ့ပြီး၊ ဖြူလွလွ အရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် ထိုတိမ်မည်းများကို ဖောက်ထွင်း မမြင်နိုင်သေးချေ။</p> <p> </p> <p>ဤထူးဆန်းခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းသော အရာက၊ မြောက်ပိုင်းဟုန်ရှိ အဓိက မျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခု၏ အထူးစွမ်းရည်တစ်ခုကို သူ အလိုအလျောက် သတိရသွားစေ၏။ ဤကောင်လေးသည် ယွဲ့မိသားစု၏ ကပ်ဘေးချီလင်နှင့် တစ်စုံတစ်ရာ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်မှု ရှိနေနိုင်သည်လော။</p> <p> </p> <p>"ငါ့လက်ထဲ သေလိုက်စမ်း"</p> <p> </p> <p>သူ ဘာမှလုပ်၍မရနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသောအခါ၊ အန်းထင်ဖုန်းသည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။ ကောင်လေး၏ ယခင် လုပ်ရပ်များအရ၊ တစ်ဖက်လူသည် ကျောဘက်မှနေ၍ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်တိုက်ခိုက်ရန် သေချာပေါက် ကြိုးစားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ တွေးတောလျက်၊ သူသည် လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး သူ၏ လည်ပင်းနောက်ဘက်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်၏။ ကြမ်းကြုတ်သော နတ်ဆိုးစွမ်းအားများသည် ကောင်းကင်ယံကိုပင် ဆုတ်ဖြဲလိုက်သကဲ့သို့ လိမ့်တက်နေသောတိမ်မည်းများကို ခွဲပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း၊ သူ၏ ရိုက်ချက်မှာ လေဟာနယ်ကိုသာ ထိမှန်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>ကျန်ရစ်နေသော တိမ်မည်းများ၏ ဖုံးကွယ်မှုအောက်တွင်၊ နက်မှောင်သောမျက်ဝန်းတစ်စုံမှ အေးစက်သောအလင်းရောင်များ စတင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထက်မြက်လှသော ချပ်ကာဖိနပ် သည် အန်းထင်ဖုန်း၏ ခြေသလုံးအောက်ပိုင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး၊ သူ့ကို အလိုအလျောက် ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်သွားစေ၏။ ထို့နောက်၊ ဓားရှည်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်သင်္ကေတမှာ လှိုင်းထနေသော ရေပြင်ကဲ့သို့ တောက်ပလာခဲ့ပြီး၊ ကျန်းတစ်ရာရှည်လျားသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက သဏ္ဍာန်မဲ့သော နှလုံးသားမီးတောက်ကို သယ်ဆောင်လျက်၊ သူ၏ ခြေသလုံးနှင့် ပေါင်ကြားရှိအဆစ်ကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီး</p> <p> </p> <p>နက်မှောင်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်း သည် အန်းထင်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သွေးစီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ကွဲထွက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီတွင် ဤကျားရိုင်းကြီးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုမရှိခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် တိုက်ပွဲတွင် အနိုင်မရခဲ့ပါက ထွက်ပြေးရန် လွယ်ကူစေရန်အတွက်၊ ၎င်း၏ ခြေထောက်များကို အရင်ဆုံး အသုံးမဝင်ဖြစ်အောင် လုပ်ရန် သူ ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့တိုင်အောင်၊ ရလဒ်များမှာ သိပ်ပြီး ကျေနပ်စရာ မကောင်းလှချေ။</p> <p>သွေးစီးကြောင်းမှာ နက်ရှိုင်းသောပြတ်ရှရာကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း၊ ဓားမှာ အရိုးတွင် တန့်ရပ်သွားခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဟုန်မုန့်လက်နက်ကို ကျော်လွန်ပြီး၊ ရွှေရောင်အလင်းများဖြင့် လုံးဝ စုစည်းထားသော ဤကဲ့သို့ လက်နက်မျိုးသည်၊ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ သဘာဝ ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် အမှန်တကယ် ပိတ်ဆို့တားဆီးခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်ဟု ၎င်းတို့ကို ခေါ်ဆိုနိုင်ခြင်းမှာ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"ဟား"</p> <p> </p> <p>သူ ဘက်ကအရေးနိမ့်သွားလိမ့်မည်ဟု အန်းထင်ဖုန်း ဘယ်သောအခါမှ မတွေးမိခဲ့ချေ။</p> <p>သူသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ယိုင်ထွက်သွားပြီး၊ ဒဏ်ရာကို ဖုံးကွယ်ရန်ကိုင်းညွတ်လိုက်ကာ၊ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော နာကျင်မှုကို ယူဆောင်လာသည့် အရိုးလောင်ကျွမ်း နှလုံးသားမီးတောက် နှင့်အတူ၊ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် စေးကပ်နေသောစိုစွတ်သည့် သွေးနီရဲရဲများကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှု၏ လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင်၊ သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ ဒေါသတရားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အန်းထင်ဖုန်း သည် ရုတ်တရက် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ ရှန်းယီမှာ တိမ်မည်းများထဲသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖမ်းဆုပ်ရခက်ကာ မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှရှာမတွေ့တော့သည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထူထပ်လှသော တိမ်မည်းများ အတွင်းတွင်၊ သေစေနိုင်လောက်သော ခြိမ်းခြောက်မှုများသည် နေရာတိုင်းတွင် ကိန်းအောင်းနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>"လှည့်ကွက်တွေနောက်မှာ ပုန်းမနေနဲ့၊ ငါ့ဆီ ထွက်ခဲ့စမ်း"</p> <p> </p> <p>အန်းထင်ဖုန်းသည် သူ၏ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရာ၊ အားကောင်းလှသော ကျားဟိန်းသံကြီးထွက်ပေါ်လာပြီး၊ တိမ်မည်းများထဲသို့ လိမ့်ဝင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ နှင်းကျားမျိုးနွယ်စု၏ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က၊ အန်းယီ သည် ဝမ်ရှန်းစံအိမ်၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကို လွယ်ကူစွာ အနိုင်ယူနိုင်ရန် ဤအကွက်ကိုပင် အသုံးပြုခဲ့ဖူးလေသည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်"</p> <p> </p> <p>အနောက်ခန်းမ အတွင်း၌၊ အန်းယီ သည် ဤအကွက်၏ စွမ်းအားကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ ထို့ပြင်၊ အန်းထင်ဖုန်း သည် ရှန်းယီ၏ တည်နေရာကို ကံကောင်းထောက်မစွာ မှန်ကန်စွာ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း၊ ရှန်းယီမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ရှောင်တိမ်းမည့် အရိပ်အယောင်မျှမပြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ သူမသည် ရှန်းယီကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်မိလေသည်။</p> <p> </p> <p>"လွှတ်... အန်းယီကို လွှတ်ပေး..."</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်၊ လျှို့ဝှက်ချပ်ဝတ်ကာလွှမ်းခြုံထားသည့် ပုံရိပ်မှာ ဧရာမကျားဟိန်းသံကြီး၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ယင်ယန်ဆွဲပြားသည် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခုဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့၏။ ဆွဲပြား၏ မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖြူလွလွ ကျောက်စိမ်းများ ပျံ့နှံ့ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ခွပ် ခွပ်</p> <p> </p> <p>ကျားဟိန်းသံကြားတွင်၊ ဆွဲပြားလေးမှာ တိတ်တဆိတ် ကွဲအက်သွားပြီး၊ ရွှေရောင်အလင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ နန်ယန် ရတနာနယ်မြေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုသက်သက်ကပင် ရှန်းယီ၏ မျက်ဆန်များကို အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားစေခဲ့၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ သူသည် အသိစိတ်မလွတ်သွားစေရန် တာအိုဝိညာဉ်၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါငါးခုကို လောင်ကျွမ်းစေလျက်၊ သူ၏ နှလုံးသားမီးတောက်ကို အကန့်အသတ်အထိ တွန်းတင်ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ပါးစပ်ပိတ်ထား။"</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင်သင်္ကေတ ဆံထိုး အောက်တွင်၊ သူ၏ ဆံပင်များမှာ အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီ၏ မူလက ချောမောလှသော မျက်နှာပြင်တွင် ယခုအခါကြမ်းကြုတ်မှုအရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေလေသည်။ သူသည် အံများကို တင်းတင်းကြိတ်ထားရာ၊ဖြူဖွေးညီညာသော သွားများကြားမှသွေးရည်ကြည်များ စိမ့်ထွက်လာ၏။</p> <p>သို့သော်လည်း ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော သူ၏ လက်များမှာ ယခင်ကထက် ပို၍တည်ငြိမ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကိစ္စတွင်၊ သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုသာ ယုံကြည်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဟား"</p> <p> </p> <p>အန်းထင်ဖုန်းသည် အလွန်စိတ်ပျက်ဒေါသထွက်သွား၏။သူ၏ နဝ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ဘာတစ်ခုမျှ မရရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် ရှေ့ရှိ လိမ့်တက်နေသော တိမ်မည်းများကို မှုန်ကုပ်ကုပ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး၊ ဆက်လက်၍ ပေါ့ဆရဲခြင်းမရှိတော့ဘဲ၊ နောက်ဆုံးတွင် အခြား၏နေရာများကို ကာကွယ်ရန် လှည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက လှောင်ပြောင်သော အသံဖြင့် "မင်းရဲ့ အရင်က တည်ငြိမ်မှုတွေဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။ ဒါမှမဟုတ် တောင်ပိုင်းဟုန်ကျင့်ကြံသူတွေ မင်းကို လာကယ်တဲ့အထိ အချိန်ဆွဲဖို့ စီစဉ်နေတာလား။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း နဲ့ ငါ့ကို ခံနိုင်ရည်ပိုင်းမှာ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ၊ မင်း သေချာရဲ့လား။"</p> <p> </p> <p>လှောင်ပြောင်နေသော်လည်း၊ တိမ်မည်းများအတွင်းရှိ မည်သည့်အပြောင်းအလဲကိုမျှ လျစ်လျူမရှုလိုသဖြင့် သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပကာလင်းလက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အသံပဲ့တင်သံ မပျောက်ကွယ်မီမှာပင်၊</p> <p>လျှို့ဝှက်ချပ်ဝတ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ကျားရိုင်းကြီး၏ ကျောဘက်ရှိ တိမ်တိုက်များ နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လူငယ်လေးမှာ တိတ်ဆိတ်ပြီး လျင်မြန်လှကာ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အနီးကပ် ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခံစားချက်မဲ့နေသော မျက်ဆန်များထဲတွင်၊ ကာကွယ်မှုမဲ့နေသော အန်းထင်ဖုန်း၏ လည်ပင်းနောက်ပိုင်းသာ ရှိနေတော့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုခဏတွင်၊ မိုစပြာရောင်ကောင်းကင်ကြီးမှာ အတော်လေး မှေးမှိန်သွားသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>အလင်းတန်းများ အားလုံးသည် ဓားသွားပေါ်တွင် စုစည်းသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီ သည် ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျန်ရှိနေသော တိမ်မည်းများသည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဝတ်ရုံကြီးတစ်ခုသဖွယ်၊ ကောင်းကင်ယံကို ဆန့်ကျင်နေသော မြူခိုးမည်းကြီးများကဲ့သို့ ရှိနေကာ၊ ဓားကို ရှေ့သို့ ဖြောင့်တန်းစွာ ထိုးစိုက်ချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>စွပ်</p> <p> </p> <p>သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ မိုးပြာရောင်ကောင်းကင်၏ စွမ်းအားဖြင့်၊ ဖြောင့်တန်းနေသော ဓားသွားသည် ကျောရိုးအဆစ်များကို တမင်သက်သက်ရှောင်ကွင်းကာ၊ အန်းထင်ဖုန်း၏ လည်ပင်းကို ကြမ်းတမ်းစွာဖြင့် ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားပြီး၊ ထက်မြက်လှသော ဓားသွားအစွန်းမှာ သူ၏ လည်ချောင်းမှ ထိုးထွက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ သွေးရည်ကြည်များ နေရာအနှံ့ပန်းထွက်သွားပြီး၊ အန်းထင်ဖုန်း၏ အင်္ကျီကိုသာမက၊ လုံးဝ အံ့အားသင့်ကာ ကမန်းကတန်းမြှောက်လိုက်မိသော သူ၏ လက်ဖဝါးများကိုပါ ရွှဲနစ်သွားစေ၏။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save