ပလပ် ပလပ်
သွေးရည်ကြည်များနှင့် ရောနှောနေသော တိုးညင်းသည့် ဟောက်သံသည် တုန်ခါမှုများနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာကာ၊ ဤကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် မဟာနတ်ဆိုး၏ ဒေါသတရားများကို ပေါက်ကွဲထွက်စေခဲ့လေသည်။
တစ်ချိန်က အန်းထင်ဖုန်းသည် ဤလူငယ် ကျင့်ကြံသူနှင့် ဆင်တူသော နယ်ပယ်တစ်ခုတွင် ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်မှ ယွီတောင် နဂါးကြင်ယာတော်၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ သူသည် လုံးဝ အစွမ်းအစမဲ့နေခဲ့ပြီး၊ အမျိုးသမီး၏ အရူးထမှုကြောင့် သူ၏ လည်ချောင်းကို အလွယ်တကူ ညှစ်ခဲ့ကာ၊ သူ၏ ရှင်ခြင်းနှင့် သေခြင်းမှာ သူမ၏ ခဏတာတွေးတောမှုများအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေခဲ့ရပေသည်။
ယခုအခါတွင်မူ၊ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ကာ၊ မြေကမ္ဘာနယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို အလားတူ ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းမှာ အမြင့်တစ်နေရာမှနေ၍ ကြောင်က ကြွက်ကို ကစားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သင့်ပြီး၊ သူ၏ လက်ဖဝါးအတွင်းမှနေ၍ ကျင့်ကြံသူအထိတ်တလန့် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသည်ကို ခံစားချက်မဲ့စွာ စောင့်ကြည့်နေကာ၊ လုံလောက်အောင် ဖျော်ဖြေမှုရရှိပြီးနောက်တွင်မှ ထိုလူ၏ အသက်ကို ရက်စက်စွာရိတ်သိမ်းပြီး၊ သူနှင့် အန်းယီတို့ကို အတူတကွ ကြိတ်ချေကာ မျိုချပစ်ရမည် ဖြစ်လေသည်။
သို့သော်လည်း၊ အန်းထင်ဖုန်းသည် သူ၏ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကိုပင် ထုတ်ဖော်အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ထိုလူငယ်၏ အဝတ်အစားကိုမျှ ထိခိုက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ၊ တစ်ဖက်လူ၏ ဓားဖြင့် လည်ချောင်းကို ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရလေသည်။
ထိုမြင်ကွင်းမှာ သူ စိတ်ကူးထားခဲ့သည်များနှင့် လုံးဝကို ကွာခြားလွန်းနေခဲ့ရာ၊ လုံးဝ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိတော့သည့် အခြေအနေတစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။
"အရင်တစ်ခေါက်တုန်းက၊ အဲ့ဒီ တိရစ္ဆာန်က မင်းကို ကာကွယ်ပေးခဲ့တယ်... ဒီတစ်ခေါက်တော့ မင်းက အဲ့ဒီ တိရစ္ဆာန်ကို ကာကွယ်ပေးနေပြန်ပြီပေါ့..."
အန်းထင်ဖုန်းသည် သူ၏ လည်ချောင်းကို ဖုံးအုပ်ကာ၊ မပီမသလှောင်ရယ်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ခေါင်းကို နောက်သို့ လှည့်ကာလိုက်၏။ သူ၏ မျက်နှာပြင်မှာ ကြမ်းကြုတ်လွန်းလှသဖြင့် ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်စွာ တွန့်လိမ်နေပြီး၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ သွေးနီရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။
"မင်း ကာကွယ်ပေးနိုင်လို့လား"
ထိုလှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ၊ သူ၏ ခန့်ညားလှသော ပုံရိပ်မှာ အမွေးအမျှင်များဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကြွက်သားများ အပြည့်ရှိသော နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျားလက်မောင်းများတွင် ကြွက်သားများဖောင်းကြွနေပြီး၊ ထက်မြက်လှသော လက်သည်းခွံများသည် တိမ်မည်းများကို ဆုတ်ဖြဲကာ ရှန်းယီအပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာခဲ့၏။
တာအိုလက်နက် ငါးပါးအနက်၊ ခန်းမသခင်တို့၏ စွမ်းအားကွာဟမှုကြောင့်၊ လျှို့ဝှက်ချပ်ဝတ်ကာ နှင့် ဖီးနစ်မူလအမြတေတို့သည် အားအနည်းဆုံး နှစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရလေသည်။
လျှို့ဝှက်ချပ်ဝတ်ကာမှာ အနည်းငယ် ပိုကောင်းမွန်လေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မြောက်ပိုင်းခန်းမ အတွင်း၌၊ သတ်မှတ်ထားသော မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် နတ်ဆိုးသားရဲ တစ်ကောင်ထံမှ ခွန်အားတိုးမြှင့်မှု ရရှိထားသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဟုန်မုန့်လက်နက် အဆင့်မှ အပြည့်အဝရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။
နန်ယန် ရတနာနယ်မြေ၏ စွမ်းအားမြှင့်တင်မှု ပါဝင်နေသော်ငြားလည်း၊ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် မဟာနတ်ဆိုး၏ လက်ဝါးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊ အေးစက်သောအလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေသည့် လျှို့ဝှက်ချပ်ဝတ်ကာ သည် ကြွတ်ရွနေသောသစ်သားကဲ့သို့ အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားခဲ့လေ၏။
မှောင်မိုက်သော ရွှေရောင်သရဖူသည်လည်း ကွဲအက်သွားပြီး ကျကွဲသွားသော ဖန်သားကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပေသည်။
ရှန်းယီ၏ ဆံပင်များမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားခဲ့လေ၏။
ထိုလက်ဝါးသည် သူ့ကို လာမှန်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ မိုးပြာရောင်ကောင်းကင်ကြီးကို လုံးလုံးလျားလျား ပြိုကျသွားစေမည့်အလား ကောင်းကင်တစ်ပြင်လုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပေသည်။
ရှန်းယွဲ့ကျန်းချင်ထျန်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ဤအချိန်လေးတွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။
ရှန်းယီ၏ ကိုယ်တွင်းပိုင်းတွင်လည်း၊ အမည်မဲ့ တောင်သည် အနည်းငယ် နိုးကြားလာသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး၊ ခိုင်မာအားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် သူ၏ ခြေလက်များနှင့် အရိုးများထဲသို့ ချက်ချင်း စီးဆင်းဝင်ရောက်သွားခဲ့ပေသည်။
စုတ်ပြတ်သတ်နေသော လျှို့ဝှက်ချပ်ဝတ်ကာ၏ အောက်၊အနက်ရောင် ဝတ်ရုံများထဲမှ သူ၏ လက်များသည် ဓားရိုးကိုလွှတ်ချလိုက်ပြီးဖြစ်ကာ၊ သူ၏ တောင့်တင်းခိုင်မာသော လက်မောင်းများသည် ဖြူဖျော့သော ကျောက်စိမ်းလှံများကဲ့သို့ လက်ဟန်ပြုလိုက်ပြီး မိုးပြာရောင်ကောင်းကင်၏ စွမ်းအားများကို ဆွဲယူကာပြိုင်ဘက်ကင်းလှသော ကျားရိုင်းကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဖတ်ဟူသော အသံနှင့်အတူ စိုက်ဝင်သွားခဲ့လေသည်။
သူ၏ စစ်မှန်သော ပုံစံကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက်၊ အန်းထင်ဖုန်း၏ လက်ချောင်းထိပ်လေး တစ်ခုတည်းကပင် ရှန်းယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးထက် ကြီးမားနေ၏။
လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့်သေးငယ်သည့် ဒဏ်ရာလေးများနှင့် ၎င်း၏ လည်ပင်းရှိ ပြတ်ရှရာ၌ ရှိနေသောကြောက်မက်ဖွယ်ရာ နက်မှောင်သော ရွေရောင်ဓားနှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါက အရောင်မှိန်သွားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း၊ ရှန်းယီ၏ မျက်ဝန်းများမှ အေးစက်သောအလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ သူ၏ လက်ချောင်းများသည် အန်းထင်ဖုန်း၏ အသားများကို တင်းကျပ်စွာ ထိုးဖောက်သွားခဲ့လေသည်။
သူသည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းများရစ်ပတ်ထားကာ ထိတွေ့မရနိုင်သည့် တိမ်ဖြူများအလည်တွင် ရပ်နေသော်လည်း၊ မိုးမြေကြားရှိ အမြင့်မြတ်ဆုံး တောင်တန်းကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေပေသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူ၏ လက်မောင်းများမှ ဧရာမခွန်အားကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ နေမင်းကြီးကိုပင် ကွယ်ထားနိုင်သော ထိုကျားနတ်ဆိုးကြီးကို အတင်းအကျပ် ပင့်ကာမလိုက်လေတော့သည်။
"ဝုန်း"
အန်းထင်ဖုန်း သည် ထိုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုး ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘဲ၊ ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။
သို့သော် သူ၏ အားထုတ်မှုများနှင့်အတူ၊ ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် နာကျင်မှုတစ်ခုက သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ ထိုးဖောက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။
ထူထဲသော အထည်စကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ချောမွေ့နေသောအမွေးအမျှင်များသည် ရွှီးဟူသော အသံနှင့်အတူ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး၊ ၎င်းအောက်ရှိ အသားများမှာလည်း ဧရာမအင်အားကြီးတစ်ခုကြောင့် ဖရိုဖရဲ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရလေသည်။
ဘန်း
ရှန်းယီ သည် အန်းထင်ဖုန်းကို အောက်ဘက်ရှိ တိမ်များဆီသို့ ရက်စက်စွာ ရိုက်ချလိုက်၏။
ကျားရိုင်းကြီးသည် ခေါင်းကို မော့ထားသော်လည်း၊ လည်ပင်းပေါ်ရှိ နက်မှောင်သော ရွေရောင်သင်္ကတဓားသွားကြောင့် ခေါင်းငုံ့၍မရဘဲ၊ ကြွေကျနေသောကြယ်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ထူးဆန်းလှသောကိုယ်နေဟန်ထားဖြင့် တိမ်များကြားမှ ဖြတ်၍ ကျဆင်းသွားရလေသည်။
၎င်းသည် သွယ်လျသောပုံရိပ်လေးကို စိုက်ကြည့်နေပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ရှန်းယီ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော လက္ခဏာရပ်များကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော နာကျင်မှုများကြားမှ၊ အန်းထင်ဖုန်းသည် မပီမသစွာဖြင့် ရူးသွပ်စွာ လှောင်ရယ်လိုက်လေသည်။
"ဟက်..ဟက်..ဟက်"
သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ ကြီးမားပြင်းထန်နေသော်လည်း၊ သူ၏ အသက်အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရန် ခွန်အားများ ရှိနေသေး၏။
"အခု ငါ့အလှည့် ရောက်ပြီ နောက်ဆုံးတော့ ငါ့အလှည့်ပဲ၊ ငါ့မိသားစု တစ်ခုလုံးပြန်လည်ဆုံစည်းတဲ့အခါ၊ မင်းအတွက်ပါ နေရာတစ်ခု ချန်ထားပေးတာက ပိုပြီး သင့်တော်လိမ့်မယ်"
"ဟူး။"
ရှန်းယီ၏ အသက်ရှူသံများမှာ မမှန်တော့ဘဲ၊ ညအမှောင်လိုနက်မှောင်နေသော ကောင်းကင်ကြီးက သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို ကိုယ်စားပြုနေလေသည်။
သူသည် အနည်းငယ်ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး၊ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော လက်မောင်းများကို ဒူးပေါ်တွင် တင်ထားကာ၊ တွဲလောင်းကျနေသော သူ၏ လက်ချောင်းလေးများမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေခဲ့၏။
သူ၏ ဆံပင်များအောက်တွင်၊ နက်မှောင်သောမျက်ဝန်းများမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး၊ ကျားရိုင်းကြီးနှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံထားကာ ၎င်း၏ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးကို ဆွဲယူထားလေသည်။
အန်းထင်ဖုန်း၏ စကားများသည် ရှန်းယီ၏ နားထဲတွင် ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားသော လေပြေတစ်ခုအလားသာရှိလေ၏။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျားရိုင်းကြီး ပြုတ်ကျသွားသော နေရာတွင်၊ ရှန်းယီမှ အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားရသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်လျှံနေသည့် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်သည်၊ ထိုနေရာသို့ ပေါက်ကွဲမတတ် ဒေါသတရားများနှင်အတူ ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
"..."
အန်းယီသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူချင်စိတ်ကို ပြင်းပြစွာ ခံစားနေရသော်လည်း၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ တကယ့်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေလေ၏။
သူမကိုယ်သူမ ပိုမိုကောင်းမွန်စွာဖုံးကွယ်နိုင်ရန်အတွက်၊ သူမ၏ ခံစားချက်အားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်လေသည်။
မိသားစု ပြန်လည်ဆုံစည်းခြင်းတဲ့လား။
၎င်းမှာ ဤလူကြီး၏ ဗိုက်ထဲတွင် ဝင်ရောက်ရန် သေချာပေါက်လိုအပ်ချင်မှ လိုအပ်လိမ့်မည်။
သူမတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနေနိုင်ပေသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ မည်းနက်နေသော မြင်းမျက်နှာစကတ်မှာ ပြတ်သားစွာ ယိမ်းခါသွားခဲ့၏။
အန်းယီ၏ မျက်ဝန်းများသည် ဒေါင်လိုက် မျက်ဆန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူမ၏ သေးသွယ်သောခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကာ၊ ပြုတ်ကျလာသော ကျားရိုင်းကြီး နှင့် ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ ဆုတ်ဖြဲခံထားရသော ရင်ဘတ်ထဲသို့ အတိအကျ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလေ၏။
ပြင်းထန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြားတစ်စင်းကဲ့သို့၊ သူမသည် အန်းထင်ဖုန်း၏ နှလုံးသားထဲသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပေသည်။
ကျားရိုင်းကြီး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် မိန်းမောတွေဝေသွားခဲ့၏။
ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် မဟာနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လှပြီး၊ သူ၏ ကိုယ်တွင်းပိုင်းရှိ လှည့်ပတ်နေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားများနှင့် လောင်ကျွမ်းနေသော အသားများမှာ မည်သည့်အရာကိုမဆို နီးပါး ကြိတ်ချေပစ်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။
အန်းယီ သည် မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။
သို့တိုင်အောင်၊ တားဆီးမရနိုင်သော သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖျက်ဆီးပစ်နေသည့် နတ်ဆိုးစွမ်းအားများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင်၊ သူမ၏ ကျောက်တုံးခန္ဓာကိုယ်မှာ ကွဲအက်သွားခြင်းမှ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးဘဲ၊ သူမ၏ နူးညံ့လှပသော မျက်နှာလေးမှာပင် အက်ကွဲကြောင်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့လေတော့သည်။
***