Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၆၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">အရာအားလုံး ပြီးသွားပြီ ၂</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြားလည်း သူမ၏ ဒေါင်လိုက် သူငယ်အိမ်များထဲတွင်မူ၊ လက်တစ်ကမ်းအကွာ၌ ရှိနေသော တက်ကြွစွာခုန်လှုပ်နေသည့် နှလုံးသားကိုသာ မြင်တွေ့နေရလေ၏။</p> <p> </p> <p>"ကောင်မစုတ်လေး အပြင်ထွက်ခဲ့စမ်း"</p> <p> </p> <p>အန်းထင်ဖုန်း သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း သူ၏ ရှေ့လက်သည်းနှစ်ဖက်စလုံးကို မိမိ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းသို့ ထိုးသွင်းလိုက်ကာ၊ သေးငယ်သော်လည်း သေစေနိုင်လောက်သည့် ထိုပုံရိပ်လေးကို ဖမ်းဆုပ်ရန်ကြိုးပမ်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူနှင့် အသက်ချင်းလဲလှယ်ရန် ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်ရက်စက်မှုကိုအသုံးပြုကာ အတူတကွသေဆုံးမည့် အန္တရာယ်ကိုပင် ဂရုမစိုက်ဝံ့သည့် ဤနှလုံးသားကင်းမဲ့သောသတ္တဝါအပေါ် သူ မည်သည့်အရာများ ကျူးလွန်ခဲ့၍ အကြွေးတင်နေခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"ဟူး"</p> <p> </p> <p>အန်းယီသည် နောက်ဆုံးတွင် ထိုလေကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ လက်ဖဝါးများကို မြှောက်လိုက်ရာ လက်ချောင်းထိပ်များမှ ထက်ရှသော လက်သည်းများထွက်ပေါ်လာပြီး၊ နှလုံးသားထဲသို့ လက်သည်းနှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်ချလိုက်လေသည်။ ချက်ချင်းပင် သူမ၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအားများအားလုံး ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ဘန်း</p> <p> </p> <p>အသားများ ပေါက်ကွဲသွားသည့် တုံးတိတိအသံကြီးနှင့်အတူ၊ အားကောင်းလှသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားများသည် နှလုံးသားမှတစ်ဆင့် အန်းထင်ဖုန်း၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများဆီသို့ ချက်ချင်းပင် စီးဝင်သွားလေ၏။ သွေးရည်ကြည်များသည် မိုးသည်းထန်စွာရွာသွန်းသည့်အလား ပန်းထွက်လာပြီး၊ သူ၏ တောင့်တင်းကြံ့ခိုင်သော နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ရေပေါ်ကျွန်းပေါ်သို့ အကူအညီမဲ့စွာ ပြိုလဲကျသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်လုံးကြီးများ ပြူးကျယ်နေပြီး နေရာကွက်လတ်သို့ စိုက်ကြည့်နေကာ၊ ရှေ့လက်သည်းများသည် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးထွက်သက် အချိန်လေးမှာပင် တစ်စုံတစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားနေပုံရလေသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်၊ သွေးများ ပေကျံနေသောသေးငယ်သည့် ပုံရိပ်လေးတစ်ခုသည် စုတ်ပြတ်သတ်နေသော အသားစများကြားမှ ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အန်းယီ သည် သူမ၏ ခြေအောက်ရှိ အလောင်းကောင်ကို ငေးမောကြည့်နေလိုက်ပြီး၊ အလောင်း၏ နွေးထွေးမှု လျင်မြန်စွာပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာစေပြီးနောက်၊ အလောင်းနှင့် ဝေးရာသို့ ယိုင်နဲ့စွာ ထွက်ခွာလာခဲ့၏။ ထို့နောက် အက်ကွဲနေသော သွေးရောင် မျက်နှာလေးကို မော့ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ငေးမောကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ကြည်လင်ဝိုင်းစက်လာပြီး အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီ အတွက် မိမိ၏ ဖခင်အရင်းဖြစ်နေသော ရန်သူတော်ကြီးအပေါ် ကလဲ့စားချေမှုပြီးစီးကာစ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့် ဘဝ၏ အဓိပ္ပာယ်အကြောင်းဆွေးနွေးရန် သို့မဟုတ် သူမအား အနာဂတ်အတွက် လမ်းညွှန်ပြသပေးရန် စိတ်မဝင်စားချေ။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးကျောက်တိုင် သည် သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါရန်နှင့် သူညွှန်ကြားသည့် နေရာကို တိုက်ခိုက်ရန်သာ လိုအပ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အဆင်တန်ဆာ အလှဆင်မှုများ သူမအတွက် မလိုအပ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် လက်မောင်းများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာမတ်တပ်ရပ်လိုက်ကာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ငါတို့ ကျေသွားပြီနော်။"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ၊ အန်းယီသည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်၊ ခါးညွှတ်၍ အရိုအသေပေးကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လူကြီးမင်း။"</p> <p> </p> <p>"ငါ့ကို ခေါ်တဲ့ပုံစံ ပြောင်းဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ။"</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ သူတို့ နှစ်ဦး ကျေသွားပြီဖြစ်သဖြင့်၊ ရှန်းယီ သည် သူမအပေါ် ယဉ်ကျေးနေရန် မလိုတော့ချေ။ သူသည် ရေပေါ်ကျွန်းပေါ်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ရရှိလာသည့် အကျိုးအမြတ်များကို စတင် စစ်ဆေးလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဧရာမ ကျားအလောင်းကြီး၏ရှေ့တွင်၊ တစ်ယောက်က အရပ်ရှည်ပြီး တစ်ယောက်က ပုနေသောပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ အလားတူ မှင်ရောင်အနက်ရောင်ဝတ်ရုံများနှင့် မြင်းမျက်နှာဂါဝန်များကို ဝတ်ဆင်ထားပြီးသွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေကာ မြင်တွေ့ရသူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေနိုင်သည့် အသွင်အပြင် ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟူး။"</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီ သည် ခြေခွေထိုင်လိုက်ပြီး အန်းယီ ထံသို့ အကြည့်ကို လွှဲပြောင်းလိုက်၏။</p> <p>မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး၏ အင်အားကို ပေါင်းစည်းလိုက်လျှင်ပင်၊ အနောက်ဘက် ခန်းမသခင်ဖြစ်သူ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု သူ စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုမူ သူ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်လွန်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ် ရရှိလာသော အကျိုးအမြတ်များသည် အနောက်ပိုင်းဟုန် သို့ သူ၏ ခရီးစဉ်တွင် ယခုအချိန်အထိ အသုံးအဝင်ဆုံးအရာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အဆင့်ရှိ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်တစ်ခုသည် မသေမျိုးနိယာမ ထက်ကန့်သတ်ချက် ပိုမိုနိမ့်ကျနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် တောင်ပိုင်းဟုန်၏ အခြေအနေကို အမှန်တကယ် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>[ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် နှင်းကျားကို သတ်ဖြတ်ပြီး- စုစုပေါင်း သက်တမ်း ၆၇၀၀၀၀ ၊လက်ကျန်သက်တမ်း ၄၆၀၀၀၀ နှစ်၊ စုပ်ခြင်းပြီး]</p> <p> </p> <p>[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း- ၉၂၀၀၀၀ နှစ်]</p> <p> </p> <p>စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသော အသိပေးချက်ကို ကြည့်ရင်း၊ ရှန်းယီသည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ကျွတ်စ်၊ ယခင်က သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော နတ်ဆိုးများ၏ စံနှုန်းများအရ၊ ဤ နှင်းကျား ခေါင်းဆောင်သည် အမှန်တကယ်တော့ လူငယ်မျိုးဆက်များထဲတွင် ပါဝင်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးသက်တမ်းမှာ များလေလေ ကောင်းလေလေပင်။</p> <p>ရှန်းယွဲ့ချင်ထျန်းမှာ အခြေခံအဆင့်မျှသာ ရှိသေးပြီး၊ ယွဲ့ထျန်းကျီထံမှ ရရှိထားသော မသေမျိုးနိယာမကိုလည်း စတင် ကျင့်ကြံရခြင်း မရှိသေးချေ။ ဤ ကျင့်စဉ်များအားလုံးသည် သက်တမ်းအမြောက်အမြား စားသုံးကြ၏။</p> <p> </p> <p>သူ တစ်ယောက်တည်းသာမက၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်မှ စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ၎င်းတို့အားလုံးကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျင့်စဉ်များအပြင်၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်စဉ်အတွင်း နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမက တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်အပေါ် လွှမ်းမိုးခဲ့သည့် အရှိန်အဝါကို ထိန်းသိမ်းထားရန်အတွက်လည်းများပြားလှသော နတ်ဆိုးသက်တမ်းကို လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းအပြင် ပေါ်ထွက်လာခြင်း မရှိသေးသည့် ထိုတံဆိပ်တုံးမှာလည်း ဤကိစ္စနှင့် ဆက်စပ်မှု ရှိနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်၊ သူ၏ ခွန်အား တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် မှ ဤ နတ်ဆိုးကြီးများကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်းက ယခင်ကထက် သက်တမ်းနှစ်များကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ရရှိစေကြောင်း ရှန်းယီတွေ့ရှိခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြကာ အန်းယီကို အချက်ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"လာခဲ့လေ။"</p> <p> </p> <p>ဤနေရာတွင် မရှိနေသော ဝူကျွင်းမှလွဲ၍ ကျန်ရှိနေသော ခန်းမသခင်သုံးဦးစလုံးသည် မတူညီသော အတွေးများဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာသေးမီကမှ အဖွဲ့ဝင်အသစ် ဖြစ်လာသော ယွဲ့ထျန်းကျီသည် ခယ်ရှစ်စန်း နှင့် ယွိလန်တို့ကြားရှိ စကားပြောဆိုမှုများကို နားထောင်ရင်း ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ မြေကမ္ဘာနယ်ပယ်ကနေ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခြင်းဆိုတာက သာမန်စကားအနည်းငယ် ပြောရုံနဲ့ ရရှိနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုလား။</p> <p> </p> <p>မြောက်ပိုင်းဟုန်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့စဉ်က၊ သူသည် မသေမျိုးများချီးမြှင့်သော ဆေးလုံးများနှင့် မသေမျိုးဆေးရည်များကို မြည်းစမ်းခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့ ယုံကြည်နိုင်ဖွယ် မရှိသော အရာများကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>အနောက်ပိုင်းဟုန် နှင့် တောင်ပိုင်းဟုန်တို့မှ ဤလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက၊ သူသည် တောသားတစ်ယောက်လို အဘယ်ကြောင့် ခံစားနေရသနည်း။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် ရှန်းယီ၏ စိတ်အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ ဧရာမ ကျားအလောင်းကြီးသည် လျင်မြန်စွာသွေးပင်လယ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ အန်းယီကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများသည် ချက်ချင်းပင်ပြုပြင်ခံလိုက်ရပြီး၊ သူမ၏ အသားအရေမှာ ပိုမိုနူးညံ့သိမ်မွေ့လာကာ ယခင်က ဖြူရော်နေသောနှုတ်ခမ်းများသည် တဖြည်းဖြည်း ပန်းသွေးရောင် သမ်းလာလေ၏။</p> <p> </p> <p>သွေးစွမ်းအင်မှာ အလွန်အမင်းကြွယ်ဝလွန်းလှသဖြင့်၊ သူမ မချေဖျက်နိုင်တော့သည့်အလား ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သွေးပင်လယ်ကြီးသည် သူမ၏ ကျောက်တုံးခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အပြည့်အဝပေါင်းစပ်သွားသည့် အချိန်ကျမှသာ ဤအပြောင်းအလဲများသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်တန့်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>အန်းယီ သည် သူမ၏ နေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ ပန်းနုရောင်မျက်နှာလေးမှာ ပြန်လည်ဖြူရော်သွားကာ၊ ဆံပင်အနက်ရောင်များ အနည်းငယ်ပိုရှည်လာသည်မှလွဲ၍ ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း၊ သူမထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါသည် ယခုအခါ အန်းထင်ဖုန်း</p> <p>၏ အရှိန်အဝါထက် များစွာ ပိုမို တည်ငြိမ်နေလေပြီဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"ရှီး။"</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ထျန်းကျီသည် ခန်းမခွဲသခင်များထဲတွင် သူသည် အသန်မာဆုံးဖြစ်မည်လောဟု တစ်ခါတစ်ရံ တွေးတောခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ထိုအရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင်မူ၊ သူသည် အကြည့်ကို ချက်ချင်း ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အံ့သြမှုနှင့် သံသယများ ရောနှောကာ သူ၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>သူသည် သူ၏ ရင်ထဲရှိ တုန်လှုပ်မှုကို ခေတ္တမျှ ချေဖျက်လိုက်ပြီးနောက် အခြားသော ခန်းမသခင် နှစ်ဦးထံသို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့ အမြဲတမ်း သူပဲ အကျိုးအမြတ် ရနေရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ၊ ခယ်ရှစ်စန်းသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး နှစ်သိမ့်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းရဲ့ ယွဲ့မိသားစုကလည်း မျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခုပဲ၊ ပြီးတော့ မင်းက ငါတို့ သခင်ကို ပြစ်မှားထားသေးတယ်လေ။ နောင်လာမယ့် အနာဂတ်မှာ အခွင့်အရေးတွေအများကြီး ရှိလာဦးမှာပါ၊ လောဖို့ မလိုပါဘူးကွာ။"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါက နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းနေသလိုပဲနော်။"</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ထျန်းကျီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပေါ်လာကာစ ရှိသေးသော်လည်း၊ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ နက်ရှိုင်းစွာ တွေးတောနေလေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save