Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၈၄)</h2> <h2 style="text-align: center;"> ဝတ်စုံနီနဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အမျိုးသမီး</h2> <h2 style="text-align: center;">နဂါးနှင့် ကျား အားပြိုင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;"> မြို့ကလေးရဲ့ အနက်အရှိုင်းက တကယ်ကို နက်လှတယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ၏ အကဲဖြတ်ချက်အရ ဤအနက်ရောင်အရိပ်၏ စွမ်းရည်များသည် အလွန်ထူးဆန်းနေရုံသာမက၊ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပြီး စိတ်နေစိတ်ထားမှာလည်း အလွန်ညစ်ပတ်လှသည်။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ ထိုကောင်က တစ်စုံတစ်ရာသော နည်းလမ်းကို ပြောပြလာလျှင်ပင် သူကိုယ်တိုင်လည်း ယုံရဲမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>၎င်းမှာ ထောင်ချောက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်နေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>မိမိ၏ ဦးနှောက်ဆဲလ်များကို အလဟဿ အပင်ပန်းခံနေမည့်အစား၊ သံသယစိတ်တွေ ကင်းဝေးသွားအောင် ဤကောင်ကို တိုက်ရိုက်သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းက ပို၍ကောင်းပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​ကြည့်စမ်း</p> <p> </p> <p>ဘယ်လောက်တောင် ရိုးရှင်းပြီး ဖြောင့်မတ်တဲ့ အတွေးအခေါ်မျိုးလဲ။</p> <p> </p> <p>​ဘုန်းးး</p> <p> </p> <p>​တာအိုဂိုဏ်း၏ ရွှေရောင်အလင်းတန်းနှင့် ဝိညာဉ်ဖမ်းစားခြင်း တန်ခိုးတော်တို့ ပေါင်းစပ်ကာ အနက်ရောင်အရိပ်ကို တိုက်ရိုက်ပင် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>​လျူမိသားစု ဘိုးဘွားခန်းမရှိ ရှစ်ထောင့်မျှော်စင်အတွင်းမှ ပေါက်ဖွားလာသော ထိုဝိညာဉ်မိစ္ဆာမှာ ရုတ်ချည်းပင် ဝိညာဉ်လွင့်စင် ပျောက်ကွယ်သွားရချေပြီ။</p> <p> </p> <p>​သူသည် ကန့်လန့်ကာနောက်ကွယ်မှနေ၍ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ထိန်းချုပ်မည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လက်မည်းကြီးအဖြစ် နေနိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ထိုနှာဘူးတာအိုဆရာလေးနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက်တွင်မူ နေရာတိုင်း၌ ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်ခံခဲ့ရသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင်မူ တစ်ဖက်လူ၏ လက်အတွင်း၌ပင် အဖမ်းခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p>​သူသည် သတင်းအချက်အလက်များကို ရောင်းစားပြီး အသက်ရှင်သန်ခွင့် ရရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ ထိုကိစ္စကို သူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ ထက်မြက်သော ဦးနှောက်နှင့် ဆန်းပြားသော စွမ်းရည်များကို အသုံးပြုကာ ဤတာအိုဆရာလေးကို အသာအယာပင် ကစားပြီး ထောင်ချောက်ဆင် သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု တွေးထားခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော်လည်း အနက်ရောင်အရိပ်မှာ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည့်အချက်မှာ...</p> <p>မိမိ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ထိုဆန်းကြယ်သော မြို့ကလေးမှ ထွက်ခွာနိုင်မည့် လျှို့ဝှက်ချက်များ ကိန်းအောင်းနေနိုင်သည်ကိုပင်၊ ဤလူငယ်တာအိုဆရာက အနည်းငယ်မျှ စိတ်မဝင်စားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​စကားပြောခွင့်ပင် မပေးဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် အမှုန့်လုပ်ပစ်လိုက်ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တဲ့ကောင်"</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ သူ၏ နောက်ဆုံးသော အတွေးပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>​လီယန်ချူသည် ယခင်က ဇာတ်လမ်းတွဲများ ကြည့်ဖူးစဉ်ကပင် သတိထားမိခဲ့သည်မှာ</p> <p>ထက်မြက်သူအများစုသည် မိမိတို့ကိုယ်မိမိ အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူများဟု ထင်မှတ်နေကြပြီး၊ ရိုင်းစိုင်းလှသော စစ်သူရဲများကို မိမိတို့၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် တင်ကစားနိုင်မည်ဟု ယူဆနေကြခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​အမှန်စင်စစ်...</p> <p>အကြိမ်ပေါင်းများစွာမှာ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် လူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သလို၊ အုတ်ခဲတစ်ခဲတည်းဖြင့်လည်း ခေါင်းကို ရိုက်ခွဲပစ်နိုင်သည်။</p> <p>အစီအစဉ်တိုင်းမှာ အောင်မြင်မည်ဟု မဆိုနိုင်သလို၊ လူတိုင်းမှာလည်း စေ့စပ်ညှိနှိုင်း၍ ရသည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>​ယခုအချိန်တွင် သူ သည် စေ့စပ်ညှိနှိုင်း၍ မရသောသူ ဖြစ်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>​ဝုန်းးး ဝုန်းးး</p> <p> </p> <p>​လျူမိသားစု ဘိုးဘွားခန်းမအတွင်း၌ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို တုန်ခါစေမည့် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။</p> <p>လီယန်ချူသည် လူအားလုံးကို ခေါ်ဆောင်ကာ တိုက်ပွဲမြေပြင်မှ အမြန်ဆုံး ဆုတ်ခွာပြီး ဝေးရာသို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​လျူမိသားစု ဘိုးဘွားခန်းမအတွင်းက ပြဿနာများကို လုံးဝ အမြစ်ပြတ် မရှင်းလင်းနိုင်သေးခြင်းကြောင့်လား၊ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ရာသော နေရာတွင် အမှားအယွင်း ဖြစ်သွားခြင်းကြောင့်လား မသိရပေ။</p> <p>သူသည် ထိုအနက်ရောင်အရိပ်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ရှစ်ထောင့်မျှော်စင်ကို ဖြိုချလိုက်သော်လည်း၊ သူ လိုလားတောင့်တနေသည့် ရလဒ်ကိုမူ မရရှိသေးပေ။</p> <p> </p> <p>​၎င်းမှာ... ထိုဆန်းကြယ်သော နေရာမှ ထွက်ခွာနိုင်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​ဤအချက်က လီယန်ချူကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသည်။</p> <p> အကယ်၍ သူ တစ်ယောက်တည်းသာ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာလိုပါက၊ မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအတွင်းရှိ အစွမ်းထက်လှသော နတ်ဘုရားရတနာ ကို အင်အားသုံးကာ လှုံ့ဆော်နိုင်သည်မှာ မှန်သော်လည်း...</p> <p>ထိုသို့ပြုလုပ်လိုက်လျှင် သူ ကယ်ထုတ်လာခဲ့သည့် ဤလူအမြောက်အမြားအတွက် သူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှမှာ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>​ထို့အပြင် ထိုလူများကို ဤနေရာတွင် စွန့်ပစ်ထားခဲ့ရန်လည်း သူ မရက်စက်နိုင်ပေ။</p> <p>ခဏချင်းမှာပင် ထိုသရဲမိစ္ဆာများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​ဤမြို့ကလေး၏ ဇာတ်လမ်းမှာ သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p>ထိတ်လန့်ဖွယ် သတ္တဝါအမျိုးမျိုးမှာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာနေပြီး၊ အခက်အခဲအဆင့်မှာလည်း ငရဲအဆင့်  သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ရာ၊ သူတို့အဖွဲ့သားများသာ ဆိုလျှင် တစ်ချီတည်းနှင့်ပင် အပြတ်ရှင်းခံလိုက်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုစဉ် သွေးအကာအကွယ် အတွင်းမှ သွယ်လျလှပသော အမျိုးသမီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>မှန်ပါသည်၊ ထိုအမျိုးသမီးမှာ အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားပြီး အချိတ်အဆက်မိမိ လှပနေသူဖြစ်သည်၊ လုံးဝ ဗလာကျင်းနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ...</p> <p> </p> <p>​သူမသည် ဝတ်စုံနီအရှည်ကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသော လှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အဆုံးမဲ့သော ဆွဲဆောင်မှုများ ရှိနေသည့်အလားပင်။</p> <p> နီရဲလှသော နှုတ်ခမ်းအစုံက ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီးကို ပိုမိုလှပစေသလို၊ တစ်ဖက်တွင်လည်း ပြောမပြနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို သယ်ဆောင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>​စောစောက ဆံပင်ဖားလျားနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါကြီးမှာ ဤမျှလောက် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>​"ဘယ်လို စိတ်နှလုံးကောင်းရှိတဲ့သူက ငါ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်တာလဲ... ငါ သူ့ကို သေချာပေါက် ကျေးဇူးဆပ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>​ထိုဝတ်စုံနီနှင့် လှပသောအမျိုးသမီးက ညို့ဓာတ်ပါပါ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုသွေးအကာအကွယ်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ထိုအမျိုးသမီး၏ လက်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်လှသည့် ဓားရှည်တစ်စင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> ဓားကိုယ်ထည်မှာ ကျဉ်းမြောင်းပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နီရဲနေသည်။</p> <p> </p> <p>လူကို ကြီးမားလှသော ဖိအားတစ်ခု ပေးစွမ်းနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ထောင်ယဲ့ လား"</p> <p> </p> <p>​"မဟုတ်သေးဘူး... ကြွင်းကျန်နေတဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ကနေ ပေါက်ဖွားလာတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့အရာ တစ်ခုပဲ၊ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ"</p> <p> </p> <p>​ထိုဝတ်စုံနီနှင့် လှပသောအမျိုးသမီးက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို မသိမသာ ဖိစိလိုက်သည်။</p> <p> ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်ချိန်တွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ ဟုန်းခနဲ ထကြွလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​အဆုံးမဲ့သော သွေးပင်လယ်ကြီးမှာ ထိုအမျိုးသမီး၏ နောက်ကွယ်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ သူမသည် ဓားဖြင့် တစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဒေါင်</p> <p>​ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် ဧရာမ ခေါင်းလောင်းကြီးကို တီးခတ်လိုက်သည့်အလား ကျယ်လောင်လှသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ထိုထိတ်လန့်ဖွယ် သရဲကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာတစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း၊ မကြာမီမှာပင် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​၎င်းသည် သရဲမိစ္ဆာများစွာကို ဝါးမြိုထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ယခုအခါတွင် အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝတ်စုံနီနှင့် လှပသောအမျိုးသမီးမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ထိုသရဲကြီးကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ၊ မနေနိုင်ဘဲ နောက်တစ်ကြိမ် ရေရွတ်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဘယ်လို မျက်စိမပါတဲ့လူက ဒီကောင်ကို ဒီလောက်အထိ ကြီးထွားလာအောင် မွေးထားတာလဲ ဒါက တကယ့်ကို အကုသိုလ်ပဲ မဟုတ်လား "</p> <p> </p> <p>​သူမသည် မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းရှိသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုမှ အကျဉ်းအနှောင်မှ လွတ်မြောက်လာသူ ဖြစ်သဖြင့် ထိုသရဲကြီးကို ကိုင်တွယ်ရန်အတွက် အနည်းငယ်တော့ အားထုတ်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အေးစက်စွာ ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ လီယန်ချူတို့ ပုန်းကွယ်နေသည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခုမှာ လူတိုင်းကို တစ်ခဏချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ ၎င်းမှာ ရှေးဦးကမ္ဘာမှ ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>​"တာအိုဆရာလေး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်နော်၊ ဒီလို စုတ်ပြတ်သတ်နေတဲ့ နေရာမှာ အမကြီး နေရတာ တော်တော်ကြာလှပြီ"</p> <p> </p> <p>ဝတ်စုံနီနှင့် အမျိုးသမီးက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​'ဒီကောင်မက ဘယ်သူလဲဟ'</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ပြည့်နှက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ရှစ်ထောင့်မျှော်စင်အောက်ခြေမှ ရုပ်ဆိုးမွဲပြာကျသော သတ္တဝါကြီး ထွက်လာခြင်းကိုမူ သူ နားလည်နိုင်ပါသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိစ္ဆာများကို ဖိနှိပ်ထားသည့် နေရာမဟုတ်ပါလား။</p> <p>သို့သော်လည်း ထိုသတ္တဝါကြီးက ဘာကြောင့် ရုတ်တရက်ကြီး ဤမျှလှပသော ဝတ်စုံနီနှင့် အမျိုးသမီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရသနည်း၊ ထို့အပြင် သူမတွင် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ဉာဏ် ရှိနေပြီး မည်သည့် ကြမ်းတမ်းလှသော အငွေ့အသက်မျှလည်း ရှိမနေပေ။</p> <p> </p> <p>​'ဒီအမျိုးသမီးကတော့ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုပဲ... အစီအစဉ်တွေတော့ ပျက်ကုန်ပြီထင်တယ်'</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍သာ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ဉာဏ် မရှိသည့် သတ္တဝါတစ်ကောင် ဆိုပါက၊ ထိုဝါးမြိုတတ်သည့် သရဲကြီးနှင့် သေကျေအောင် တိုက်ခိုက်ကြမည်မှာ သေချာပြီး၊ ကျားနှစ်ကောင် အားပြိုင်ရာတွင် တစ်ကောင်တော့ ဒဏ်ရာရမည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p>၎င်းမှာ အစောပိုင်းက အနက်ရောင်အရိပ်နှင့် သရဲကြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသလိုမျိုးပင်။</p> <p> </p> <p>​လက်ရှိအချိန်တွင် ထိုသရဲကြီးကို သူ၏ ရွှေတံဆိပ် လက်ဖြောင့်တပ်သား ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။</p> <p>၎င်းသည် တည်းခိုးခန်းအတွင်းရှိ သရဲအားလုံးကို စားခဲ့သည်၊ အိမ်များအတွင်းရှိ သရဲများကို သတ်ခဲ့သည်၊ ထိုမှတစ်ဆင့် သူ့အတွက် တာအိုလက်နက်များစွာ ရရှိစေခဲ့သလို ယင်ယန်ဆရာကို ကိုင်တွယ်ရာတွင်လည်း အကူအညီ ဖြစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​အခုလည်း လျူမိသားစု ဘိုးဘွားခန်းမအတွင်းက သရဲအားလုံးကို သူ့အတွက် စားပေးလိုက်ပြန်ပြီ ထိုသရဲကြီးကို အသုံးပြုပြီး အနက်ရောင်အရိပ်၏ အင်အားကို လျှော့ချခဲ့သည်ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းကို ရွှေတံဆိပ် လက်ဖြောင့်တပ်သားဟု ခေါ်ဆိုလျှင်လည်း လွန်မည်မထင်ပေ။</p> <p> </p> <p>​သို့သော်လည်း ယခုအခါ ထိုအမျိုးသမီးမှာ ဤမျှလောက်သော အသိစိတ်မျိုး ရှိနေသဖြင့် ကိုင်တွယ်ရ အနည်းငယ် ခက်ခဲနိုင်ချေရှိသည်။</p> <p> </p> <p>​'ဘာ... ထောင်ယဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ဟုတ်လား'</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူသည် ထိုကိစ္စကို စိတ်ထဲ၌ သိပ်မထားဘဲ အချက်တစ်ခုကိုသာ စဉ်းစားနေမိသည်။</p> <p>အမျိုးသမီးသည် မည်သည့်ဘက်တော်သားဖြစ်သော မိစ္ဆာမျိုးနည်း  သရဲမိစ္ဆာတွေ သုံးလေ့ရှိတဲ့ မျက်လှည့်အတတ်နဲ့ တမင်တကာ ရုပ်ဆိုးတဲ့ သတ္တဝါကနေ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးအဖြစ် ပြောင်းလဲပြနေတာလား။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ ဝတ်စုံနီနှင့် အမကြီးသာ လီယန်ချူ၏ အတွေးကို သိသွားပါက၊ မပြောမဆိုနှင့်ပင် ဓားဖြင့် ချက်ချင်း ခုတ်ပိုင်းပစ်လိမ့်မည်မှာ သေချာသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမ မသိပေ။</p> <p> သူမ ခံစားရသည်မှာ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာလေးသည် ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် မျက်စိပသာဒ ဖြစ်လှသည်ဟူ၍ပင်။</p> <p> </p> <p>​ရုပ်ရည်ချောမောမှုမှာလည်း အနှိုင်းမဲ့လှသလို၊ အေးချမ်းတည်ငြိမ်လှသော နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အငွေ့အသက်များလည်း ရှိနေသည် ထို့အပြင် သူမကို ရှစ်ထောင့်မျှော်စင်အောက်မှ ကယ်ထုတ်ပေးခဲ့သလို၊ သွေးပုပ်များ၏ လွှမ်းမိုးမှုမှလည်း လွတ်မြောက်စေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>​သူမ အလွန်ပင် ကျေနပ်မိသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဤလူငယ်တာအိုဆရာလေးကို ကူညီပြီး ထိုသရဲကြီးကို သတ်ပေးရန် သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ရုပ်ဆိုးတဲ့ကောင်... ထောင်ယဲ့ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာရင်တောင် အမကြီးက ဂရုမစိုက်ဘူး၊ နင့်လို ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ဉာဏ် မရှိတဲ့ သတ္တဝါကိုဆိုရင်တော့ ပိုတောင် ပြောစရာမလိုသေးဘူး... သေပေတော့ "</p> <p> </p> <p>​ဝတ်စုံနီနှင့် လှပသောအမျိုးသမီးသည် ဓားကို ကိုင်ဆွဲကာ တိုက်ရိုက်ပင် ခုန်ဝင်သွားပြီး၊ ထိုသရဲကြီးနှင့် "ဒေါင်... ဒေါင်... ဒင်... ဒင်..." မြည်အောင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ပါတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ချောင်ချောင် ဆရာကြီး... အခု ကျနော်တို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ "</p> <p> </p> <p>ကျန်းဝေက မေးမြန်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>​သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း တိုက်ပွဲဝင်နိုင်စွမ်းရှိသော ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင်မူ သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p> "စောစောက ငါထင်ထားတာက အဖြေက လျူမိသားစု ဘိုးဘွားခန်းမထဲမှာ ရှိလိမ့်မယ်၊ ဒါကို ဖြိုချလိုက်ရင် ရပြီပေါ့... နောက်တော့မှ ရှစ်ထောင့်မျှော်စင်ထဲမှာ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဘာမှ မဟုတ်သေးဘူး... ဒီမြို့ကလေးရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်က ငါတို့ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုနက်နဲနေတယ်။ လောလောဆယ်တော့ ဒီကနေ အရင်ထွက်သွားကြရအောင်၊ ဒီသရဲနှစ်ကောင် ခဏလောက် သတ်ကြပါစေဦး"</p> <p> </p> <p>​သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် ဤသို့လုပ်ဆောင်ရန်သာ ရှိတော့သည်။</p> <p>အနက်ရောင်အရိပ်၏ အဆင့်အတန်း မှာ ဤမျှအထိ နိမ့်ပါးနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။</p> <p>သူ့ကို သတ်ပစ်လျှင်ပင် ထိုလျူမိသားစု ဘိုးဘွားခန်းမအတွင်းမှ ထွက်ခွာနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save