Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၈၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">  စံနှုန်းနှစ်ခုနဲ့လူ</h2> <h2 style="text-align: center;">ဓားချင်းယှဉ်ပြိုင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">လမ်းကြောင်းပေါ်ထွက်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>​ငါတို့က အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်တွေမဟုတ်ဘူး၊ တကယ့်ကို အဆင့်မှီတဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူတွေဟေ့</p> <p>​သူတို့ဟာ ရင်ထဲက အမုန်းတရားအားလုံးကို ဒီဝတ်စုံနီအမျိုးသမီးပေါ်မှာပဲ ပုံအောပြီး ဖောက်ထုတ်ပစ်လိုက်ကြပါတယ်။</p> <p> </p> <p>​ဝတ်စုံနီမလေးရဲ့ မျက်ဝန်းတွေဟာ အေးစက်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။</p> <p> </p> <p>​သူမရဲ့ ရင်ထဲက ဒေါသဟာ နောက်ဆုံးတော့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားပါပြီ။</p> <p> </p> <p>​"ကောင်းပြီလေ... အဘွားကြီးက အလျှော့ပေးနေတာကို တကယ်ပဲ ကြောင်သူတော်လို့ ထင်နေကြတာလား"</p> <p> </p> <p>​သူမဟာ သူမရဲ့မျက်လုံးတွေကို ဒေါသတကြီး ပြူးကြည့်လိုက်တာဟာ အမျက်ချောင်းချောင်းထွက်နေတဲ့ ကျားမတစ်ကောင်အလားပါပဲ။</p> <p>လက်ထဲက အသူရာ မိစ္ဆာဓား ဟာ ကောင်းကင်နဲ့မြေပြင်ကို လွှမ်းခြုံသွားစေလောက်တဲ့ တောက်ပတဲ့ အနီရောင်အလင်းတန်းတွေကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး တစ်ချက်တည်းနဲ့ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>​ဒီဓားချက်ဟာ ပြင်းထန်လှတဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေ ပြည့်နှက်နေပြီး ဘေးပတ်ပတ်လည်က အချိန်စီးဆင်းမှုတောင် နှေးကွေးသွားသလို ခံစားရစေပါတယ်။</p> <p>ဒါဟာ ကောင်းကင်ယံအထိ ထိုးတက်သွားတဲ့ မိစ္ဆာချီ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ သက်ရောက်မှုပါပဲ။</p> <p> </p> <p>​ဗုန်း ဗုန်း ဗုန်း</p> <p> </p> <p>​ပထမဆုံး ထွက်တိုက်တဲ့ ကျန်းဝေ ဟာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်ရပြီး မျက်နှာပျက်သွားပါတယ်။</p> <p>ထက်မြက်လှတဲ့ ဓားပျံကြီး လေးစင်းဟာ ချက်ချင်းဆိုသလို ရိုက်ခွဲခံလိုက်ရပြီး သူ့ခေါင်းပေါ်က ထိုက်ကျိ ပုံရိပ်ဟာလည်း ကွဲအက် တဲ့ အသံနဲ့အတူ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ဖြစ်သွားကာ လေထဲမှာပဲ ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။</p> <p> </p> <p>​"ငါ့အမေရေ... ငါ့ရဲ့ ဓားပျံကြီးတွေ "</p> <p> </p> <p>​ကျန်းဝေဟာ စိတ်ထဲကနေ အသည်းအသန် အော်ဟစ်လိုက်မိပြီး ပြင်းထန်လှတဲ့ ဓားအရှိန်အဝါကြောင့် နောက်ကို လွင့်စင်ထွက်သွားပါတယ်။</p> <p>အခြားတစ်ဖက်က ကျိချင်း သူတော်စင် နဲ့ ဝမ်းကွဲနှစ်ယောက်လည်း အခြေအနေ သိပ်မကောင်းပါဘူး။</p> <p>သူတို့ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေဟာ မှေးမှိန်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာ သွေးတွေ အဆက်မပြတ် စီးကျလာပါတယ်။</p> <p> </p> <p>​အစောပိုင်းက ကျိချင်း သူတော်စင်ဟာ ဟိုဝမ်းကွဲနှစ်ယောက်ရဲ့ ရှေ့ကနေ ကာကွယ်ပေးခဲ့ပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့ ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်  နဲ့ ဓားအရှိန်အဝါရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကို အတင်းအကျပ် ခုခံခဲ့တာပါ။</p> <p> မဟုတ်ရင်တော့ အဲ့ဒီဝမ်းကွဲနှစ်ယောက်ဟာ အခုလောက်ဆို သေနေလောက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>​သူတို့တွေဟာ ဒီလောက်အထိ အန္တရာယ်များတဲ့ မြို့ကလေးထဲမှာတောင် အလောင်းပုံထဲ ပုန်းပြီး အသက်ရှင်ခဲ့ကြတာပါ။</p> <p>နောက်ဆုံးမှာတော့ တောပုန်းလိုက်သလိုမျိုး လိုက်တိုက်မိရာကနေ အသက်အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်လိုက်ရတာကြောင့် သူတို့သာ ဒီလိုနဲ့ သေသွားရင်တော့ တကယ့်ကို ရယ်စရာပြက်လုံးကြီး ဖြစ်သွားတော့မှာပါ။</p> <p> </p> <p>​ကျန်းဝေရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ သွေးတွေ တစိစိထွက်နေပြီး မျက်နှာဟာ အလွန်ကို ဖြူဖတ်ဖြူရော် ဖြစ်နေပါတယ်။</p> <p> အသက်အန္တရာယ်စိုးရိမ်ရတဲ့ ဒဏ်ရာမဟုတ်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး တာအိုလက်နက်ဖြစ်တဲ့ ထိုက်ကျိပုံရိပ်ကတော့ ပျက်စီးသွားပါပြီ။</p> <p> ဒါကို နှမြောဖို့တောင် အချိန်မရသေးပါဘူး။</p> <p> </p> <p>​ဖူးးး</p> <p> </p> <p>​သူဟာ သွေးတစ်လုတ်ကြီး အန်ထုတ်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ခွေကျသွားပါတယ်။</p> <p> သူဟာ အလွန်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေတဲ့ မျက်ဝန်းတွေနဲ့ ဝတ်စုံနီမလေးကို ကြည့်လိုက်မိတယ်။</p> <p>ဒီမိန်းမက ဘယ်လိုမျိုး ဇာတ်လိုက်ကြီးလဲ အခုနက ဓားချက်က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူဟာ လေးကိုတင်ပြီး မြားနဲ့ ပစ်ဖို့ပြင်နေပေမဲ့ ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ နှုတ်ခမ်းတွေ တွန့်သွားရပါတယ်။</p> <p>တစ်ချက်လေး သတိလွတ်သွားတာနဲ့ သူ့အဖွဲ့သားတွေ အားလုံး သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားရတာလား ဒါက ဘယ်လိုမျိုး ကစားကွက်ကြီးလဲ သူ တကယ်ကို ကြောင်အသွားရပါတယ်။</p> <p> </p> <p>​တကယ်တော့ ပိုပြီး ကြောင်အသွားတာက ကျန်းဝေတို့အဖွဲ့ပါ။</p> <p> အစောပိုင်းက လီယန်ချူဟာ လေးကိုကိုင်ပြီး ဒီဝတ်စုံနီမလေးကို အသာလေး ဖိနှိပ်ထားတာကို မြင်ခဲ့ရပါတယ်။</p> <p>သူမကို ပြန်တိုက်ဖို့တောင် အခွင့်အရေးမပေးဘဲ တိုက်ခိုက်နေတာကို မြင်ပြီးတော့ ဝတ်စုံနီမလေးက ဒီလောက်ပဲ ရှိတာပါလားလို့ သူတို့ ထင်ခဲ့မိတာပါ။</p> <p>အဲ့ဒီမှာတင် ငါတို့လည်း သူ့ကို သွားချလို့ရတယ် ဆိုတဲ့ အမြင်မှားကြီး ဝင်သွားခဲ့တာပါ။</p> <p>အခုတော့ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ခံလိုက်ရသလို ဖြစ်သွားပါပြီ။</p> <p>​ကျန်းဝေရဲ့ မျက်နှာဟာ သေလူလို ဖြူရော်နေပြီး လျူကျွင်းရဲ့ အကြည့်ကို မကြည့်ရဲတော့ပါဘူး။</p> <p> ငါ တကယ်ပဲ အသုံးမကျတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲ့ဒီမိန်းမက အားကြီးလွန်းနေလို့ပါ လို့ စိတ်ထဲကပဲ အော်ဟစ်နေမိတယ်။</p> <p> </p> <p>​သူတို့အားလုံးဟာ လီယန်ချူရဲ့ ကျောပြင်ကို တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး ရင်ထဲမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်နေမိကြတယ်။</p> <p>လီတာအိုဆရာက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လို့ ဒီလိုမိန်းမမျိုးကို မြားနဲ့ ဆက်တိုက်ပစ်ပြီး ဖိနှိပ်ထားနိုင်ရတာလဲ လီယန်ချူဟာ ဘာမှထူးထူးခြားခြား မလုပ်လိုက်ရဘဲနဲ့ လူတိုင်းရဲ့ အထင်ကြီး လေးစားမှုကို အလိုအလျောက် ရရှိသွားပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>​ဒါပေမဲ့ လီယန်ချူရဲ့ မျက်ဝန်းထဲမှာတော့ အေးစက်မှုတွေ ပေါ်လာပါတယ်။</p> <p> ဒီမိန်းမဟာ သူ့အဖွဲ့သားတွေကို အကုန်သတ်ပစ်လုနီးပါး လုပ်ခဲ့တာကြောင့် သူ့ရင်ထဲမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာပါပြီ တကယ်လို့ နောက်ဆုံးအချိန်မှာ ဒီမိန်းမက သူ့အဖွဲ့သားတွေကို ဓားနဲ့ အကုန်သတ်ပစ်လိုက်ရင် သူ ဒီလောက်အထိ ကြိုးစားခဲ့သမျှတွေဟာ အလကား ဖြစ်သွားတော့မှာပါ။</p> <p> </p> <p>​အစောပိုင်းက ကျန်းဝေတောင် ထိုက်ကျိပုံရိပ်ကို ထုတ်သုံးနိုင်ခဲ့ရင် သူလည်း တာအိုလက်နက်တွေ အများကြီး သုံးလို့ရနေပြီပေါ့။</p> <p> </p> <p>​ဝုန်းးး</p> <p> </p> <p>​သူဟာ ကျောက်ထျန်းတံဆိပ်တော် ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်ပါတယ်။</p> <p>ရှေးဟောင်းဟန်ပါတဲ့ တံဆိပ်တော်ကြီးဟာ လေထဲမှာတင် ကြီးထွားလာပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတဲ့ နတ်ဘုရားမီးလျှံတွေ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ပြန့်ကားသွားပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>​နေမင်းကမ္ဘာကို လောင်ကျွမ်းစေခြင်း</p> <p>​ဝတ်စုံနီမလေးဟာ အသူရာ မိစ္ဆာဓားကို သုံးလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူမရဲ့ စိတ်ထဲမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေပဲ လွှမ်းမိုးနေပါတယ်။</p> <p> မူလကတော့ ဒီလူငယ်တာအိုဆရာလေးကို ကြည့်ရတာ မျက်စိပသာဒ ဖြစ်သလို၊ သူမကို သွေးပုပ်တွေရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကနေ လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးခဲ့သူမို့လို့ပါ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဒီတာအိုဆရာလေးက အကောင်းအဆိုးကို မသိဘဲ ဆက်တိုက်နေရင်တော့ သူမအနေနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်တာက ပိုကောင်းမယ်လို့ တွေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>​ဒိုင်းးး</p> <p>​သူမဟာ အသူရာ မိစ္ဆာဓားရဲ့ အင်အားကို ထပ်မံ ထုတ်ဖော်ပြီး ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြန်ပါတယ် ဓားအရှိန်အဝါနဲ့ နတ်ဘုရားမီးလျှံတွေဟာ ထိတွေ့ပြီး ပေါက်ကွဲသွားကာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှာ မီးပန်းတွေ လွင့်စင်သွားသလို ဖြစ်သွားရပါတယ်။</p> <p> </p> <p>​ဒါပေမဲ့ ဝတ်စုံနီမလေးရဲ့ အရှိန်အဝါဟာ သိသိသာသာကို ကျဆင်းသွားပါတယ်။</p> <p>အခုနက တိုက်ခိုက်မှုဟာ သူမရဲ့ အင်အားတွေကို အများကြီး ကုန်ဆုံးစေခဲ့တာပါ။</p> <p>ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ကျောက်ထျန်းတံဆိပ်တော်ရဲ့ ပြင်းထန်လှတဲ့ နတ်ဘုရားမီးလျှံတွေနဲ့ တွေ့ဆုံလိုက်ရတဲ့အခါ သူမကိုယ်တွင်းက မိစ္ဆာချီတွေဟာ နှိမ်နင်းခြင်း ခံလိုက်ရပါတယ်။</p> <p>ဒါကြောင့် ဒီတစ်ချက်မှာတော့ နှစ်ယောက်စလုံးဟာ အရှုံးအနိုင် မပေါ်ဘဲ အားချင်း တူညီနေပါတယ်။</p> <p> </p> <p>​"ဟွန့်"</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ အသံပြုလိုက်တာဟာ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သလိုပါပဲ သူ့ရဲ့ လက်ဖဝါးထဲမှာ ရှေးဟောင်းဓားတစ်စင်း ပေါ်လာပါတယ်။</p> <p> </p> <p>​တောင်ပိုင်းမီးလျှံဓား</p> <p> </p> <p>​ရှေးဟောင်းဓားဆီကနေ ထက်ရှလှတဲ့ ဓားအရှိန်အဝါတွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ သက်တံတစ်ခုအလား ဝတ်စုံနီမလေးကို မြေပြင်ပေါ်မှာတင် ရိုက်နှက် ပစ်လိုက်ပါတယ်။</p> <p>တားဆီးလို့ မရနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှပါတယ်။</p> <p> </p> <p>​ဝတ်စုံနီမလေးဟာလည်း ဒီတာအိုဆရာလေးဆီမှာ ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်တဲ့ တာအိုလက်နက်တွေ အများကြီး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။</p> <p>သူမ အားနည်းနေတဲ့ အချိန်မှာ ဒီတောင်ပိုင်းမီးလျှံဓားကို မခုခံနိုင်ခဲ့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>​ဒီအချိန်မှာ တောင်ပိုင်းမီးလျှံဓားဆီကနေ ပြင်းထန်လှတဲ့ မီးလျှံတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် လောင်ကျွမ်းနေပါတယ်။</p> <p>သူမကို မြေပြင်ပေါ်မှာတင် လုံးဝ ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>​ဝတ်စုံနီမလေး လက်ထဲက အသူရာဓားဟာ ကောင်းကင်ယံအထိ မိစ္ဆာချီတွေကို ထုတ်လွှတ်ပြီး တောင်ပိုင်းမီးလျှံဓားကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပါတယ်။</p> <p>သူမဟာ မြေပြင်ကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ထလာပြီး လီယန်ချူကို ကြည့်တဲ့ အကြည့်တွေထဲမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေ ပြည့်နှက်နေပါပြီ။</p> <p> </p> <p>​"အကောင်းအဆိုးကို မသိတဲ့ကောင်... နင် တကယ်ပဲ သေချင်နေတာပဲ "</p> <p> </p> <p>​ဝတ်စုံနီမလေးက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပါတယ်။</p> <p>​သူမဟာ အသူရာ မိစ္ဆာဓားကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ပြီး သူမရဲ့ မျက်ခုံးအလယ်မှာ နီရဲတဲ့ အမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။</p> <p> ကိုယ်တွင်းစွမ်းအားတွေကို မိစ္ဆာဓားထဲကို အဆက်မပြတ် ထည့်သွင်းလိုက်ရာ သူမရဲ့ အရှိန်အဝါဟာ တရိပ်ရိပ် မြင့်တက်လာပြီး ပြင်းထန်လှတဲ့ ဖိအားတွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာပါတယ်။</p> <p> </p> <p>​ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ သူမဟာ စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုကို သတိထားမိသွားပါတယ်။</p> <p>သူမရဲ့ အင်အားဟာ အသူရာ မိစ္ဆာဓားရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်ဖို့အတွက် မလုံလောက်တော့ပါဘူး။</p> <p>နေဦးလေ... သူမဟာ ဒီရှစ်ထောင့်အင်းမျှော်စင်  အောက်ကနေ အခုလေးတင် လွတ်မြောက်လာတာ မဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>​အရင်က သူမ အားနည်းနေတဲ့ အချိန်မှာ မိစ္ဆာအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး မျှော်စင်အောက်မှာ အကျဉ်းချခံထားရတာပါ။</p> <p> ပြီးတော့ သွေးပုပ်တွေရဲ့ ညစ်ညမ်းစေမှုကို ခံခဲ့ရလို့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဟာ ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်တဲ့ မိစ္ဆာကောင်ကြီး ဖြစ်နေခဲ့တာပါ။</p> <p>အခုမှပဲ ဒါတွေကို ခွာထုတ်ပြီး အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားလာတာမို့ သူမရဲ့ အရှိန်အဝါဟာ အကောင်းဆုံး အခြေအနေကို မရောက်သေးပါဘူး။</p> <p> </p> <p>​ဒီလို အလွန်အစွမ်းထက်တဲ့ မိစ္ဆာဓားကို ဆက်တိုက် သုံးစွဲနေရတာဟာ သူမအတွက်တော့ တကယ်ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်နေပါပြီ။</p> <p> </p> <p>​"ဟိန်းးးဟိန်းးး ဟိန်းးး"</p> <p> </p> <p>​ဒီအချိန်မှာပဲ ဘေးနားက သရဲကြီးရဲ့ နီရဲတဲ့ မျက်လုံးတွေထဲကနေ ပြင်းထန်တဲ့ အလင်းတန်းတွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာပါတယ်။</p> <p>သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အေးစက်မာကျောသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခုဟာ သူ့ရဲ့ ရှေ့မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာပါတယ်။</p> <p> </p> <p>​ရင်ဘတ်မှာ ပါးစပ်ကြီးပါတဲ့ သရဲမိစ္ဆာအဆင့်ကနေ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာဝတ် စစ်သူရဲ တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါပြီ။</p> <p>မျက်နှာကိုလည်း မျက်နှာဖုံးနဲ့ အုပ်ထားတာကြောင့် ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ မမြင်ရပါဘူး။</p> <p> </p> <p>​လက်ရှိမှာတော့ ဒီနက်မှောင်တဲ့ ချပ်ဝတ်စစ်သူရဲရဲ့ အရှိန်အဝါဟာ တကယ်ကို ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေပြီး အစောပိုင်းကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး ခိုင်မာကျစ်လျစ်နေပါပြီ။</p> <p> </p> <p>​"စစ်မှန်တဲ့ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ကိုတောင် ဖော်ဆောင်နိုင်ပြီလား... နင်လို ခွေးကောင်က ငါ့ဆီက စွမ်းအားတွေ ဘယ်လောက်တောင် ခိုးယူထားတာလဲ "</p> <p> </p> <p>​ဝတ်စုံနီမလေးဟာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပါတယ်။</p> <p>သူမရဲ့ နာကျည်းမှုတွေဟာ ကောင်းကင်ယံအထိ ထိုးတက်သွားပါတယ်။</p> <p> </p> <p>​နက်မှောင်တဲ့ ချပ်ဝတ်စစ်သူရဲဟာ သူမကို အေးစက်တဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>​နောက်တစ်ခဏမှာတော့... သူဟာ ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပါတော့တယ် အရှိန်က တကယ်ကို မြန်လွန်းလှပါတယ်။</p> <p> </p> <p>​ဒေါင်</p> <p>​ကောင်းကင်နဲ့ မြေပြင်မှာ ခေါင်းလောင်းသံကြီး မြည်ဟီး သွားသလို အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။</p> <p>ဝတ်စုံနီမလေးဟာ အသူရာ မိစ္ဆာဓားနဲ့ အဲ့ဒီ ရက်စက်လှတဲ့ ဓားချက်ကို တားဆီးလိုက်နိုင်ပေမဲ့၊ သူမရဲ့ အရှိန်အဝါဟာလည်း မှေးမှိန်သွားပြီး အားအင်တွေဟာ သိသိသာသာကြီးကို ထိုးကျသွားပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>​ပြောရရင် သူမဟာ တကယ်ကို ကံဆိုးတာပါ။</p> <p>အစောပိုင်းက လီယန်ချူသာ ဝင်မတိုက်ခဲ့ရင် သူမအနေနဲ့ ဒီထောင်ယဲ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ကနေ ပေါက်ဖွားလာတဲ့ အသိစိတ်ကို နှိမ်နင်းနိုင်မှာပါ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒီရက်စက်လှတဲ့ သရဲကြီးဟာ သွေးလမင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ထပ်ပြီး ဝါးမြိုလိုက်တာကြောင့် သူမတောင်မှ ရင်တုန်သွားရလောက်တဲ့ တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်သွားရပါပြီ။</p> <p> </p> <p>​"လီတာအိုဆရာ... ဒီကနေ ထွက်သွားဖို့ လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်ဖို့ ငါ ကြိုးစားကြည့်လို့ ရပြီ "</p> <p> </p> <p>​ကျိချင်း သူတော်စင်ဟာ မျက်လုံးကိုမှိတ်ပြီး ခံစားကြည့်ပြီးနောက်မှာ ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save