Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">အင်ပါယာဆီသွားရာ လမ်းပေါ်က ခြေနင်းကျောက်များ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်…..</p> <p>ဧက သောင်းနှင့်ချီ ကျယ်ဝန်းသော ကျူဝေရေကန်ပေါ်တွင် လှေအစီးရာနှင့်ချီ၍ အလုပ်လုပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကုန်သွယ်ရေး သင်္ဘောများနှင့် နုန်းဆယ် သင်္ဘောများ အပါအဝင် ဤလှေများ အားလုံးမှာ တည်ငြိမ်သော မြစ်များအတွက် သင့်တော်လေသည်။ ထိုလှေများကို စုဆောင်းရန်အတွက် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အဆက်အသွယ် အများအပြားကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။</p> <p>အထူးသဖြင့် တုန်ကန်ရှိ ချန်မျိုးနွယ်စုဘက်တွင် ကုန်းတွင်းပိုင်း ရေလမ်းကြောင်း အများအပြား ရှိပြီး လှေသေးများနှင့် သင်္ဘောကျင်းများလည်း များစွာ ရှိလေသည်။</p> <p>အနာဂတ် ယောက်ဖဖြစ်သူ ချန်ဖန်ကျယ် အကြောင်း ပြောရလျှင် သူက အတော်လေး ကောင်းမွန်လေသည်။ သူ၏ အကူအညီဖြင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် လှေအဟောင်း အသေးများနှင့် အထူးပြုလုပ်ထားသော နုန်းဆယ်သင်္ဘောများကို ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး သူက သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကိုလည်း တာဝန်ယူပေးခဲ့သည်။</p> <p>အနာဂတ် ယောက်ဖ တစ်ယောက် အနေဖြင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သဘာဝကျကျပင် ကပ်စေးနှဲမည် မဟုတ်ပေ။ တစ်ဖက်လူ၏ ယခင်က ကူညီခဲ့မှုများကို အကြောင်းပြကာ ဝမ်ရှိုကျဲ့က အသစ်ထွက်ရှိသော ဂျုံနှင့် ကောက်နှံ တင်းငါးထောင်ကို တိုက်ရိုက် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို ဆန်စက်တွင် ကြိတ်ခွဲလိုက်ရုံဖြင့် ဂျုံမှုန့်ကောင်းများ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဆန်ခါချပြီး ထွက်လာသော ဖွဲနုများကို များသောအားဖြင့် တိရစ္ဆာန် အစာအဖြစ် အသုံးပြုကြသော်လည်း ဒီနှစ်တွင်မူ ၎င်းတို့သည်လည်း ဝယ်လိုအား မြင့်မားနေလေသည်။</p> <p>ယခင်နှစ်များက ထိုဂျုံသစ် တင်းငါးထောင်မှာ အတော်လေး တန်ဖိုးရှိသော်လည်း ယခုနှစ်တွင်မူ ကွာခြားလေသည်။ ဂျုံသစ် အထွက်နှုန်း အလွန် နည်းပါးသဖြင့် ၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ ယခင်နှစ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်အောင် မြင့်တက်နေလေသည်။</p> <p>တုန်ကန် ချန်မျိုးနွယ်စုနှင့် ထိုပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှုသည် ၎င်းတို့အား ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ် တစ်ခုကို လျှို့ဝှက်စွာ ရရှိစေခဲ့သည်။</p> <p>ဆွေကြီးမျိုးကြီး သားသမီး အများအပြားမှာ ဆန်ကောင်း ဂျုံကောင်းများကိုသာ စားသုံးလေ့ ရှိကြပြီး ၎င်းတို့၏ လိုအပ်ချက်များက သာမန် ပြည်သူများထက် ပိုမို မြင့်မားကြောင်း သတိပြုရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>အတိုချုပ် ဆိုရလျှင် နှစ်ဖက်စလုံးက အလွန် ဝမ်းသာကျေနပ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>မြစ်တွင်းသွား လှေများကို အလျင်အမြန် စုရုံးလိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ ရာစုနှစ် စီမံကိန်းကြီးလည်း အလျင်အမြန် စတင်လေတော့သည်။</p> <p>ထိုအရာမတိုင်မီက မိသားစုသည် ဆောင်းရာသီတိုင်းတွင် မြစ်ကြောင်း အချို့ကို နုန်းဆယ်ပြီး လယ်မြေများတွင် မြေဖို့ခြင်းများကို ပြုလုပ်လေ့ ရှိသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်က အလုပ်လုပ်သည့် ပုံစံမှာ လှေတစ်စီးတွင် လူငါးယောက် ရှိရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်ယောက်က လှေကို ထိန်းကျောင်းပြီး ကျန်လေးယောက်က နုန်းဆယ်ကိရိယာများဖြင့် နုန်းများကို ဆယ်ယူကြရသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့က သွားလိုရာသို့ လှေကို မောင်းနှင်ကာ နုန်းများကို ချပြီး ထပ်မံ နုန်းဆယ်ရန် ပြန်လည် မောင်းနှင်လာကြရသည်...</p> <p>နားထောင်ကြည့်လျှင် ပြဿနာ မရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ထိုအလုပ်လုပ်ပုံမှာ အလွန် နှေးကွေးပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှု နည်းပါးလှသည်။ ဆောင်းရာသီတွင် အသေးစား နုန်းဆယ်ခြင်းများကို အဓိကအားဖြင့် စိုက်ပျိုးရေး မလုပ်သည့် အားလပ်ချိန်များတွင် ပြုလုပ်လေ့ရှိသဖြင့် အကျိုးသက်ရောက်မှု နည်းပါးခြင်းက အရေးမကြီးပေ။</p> <p>သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အကြီးစား စီမံကိန်းကြီး တစ်ခုအတွက်မူ လူအင်အား အနည်းငယ် သက်သာစေခြင်းက ရေရှည်တွင် ကြီးမားသော ခြွေတာမှု တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ ညွှန်ကြားချက်များအရ နုန်းဆယ် အလုပ်သမား အားလုံးမှာ ခွန်အားကြီးမားသော အလုပ်သမားများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် လူငါးယောက် တစ်ဖွဲ့ခွဲ၍ အလုပ်လုပ်ကြပြီး လူတစ်ဖွဲ့က လှေအလွတ် တစ်စီးပေါ်သို့ တက်ရောက်ပြီးနောက် လှေပြည့်သွားသည်အထိ နုန်းများကို အလျင်အမြန် ဆယ်ယူတင်ဆောင်ကြပြီးနောက် ဆက်လက် နုန်းဆယ်ရန်အတွက် နောက်ထပ် လှေအလွတ် တစ်စီးပေါ်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားကြသည်။</p> <p>လှေမောင်းသူများမှာ အသက် အနည်းငယ် ပိုကြီးသူများ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့က နုန်းဆယ်သည့် အလုပ်တွင် ပါဝင်ရန် မလိုအပ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် အသွားအပြန် လှေမောင်းရန်သာ လိုအပ်သည်။ သွားလိုရာသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် လူတစ်ဖွဲ့က နုန်းများကို ချပြီး အခြား လူတစ်ဖွဲ့က မြေဖို့သည့် အလုပ်ကို လုပ်ကြသည်။</p> <p>လှေကို အလွတ်ဖြစ်အောင် လုပ်ပြီးနောက် နုန်းချသည့် အဖွဲ့က လှေထဲရှိ ဝါးခြင်းတောင်း အလွတ်များကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးကြသည်။ လှေမောင်းသူများက ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် မောင်းနှင်သွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် အလုပ်ကို စတင်ကြလေသည်။</p> <p>စမ်းသပ်မှုများနှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု အချို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ချောမွေ့သော လုပ်ငန်းစဉ် စနစ်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>နုန်းဆယ် အလုပ်သမားများ အသုံးပြုသော ကိရိယာများမှာ အလွန် လေးလံပြီး ဘေးပတ်လည်တွင် သံချောင်းများ တပ်ဆင်ထားကာ အထူးသဖြင့် အစွန်းတွင် ထက်မြက်သော သံချောင်းများ ပါရှိပြီး အလယ်တွင် ဝါးဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော ခပ်စိပ်စိပ် နေရာတစ်ခု ပါဝင်လေသည်။ ထိုအလုပ်သည် ခွန်အား အများအပြား လိုအပ်လေသည်။</p> <p>သို့သော် ကိရိယာ တစ်ချက် ဆယ်ယူလိုက်ရုံဖြင့် နုန်းမြေ ပိဿာ ငါးဆယ်၊ ခြောက်ဆယ်ခန့်ကို ဆယ်ယူနိုင်ပြီး သုံးလေးချက် ဆယ်ယူလိုက်ရုံဖြင့် ဝါးခြင်းတောင်းကြီး တစ်လုံး ပြည့်သွားလေသည်။ လှေသေးငယ်များမှာ ဝါးခြင်းတောင်း ဆယ်လုံးမှ နှစ်ဆယ်ခန့်သာ တင်ဆောင်နိုင်လေသည်။</p> <p>လှေကြီးများနှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းတို့ကို နုန်းဆယ်ခြင်းနှင့် ကုန်းတွင်းမြစ် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အတွက် အထူး အသုံးပြုကြပြီး ဝါးခြင်းတောင်း တစ်ရာကျော်အထိ တစ်ကြိမ်တည်း တင်ဆောင်နိုင်လေသည်။ အကြီးဆုံး လှေဆိုလျှင် ဝါးခြင်းတောင်း သုံးရာကျော်အထိ တင်ဆောင်နိုင်လေသည်။</p> <p>နုန်းဆယ် အလုပ်သမား ငါးယောက် တစ်ဖွဲ့သည် အနားယူချိန် အပါအဝင် တစ်နာရီလျှင် ပျမ်းမျှအားဖြင့် ခြင်းတောင်း ရှစ်ဆယ်ခန့်ကို တူးဖော် တင်ဆောင်နိုင်လေသည်။ ထို့ကြောင့် အနည်းငယ် ပိုကြီးသော လှေများအတွက်မူ အလုပ်သမား အဖွဲ့များစွာက အတူတကွ ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်ကြပြီး လုပ်ငန်း အပြီးသတ်ရန်အတွက် နုန်းဆယ် အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ကို ချန်ထားခဲ့ကြသည်။</p> <p>ထို့အပြင် အမျိုးသမီးများ၊ ကလေးများနှင့် ခန္ဓာကိုယ် အားနည်းသော သက်ကြီးရွယ်အိုများလည်း ရှိသေးသည်။ ၎င်းတို့သည် ဝါးခြင်းတောင်းများ ရက်လုပ်ခြင်း၊ ချက်ပြုတ်ခြင်း၊ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ခြင်းနှင့် နုန်းချသည့် နေရာများတွင် မြေညှိခြင်းနှင့် အခြားသော အထောက်အကူပြု အလုပ်များကို တာဝန်ယူ လုပ်ဆောင်ကြရသည်။</p> <p>ယေဘုယျအားဖြင့် နုန်းဆယ်ခြင်းနှင့် မြေဖို့ခြင်း အလုပ်များမှာ အလွန် ချောမွေ့စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။</p> <p>လောလောဆယ်တွင် နုန်းဆယ် အလုပ်သမား အဖွဲ့ ရှစ်ဆယ်၊ စုစုပေါင်း လူလေးရာ ရှိပြီး လှေမောင်းသူ တစ်ရာ့ငါးဆယ်၊ နုန်းချ အလုပ်သမား ငါးဆယ်၊ မြေဖို့ အလုပ်သမား ရှစ်ဆယ်နှင့် အထောက်အကူပြု နေရာ အမျိုးမျိုးတွင် လူတစ်ရာအောက် ရှိလေသည်။</p> <p>စုစုပေါင်း အလုပ်သမား အရေအတွက်မှာ ရှစ်ရာ နီးပါးခန့် ရှိလေသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုသို့ပင် ဖြစ်လင့်ကစား တစ်နေ့လျှင် ပြုလုပ်နိုင်သော နုန်းဆယ်ခြင်းနှင့် မြေဖို့ခြင်း ပမာဏမှာ ကုဗမီတာ သုံးထောင်မှ လေးထောင်ခန့်သာ ရှိပြီး ပထမအဆင့် စီမံကိန်း၏ အပုံ နှစ်ထောင်ပုံ တစ်ပုံခန့်နှင့် ညီမျှလေသည်။</p> <p>လက်ရှိ လူအင်အားနှင့် အရင်းအမြစ်များဖြင့် ၎င်းတို့ နေ့စဉ် ဤကဲ့သို့ အလုပ်လုပ်လျှင်တောင် ပထမအဆင့် စီမံကိန်းကို အပြီးသတ်ရန် ခြောက်နှစ်ခန့် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ ဤအရာတွင် မိုးရာသီ၊ ပြင်းထန်သော ဆောင်းရာသီနှင့် အခြား ဆောက်လုပ်ရေးအတွက် အဆင်မပြေသော ရာသီဥတု အခြေအနေများကို ထည့်သွင်း တွက်ချက်ထားခြင်း မရှိသေးပေ။</p> <p>သို့သော် လယ်မြေသစ်များ ဖွင့်လှစ်ခြင်းနှင့် မျိုးနွယ်စု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ ဘယ်သောအခါမှ လွယ်ကူသော ကိစ္စ မဟုတ်ခဲ့ပေ။</p> <p>ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးများသည် ဖင်းအန်းမြို့နယ်ရှိ လက်ရှိ အခြေအနေကို တဖြည်းဖြည်း ဖန်တီးရန် မည်မျှ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် အချိန်များကို အကုန်ခံခဲ့ရသည်ကို မသိနိုင်ပေ။ လူသားများ အနေဖြင့် သဘာဝတရားကို အောင်နိုင်ရန်မှာ ပထမအဆင့် အနေဖြင့် လွယ်ကူသည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ အမိုးမည်းလှေလေးသည် ကျူဝေရေကန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး မနီးမဝေးရှိ အလုပ်ရှုပ်နေသော ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်ကို ကြည့်ရှုနေလေသည်။</p> <p>"အစ်ကို ရှိုကျဲ့"</p> <p>လျိုယွမ်ရွေ့ကလည်း ခံစားချက်များဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>"အခုမှပဲ မိသားစု အုတ်မြစ်ကို တည်ဆောက်ရာမှာ ဘိုးဘေးတွေ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့ အခက်အခဲတွေကို တကယ် နားလည်လာတော့တယ် မိသားစု ပိုင်ဆိုင်မှုတိုင်းက ဘိုးဘေးတွေရဲ့ တစ်သက်တာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကို သယ်ဆောင်ထားတာပဲ"</p> <p>"မှန်ပါတယ် ဘိုးဘေးကျိုးရွှမ် တောင်ဘက်ကို စရောက်လာတုန်းက ဖင်းအန်းမြို့နယ် တစ်ခုလုံးက သားရဲတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ တောရိုင်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့တာကို ပြန်တွေးကြည့်ရင်..."</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့ကလည်း သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>"အဲဒီအချိန်တုန်းက ဘိုးဘေးတွေက ငါတို့ထက် အများကြီး ပိုခက်ခဲခဲ့မှာ"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် လှေဦးပိုင်းတွင် ရပ်ကာ ကျယ်ဝန်းလှသော ကျူဝေရေကန်ကြီးကို ကြည့်ရှုနေလေသည်။ ၎င်းက ကြီးမားသော စီမံကိန်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပုံရသော်လည်း တကယ့် ဆောက်လုပ်ရေး ဧရိယာမှာ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသေးသည်။</p> <p>"ငါတို့ ဆောက်လုပ်ရေး ပမာဏကို ဆက်ပြီး တိုးချဲ့ရမယ် ဖင်းအန်းမြို့နယ်ထဲမှာ ထမင်းမစားရတဲ့ လူတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်"</p> <p>လက်ရှိ လူရှစ်ရာ အထဲတွင် အများစုမှာ ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ကိုယ်ပိုင် အိမ်ငှား လယ်သမားများ ဖြစ်ကြပြီး ဆောက်လုပ်ရေးနှင့် စီမံခန့်ခွဲရေးတွင် ပါဝင်ရန် ရောက်လာကြသော ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ အဖွဲ့ခွဲ မျိုးဆက်များပင် ပါဝင်လေသည်။ အလုပ်ခန့်ထားသော ပြင်ပ လူအရေအတွက်မှာ လေးငါးရာခန့်သာ ရှိလေသည်။</p> <p>အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ဘေးဒုက္ခကို အမှန်တကယ် သက်သာရာရစေလိုပါက အလုပ်သမား ဤမျှလောက်သာ ခန့်အပ်ခြင်းဖြင့် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။ အဖွဲ့ကို တိုးချဲ့ရမည် ဖြစ်ပြီး နုန်းဆယ် သင်္ဘောများကိုလည်း တိုးမြှင့်ရမည် ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဆောက်လုပ်ရေး အဖွဲ့ တစ်ခုလုံး၏ အရွယ်အစားမှာ လူနှစ်ထောင်မှ သုံးထောင်အထိ ရှိရန် လိုအပ်လေသည်။</p> <p>စွမ်းဆောင်ရည် နိမ့်ကျသော ဤကဲ့သို့ ကြီးမားသော စီမံကိန်းကို လုပ်ဆောင်ရန်မှာ မလွယ်ကူသကဲ့သို့ လူအင်အားနှင့် အရင်းအမြစ်များစွာ လိုအပ်ပြီး တိုးတက်မှုလည်း နှေးကွေးလေသည်။</p> <p>သို့သော် နုန်းဆယ်ခြင်းနှင့် မြေဖို့ခြင်း ကဲ့သို့သော အခြေခံ စီမံကိန်းများအတွက် ကွင်းဆက် ဆောက်လုပ်ရေး စနစ်ကို အကောင်အထည် ဖော်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြား ကောင်းမွန်သော နည်းလမ်း မရှိပေ။ ဝမ်ရှိုကျဲ့တွင် မြေတူးစက်ကြီးများကို တီထွင် ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။</p> <p>လျိုယွမ်ရွေ့၏ လှေစီးလိုသော ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီးနောက် အမိုးမည်းလှေလေးသည် ပင်မအိမ်တော်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ကျုံးက လူတစ်ယောက်ကို လွှတ်ကာ ယခင်က ချမ်းသာသော လယ်သမား တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူများ၏ ပုန်းအောင်းရာ နေရာကို ရှာတွေ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သတင်းပို့လေသည်။ ၎င်းမှာ တင်းဖူ ကူးတို့ဆိပ်ကမ်းနှင့် မနီးမဝေးရှိ လူသူကင်းမဲ့သော ဂိုဒေါင် တစ်ခုတွင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး လူသတ်ချင်စိတ်များ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။</p> <p>သူသည် လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူများကို ခွဲခြားဆက်ဆံခြင်း မရှိပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့ အများစုမှာလည်း ခက်ခဲသော ဘဝများကို ဖြတ်သန်းနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ အမုန်းဆုံးမှာ ရာဇဝတ်မှုများကို မဆင်မခြင် ကျူးလွန်ပြီး ဂရုမစိုက်သည့် အမူအရာဖြင့် ထွက်ခွာသွားတတ်သူများကို ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p>...</p> <p>အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။</p> <p>လူသူကင်းမဲ့သော ဂိုဒေါင် တစ်ခုတွင်၊ ၎င်းသည် မျိုးနွယ်စု တစ်ခုက ဆားနယ်ငါးများနှင့် ငါးခြောက်များကို သိုလှောင်ထားသော နေရာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>မကြာသေးမီက ငါးခြောက်များနှင့် အခြားအရာများ၏ အရောင်းအဝယ်မှာ အလွန် ကောင်းမွန်နေပြီး ဂိုဒေါင်ထဲရှိ ပစ္စည်းများ အားလုံး ကုန်သွားသော်လည်း ဂိုဒေါင်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော ငါးညှီနံ့များ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရက်စက်သော အသွင်အပြင်ရှိသည့် လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူ အချို့ ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ စိတ်ဓာတ်များ ကျဆင်းနေကာ တက်ကြွမှု မရှိကြပေ။</p> <p>"ခေါင်းဆောင်... လျိုမျိုးနွယ်စုဆီက သတင်း မရသေးဘူးလား"</p> <p>အသက် သုံးဆယ် အရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦးက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မြစ်ကူးဖို့ လှေတစ်စီး စီစဉ်ပေးတာလေးကိုများ ဘာလို့ ဒီလောက် ခက်ခဲနေရတာလဲ"</p> <p>"ဝမ်ရှိုကျဲ့ရဲ့ လူတွေ ဘာလုပ်နေလဲ မသိဘူး သူတို့က ဒုတပ်မှူး ဝမ်တင့်ကျူကိုတောင် တင်းဖူ ကူးတို့ဆိပ်ကမ်းကို ပိတ်ဆို့ခိုင်းထားတယ် လူသူကင်းမဲ့တဲ့ ကူးတို့ဆိပ်ကမ်း တချို့ကိုတောင် စောင့်ကြပ်ဖို့ တပ်သားတွေ စေလွှတ်ထားသေးတယ် ဒါ သူတို့က ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ သိသာတယ်"</p> <p>အသက် လေးဆယ် အရွယ် မျက်နှာတွင် အမာရွတ် ရှိသော လူလတ်ပိုင်း လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ခဏလောက် သည်းခံထားလိုက်ဦး ဒီမုန်တိုင်းကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသွားရင် အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်"</p> <p>"ခေါင်းဆောင်... ဝမ်မျိုးနွယ်စုနဲ့ လျိုမျိုးနွယ်စုက အဆင်မပြေဘူးလို့ ကျွန်တော် ကြားတယ်"</p> <p>အခြား လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက စိုးရိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"လျိုမျိုးနွယ်စုကများ သက်သေ ဖျောက်တဲ့ အနေနဲ့ ငါတို့ကို သတ်ပစ်မယ်လို့ ထင်လား"</p> <p>"သူတို့ လုပ်ရဲရင် လုပ်ကြည့်လေ"</p> <p>အမာရွတ်နှင့် လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>"ငါတို့က လျိုမျိုးနွယ်စုအတွက် အရင်တုန်းကလည်း မကောင်းတဲ့ ကိစ္စ တချို့ လုပ်ပေးခဲ့ဖူးတယ် ဒါ ပထမဆုံး အကြိမ် မဟုတ်ဘူး ငါက သက်သေ အထောက်အထား အမျိုးမျိုးကို ပြင်ဆင်ပြီးသားပဲ ငါတို့ တစ်ခုခု ဖြစ်တာနဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က အဲဒီ သက်သေတွေကို ဒုတပ်မှူး ဝမ်တင့်ကျူဆီ ပို့ပေးလိမ့်မယ် ဝမ်မျိုးနွယ်စုနဲ့ လျိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဆက်ဆံရေး အရဆိုရင် သူတို့က ဒီကိစ္စကို အလွယ်တကူ လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူများသည် ကမ္ဘာအနှံ့ လှည့်လည် သွားလာနေကြပြီး အကျိုးအမြတ် ရှိသော နေရာတိုင်းသို့ ၎င်းတို့ သွားရောက်လေ့ ရှိသည်။ သဘာဝကျကျပင် ၎င်းတို့ကို မျိုးနွယ်စု အချို့က နယ်ရုပ်များ အဖြစ် မကြာခဏ အသုံးပြုလေ့ ရှိပြီး တံတားကို ဖြတ်ပြီးနောက် တံတားကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် သက်သေ ဖျောက်ဖျက်ရန် သတ်ဖြတ်ခြင်း ကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းများကို ၎င်းတို့ မြင်တွေ့နေကျ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူများသည် အရူးများ မဟုတ်ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် ငွေအတွက် အရာရာကို လုပ်နိုင်သော်လည်း လုပ်ပြီးနောက် အလွယ်တကူ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ အသက် လေးဆယ် အထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်သော လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးမှာ လိမ္မာပါးနပ်သူများ ဖြစ်ကြပြီး ဆွေကြီးမျိုးကြီး သားသမီးများထက် ၎င်းတို့၏ ဘဝတွင် အန္တရာယ်များကို ပိုမို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>"ခေါင်းဆောင်... ခေါင်းဆောင်က တကယ် ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ ခေါင်းဆောင်က တကယ် ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ ငါတို့ အသက်ရှူချောင်သွားပြီဆိုရင် လျိုမျိုးနွယ်စုဆီကနေ အသားတစ်ပိုင်းလောက် ပြန်လှီးယူရမယ်"</p> <p>အခြား လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူ အားလုံးက သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး လျိုမျိုးနွယ်စုကို ကျိန်ဆဲရင်း ၎င်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်ကို ချီးကျူးလိုက်ကြသည်။</p> <p>အနည်းငယ် ထပ်မံ သည်းခံရခြင်းက ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့ မုန်တိုင်းကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသည်နှင့် ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ လူများသည် ဂုဏ်သိက္ခာ ရရှိရန် ဟန်ဆောင်ပြနေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သိသာသွားလိမ့်မည်။ သေဆုံးသွားသူများမှာ ၎င်းတို့၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု အောက်ရှိ ချမ်းသာသော လယ်သမားများ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထိုအချိန်တွင်...</p> <p>"ဖြောင်း... ဖြောင်း... ဖြောင်း..."</p> <p>လက်ခုပ်တီးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပြင်ဘက်မှ လူငယ် တစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>"ဒီလှည့်လည် ကျင့်ကြံသူတွေ ဘယ်လို အလုပ်လုပ်သလဲ ဆိုတာကို သေချာ နားထောင်ကြ သူတို့ဆီကနေ သင်ယူကြ ဘာလုပ်လုပ် ကိုယ့်အတွက် လွတ်လမ်း တစ်ခု ချန်ထားရမယ် ဒါက ရှင်သန်ခြင်းအတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ ဒဿန တစ်ခုပဲ"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ စတုတ္ထအစ်ကို"</p> <p>ကောင်လေး နှစ်ယောက်က လိမ္မာစွာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p>"စကားတွေ အများကြီး မပြောနဲ့ အလုပ်ပဲ လုပ်"</p> <p>"လော်ချိုး... စတုတ္ထအစ်ကို ပြောတာ အဓိပ္ပာယ် ရှိတယ် နင်က ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ ဒီလောကမှာ နင့်ထက် ပိုအစွမ်းထက်တဲ့ သူက အမြဲတမ်း ရှိနေမှာပဲ"</p> <p>လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာများမှာ အလွန် ကြည့်မကောင်းအောင် ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p>အမာရွတ်နှင့် လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>"မင်းတို့က ငါတို့ဆီ တံခါးလာခေါက်မှတော့ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်မှာပဲ ငါတို့ စကားနည်းနည်းလောက် ပြောကြည့်ရအောင်လား"</p> <p>သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူ၏ ညီငယ် နှစ်ဦး၊ ညီမငယ် နှစ်ဦးတို့နှင့်အတူ ဂိုဒေါင်ထဲသို့ ဝင်လာလေသည်။</p> <p>သူက လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူ၏ စကားကို တိုက်ရိုက် မဖြေကြားဘဲ သူ၏ မောင်နှမများကို ဆက်လက် ပြောဆိုနေလေသည်။</p> <p>"မင်းတို့ မှတ်ထားရမှာက တခြားသူတွေ မသိစေချင်ရင် ကိုယ်တိုင် မလုပ်နဲ့ ဆိုတာပဲ ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘေးကျိုးရွှမ်က ဖင်းအန်းမြို့နယ်ကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဖို့ တောင်ဘက်ကို လာခဲ့တယ် မိစ္ဆာကောင်တွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး နယ်မြေချဲ့ထွင်ခဲ့တယ် ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးဆက်တွေနဲ့ သာမန် ပြည်သူ ထောင်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ဖို့ နေရာတစ်ခု ဖန်တီးပေးခဲ့တယ် ငါတို့ မျိုးဆက်သစ်တွေ အနေနဲ့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေနဲ့ ယှဉ်နိုင်တယ်လို့ မပြောရဲပေမယ့် မိသားစုကို ကာကွယ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ထိန်းသိမ်းရမယ် ဘိုးဘေးတွေ မျက်နှာမပျက်စေရဘူး"</p> <p>"မင်းတို့ မှတ်ထားရမှာက လျိုမျိုးနွယ်စုနဲ့ ကျောက်မျိုးနွယ်စုလို မျိုးနွယ်စုတွေက ဥပဒေကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ စည်းကမ်းမဲ့ အလုပ်လုပ်ကြတယ် ဆိုတာကိုပဲ"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလေသည်။</p> <p>"သူတို့က တစ်ချိန်တုန်းက ရမ်းကားချင် ရမ်းကားနိုင်ပေမယ့် ထာဝရ မောက်မာနေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး အဲဒီ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေက နောက်ဆုံးမှာ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို ဒုက္ခပေးလိမ့်မယ်"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ စတုတ္ထအစ်ကို"</p> <p>ဝမ်လော်ချင်းက လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>ဝမ်ရှိုယုံးနှင့် ဝမ်ရှိုလျန်တို့မှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး မျက်နှာများ နီမြန်းနေကြသည်။</p> <p> 'ငါတို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ဘိုးဘေးကျိုးရွှမ်ဆီကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ တရားဝင် မျိုးနွယ်စုပဲ ငါတို့က လျိုမျိုးနွယ်စုနဲ့ ကျောက်မျိုးနွယ်စုလို ဝံပုလွေ မိသားစုတွေနဲ့ လုံးဝ မတူဘူး။'</p> <p>"ငါက ဝမ်လော်ချိုး ငါ့နာမည်ကို မှတ်ထားစရာ မလိုဘူး"</p> <p>ဝမ်လော်ချိုး၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်ပြီး ရက်စက်သော အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။</p> <p>"ငါက ကောင်းကင်ဘုံက ဘိုးဘေးတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ ဝမ်မျိုးနွယ်စု ကြီးပွားတိုးတက်ရေးအတွက် ကြီးမားတဲ့ တာဝန်ကို ပခုံးထမ်းထားရသူပဲ နင်တို့လို လူဆိုးတွေက ငါ့ရဲ့ အင်ပါယာဆီသွားရာ လမ်းပေါ်က ခြေနင်းကျောက်တွေ သက်သက်ပဲ အဲဒါကို ခံစားကြည့်လိုက်စမ်း"</p> <p>"ဒိုင်း"</p> <p>ဝမ်လော်ချိုးသည် အမြောက်ဆံ တစ်လုံးကဲ့သို့ လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူများ အုပ်စုထဲသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်လိမ်သွားလေသည်။</p> <p>ဒီကောင်မလေးက နည်းနည်းလောက် စိတ်ရှည်လို့ မရဘူးလား။ မိသားစု ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ မှန်ကန်တဲ့ ကမ္ဘာ့အမြင် အကြောင်း ငါ သူတို့ကို ပညာပေးလို့တောင် မပြီးသေးဘူး။</p> <p>ဒီကောင်မလေးရဲ့ ဒေါသကတော့လေ...</p> <p>***</p> <p> </p>


Save