Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၈၈)</h2> <h2 style="text-align:center">ဒါဟာ မိသားစုပဲ</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် ဝမ်ရှိုယုံး စတုတ္ထအစ်ကိုနဲ့အတူ ဒီဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းဆောင်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"</p> <p>"ကျွန်တော် ဝမ်ရှိုလျန် စတုတ္ထအစ်ကိုရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ ဖြစ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"</p> <p>ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များသည် ပင်မအိမ်တော် အတွင်းမှ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာကြလေသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ နုနယ်ကြသော်လည်း အားလုံးက သေခြင်းတရားကို မကြောက်ရွံ့သော သတ္တိများကို ထုတ်ဖော် ပြသနေကြလေသည်။</p> <p>ရှိုယုံး၊ ရှိုလျန်။</p> <p>၎င်းတို့သည် လောလောဆယ်တွင် လော်ချိုးနှင့် လော်ကျင်းတို့လောက် အံ့မခန်း ပါရမီ မရှိကြသေးသော်လည်း ဤအရေးကြီးသော အချိန်တွင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရှေ့ထွက်ရပ်တည်ကာ ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် ပခုံးချင်းယှဉ်၍ မိသားစု ရှင်သန်ရေး အကျပ်အတည်းကို အတူတကွ မျှဝေခံစားရန် အသင့်ရှိနေကြသည်။</p> <p>ထိုကဲ့သို့သော သတ္တိနှင့် တာဝန်သိစိတ်မျိုး ရှိပါက ၎င်းတို့၏ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုများမှာလည်း နိမ့်ကျနေမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဒါတင် မကသေးပေ။</p> <p>မိသားစုထဲရှိ လူများသည် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် မတ်တပ်ရပ်လာကြလေသည်။ အနီးရှိ ကျူဝေရေကန်တွင် အလုပ်လုပ်နေကြသော ဝမ်ရှိုနော်နှင့် ဝမ်လော်ထုံတို့ပင်လျှင် အလျင်အမြန် ပြန်လာကြပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ ဘေးတွင် လာရပ်ကြလေသည်။</p> <p>"ရှိုကျဲ့... အစ်မလည်း မင်းနဲ့အတူ ဒီကိစ္စကို မျှဝေခံစားမယ်"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ အစ်မ ဝမ်လော်ရီသည်လည်း သူ၏ ဘေးတွင် လာရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p>"အစ်ကို... မြောင်မြောင်လည်း လူဆိုးတွေကို တိုက်ဖို့ အစ်ကို့ကို ကူညီမယ်"</p> <p>ဝမ်လော်မြောင်သည်လည်း မတ်တပ်ရပ်လာပြီး ကလေးဆန်သော အသံလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်မ ဝမ်လော်မြောင် အသက် ရှစ်နှစ်ပါ အသက် ဆယ်နှစ်အောက် ဘယ်သူမဆို ကျွန်မကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်"</p> <p>သူမ၏ အသက်အရွယ်ကြောင့် သူမ၏ ကြေညာချက်မှာ အရှိန်အဝါ ကင်းမဲ့နေသော်လည်း အလွန် လက်တွေ့ကျလှပေသည်။ သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သွေးကြောများကို ပြုစုပျိုးထောင်နေဆဲ အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသဖြင့် အစစ်အမှန် သိုင်းကျင့်ကြံသူများကို သေချာပေါက် တိုက်ခိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"ကျွန်တော် ဝမ်ဇုံးဝေက အသုံးမကျတဲ့ ကောင် ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ် ဒါပေမဲ့ သေတဲ့အထိ တိုက်ပွဲဝင်ဖို့တော့ မကြောက်ဘူး"</p> <p>ချိုင်းထောက်ကို အားပြုကာ ခုန်ဆွခုန်ဆွဖြင့် ထွက်လာသော အသက် နှစ်ဆယ် အရွယ် လူငယ် တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"စတုတ္ထဦးလေး... ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြစ်တွေကို ဆပ်ခွင့်ပေးပါ"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က ဝမ်ဇုံးဝေကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အထင်ကြီးမှု အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။</p> <p>"ကျွန်တော့် နာမည် ဝမ်ရှိုယဲ့ပါ အသက် ဆယ်နှစ် ရှိပါပြီ မင်းတို့ လူဆိုးကောင်တွေ... တစ်နေ့ကျရင် ငါ့နာမည်ကို မင်းတို့ မှတ်မိနေစေရမယ်"</p> <p>ဤသူမှာ ဆဋ္ဌမဦးလေး တင့်ဟိုင်၏ သား ဖြစ်ပြီး ငယ်ရွယ်သော်လည်း စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p>"ကျွန်တော့် နာမည် ဝမ်ဇုံးချန်ပါ အသက် ဆယ့်သုံးနှစ် ရှိပါပြီ ကျွန်တော်က ချီသန့်စင်ခြင်း ဒုတိယအဆင့်မှာ ရှိတယ် ရွယ်တူ ဘယ်သူ့ကိုမှ မကြောက်ဘူး ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို လမ်းညွှန်ပေးပါ"</p> <p>ရှိုရှင်း၏ ဒုတိယသား ဖြစ်ပြီး အသက် ဆယ့်သုံးနှစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ သူ၏ အစ်ကို ဝမ်ဇုံးဝေကိုပင် အမီလိုက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကျွန်မ နာမည်က ဝမ်လိဝမ်ပါ အသက် ကိုးနှစ် ရှိပါပြီ အခုမှ စပြီး ကျင့်ကြံနေတာပါ ရွယ်တူ ဘယ်သူ့ကိုမှ မကြောက်ဘူး ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို လမ်းညွှန်ပေးပါ"</p> <p>ရှိုရှင်း၏ ဒုတိယသမီး ဖြစ်ပြီး လိမ္မာပြီး အသိဉာဏ်ရှိသော ဤကလေးမလေးကလည်း ရှေ့သို့ ထွက်လာလေသည်။</p> <p>"ကျွန်တော့် နာမည် ဝမ်ဇုံးရှန်းပါ အသက် ခုနစ်နှစ် ရှိပါပြီ မင်းတို့ အားလုံး ငါ့ကို စောင့်နေကြ"</p> <p>ဤသူမှာ ရှိုယီ၏ သားဖြစ်ပြီး မကြာသေးမီကမှ အဆင့်နိမ့် ဒုတိယတန်း ပါရမီ ရှိကြောင်း စစ်ဆေးတွေ့ရှိထားသူ ဖြစ်သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ကောင်မလေး တစ်ယောက်၏ ကလေးဆန်သော အသံလေး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>"ကျွန်မ နာမည်က ဝမ်လော်လန်ပါ အသက် ငါးနှစ် ရှိပါပြီ ကျွန်မရဲ့ စတုတ္ထအစ်ကိုကို မင်းတို့ အနိုင်ကျင့်တာ ခံမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>ဤသူမှာ ဆဋ္ဌမဦးလေး တင့်ဟိုင်၏ အငယ်ဆုံး သမီး ဖြစ်ပြီး လော်မျိုးဆက်တွင် အငယ်ဆုံး မိန်းကလေး ဖြစ်ကာ အဋ္ဌမမြောက် အဆင့်တွင် ရှိပြီး သူမ၏ ပါရမီကိုပင် မစစ်ဆေးရသေးပေ။</p> <p>မျိုးနွယ်စုဝင်များ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်... ကလေးများပင်လျှင် မကြောက်မရွံ့ ရှေ့ထွက်လာကြလေသည်။</p> <p>ထို့နောက် မိသားစုထဲရှိ အကြီးအကဲ အချို့နှင့် အမျိုးသမီးများ အားလုံးက ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ အနောက်တွင် လာရပ်ကြလေသည်။ အစေခံများနှင့် ကျေးကျွန်များလည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကြောက်ရွံ့နေကြသော်လည်း ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ အနောက်တွင် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>လူတိုင်းကို ဆက်သွယ်ပေးထားသော မျက်မြင်မရသည့် ကြိုးမျှင်များ ရှိနေသကဲ့သို့ မျက်မြင်မရသော ကြိုးတစ်ချောင်းကို ဖန်တီးကာ တစ်လုံးတစ်စည်းတည်း ဖြစ်စေခဲ့သည်။</p> <p>ဝမ်မျိုးနွယ်စု၊ ဘေးကင်းလုံခြုံပြီး ခိုင်မာနေဆဲပါပဲ။</p> <p>ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးကြီး ကျိုးရွှမ်ဟာ နယ်မြေချဲ့ထွင်ဖို့ အမိန့်နဲ့ တောင်ဘက်ကို လာခဲ့တယ်၊ မိစ္ဆာကောင်တွေကို သတ်ဖြတ်တယ်၊ နယ်မြေသစ်တွေ ဖွင့်လှစ်တယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့ မိသားစုရဲ့ အုတ်မြစ်ကို တည်ထောင်ခဲ့တယ်။</p> <p>ငါတို့ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေကို လူတိုင်းက မှတ်မိနေတယ်... ဒါက ငါတို့ရဲ့ ယုံကြည်ချက်ပဲ။</p> <p>ဆွေကြီးမျိုးကြီး မိသားစု တစ်ခုက ဘာလို့ စည်းလုံးနိုင်ရတာလဲ။</p> <p>ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့မှာ အမြစ်တွေ ရှိနေလို့ပဲ။</p> <p>ဒါက မိသားစု တစ်ခုရဲ့ တကယ့် အုတ်မြစ်နဲ့ အမွေအနှစ် ရှိတဲ့ နေရာပဲ။</p> <p>မိသားစုရဲ့ အုတ်မြစ်၊ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေ၊ သွေးဆက်တွေရဲ့ ရောနှောမှု၊ အချင်းချင်း အကာအကွယ်ပေးမှု၊ အကြီးအကဲတွေရဲ့ အမွေဆက်ခံမှု... ဒါတွေ အားလုံးက မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို စည်းလုံးစေတာပဲ။</p> <p>၎င်းက ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ နှလုံးသားကို နွေးထွေးစေခဲ့သလို ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော လူများကိုလည်း ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုနှင့် တုန်လှုပ်မှု တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဝမ်မျိုးနွယ်စုက ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ ဒီလောက်တောင် စည်းလုံးပြီး ရဲရင့်နေကြတာလား။</p> <p>ဒါက ဘယ်လို စွမ်းအားမျိုးလဲ။</p> <p>အထူးသဖြင့် လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားကြလေသည်။ ဝမ်မျိုးနွယ်စု အတွင်းရှိ စည်းလုံးညီညွတ်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် မျိုးနွယ်စုများမှာ... ဤကဲ့သို့သော စည်းလုံးညီညွတ်မှု ကင်းမဲ့နေသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး ပွင့်လင်းသော၊ ဖုံးကွယ်နေသော ပြိုင်ဆိုင်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေကာ အချင်းချင်း တွက်ချက်နေကြလေသည်။</p> <p>ဘာကြောင့်လဲ….</p> <p>ဘာကြောင့် ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ…..</p> <p>တဖြည်းဖြည်း စုရုံးလာသော လူအုပ်ကြီးမှာ ထောင်ဂဏန်းအထိ ရှိလာတော့မည် ဖြစ်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေကာ ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရှင်းပြ၍ မရနိုင်သော ခံစားချက် တစ်ခု ကြီးထွားလာနေပုံ ရလေသည်။</p> <p>"ဟူး... ဒါက တကယ့် သိုင်းဆွေကြီးမျိုးကြီး မိသားစုပဲ တကယ့် ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုပဲ"</p> <p>လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက အဆုံးအစမရှိသော တောင့်တမှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါ ထင်တာ မမှားဘူးဆိုရင် ဝမ်မျိုးနွယ်စုသာ ဒီအကျပ်အတည်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင် သူတို့ ကောင်းကင်ကို ပျံတက်သွားနိုင်တယ်"</p> <p>မုတ်ဆိတ်ဖြူနှင့် အဘိုးအို တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ်တော့ လျိုနဲ့ ကျောက် မျိုးနွယ်စုတွေက ပိုအားကောင်းနေတယ်လေ"</p> <p>လူတစ်ယောက်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလောကမှာ လက်သီး ပိုကြီးတဲ့ သူက မှန်တဲ့သူပဲလေ"</p> <p>ဆွေးနွေးမှု အချို့ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် လူထု ထင်မြင်ချက် အားလုံးနီးပါးမှာ လမ်းကြောင်း တစ်ခုတည်းသို့သာ ယိမ်းယိုင်နေပြီး ဝမ်မျိုးနွယ်စုဘက်မှ ရပ်တည်နေကြလေသည်။</p> <p>မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိသူများပင်လျှင် ဤအချိန်တွင် ပြဿနာ မရှာရဲကြတော့ဘဲ ဒေါသထွက်နေသော လူအုပ်ကြီး၏ ဝိုင်းဝန်း ထိုးကြိတ် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြလေသည်။</p> <p>...</p> <p>"လျိုရှန်းယဲ့ ကျောက်ဂျင်ရှန်း"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူ၏ ဓားရှည်ကို မြှောက်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါက ငါတို့ အေးချမ်းတဲ့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုနဲ့ ခင်ဗျားတို့ သစ္စာဖောက် မိသားစုတွေ ကြားက ကွာခြားချက်ပဲ ခင်ဗျားတို့က ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လှည့်ကွက်တွေနဲ့ ခဏလောက်တော့ မောက်မာနိုင်ပေမယ့် ထာဝရတော့ ရမ်းကားနေလို့ မရဘူး ဘိုးဘေးလုံယန်နဲ့ တွေ့ချင်ရင် ငါ့ကို အရင် ကျော်သွားရလိမ့်မယ်"</p> <p>"မလုပ်နဲ့ စတုတ္ထအစ်ကို ဒါကို ကျွန်မ ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်"</p> <p>ဝမ်လော်ချိုးက ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး လမ်းပိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"တိုက်ပွဲ တစ်ခုမှာ တပ်မှူးက ဘယ်တုန်းက အရင်ဆုံး ထွက်တိုက်ရလို့လဲ"</p> <p>"ကျွန်မကို လုပ်ခွင့်ပေးပါ"</p> <p>ဝမ်လော်ချင်း၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်မှု အရိပ်အယောင် တစ်ချက် လက်သွားလေသည်။</p> <p>"ဒီလူတွေက စတုတ္ထအစ်ကိုကို သူတို့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ အနိုင်ကျင့်နေကြတာ ကျွန်မ သူတို့ကို ပေးဆပ်ရအောင် လုပ်မယ်"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် တကယ်ကို ကျေနပ်မိလေသည်။ လျိုနှင့် ကျောက် မျိုးနွယ်စုများ၏ ပူးပေါင်း ဖိအားပေးမှုက ဝမ်မျိုးနွယ်စုကို ပို၍ပင် စည်းလုံးသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>"ကောင်းတယ် အရမ်း ကောင်းတယ် ကြည့်ရတာ လုံယန်က ပုန်းနေဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပုံ ရတယ် လူငယ်လေးတွေ တစ်အုပ်ကို လွှတ်ပြီး ဆူပူသောင်းကျန်းခိုင်းတယ် ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်လဲ"</p> <p>မြေခွေးအိုကြီး လျိုရှန်းယဲ့သည် သူ၏ ပုံမှန် ဖော်ရွေသော အပြုံးမျိုး လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ သူ၏ မျက်နှာတွင် ရက်စက်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p>"ဒီလိုဆိုမှတော့ မင်းတို့ လူငယ်တွေ အကုန်လုံးကို အရင် လှဲသိပ်ပစ်လိုက်မယ် လုံယန် ဘယ်လောက်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မလဲ ဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့ လျိုယုံးဟောက်"</p> <p>"အဖေ ကျွန်တော် ဒီမှာပါ"</p> <p>ခမ်းနားသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အသက် ဆယ့်ငါးနှစ်၊ ဆယ့်ခြောက်နှစ် အရွယ် လူငယ် တစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာလေသည်။ သူသည် အတော်လေး ချောမောသော်လည်း အချစ်ရှုပ်သူ တစ်ဦးကဲ့သို့ ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ရှိလေသည်။</p> <p>"ဟို ကောင်မလေး နှစ်ယောက်... အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ် အောက် ဘယ်သူမဆို ကြိုဆိုတယ်လို့ သူတို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား ကြည့်ရတာ သူတို့က အေးချမ်းတဲ့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပါရမီရှင် ကောင်မလေးတွေ ဖြစ်ပုံရတယ်"</p> <p>လျိုရှန်းယဲ့က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ် မပြည့်သေးဘူး မဟုတ်လား မင်း သွားပြီး သူတို့ဆီကနေ သင်ယူလိုက်စမ်းပါ အကြံဉာဏ်လေး ဘာလေး ဖလှယ်တာပေါ့"</p> <p>လျိုယုံးဟောက်က ဝမ်လော်ချိုးနှင့် ဝမ်လော်ချင်းတို့ကို အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ပေါ့ပျက်ပျက် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ အဖေ"</p> <p>ထို့နောက် သူသည် တွဲလဲတွဲလဲဖြင့် ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ ကောင်မလေး နှစ်ယောက်ကို အပေါ်အောက် အကဲခတ်ကြည့်ပြီး လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းတို့က ငယ်သေးပေမယ့် ချီသန့်စင်ခြင်း ဒုတိယအဆင့်ကို ရောက်နေပြီပဲ မဆိုးပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ငယ်က ချီသန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့် အလယ်ပိုင်းကို ရောက်နေပြီ ငါက မင်းတို့ကို အနိုင်ကျင့်တယ်လို့ ထင်ရင် နောင်တရဖို့ မနှောင်းသေးဘူးနော်"</p> <p>ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ပွဲကြည့်သူများသည် ၎င်းတို့၏ မှတ်ချက်များကို မထိန်းနိုင်တော့ချေ။</p> <p>"လျိုမျိုးနွယ်စုက အရှက်မရှိဘူးလား အသက် ဆယ့်ငါးနှစ်၊ ဆယ့်ခြောက်နှစ် အရွယ် ဆက်ခံသူ တစ်ယောက်က ရှေ့ထွက်ဖို့ မျက်နှာပြောင်တိုက်ရဲတယ်ပေါ့"</p> <p>"အဲဒီ ကောင်မလေး နှစ်ယောက်က အသက် ဆယ့်တစ်နှစ်၊ ဆယ့်နှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်လား သူတို့ရဲ့ ချီသန့်စင်ခြင်း ပါရမီ ကောင်းရင်တောင် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားက အားကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>အထူးသဖြင့် နေရာအနှံ့ သွားလာနေကျဖြစ်သော ခရီးသွား ကုန်သည်အချို့နှင့် လှည့်လည် ကျင့်ကြံသူများသည် ဆူဆူညံညံ ဆွေးနွေးနေကြလေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ၎င်းတို့သည် လျိုမျိုးနွယ်စုကို ရင်ဆိုင်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုအခါ လူအုပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေကြသဖြင့် ၎င်းတို့သည် သဘာဝ အတားအဆီး တစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရသည်။</p> <p>"တိုက်မယ် ဘာလို့ မတိုက်ရမှာလဲ"</p> <p>ဝမ်လော်ချိုးသည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် တုန်ရီနေလေသည်။</p> <p>"ဝမ်လော်ချင်း... ဒီကောင်က ငါ့အကောင် ငါနဲ့ လာမလုနဲ့"</p> <p>တိုက်ခိုက်ရမည် ဆိုလျှင် ဝမ်မျိုးနွယ်စုထဲရှိ မည်သူမျှ ဤအာဏာရှင်မလေး ဝမ်လော်ချိုးကို မယှဉ်နိုင်ပေ။</p> <p>"မရဘူး ငါ အမြဲတမ်း နင့်ကို အလျော့ပေးခဲ့တယ်"</p> <p>ဝမ်လော်ချင်းကလည်း အလွန် ခေါင်းမာစွာဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ငါက စတုတ္ထအစ်ကိုအတွက် ရှေ့တန်းက နေချင်တယ်"</p> <p>"ငါ့ကို ပေးလုပ်"</p> <p>"မရဘူး"</p> <p>"ကျောက်တုံး ကတ်ကြေး စက္ကူ  ကစားပြီး ဆုံးဖြတ်ရအောင်"</p> <p>"ကောင်းပြီ"</p> <p>ကျောက်တုံး ကတ်ကြေး စက္ကူ</p> <p> သရေကျတယ်….</p> <p> နောက်တစ်ခါ…</p> <p>...</p> <p>လျိုယုံးဟောက်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ လှောင်ပြုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း ခဲအေးသွားပြီး ဒေါသများဖြင့် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာလေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဤကောင်မလေး နှစ်ယောက်သည် အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်မည့် သူများ ဖြစ်ပြီး နှစ်ယောက် တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ရလျှင်တောင် သူ အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် သူ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ ဝမ်မျိုးနွယ်စုမှ ကောင်မလေး နှစ်ယောက်သည် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် အလုအယက် ဖြစ်နေကြပြီး မည်သူ အရင်သွားမည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် ကတ်ကြေး ကျောက်တုံး စက္ကူ  ကစားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လူအုပ်ကြီးထံမှ ရယ်မောသံများက လျိုယုံးဟောက်အား အထင်သေးခံရသော လူရွှင်တော် တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း ရက်စက်လာလေသည်။</p> <p>ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>"ဝမ်လော်ချင်း နင် ရှုံးသွားပြီ သူက ငါ့အကောင်ပဲ"</p> <p>ထို့နောက် သူမသည် ရင်ပြင် အလယ်သို့ တွဲလဲတွဲလဲဖြင့် လျှောက်သွားလေသည်။</p> <p>ဝမ်လော်ချင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နောင်တရသည့် အမူအရာ ပေါ်လာပြီး ခုနက သူမ ကတ်ကြေး မရွေးခဲ့သင့်ဘူး ဟု တီးတိုး ရေရွတ်နေလေသည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါ နောင်တရရန် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝမ်လော်ချိုးသည် ဝင်ပေါက်ရှိ ရင်ပြင်တွင် လျိုယုံးဟောက်ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ တောက်ပသော မျက်လုံးများက သူ့ကို တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ အပေါ်အောက် အကဲခတ်နေလေသည်။</p> <p>"လျိုမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဆက်ခံသူလား"</p> <p>"ဟွန်း မှန်တယ်"</p> <p>လျိုယုံးဟောက်မှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ပေါက်ကွဲတော့မတတ် ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>"ကောင်မလေး... မင်း ဒူးထောက်ပြီး အသနားခံမယ် ဆိုရင် ငါ မင်းကို တစ်ခါလောက် ချမ်းသာပေးမယ် မဟုတ်ရင် မင်း ခြေထောက်တွေကို ငါ ရိုက်ချိုးပစ်မယ်"</p> <p>"အရူး"</p> <p>ဝမ်လော်ချိုးက အထင်သေးစွာဖြင့် နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။</p> <p>"နင်က ဆက်ခံသူ ဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်တယ်လို့ ထင်နေတာလား စကားပြောတာ တော်တော့ ဝမ်လော်ချိုးက နင့်ဆီကနေ သင်ယူဖို့ အသင့်ပဲ"</p> <p>သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဆက်ခံသူ တစ်ဦးသည် အနည်းဆုံး ဝမ်ရှို... မဟုတ်ဘူး... သူမ၏ စတုတ္ထအစ်ကို လောက်တော့ ရှိသင့်လေသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူမက တိုက်ပွဲဝင် ကိုယ်ဟန် ယူလိုက်လေသည်။ သူမ၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ အတော်လေး ဩဇာတိက္ကမ ရှိလေသည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင် ငါ ရိုင်းတယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့"</p> <p>လျိုယုံးဟောက်က ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်ပြီး သူလည်း တိုက်ပွဲဝင် ကိုယ်ဟန် ယူလိုက်လေသည်။</p> <p>"လျိုယုံးဟောက်က မင်းဆီကနေ သင်ယူဖို့ အသင့်ပဲ"</p> <p>အနည်းဆုံးတော့ သူက လက်နက် မသုံးဘဲ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာ အချို့ကို ထိန်းသိမ်းထားသေးသည်။</p> <p>နှစ်ဖက်စလုံးသည် အားနည်းချက်များကို ရှာဖွေရန် အချင်းချင်း စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးနေကြလေသည်။ ဝမ်လော်ချိုးသည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပြင်းပြသော်လည်း သူမသည် မမိုက်မဲပေ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် သူမသည် အလွန် ဉာဏ်ကောင်းလေသည်။</p> <p>"စတုတ္ထအစ်ကို ဟိုလူဆိုးက အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ် ပြည့်တော့မယ်တဲ့"</p> <p>အသက် ငါးနှစ်သာ ရှိသေးပြီး ကလေးဆန်သော အဆီလေးများ ရှိနေသေးသည့် ဝမ်လော်လန်က မျက်တောင် ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဆဋ္ဌမအစ်မ နိုင်ပါ့မလား"</p> <p>"အာ... ချစ်ဆုံးလေး... အဘွားလေးရယ် ညီမလေး ဘယ်လိုများ ထွက်လာတာလဲ"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့က သူမကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ကောက်ပွေ့လိုက်ပြီး သူမ၏ ဝိုင်းစက်နေသော ပါးလေးကို အလိုလိုက်စွာ ဆွဲလိမ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့ ဆဋ္ဌမအစ်မ လူရိုက်တာကိုပဲ ကြည့်နေလိုက်ပါ"</p> <p>ဝမ်ရှိုကျဲ့ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။</p> <p>ဝမ်လော်ချိုး လှုပ်ရှားလိုက်လေသည်။ သူမက မြေပြင်ကို ကန်ထွက်လိုက်ရာ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပြင်ပ နယ်မြေများရှိ တောရိုင်းများတွင် အမဲလိုက်နေသော တိုင်ရန်နိုဆောရက်စ် အသေးစားလေး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်ပြီး သူမ၏ အမြန်နှုန်းမှာ မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် နောက်ချန် ပုံရိပ်များပင် ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် သူမသည် သူမ၏ ပြိုင်ဘက် ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ရိုးရှင်းပြီး သာမန် လက်သီး တစ်ချက်ကို ထိုးချလိုက်လေသည်။</p> <p>မလှုပ်ရှားမီက ငြိမ်သက်နေသော်လည်း လှုပ်ရှားလိုက်သောအခါ အံ့မခန်း ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p>"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p>လျိုယုံးဟောက်၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သီသီလေးသာ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p>"ဘန်း"</p> <p>လျိုယုံးဟောက်သည် သူ၏ လက်မောင်းများကို တူဖြင့် ထုရိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်း အတော်များများ ယိုင်ထွက်သွားလေသည်။</p> <p>သူ သတိမဝင်မီမှာပင် ဝမ်လော်ချိုးသည် သူ၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး လက်သီး၊ ခြေထောက်၊ တံတောင်၊ ဒူး တို့ဖြင့် မိုးကြိုးမုန်တိုင်း တစ်ခုကဲ့သို့ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။</p> <p>ဂုဏ်သရေရှိ လျိုမျိုးနွယ်စု၏ တရားဝင် သားသည် နောက်သို့ ဆုတ်ကာ ခုခံ ကာကွယ်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဟာကွက် အကြီးကြီး တစ်ခု ပေါ်သွားလေသည်။</p> <p>"ဘန်း"</p> <p>ဝမ်လော်ချိုးက အနီးကပ် ဝင်သွားပြီး ရိုးရှင်းပြီး တိုက်ရိုက်ကျသော 'တောင်တုန် တံတောင်ချက်' ကို သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ထိုးချလိုက်လေသည်။ လျိုယုံးဟောက်သည် မြင်းလှည်းဖြင့် အတိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ သွေးများ အန်ကျလာပြီး ပြန်မထနိုင်တော့ချေ။</p> <p>သူ၏ နံရိုး အတော်များများ ကျိုးသွားကြောင်း အလွန် ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် ဝမ်လော်ချိုးသည် သူမ၏ တောင်တုန် တံတောင်ချက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ နောက်ကျောဘက် လက်ပိုက်ထားသော ကိုယ်ဟန်ကို အတုခိုးကာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် မေးခွန်းထုတ်မှုများ အပြည့် ရှိနေလေသည်။</p> <p>"ဘယ်လောက်တောင် အသုံးမကျလိုက်လဲ အခွံချည်းပဲ လို ခံစားရတယ် အရမ်း ပျင်းစရာ ကောင်းတာပဲ"</p> <p>"ဒါက လျိုမျိုးနွယ်စု ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံး ဆက်ခံသူလား"</p> <p>"ဟူး... စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ"</p> <p>"ပိုအစွမ်းထက်တဲ့ သူ တစ်ယောက်လောက် ထွက်လာလို့ မရဘူးလား ငါ သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်းတောင် မလုပ်ရသေးဘူး"</p> <p>သူမ၏ ရိုးသားသော စကားများသည် ထက်မြက်သော ဓားများကဲ့သို့ လျိုမျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ နှလုံးသားများကို ရက်စက်စွာ ထိုးစိုက်သွားလေသည်။</p> <p>ရှက်တက်သော လျိုမျိုးနွယ်စုဝင် အချို့မှာ မြေလျှိုးပုန်းချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားကြလေသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းတို့သည် လျိုယုံးဟောက် အပေါ် မကျေနပ်မှုများ စတင် ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။</p> <p>အားလုံးက တရားဝင် သားသမီးတွေချည်းပဲ သူနဲ့ ဝမ်ရှိုကျဲ့ ကြားမှာ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကွာဟချက် ကြီးမားနေရတာလဲ။</p> <p>"ဆဋ္ဌမအစ်မ သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ... ဆဋ္ဌမအစ်မက ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ"</p> <p>ရှစ်မလေး ဝမ်လော်လန်က ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ ရင်ခွင်ထဲမှနေ၍ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save