Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၇၀၈</h2> <h2 style="text-align: center;">ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ ထွက်ပေါ်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>လက်ကိုးချောင်းအမတရှင်က ကုအန်၏ အမည်ကို လုံးဝ ထည့်မပြောဘဲ ပုံပြင်၏ အစိတ်အပိုင်း အများအပြားကို ပြောင်းလဲကာ ကုအန်နှင့် သူ၏ အတိတ်အကြောင်းကို စတင် ပြောပြနေ၏။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က စစ်တုရင်ခုံရှေ့တွင် ထိုင်၍ လက်ကိုးချောင်းအမတရှင်၏ ကြွားလုံးထုတ်မှုများကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် နားထောင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အတွေးများက အဓိပတိ ဂိုဏ်းဆီသို့ လွင့်မျောသွား၏။</p> <p>လက်ရှိတွင် အဓိပတိ ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ ယဲ့ချန်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် အဓိပတိ ဂိုဏ်းသည် အကောင်းဆုံး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့ပြီး တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် ပိုမို အစွမ်းထက်လာခဲ့၏။ အဓိပတိ ဂိုဏ်းနှင့် ထိုက်ချန်းမင်းဆက်တို့ကြားရှိ မဟာမိတ်ဖွဲ့မှုက ထိရောက်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့ပြီး နှစ်ဖက်စလုံးမှာ စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က ကောင်းကင်ခွဲ ပုဆိန်၏ အမွေအနှစ်ကို ထုတ်လွှတ်ပေးရန် စဉ်းစားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ခွဲ ပုဆိန်အတွင်း ပါဝင်သော အမွေအနှစ်မှာ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကုအန် ချန်ရစ်ခဲ့သော ဓားတာအိုဆန္ဒက အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လွန်းလှသဖြင့် မည်သူကမျှ ၎င်းကို မ မနိုင်ခဲ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>နှစ်ပေါင်း သိန်းချီကြာအောင် အခြေခံအုတ်မြစ် ချပေးပြီးနောက်တွင် ကောင်းကင်ခွဲ ပုဆိန်၏ အစစ်အမှန် အမွေအနှစ်ကို ပေးရန် အချိန်ကျရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က မည်သူ့ အာရုံကိုမျှ မဖမ်းစားမိစေဘဲ ၎င်းအတွင်းသို့ အထူး မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် ကံတရားတစ်ခုကို ထည့်သွင်းပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကုအန် ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ပုံပြင်ပြောပြီးသွားသောအခါ လက်ကိုးချောင်းအမတရှင်က သူ ရှုံးတော့မည့် စစ်တုရင်ပွဲကို လျစ်လျူရှုကာ ကုအန်အား ကွယ်လွန်သွားသော မိတ်ဆွေတစ်ဦး၏ နေအိမ်ဟောင်းဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားချင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လက်ကိုးချောင်းအမတရှင် သူ့ကို ဘယ်နှကြိမ်လောက် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးသလဲဆိုသည်ကို တွေးမိကာ ကုအန်က ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လောလောဆယ်တွင် ကုအန်က လက်ကိုးချောင်းအမတရှင်နှင့် ဆက်ဆံနေစဉ် ဖန်းရွှမ်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ ထွက်ခွာသွားချိန်အထိ ဆရာသခင်ဓားအရှင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြောင်းကို မည်သူမျှ မသိရှိခဲ့ကြချေ။</p> <p>...</p> <p>တာအိုခုံရုံးနှင့် ထိုက်ချန် မင်းဆက်တို့ကြားရှိ စစ်ပွဲက နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီး တာအိုခုံရုံးက အသာစီး ရရှိသွားခဲ့၏။ ကျောက်ရူရှန်က ထိုက်ချန် ကောင်းကင်သားတော်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီးနောက်တွင် ထိုက်ချန် မင်းဆက်က ပြိုကွဲသွားပြီး လူသား ငရဲဘုံကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲ အခြေအနေသို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သော ဤစစ်ပွဲရှည်ကြီးကြောင့် မရေမတွက်နိုင်သော သေဆုံးဒဏ်ရာရမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့၏။ ထိုက်ချန် မင်းဆက်၏ ကံတရားများ ပြန့်ကျဲသွားသည်နှင့်အမျှ ထိုက်ချန် မြေပြင်တစ်ခွင်တွင် သွေးမြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ချန် ကောင်းကင်သားတော်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ကျောက်ရူရှန်သည် လောကတစ်ခွင်၌ နာမည်ကျော်ကြားသွားပြီး ပါရမီရှင် ဟူသော ဘွဲ့အမည်ကို စွန့်လွှတ်ကာ အားလုံးက အသိအမှတ်ပြုသော သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက စတင် အားကောင်းလာပြီး ဖန်ဆင်းခြင်း အသစ်များကို ပိုမို မွေးဖွားလာစေကာ အမတကျင့်ကြံခြင်းကို ပို၍ လွယ်ကူလာစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အချိန်များက လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က မဟာတာအို လမ်းစဉ်ကို မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် ကံတရားဖြင့် ထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း ငါးသောင်း ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ချန် မင်းဆက်သည် လူသားကမ္ဘာတွင် ရှေးဟောင်း ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အနှောင်ဖွဲ့ကင်းအမတများ သိသိသာသာ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ပါရမီရှင်များ၏ အကန့်အသတ်များက ပို၍ ချဲ့ကားပြောဆိုစရာ ဖြစ်လာပြီး လောက၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကလည်း ပိုမို ရှုပ်ထွေးလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>တာအိုခုံရုံး အတွင်းရှိ ရှောင်လန်၏ လိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံတွင်။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က ရှောင်လန်ကို ကျင့်ကြံရာတွင် အဖော်ပြုပေးရင်း သူ၏ စွမ်းရည်ပြသပြားကို စစ်ဆေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>[အမည် - ကုအန်]</p> <p>[သက်တမ်း - ၄၄၅,၄၉၂/၃၁,၀၇၆,၉၇၀,၅၆၂,၇၀၄]</p> <p>[ခန္ဓာကိုယ် - မူလဘူတ တာအိုဖန်ဆင်းခြင်း ခန္ဓာကိုယ်]</p> <p>[ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် - တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတ အဆင့်]</p> <p> </p> <p>...</p> <p>သူ၏ သက်တမ်းက တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်နေသော်လည်း ၁၀၀ ထရီလီယံ သို့ ရောက်ရှိရန် အလှမ်းဝေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>သက်တမ်း ၁၀၀ ထရီလီယံ သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင် အဆင့်ချိုးဖျက်ရန် ကုအန် ရည်ရွယ်ထား၏။</p> <p> </p> <p>နှစ်များတစ်လျှောက် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော ပြောင်းလဲမှုများ တိုးပွားလာနေသော်လည်း မည်သည့်အရာကမျှ သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်စေသဖြင့် သူက တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤပြောင်းလဲမှုများက သာမန်ပင် ဖြစ်သည်။ မည်သည့် အစွမ်းထက် မဟာကမ္ဘာမဆို ပြင်ပကောင်းကင်မှ လာရောက်လည်ပတ်သူများကို ဆွဲဆောင်နိုင်၏။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာသည် မစွမ်းထက်သေးသော်လည်း လျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေသည့် အဆင့်တစ်ခုတွင် ရှိနေသဖြင့် အခြား မဟာကမ္ဘာများနှင့် အတိုင်းအတာများမှ သက်ရှိများကို အခွင့်အရေးများ ရှာဖွေရန် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ချန် မင်းဆက်သည် နှစ်အနည်းငယ် ထောင်ဂဏန်းအတွင်း ပျက်သုဉ်းသွားသင့်သော်လည်း ပြင်ပကောင်းကင်မှ လာရောက်သူများကြောင့် နှစ်တစ်သောင်းခန့် သက်တမ်း ရှည်ကြာသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သေချာပေါက်ပင်၊ ထိုက်ချန် မင်းဆက် တစ်ခုတည်းကသာ ပြင်ပကောင်းကင်မှ အကူအညီ ရရှိခဲ့ခြင်း မဟုတ်ချေ၊ တာအိုခုံရုံးကလည်း ရရှိခဲ့သည်။ တာအိုခုံရုံး၏ အရှင်သခင် ဖြစ်သော ယွမ်စုန်ကျီသည် မူလကတည်းက အခြား မဟာကမ္ဘာတစ်ခုမှ လာရောက်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်လန်က မျက်လုံးများ ဖွင့်၍ ကုအန်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကု... ကျွန်မက ပုံရိပ်ထင်ဟပ်ခြင်း အဆင့်ကို မရောက်နိုင်သေးဘူး... ဒါက အရမ်း ခက်လွန်းတယ်... မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ်က တာအိုဧကရာဇ်လို တိုက်ခိုက်ဖို့ မလိုဘူးဆိုပေမဲ့ အခက်အခဲကတော့ လျော့မသွားဘူးပဲ..."</p> <p> </p> <p>ကုအန်က သစ်ပင်ပေါ်တွင် ထိုင်၍ ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မှန်ကို ကစားရင်း ပြုံးလိုက်၏။ "ခက်ခဲလို့ကိုပဲ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို သက်သေပြနေတာပေါ့... ဘာလို့ လောနေရမှာလဲ... မင်းမှာ ကြိုးစားဖို့ နှစ်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်လေ..."</p> <p> </p> <p>ရှောင်လန်က သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချ၍ စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကု... မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် ဖြစ်လာဖို့ ဘယ်နှနှစ် အချိန်ယူခဲ့ရလဲ..."</p> <p> </p> <p>"နှစ်တစ်သန်းလောက်ပေါ့..."</p> <p> </p> <p>ကုအန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်၏။ ဤဂဏန်းကို ကြားသောအခါ ရှောင်လန်က စိတ်သက်သာရာ ရသွားသလို စိတ်ပျက်အားငယ်မှုလည်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်တစ်သန်း။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ပါရမီက ကုအန်ထက် ပိုကြီးမားသည် ဆိုလျှင်တောင်မှ အနည်းဆုံး နှစ်ငါးသိန်းလောက်တော့ အချိန်ယူရမည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>သူမက အနည်းငယ် မောပန်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>သူမက မတ်တတ်ရပ်၍ ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကု... ကျွန်မတို့ အပြင်ထွက်ပြီး လမ်းလျှောက်ကြည့်ရအောင်လား..."</p> <p> </p> <p>ကုအန်က သစ်ပင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်း၍ ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မှန်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရှောင်လန်ထံသို့ လျှောက်သွား၏။</p> <p>"အဲဒီမှန်က ဘာတွေများ ကောင်းနေလို့ အမြဲတမ်း ယူသွားရတာလဲ..." ရှောင်လန်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ သူမ၏ နတ်ဘုရား အာရုံခံစားမှုက ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မှန်ကို တစ်ခေါက် ခိုးကြည့်ဖူးသော်လည်း ထူးခြားချက် တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မတွေ့ခဲ့ရချေ။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "သူ့ရဲ့ တန်ဖိုးကို ငါ တစ်ယောက်တည်းပဲ သိတာ..."</p> <p> </p> <p>ရှောင်လန်က မျက်လုံးလှန်လိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုမှန်က သက်ရှိတစ်ကောင် ဖြစ်မလာသေးပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက သူမ ပို၍ သံသယဝင်မိမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က ရှောင်လန်နှင့်အတူ လိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲမှ ထွက်ခွာလာပြီး သူ၏ အာရုံက မဟာတာအို လမ်းစဉ်ပေါ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဖန်းရွှမ်က ပုံရိပ်ထင်ဟပ်ခြင်းကို အမှန်တကယ် အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကောင်က မူလဘူတ ဧကရာဇ်လမ်းစဉ်ပေါ်တွင် ထူးခြားသော နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း ရှိနေ၏။</p> <p>သူ မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကို ကုအန် စိတ်အားထက်သန်စွာ မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။ မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ်က ၎င်း၏ ခမ်းနားမှုကို ပြသရန် တစ်စုံတစ်ယောက် လိုအပ်ပြီး တာအိုဧကရာဇ် တစ်ပါးကို အနိုင်ယူခြင်းက ပို၍ ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>...</p> <p>မဟာတာအို လမ်းစဉ်ပေါ်ရှိ ဥက္ကာပျံ တစ်ခုအထက်တွင်။</p> <p> </p> <p>ဖန်းရွှမ်သည် ချောက်ကမ်းပါး အစွန်း၌ ထိုင်နေပြီး သူ၏ အနီရောင် ဝတ်ရုံက လွင့်ဝဲနေကာ ဆံပင်ဖြူများကလည်း ပြန့်ကျဲနေ၏။ သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး သူ၏ ခေါင်းက အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>နာကျင်မှု တစ်ခုခုကို ခံစားနေရသည့်အလား သူ၏ မျက်မှောင်များက တဖြည်းဖြည်း ကုတ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက်။</p> <p> </p> <p>ဖန်းရွှမ်က ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ အိပ်မက်ကြီး တစ်ခုမှ နိုးထလာသည့်အလား သူ၏ မျက်တောင်များက တုန်ခတ်နေပြီး သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများက ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>သူက စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကျပ် ကြိုးစားလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်သော အမူအရာ ပေါ်လာကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒါက မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ်ရဲ့ ဖန်ဆင်းခြင်းလား... ငါ တကယ် ဝင်စားခြင်း မလုပ်ရသေးဘဲနဲ့ ဝင်စားခြင်း မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်တယ်... ဒါက စိတ်ကူးယဉ်လား အစစ်အမှန်လား ဆိုတာတော့ မသိသေးဘူး... အကယ်လို အမှန်ဆိုရင် မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ်ရဲ့ နားလည်သဘောပေါက်မှု နည်းလမ်းက တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ..."</p> <p> </p> <p>မဟာတာအို လမ်းစဉ်ပေါ်တွင် သူက တာအိုဧကရာဇ် အကြောင်းကို အများဆုံး ကြားခဲ့ရ၏။ အခြားသော ကံကြမ္မာ အဆင့်အတန်းများ ရှိနေသော်လည်း မည်သည့်အရာကမျှ တာအိုဧကရာဇ်ကို မယှဉ်နိုင်ချေ။ မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ်ကတော့ ကွာခြား၏။</p> <p> </p> <p>သူ ယခုလေးတင် ရရှိခဲ့သော ဝင်စားခြင်း မှတ်ဉာဏ် ရာပေါင်းများစွာကပင် သူ့ကို အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားစေခဲ့၏။</p> <p>အစစ်အမှန် အချိန်က အဲဒီလောက် မကြာသေးသည်ကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ ဝင်စားခြင်းမှတဆင့် နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း အကြိမ်များစွာကို ဖြတ်သန်းနိုင်မည်ဆိုလျှင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ချိုးဖျက်မှု အမြန်နှုန်းက ယခင် နည်းလမ်းထက် ကျော်လွန်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ဤအတွေးဖြင့် ဖန်းရွှမ်၏ နှလုံးခုန်နှုန်းက စတင် မြန်ဆန်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>"မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ်... အရင်က တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး... အခြား မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ်တွေ ရှိရင်တောင်မှ အရေအတွက် နည်းပါးမှာပဲ... တာအိုဧကရာဇ်တွေထက် အများကြီး နည်းမှာ... ဒါက ငါ့ဘဝရဲ့ အကြီးမားဆုံးသော အခွင့်အရေး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."</p> <p> </p> <p>ဖန်းရွှမ်၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုက ပိုမို ကြီးထွားလာ၏။</p> <p>သူက မျက်လုံးများကို မှိတ်၍ သူ၏ ယခင် ဝင်စားခြင်း အတွေ့အကြုံများမှ ရရှိသော သိမြင်နားလည်မှုများကို သတိကြီးစွာဖြင့် ပြန်လည်တွေးတောနေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်</p> <p> </p> <p>မဟာတာအို လမ်းစဉ်ပေါ်ရှိ အခြား ဟင်းလင်းပြင် တစ်နေရာတွင် သံချပ်ကာနက် ခြင်္သေ့မိစ္ဆာ တစ်ကောင်က သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်အောက်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။ သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်က လူနှင့်တူသော်လည်း တောင့်တင်းခိုင်မာပြီး သူ၏ ခေါင်းက မူလပုံသဏ္ဌာန်ကို ထိန်းသိမ်းထားကာ ခါးအထိရှည်သော လည်ဆံမွေးများရှိပြီး ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှု အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ညာဘက်လက်ကို မြှောက်၍ သစ်ကိုင်းများအောက်တွင် ပေါလောပေါ်နေသော ငွေရောင် သလင်းကျောက်ဆီသို့ လှမ်းယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဘာကြီးလဲ..."</p> <p> </p> <p>သံချပ်ကာနက် ခြင်္သေ့မိစ္ဆာက ရေရွတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများတွင် စူးစမ်းချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ တစ်ယောက်တည်းတော့ မဟုတ်ချေ၊ ဖန်းရွှမ်၏ အောင်မြင်သော နားလည်သဘောပေါက်မှုနှင့်အတူ မဟာတာအို လမ်းစဉ်တွင် ငွေရောင် သလင်းကျောက် ရာပေါင်းများစွာ ရရှိလာခဲ့ပြီး မတူညီသော ဟင်းလင်းပြင်များအနှံ့ ပြန့်ကျဲသွားခဲ့သည်။ အများစုက ကံပါလာသူများကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသော်လည်း အချို့မှာမူ သံချပ်ကာနက် ခြင်္သေ့မိစ္ဆာကဲ့သို့ပင် ပေါ်လာပြီး မကြာမီမှာ ကြုံတွေ့သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save