Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၇၁၂</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆရာသခင်တစ်ဦး၏ ဟန်ပန်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှမ်ထျန်ရီ သည် ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်း၏ လမ်းမများပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ရင်း အဓိပတိ ဂိုဏ်းအကြောင်းကို တွေးတောနေခဲ့၏။ သူက အဓိပတိ ဂိုဏ်းကို လွမ်းဆွတ်နေသော်လည်း ပြန်သွားလိုသည့် ဆန္ဒမရှိချေ။</p> <p> </p> <p>သူက တာဝန်ဝတ္တရားများကို အများကြီး မထမ်းဆောင်လိုဘဲ လောကအနှံ့ လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်သွားလာလိုစိတ်သာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>အဓိပတိ ဂိုဏ်းတွင် ဆရာသခင်ဓားအရှင် ချန်ရစ်ခဲ့သော ထူးခြားသည့် အခွင့်အရေးများ ရှိနေလျှင်တောင်မှ သူက ပြန်မသွားချင်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ထက်စာလျှင် သူ့တွင် အခြားသော ရည်မှန်းချက်များ ပိုများနေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အမြင်တွင် အသက်ပိုရှည်ရန် သက်သက်အတွက်သာ အသက်ရှင်နေရခြင်းက အလွန် ပျင်းစရာကောင်းပေလိမ့်မည်။ လူသားကမ္ဘာ၏ လောကီအာရုံများကို ခံစားရခြင်း၊ မတူညီသော လူများနှင့် အပြန်အလှန် ဆက်ဆံရခြင်းတို့ကို သူ နှစ်သက်ပြီး ဤအတွေ့အကြုံများကို မှတ်တမ်းတင် ရေးသားကာ ကံပါလာသူများ ဖတ်ရှုရခြင်းဖြင့် သူ၏ ဘဝကို တန်ဖိုးရှိစေရန် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သေချာပေါက်ပင် သူက အဓိပတိ ဂိုဏ်းနှင့် ဝေးဝေးနေလိုသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ကုအန် ထွက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ကုအန်က ထွက်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်ဖာထေးစင်မြင့် ပေါ်တွင် ချန်ရစ်ခဲ့သော ဓားတာအိုဆန္ဒက ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် ကုအန်သည် အဓိပတိ ဂိုဏ်းအပေါ် သံယောဇဉ် ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။</p> <p> </p> <p>အဓိပတိ ဂိုဏ်းကို ကာကွယ်ပေးမည့်သူ ရှိနေသဖြင့် သူ့တွင် စိုးရိမ်ပူပန်စရာ မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>"ဟေး တာအိုမိတ်ဆွေ... ခင်ဗျားကို ကြည့်ရတာ မျက်မှန်းမတူပါလား... ဒီနေရာကို ပထမဆုံးအကြိမ် လာတာလား..."</p> <p>အသံတစ်သံက ရွှမ်ထျန်ရီ ၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်သွား၏။ သူက ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူက သပ်ရပ်လှပသော အပြာရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ အမူအရာက တည်ကြည်လေးနက်ကာ ထူးခြားသော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ထျန်ရှ က ရပ်လိုက်ပြီး သူ အနားရောက်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က ရွှမ်ထျန်းယီ ပါ... အမှန်ပဲ... ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် လာလည်တာပါ... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ညီလာခံကြီး အကြောင်း ကြားရလို့ ဗဟုသုတ တိုးအောင် လာခဲ့တာပါ..."</p> <p> </p> <p>သူသည် ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းသို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး ကိုယ်ရေးအချက်အလက် မှတ်ပုံတင်ကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများလည်း ပေးဆောင်ခဲ့သဖြင့် ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်လာမည်ကို စိုးရိမ်မနေခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>လူလတ်ပိုင်း ကျင့်ကြံသူက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော့်ဆီမှာ ချမ်ခွန်းဂိုဏ်း အကြောင်းကို ပိုပြီး နားလည်စေနိုင်မယ့် စာအုပ်တချို့ ရှိတယ်... ခင်ဗျား ကြည့်ချင်လား..."</p> <p> </p> <p>သူက စာအုပ်ရောင်းနေတာကိုး...</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ထျန်ရီ မှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွား၏။ ထိုလူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို သူ ခွဲခြားမသိနိုင်သဖြင့် ကျင့်ကြံသူကြီး တစ်ဦးဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ ယခုကြည့်ရသည်မှာ ထိုလူတွင် လျှို့ဝှက်ရတနာ တစ်ခုခု ရှိနေနိုင်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကလည်း မြင့်မားမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက်လဲ..." ရွှမ်ထျန်းယီ က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သည်နေရာသို့ အသစ်ရောက်လာသူ ဖြစ်သဖြင့် သူ ပြဿနာ မရှာလိုချေ။ အကယ်၍ အရမ်း မဈေးကြီးဘူးဆိုလျှင် ကုသိုလ်ပြုသည့် အနေဖြင့် သူ စဉ်းစားပေးနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အခုတစ်ရာပါ..." လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက အလေးအနက် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အဲဒီလောက်တောင် ဈေးကြီးတာလား... ထားလိုက်တော့..."</p> <p>ရွှမ်ထျန်ရီ က ခေါင်းခါ၍ ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်၏။ မထင်မှတ်ဘဲ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက သူ့ကို ထပ်မံ ပိတ်ဆို့လိုက်သဖြင့် သူ့ကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေကာ ဒေါသထွက်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ လက်ချောင်းများကို လှုပ်ရှား၍ စာအုပ် ခုနစ်အုပ်ကို ထုတ်ပြလိုက်ရာ ရွှမ်ထျန်ရီ သည် ၎င်းတို့၏ ခေါင်းစဉ်များကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ချမ့်ခွန်း လျှို့ဝှက်ရာဇဝင်၊ အကြီးအကဲ၏ မက်မွန်ဆောင် ခရီးစဉ်၊ ထိုည ထိုလေပြေ ထိုခံစားချက်များ...</p> <p> </p> <p>ခေါင်းစဉ်များကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် စာရေးသူ၏ ခမ်းနားသော စာပေစွမ်းရည်ကို ရွှမ်ထျန်းယီ အာရုံခံမိလိုက်ပြီး သူနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော စာပေပညာရှင်ကြီး တစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝယ်လိုက်ရင် ခင်ဗျား သေချာပေါက် နောင်တရမှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ပေးအပ်နေသကဲ့သို့ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ထျန်းယီ က မေးလိုက်သည်။ "စာမျက်နှာ နည်းနည်းလောက် ကြည့်လို့ ရမလား..."</p> <p> </p> <p>လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ချက်ချင်းပင် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်၍ သူ့ကို ပေးလိုက်၏။ သူက လက်ခံယူလိုက်ပြီး စာမျက်နှာ တစ်မျက်နှာကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှန်လိုက်ရာ အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် ဝယ်မယ်... ထပ်ရှိသေးလား..."</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ထျန်းယီ က ပြတ်သားစွာဖြင့် အခိုင်အမာ မေးလိုက်၏။</p> <p>"မရှိတော့ဘူး... ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းကျရင်တော့ ထပ်ရှိလာမှာပါ... စာအုပ်အသစ်တွေ ထွက်လာတဲ့အချိန် ခင်ဗျား ဒီမှာ ရှိနေသေးရင် ကျွန်တော် လိုက်ရှာပါ့မယ်..." လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ခေါင်းခါ၍ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ သူက အမြဲတမ်း တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး ထိုသို့သော အရာများကို လုပ်ဆောင်နေမည်ဟု မည်သူကမျှ တွေးထင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ သဘောထားက ရွှမ်ထျန်ရီကို အလွန်အမင်း သဘောကျသွားစေသည်။ ဒါက ဘယ်လို ယုံကြည်ချက်မျိုးလဲ။</p> <p> </p> <p>"တာအိုမိတ်ဆွေရဲ့ နာမည်ကို မေးလို့ ရမလား..."</p> <p>အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ရွှမ်ထျန်းယီ က အရိုအသေပေးရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လေးစားမှု အပြည့်ဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ပြန်လည် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် စကားတစ်ခွန်းသာ ချန်ရစ်ကာ ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်က ကျန်းချွန်းချိုး ပါ..."</p> <p> </p> <p>ကျန်းချွန်းချိုး။</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ထျန်ရီ က ထိုအမည်ကို မှတ်သားထားလိုက်ပြီး သူ၏ စာအုပ်ထဲတွင် ထည့်ရေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ရွှမ်ထျန်ရီသည် လည်ပတ်လိုစိတ် မရှိတော့ဘဲ ရရှိထားသော ရတနာအသစ်ကို အရသာခံ ဖတ်ရှုရန် တည်းခိုခန်း တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင် ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်း၏ တိုက်ပွဲ ညီလာခံက တရားဝင် စတင်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အန်ကျီကျိုက်က စည်ကားမှုကို ကြည့်ရှုရန် အန်ရှင်း၏ နောက်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး သူတို့ကို ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် ခေါင်းဆောင်များက နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။ အန်ကျီကျိုက်သည် အန်ရှင်း၏ တပည့်ဖြစ်ကြောင်း ကြားသောအခါ အဆင့်မြင့် ခေါင်းဆောင်များက သူ့ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စိုက်ကြည့်လာကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဝူရှီသည် ယခင်က ထျန်ဟောင်ကို ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းသို့ စေလွှတ်ခဲ့ပြီး ထိုသူက ချမ်ခွန်းဂိုဏ်းကို ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် အမှန်တကယ် ကျော်ကြားသွားစေခဲ့ကာ နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အန်ရှင်းသည် ဝူရှီ၏ စီနီယာ တပည့်အကြီးဆုံး ဖြစ်ပြီး သူမ၏ တပည့်အဖြစ် လက်ခံခံရခြင်းက အန်ကျီကျိုက်သည် သာမန်မဟုတ်သော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်ရမည်ဟု ဆိုလို၏။</p> <p>သို့သော်လည်း သူတို့က အဆောတလျင် စည်းရုံးသိမ်းသွင်းရန် မဝံ့ရဲကြဘဲ အန်ကျီကျိုက်ကို သဘောကျစေရန်သာ ကြိုးစားနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေသော အခန်းမအတွင်း၌ ယွမ်လော့က ကုလားထိုင် တစ်လုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး အကြီးအကဲများ စုဝေးနေသည့် အခန်းဆီသို့ အဝေးမှ လှမ်းကြည့်နေကာ သူ၏ အကြည့်များက အန်ကျီကျိုက်ထံ ကျရောက်သွားပြီး အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>သူက အန်ရှင်းကို သဘာဝကျကျ မှတ်မိပြီး သူမကို အလွန် လေးစားသည်။ သူ ငယ်စဉ်က အန်ရှင်းက သူ့ကို မှော်ဂါထာ တစ်ခုပင် ပေးခဲ့ဖူး၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အကြီးအကဲများ၏ သဘောထားကို မြင်သောအခါ သူ အနည်းငယ် မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းသည် ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့ပြီး အမြဲတမ်း ဝူရှီ၏ အကူအညီ လိုအပ်နေခြင်းမှလွဲ၍ နေရာတိုင်းတွင် အဆင်ပြေနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဝူရှီမှ ယခင်က စေလွှတ်ခဲ့သော ပါရမီရှင် နှစ်ဆယ်သည် အမှန်ပင် အစွမ်းထက်ကြပြီး အချို့က သူ့ကိုပင် ဒုက္ခပေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤလူများက တစ်စုတစ်စည်းတည်း နေထိုင်ကြကာ ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းနှင့် အမှန်တကယ် တစ်သားတည်း မဖြစ်ခဲ့ကြချေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူတို့က သစ္စာဖောက်သွားမည်ကိုပင် သူ စိုးရိမ်မိ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အမြင်တွင် ဤလောက၌ အမြဲတမ်း ပေးဆပ်မှုဆိုတာ ဘယ်နေရာမှာ ရှိလို့နည်း။ ဝူရှီက ချမ်ခွန်းဂိုဏ်းကို ဘာလို့ ဤမျှ ကူညီပေးနေရသနည်း။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ အနာဂတ်တွင် ဝူရှီက ကျေးဇူးဆပ်ရန် တောင်းဆိုလာခဲ့လျှင် ချမ်ခွန်းဂိုဏ်းက မည်သို့ ငြင်းဆန်နိုင်မည်နည်း။</p> <p>အမြဲတမ်း တခြားသူတွေကို အားကိုးနေရင် သူတို့ ဘယ်တော့ ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ် ကိုယ်ရပ်တည်နိုင်မှာလဲ။</p> <p> </p> <p>တာအိုခုံရုံးသည်လည်း ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ အဖွဲ့အစည်းများ အရမ်းများလွန်းပြီး အမြဲတမ်း ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားနေကာ လောကကြီးကို အမှန်တကယ် မအုပ်စိုးနိုင်ကြချေ။</p> <p> </p> <p> တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုက ဆယ်စုနှစ်များ၊ ရာစုနှစ်များစွာ ကြာအောင် အတွင်းရေး အငြင်းပွားမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေတတ်ပြီး တာအိုခုံရုံး၏ အရှင်သခင် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အကြွင်းမဲ့ အာဏာ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ယွမ်လော့က အန်ကျီကျိုက်၏ အသွင်အပြင်ကို မှတ်သားထားလိုက်ပြီး အန်ကျီကျိုက်က တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိပုံရကာ သူ့ကို လှည့်ကြည့်လာ၏။</p> <p> </p> <p>အဝေးမှနေ၍ သူတို့၏ အကြည့်များ ဆုံတွေ့သွားပြီး ယွမ်လော့က ချက်ချင်းပင် အကြည့်လွှဲသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်လော့၏ စူးစိုက်ကြည့်မှုအောက်တွင် အန်ကျီကျိုက်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး နေရခက်သွား၏။</p> <p>"အဲဒီလူရဲ့ နာမည်က ယွမ်လော့ လို့ ခေါ်တယ်... သူက တစ်ချိန်တုန်းက ငါတို့ ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် ဖြစ်ခဲ့ပြီး တော်တော်လေး ထူးချွန်တယ်... မင်းကို နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေ သင်ပေးဖို့ ငါ သူ့ကို ပြောပေးလို့ ရတယ်..." ရီချင်းရှန်က သူ၏ ဘေးရှိ အန်ကျီကျိုက်ကို ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်၏ ဘေးတွင် ထိုင်ခွင့်ရသော ဤကဲ့သို့ ဆက်ဆံမှုမျိုးက ယွမ်လော့၏ စိတ်ဝင်စားမှုကိုသာမက တပည့်များစွာကိုလည်း အန်ကျီကျိုက်၏ နောက်ခံအကြောင်း ဆွေးနွေးလာစေ၏။</p> <p> </p> <p>အန်ကျီကျိုက်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ကမ်းလှမ်းမှုအတွက် ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ဆရာနဲ့ ဦးလေးတွေရဲ့ လမ်းညွှန်မှု ရှိပြီးသားမို့လို့ ဒုက္ခပေးစရာ မလိုတော့ပါဘူး..."</p> <p> </p> <p>သူ၏ စကားများက ရီချင်းရှန်နှင့် အဆင့်မြင့် ခေါင်းဆောင်များကို တုန်လှုပ်သွားစေ၏။</p> <p> </p> <p>ဝူရှီမှ တပည့်များစွာက သူ့ကို သင်ကြားပေးနေသည်လား။</p> <p>ဝူရှီက သူ့ကို အထူးတလည် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်က အဆင့်မြင့် ခေါင်းဆောင်များအား အန်ကျီကျိုက်ကို စည်းရုံးသိမ်းသွင်းလိုစိတ် ပိုမို ပြင်းထန်လာစေ၏။</p> <p>သူတို့က ဝူရှီကို သံသယ ဝင်မည်မဟုတ်ဘဲ အန်ကျီကျိုက်၏ အနာဂတ်သည် အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားပြီး လောကတစ်ခွင်တွင် ကျော်ကြားလာမည်ဟုသာ ယုံကြည်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>လုရှန်၊ ချန်ချွမ်နှင့် အန်ရှန်ထျန့်တို့က လောကတစ်ခွင် ကျော်ကြားသော နာမည်များ ရရှိထားပြီးဖြစ်ကာ ဤလူငယ်လေးက ထိုသုံးဦးထက် ကျော်လွန်သွားနိုင်ခြေ ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အကြည့်များကြောင့် အန်ကျီကျိုက်က နေရခက်လာသဖြင့် ရှေ့တွင် ဖြစ်ပွားနေသော တိုက်ပွဲဆီသို့သာ သူ၏ အာရုံကို ပြောင်းလိုက်ရတော့၏။</p> <p>...</p> <p>မှေးမှိန်နေသော ဟင်းလင်းပြင် အတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော ဥက္ကာပျံများ လွင့်မျောနေပြီး အဝေးတွင်မူ ကြယ်တာရာ တိမ်တိုက်များက ၎င်းတို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်များကို ပြောင်းလဲနေကာ အံ့မခန်း လှပနေ၏။</p> <p> </p> <p>အနီရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဖန်းရွှမ်သည် ဓားပျံတစ်လက်ကို စီးနင်းလာပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံက လွင့်ဝဲနေကာ အမတတစ်ပါး၏ ကျက်သရေကို ဖော်ဆောင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်းရွှမ်၏ အကြည့်က ရှေ့သို့ ဦးတည်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>"တူညီတဲ့ အဆင့်တူတွေက ငါ့ကို ဘယ်လိုများ ထင်ကြမလဲ မသိဘူး..."</p> <p> </p> <p>ဖန်းရွှမ်သည် ဤဟင်းလင်းပြင်ဆီသို့ ခရီးနှင်လာခဲ့ပြီး ဤနေရာရှိ မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ်၏ ကံတရားကို အာရုံခံနေခဲ့၏။ အစစ်အမှန် မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ် မဟုတ်ဘဲ ကံတရားက အနည်းငယ် နည်းပါးနေသော်လည်း နီးစပ်နေသည်။</p> <p>သူက မူလဘူတ တာအိုဧကရာဇ်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့လာခဲ့ပြီး ယခုအခါ အတားအဆီး တစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့နေရသဖြင့် အခြားသူများနှင့် အတွေ့အကြုံများ အမြင်ချင်း ဖလှယ်လိုစိတ် ပြင်းပြနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save