Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(95)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“တတိယအဒေါ်နဲ့ အမေကတော့ ဆက်ဆံရေးကောင်းကြတယ်၊ မနေ့က ယောက်မ မလာခင်တုန်းက အကြီးဆုံးအဒေါ်က အမေ့ကို အမျိုးမျိုး နှိမ်ပြီးပြောနေတာ၊</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ တတိယအဒေါ်က အမေ့ဘက်ကနေ ကာကွယ်ပေးခဲ့တယ်၊ မနေ့က မင်္ဂလာရက် အရေးကြီးတဲ့နေ့မို့လို့သာပေါ့၊ မဟုတ်ဘဲ တခြားနေ့သာဆိုရင် အမေက ပြန်ပြီး ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းနေလောက်ပြီ”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားရလျှင် လီရှန်းလည်း သဘောတူစွာဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်မိ၏။ လော်ယွီရှို့၏ ဒေါသတကြီး တုံ့ပြန်တတ်သော အကျင့်ဖြင့်ဆိုလျှင် တစ်ပါးသူ၏ အနိုင်ကျင့်မှုကို  သည်းခံနေမည် မဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>လူကြီးပိုင်းမျိုးဆက်များအကြောင်း မိတ်ဆက်ပေးပြီးနောက် ဝူလီတစ်ယောက် မျိုးဆက်သစ်များအကြောင်းကို ပြောပြရန် ခက်ခဲသွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အဓိကမှာ ဝမ်းကွဲမောင်နှမများက အလွန်များပြားလွန်းပြီး စုစုပေါင်း ဆယ်ဦးခန့်အထိရှိကာ  ထိုအထဲမှ ထက်ဝက်မှာ အကြီးဆုံးဦးလေး၏မိသားစုမှ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“တကယ်ကို သားသမီးရတနာ ထွန်းကားတဲ့ မိသားစုပဲ”</p> <p> </p> <p>လီရှန်းက အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူလီ : “စုချန်တို့ မျိုးဆက်မှာဆိုရင် ပိုတောင်များလာဦးမယ်”</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ယန်တို့ ဝမ်းကွဲညီအစ်ကိုများတွင် ကလေးရနေသူ လေးဦးသာ ရှိသေးသော်လည်း အရေအတွက်မှာ လူကြီးပိုင်းမျိုးဆက်များ၏ အရေအတွက်ကိုပင် နီးကပ်လာနေပြီ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ လီရှန်းက ကောက်ချက်ချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီကလေးတွေထဲက အများစုက ဦးလေးကြီးရဲ့ မိသားစုကပဲ ဖြစ်ရမယ်”</p> <p> </p> <p>ဆိုရလျှင် မိသားစု၏ ဒုတိယအိမ်တွင် ကလေး သုံးဦးသာရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူလီက ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းကို အားပါစွာ ငြိမ့်ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဘုရားရေ!</p> <p> </p> <p>ကလေးမရှိလျှင်ပင် ရှိလာအောင် အခြေအနေများ ဖန်တီးကာ ယူကြသည်ဆိုသည်က မည်သည့်စကားကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ကြောင်း လီရှန်း ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရချေပြီ။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ အကြီးဆုံးဦးလေး၏ မိသားစုမှာ ယခုအချိန်အထိ အိမ်ခွဲမနေကြသေးဘဲ ညီအစ်ကိုများအားလုံးက အိမ်ရာခြံကြီးတစ်ခုထဲတွင် စုပြုံနေထိုင်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကလေးငယ်များစွာ မွေးဖွားထားကြသည်ဖြစ်၍ ထိုနေရာက မည်မျှအထိ ပရမ်းပတာနိုင်မည်ကို လီရှန်းအနေဖြင့် ကိုယ်တိုင်မမြင်ရသော်လည်း ခန့်မှန်းကြည့်ရုံနှင့်ပင် သိနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူလီက အတင်းအဖျင်းများကို ပြောဆိုရသည့်အချိန်မျိုးတွင် အလွန်ပင် တက်ကြွနေခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>လီရှန်းသည်လည်း နားထောင်ကောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အပြင် ဝူလီအတွက် လက်ဖက်ရည်နှင့် ရေများကို မကြာခဏ ဖြည့်ဆည်းပေးနေခဲ့၏။ တစ်ခါတရံတွင်လည်း လိုအပ်သလို ထောက်ပံ့၍ စကားပြောပေးသောကြောင့် ဝူလီမှာ အတော်လေးပင် သဘောကျနေခဲ့ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူလီအနေဖြင့် လက်ထပ်ပြီးသည်မှာ နှစ်လခန့် ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း စုဝေ့ဟိုင်မှာ အလွန်ပင် အလုပ်များလွန်းလွန်းပေသည်။ သူက နေ့စဉ် အိမ်ပြန်လာတတ်သော်လည်း သူ၏ အချိန်အများစုမှာ စာကြည့်ခန်းထဲတွင်သာ ကုန်ဆုံးနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ယခင်ကဆိုလျှင် သူမအနေဖြင့် သူနှင့် ခဏတဖြုတ် စကားပြောခွင့် ရရှိခဲ့သေးသည်။ သို့သော် စုဝေ့ဟိုင်က သူမ၏ ကစားကွက်လေးများကို ရိပ်မိသွားသည့်နောက်တွင် ကလေးများနှင့် ရင်းနှီးမှု ပိုရှိစေရန်ဟူ၍ အကြောင်းပြကာ ညစဉ်ညတိုင်း သူမအား ကလေးများနှင့်သာ ဆော့ခိုင်းထားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးကြား ချိုသာသော စကားလေးများကိုပင်  ပြောဆိုခွင့် မရတော့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စုဝေ့ဟိုင်သည်က ကလေးများရှေ့တွင် ချစ်ခင်ကြင်နာမှုကို ပြသရန်အတွက် ငြင်းဆန်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>စုမိသားစုအကြောင်းကို အားရအောင် ပြောဆိုပြီးနောက်တွင်လည်း ဝူလီက စိတ်မကျေနပ်သေးပါချေ။</p> <p> </p> <p>သူမက လီရှန်း၏ စပ်စုလိုသော မျက်ဝန်းများကို မြင်လိုက်သည့်အခိုက်တွင် အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်မိသားစုအကြောင်းကိုပါ စတင်၍ ရင်ဖွင့်တိုင်တောတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ မိသားစုအကြောင်းကို ပြောရလျှင် ဝူလီက နောက်တစ်ကြိမ် ဒေါသထွက်လာရပြန်၏။</p> <p> </p> <p>သူမသည်က သူမ၏မိသားစုထံမှ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို အတော်လေး ခံခဲ့ရသူဖြစ်ပြီး လက်ထပ်ပြီးသည့်တိုင်အောင် သူတို့က သူမကို လွှတ်မပေးခဲ့ကြပါချေ။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ လုပ်ငန်းခွင်သို့ပင်မကြာခဏ လာရောက်နှောင့်ယှက်ကြသောကြောင့် သူမအနေဖြင့် အပြစ်ပေးခံရလုနီးပါးပင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် စုဝေ့ဟိုင်ထံမှ ဝင်ရောက်ကူညီဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူမက သူမ၏မိသားစုအကြောင်းကို အိမ်တွင် ညည်းတွားသည့်အချိန်မျိုးတွင် စုဝေ့ဟိုင်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်ပင် ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်လွန်းပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူမှာ “သူတို့က ဒီလိုပါပဲ” သို့မဟုတ် “အိမ်မှာ ဒီလိုပြောနေရုံနဲ့ ဘာမှထူးလာမှာမဟုတ်ဘူး” ဟူသော စကားများဖြင့်သာ နှစ်သိမ့်တတ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမက နှစ်သိမ့်မှုကို လိုအပ်နေခြင်းလား။</p> <p> </p> <p>မဟုတ်ပါချေ!</p> <p> </p> <p>သူမ အမှန်တကယ် လိုလားသည်မှာ စုဝေ့ဟိုင်အနေဖြင့် သူမနှင့်အတူ ထိုရန်သူများကို မုန်းတီးပေးရန်သာ ဖြစ်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>ဝူလီ၏ မိသားစုက လူယုတ်မာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ထိုသူများမှာ ဆိုးကွက်အားလုံးကို ပေါင်းစပ်ထားသည့် ပြတိုက်သို့ပင်  ထည့်သွင်းရမည့်သူများဖြစ်ကြလေ၏။</p> <p> </p> <p>သူမတွင် အမေပြောသမျှ စကားများကို မြေဝယ်မကျ နားထောင်တတ်သော မောင်တစ်ယောက်၊ ဗိုလ်ကျတတ်သော ယောက်မတစ်ယောက်၊ မောင်ဖြစ်သူကို အလိုလိုက်လွန်းသော အစ်မတစ်ယောက်၊ ဘက်လိုက်တတ်သော အမေနှင့် သူရဲဘောကြောင်သော အဖေတို့ ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p>အရေးကြီးဆုံးမှာ သူမတွင် ဝူရွှမ်းဟု အမည်ရသော ဝမ်းကွဲညီမတစ်ယောက် ရှိပြီး သူမက အဆက်အသွယ်ဖြင့် အိမ်ထောင်ကွဲထားသော တပ်ခွဲမှူးတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသူမှာ ယခုအချိန်တွင် ယူနန်ပြည်နယ်တွင် စစ်မှုထမ်းနေခဲ့သည်။ ထိုတပ်ခွဲမှူး၏ အမည်မှာ ဝမ်ယွီဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူရွှမ်း...</p> <p> </p> <p>ဝမ်ယွီ...</p> <p> </p> <p>ဝူလီ...</p> <p> </p> <p>လီရှန်းတစ်ယောက် နားထောင်ရင်းဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးလာကာ ဤစကားလုံးများက တစ်စထက်တစ်စ ပိုမိုရင်းနှီးလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူလီသည်က လီရှန်း၏ ထူးခြားသော အမူအရာကို သတိမထားမိဘဲ သူမ၏ မိသားစုအကြောင်းကိုသာ ဆက်လက်၍ မကျေမနပ်ပြောဆိုနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူမ ရင်ဖွင့်ပြီးမှသာ သူမအနေဖြင့် အပြောလွန်သွားကာ သူမ၏ လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးကို ပြောပြမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်ကို သတိပြုမိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လီရှန်းသည်က အစမှအဆုံး စကားတစ်ခွန်းမျှ ဝင်မပြောခဲ့သကဲ့သို့ သူမ၏ မိသားစုအကြောင်းကိုလည်း အနည်းငယ်မျှပင် ထုတ်မပြောခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>ဝူလီက သူမ၏ ယောက်မကို ရင်ထဲတွင်ရှိသမျှ အကုန်လုံးကို ဖွင့်ပြောမိပြီး သူမ၏ မိသားစုအကြောင်းကိုပါ မကောင်းပြောမိသည့်အတွက် ရုတ်တရက် သူမကိုယ်သူမ ငတုံးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူလီမှ ရုတ်တရက် စကားရပ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရလျှင် လီရှန်းမှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီးမေးလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>“ဘာဖြစ်လို့လဲ ယောက်မ”</p> <p> </p> <p>“ငါ တစ်ယောက်တည်း ပြောနေတာ ကြာလှပြီ၊ ရှန်းရှန်း.. နင့်ရဲ့ မိသားစုအကြောင်းလည်း ပြောပြပါဦးလား”</p> <p> </p> <p>ဝူလီက လီရှန်းဘက်မှ ငြင်းဆိုမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ရေတစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် တင်းမာသော လေသံဖြင့်ဆိုလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှန်းရှန်း.. နင့်ရဲ့ ယောက်မက နင််ကို မိသားစုဝင်တစ်ယောက်လို သဘောထားလို့ ကိုယ့်မိသားစုအကြောင်းတွေကို အကုန်ပြောပြတာလေ၊ နင်လည်း ကပ်စေးမနှဲပါနဲ့”</p> <p> </p> <p>လီရှန်းသည်လည်း ကပ်စေးနှဲမည့်သူ မဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ၏ မိသားစုအရေးမှာ ဖုံးကွယ်ထားရမည့် လျှို့ဝှက်ချက်များလည်း မဟုတ်သောကြောင့် သူမ၏ မိသားစုအတွင်းပိုင်းမှ ရှုပ်ထွေးမှုများကို ရိုးရှင်းစွာသာ ပြန်လည်ပြောပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူမက လီဟုန်ကျွင့်ဘက်မှ အကြောင်းအရာများကို ဝေဝေဝါးဝါးသာ ပြောပြသော်လည်း ကျန်းကျူးရိတို့ဘက်မှ အကြောင်းများကိုမူ အသေးစိတ် ပြောပြခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူလီတစ်ယောက် နားထောင်ရင်းနှင့် ပို၍ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာတော့၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူမက ဆိုဖာပေါ်သို့ မှီချလိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ကို သောက်ရင်း သက်ပြင်းချကာ ရိုးသားစွာပင် ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>“နင့်မှာက အားကိုးရတဲ့ ဦးလေးမိသားစု ရှိသေးတာပဲ၊ ငါနဲ့တော့ မတူပါဘူး”</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ဆွေမျိုးများမှာတော့ သူမ၏ သွေးကိုစုပ်ကာ သူမ၏အရိုးကိုချိုးပြီး ရိုးတွင်းခြင်ဆီအထိ ဝါးစားချင်နေကြသည့် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များသာ ဖြစ်ကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>“အခုတော့ အစ်ကိုကြီးရှိနေပြီဆိုတော့ ယောက်မရဲ့ ဘဝက နောက်ပိုင်းမှာ ကောင်းမွန်သွားတော့မှာပါ”</p> <p> </p> <p>ဝူလီတစ်ယောက် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ထိခိုက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် လီရှန်းက နှစ်သိမ့်စကား ဆိုလိုက်ပေသည်။ ထို့နောက် ကလေးနှစ်ယောက်ကို သတိရလိုက်ပြီး ထပ်ပေါင်းပြောလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>“ယောက်မဆီမှာ လိမ္မာရေးခြားရှိတဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်လည်း ရှိနေတာပဲ၊ သူတို့ကိုသာ သေသေချာချာ စောင့်ရှောက်လိုက်ပေါ့၊ သူတို့ အရွယ်ရောက်လာတဲ့အချိန်ကျရင် ယောက်မအပေါ် သိတတ်ကြမှာပါ”</p> <p> </p> <p>ဝူလီက အစပိုင်းတွင် ပျော်ရွှင်သွားသော်လည်း နောက်ဆုံးစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခိုက်တွင် နှုတ်ခမ်းကို မကျေမနပ် စူလိုက်ပြီးတီးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“သူတို့က ငါ့ဗိုက်က ထွက်လာတဲ့ ကလေးတွေမှ မဟုတ်တာ”</p> <p> </p> <p>သူမက လီရှန်း ကြားမည်မဟုတ်ဟု  ထင်မှတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>မမျှော်လင့်ဘဲ လီရှန်းက သူမကို လေးနက်စွာ ကြည့်လျက် ပြောလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ယောက်မ၊  ယောက်မ မှားနေပြီနော်၊ ကောင်းမွန်တဲ့ ကလေးဆိုတာ ဆုံးမသွန်သင်မှုအပေါ်မှာပဲ မူတည်တာ၊ ယောက်မက သူတို့အပေါ် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံရင် သူတို့ အရွယ်ရောက်လာတဲ့အချိန်ကျရင် ယောက်မအပေါ် ပြန်ပြီး ကောင်းကြမှာပဲ”</p> <p> </p> <p>တကယ်လား။</p> <p> </p> <p>ဝူလီကတော့ မယုံကြည်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ဝမ်းကွဲညီမ ဝူရွှမ်းအနေဖြင့် သားသုံးယောက်ရှိသော တပ်ခွဲမှူးတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့၏။ သူမက ထိုကလေးများအပေါ် အစွမ်းကုန် စိတ်ရောကိုယ်ပါ မြှုပ်နှံခဲ့သော်လည်း   အကျိုးထူးခဲ့သည်လား။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူမထံ၌ ကိုယ်ဝန်ရလာခဲ့သော်လည်း ထိုကလေးများကြောင့်ပင် ကိုယ်ဝန် ပျက်ကျခဲ့ရသေးသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူမ၏ သွေးသား မဟုတ်လျှင် ကျေးဇူးသိတတ်အောင် ပြုစုပျိုးထောင်၍ မရနိုင်ဟု သူမ ယူဆထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူလီက ကလေးများအကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ လီရှန်းနှင့် ဆက်လက် မဆွေးနွေးလိုတော့သည့်အတွက် ဆင်ခြေတစ်ခု ပေးကာ မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>လီရှန်းလည်း ထိုနေရာတွင် ဆက်လက်ထိုင်နေရန် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာသောကြောင့် မတိုင်ခင်က အသုံးပြုခဲ့သော စားပွဲသုတ်ဝတ်ကို ပြန်ယူကာ စားပွဲကို ဆက်လက်သုတ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူမ၏တူလေးနှင့် ဆော့ကစားနေသော စုဝေ့ချင်းသည်လည်း လီရှန်းက အလုပ်များကို စတင်လုပ်ကိုင်လာသည်ကို မြင်လျှင် ကလေးများကို ပစ်ထားခဲ့ပြီး သူမ၏အနားသို့ ချက်ချင်းရောက်လာကာမေးလေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းနဲ့ မရီး ဘာတွေပြောနေကြတာလဲ”</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးက စကားပြောရာတွင် အလွန်အာရုံစိုက်နေကြသောကြောင့် သူ သူတို့၏ဘေးမှ တမင်တကာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လမ်းလျှောက်ပြခဲ့သော်လည်း တစ်ချက်ကလေးမျှပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ကြပါချေ။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်မတို့ ဆွေမျိုးတွေအကြောင်း ပြောဖြစ်ကြတာ”</p> <p> </p> <p>ဝူလီက စုမိသားစုအကြောင်းကို ပို၍ မကျေမနပ် ပြောဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် လီရှန်းက အဓိကအချက်ကို ရှောင်လွှဲကာ ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဝူလီက သူမ၏မိသားစုအကြောင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံညည်းတွားနေပြန်ပြီဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိလိုက်သောကြောင့် စုဝေ့ချင်းလည်း ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားမှု လျော့နည်းသွားခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>*</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save