Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(40)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်း၏အဖေ စုဝေ့မင်က ဆေးဝါးစက်ရုံ၏ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးဟုဆိုခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>　　</p> <p>စက်ရုံညွှန်ကြားရေးမှူးဆိုသည်မှာ ပြည်နယ်မြို့တော်နှင့် ဆက်သွယ်ရန်နှင့် သုတေသီများကို စီမံခန့်ခွဲရန် တာဝန်ရှိပြီး ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးကတော့ ထုတ်လုပ်မှုအပိုင်းအတွက်တာဝန်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>တခြားစက်ရုံများ၏ လုပ်ငန်းထဲမှအရာရှိများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက စုဝေမင်က ဆေးဝါးစက်ရုံထဲမှ ဖုံးကွယ်နေသော ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဆိုသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။</p> <p> </p> <p>　　</p> <p>လီရှန်း တွေးတောကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမကရော။</p> <p> </p> <p>　　</p> <p>သူမကတော့ အထည်ချုပ်စက်ရုံမှ သာမန်ပြုပြင်ရေးသမားတစ်ယောက်၏ သမီးဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>　　</p> <p>“ရှင် ကျွန်မတို့မိသားစုအကြောင်းကို သိထားသင့်တယ်”</p> <p> </p> <p>လီရှန်း သက်ပြင်းချပြီး စုဝေချင်း၏ ဝန်ခံစကားကို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “ကျွန်မရဲ့မိသားစုက ရှင့်ရဲ့မိသားစုနဲ့ အရမ်းကွာခြားလွန်းတယ်”</p> <p> </p> <p>　　</p> <p>စုဝေ့ချင်းတစ်ယောက် ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>　　</p> <p>သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက အလုပ်သမားမိသားစုထဲမှဖြစ်နေသော်လည်း သူ့အဖေက စက်ရုံ၏ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးဖြစ်နေသည့်အတွက် ကွာခြားချက်ဖြစ်လာခဲ့သည်လား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>　</p> <p>“ကျွန်မ သေသေချာချာစဉ်းစားလိုက်ပါ့မယ်၊ ရှင်လည်း ကျွန်မတို့ကြားက ကွာခြားချက်တွေကိုလည်း ပြန်ပြီးစဉ်းစားပေးစေချင်တယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>စုဝေချင်း၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>　　</p> <p>လီရှန်းက ရလဒ်များအကြောင်းကိုပြန်တွေးကာ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ အပြုံးတစ်ခုနှင့် ပြောလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ရှင်  ပြန်သွားလိုက်တော့လေ.. မနက်ဖြန် စာမေးပွဲရလဒ်တွေကို  သွားကြည့်ဖို့ စောစောထရမယ်.. ဆေးဝါးစက်ရုံက ကျွန်မကို လက်ခံပြီးမှ ဒီကိစ္စကိုပြန်ပြောကြတာပေါ့</p> <p> </p> <p> လက်မခံရင်...  ကျွန်မ အထည်ချုပ်စက်ရုံမှာ ပြန်ပြီးအလုပ်လုပ်ရမလား၊  ကျေးလက်ဒေသကိုသွားရမလား မသိသေးဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်း သေချာပေါက် ဝင်ခွင့်ရလိမ့်မယ်.. မင်းက အရမ်းထူးချွန်ပြီးတော့  မေးခွန်းအားလုံးကို မှန်အောင်ဖြေနိုင်ခဲ့တယ်လေ”</p> <p> </p> <p>“ရှင့် ရဲ့ ကြင်နာတဲ့ စကားတွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>သူမ၏အဖြေကို ပြောပြီးနောက် လီရှန်းတစ်ယောက် သူမ၏စကားများက အဆင်ပြေလောက်သည်ဟု ခံစားရသော်လည်း နောက်ဆုံးသောစကားများကိုမပြောဘဲမနေနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်းအနေဖြင့် သူ၏ မိသားစုနောက်ခံက ဇနီးသည်တစ်ယောက်ကို ရရှိရန်အတွက် ကြိုးစားသည့်နေရာတွင် အဟန့်အတားတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု အနည်းငယ်မျှပင် မတွေးတောခဲ့ဖူးပါချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီရှန်းက သူ့ကို အခွင့်အရေးပေးရန်အတိက် ဆန္ဒရှိနေသည့်အပေါ် သူ အလွန်ဝမ်းသာနေခဲ့သော်လည်း လီရှန်းပြန်ပြောလာသည့် မေးခွန်းများမှာ အလွန်ပင် လက်တွေ့ကျလှသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အလွယ်တကူရနိုင်သောအရာများက ကောင်းမွန်မည်မဟုတ်ပါချေ။ ထို့ကြောင့် သူ့ဘက်မှ ဆက်လက်ကြိားစားရလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့အိသားစုသို့ အသစ်ရောက်လာသော မရီးဖြစ်သူ ဝူလီကိုကြည့်သင့်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> သူမ၏ လင်ပါသားနှစ်ယောက်အပေါ်တွင် ဆက်ဆံသောပုံစံက ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်လွန်းသဖြင့် ရဲဘော်လော်ယွီရှို့က သူမကို အလွန်ပင်သဘောမကျဖြစ်နေခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> ထိုမျှသာမက သူမက သူမ၏ခင်ပွန်းဖြစ်သူကိုလည်း ဂရုမစိုက်နိုင်ဘဲ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ သူမ၏ မိဘအိမ်မှ ဆွေမျိုးများ၏ ပြဿနာများထဲတွင် နစ်မွန်းနေတတ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ဝူလီ၏အမြင်တွင်မူ ရဲဘော်လော်ယွီရှို့က သူမ၏ မိဘအိမ်ဘက်တွင် အားကိုးရမည့်သူမရှိသောကြောင့် အထင်အမြင်သေးနေသည်ဟုသာ ခံစားနေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ ရဲဘော်လီရှန်းနှင့် လက်ထပ်ခဲ့လျှင် ရဲဘော်လော်ယွီရှို့အနေဖြင့် သူမအပေါ် အပြစ်ရှာစရာများ ရှိလာနိုင်မည်လား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါချေ!</p> <p> </p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဖြစ်လာနိုင်ချေများကို အလေးအနက် စဉ်းစားကာ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာချိန်တွင် လော်ယွီရှို့က မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် အပြေးအလွှား လာရောက်ကြိုဆိုလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p> “ဘယ်လိုလဲ... မင်း ရှန်းရှန်းနဲ့ အခြေအနေတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောဖြစ်ခဲ့ရဲ့လား။.. အမေ ဘယ်တော့လောက်ကို အောင်သွယ်တော်လွှတ်ပြီး သွားစီစဥ်ရမလဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အောင်သွယ်တော်?</p> <p> </p> <p> </p> <p>အခုက အောင်သွယ်တော်ကိစ္စ မဟုတ်သေးဘူး။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်းတစ်ယောက် နှုတ်ခမ်းကိုအောသို့တွန့်ချိုးလိုက်ကာ ညှိုးမှိုင်နေသောမျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “အမေ့သားက အမေ့ရဲ့ ချွေးမကို ခုထိ မဖမ်းနိုင်သေးဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လော်ယွီရှို့:  “...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမ၏မျက်လုံးများက ‘မင်း ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အသုံးမကျရတာလဲ’ ဟု ပြောနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သူမက မိသားစုနှစ်ခုကြားမှာ ကွာခြားချက်တွေ အရမ်းကြီးလွန်းတယ်လို့ပြောတယ်.. သူမက သာမန်စက်ပြင်ဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ သမီးဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်ကကျတော့ ဒုတိယစက်ရုံညွန်ကြားရေးမှူးရဲ့ သားဖြစ်နေတယ် ... ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်က...”</p> <p> </p> <p> စုဝေ့ချင်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ရိုက်ပြလိုက်ကာ ဆက်ပြောခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်တို့က အဆင့်အတန်းချင်း မတူဘူးတဲ့.. သူမက မလိုက်ဖက်ဘူးလို့ ယူဆနေတာ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မလိုက်ဖက်စရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>စာအုပ်ကိုကိုင်ကာ ဖတ်ရှုနေသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်နေသော စုဝေ့မင်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မအောင့်အီးနိုင်တော့ဘဲ စာအုပ်ကို ဒုန်းခနဲအသံမြည်အောင် ပိတ်လိုက်ပြီး  ဝင်ပြောလာခဲ့သည်။”နှစ်ယောက်စလုံးက အလုပ်သမားမိသားစုကပဲလေ၊ အလိုက်ဖက်ဆုံးမိသားစုတွေပဲ.. စက်ပြင်ဆရာဖြစ်တာ ဘာဖြစ်သလဲ..  အလုပ်သမားတွေဆိုတာက အရှေ့ဆုံးမှာရှိပြီး အကောင်းဆုံးအလုပ်ပဲ ..</p> <p> </p> <p> အဆင့်အတန်းမတူဘူးဆိုတာ ဘာကိုပြောချင်တာလဲ.. ရှောင်လီရဲ့ အတွေးအခေါ်က သိပ်မကောင်းဘူးပဲ၊ လူတန်းစားခွဲခြားတဲ့ အတွေးအခေါ်က လက်ခံနိုင်စရာမရှိဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရှင်လည်း စာအုပ်ထဲကအတိုင်း လျှောက်ပြောမနေပါနဲ့.. အပြင်လောကက စာအုပ်ထဲကနဲ့မတူတာတွေအများကြီးရှိတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လော်ယွီရှို့ကတော့ စုဝေ့မင်နှင့် မတူပေ။ သူမသည်လည်း အမျိုးသမီးရေးရာအတွင်း အလုပ်လုပ်သူဖြစ်သောကြောင့် မမြင်နိုင်သော ခွဲခြားဆက်ဆံမှု အလွှာများကို ကောင်းစွာသိရှိနားလည်ထားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်သည့်ခေတ်ကာလတွင်မဆို လူတန်းစားတန်းတူညီမျှမှုက မရှိပါချေ။ ပါးစပ်မှအလွယ်တကူ ပြောနိုင်ကြသော်လည်း အမှန်တကယ် လက်ထပ်ကြမည်ဆိုပါက အဆင့်အတန်းချင်း တူညီသော ခမည်းခမက်မိသားစုကိုသာ ရှာဖွေလိုကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ အခက်အခဲရှိလာပါက ထိုခမည်းခမက်များက မိမိ၏သားအတွက် ထောက်တိုင်ဖြစ်စေရန်၊ သားဖြစ်သူကို စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်ရန် မျှော်လင့်တတ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ပြဿနာမှာ စုဝေ့မင်က ယခုအချိန်တွင် စက်ရုံ၏ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးဖြစ်နေပြီး သြဇာအာဏာရှိသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်။ မည်သည့်ခမည်းခမက်အိမ်က ဤအခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပြည်နယ်မြို့တော်သို့ ပြန်သွားရှာမှသာ ရနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် လော်ယွီရှို့နှင့် စုဝေ့မင် နှစ်ယောက်လုံးက ထိုသို့မလုပ်ချင်ကြသကဲ့သို့ စုဝေ့ချင်းကိုယ်တိုင်လည်း ဆန္ဒမရှိပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤဇနီးမောင်နှံက သားကြီးဖြစ်သူ၏ အိမ်ထောင်ရေးကွဲကွာမှုနှင့် သားလတ်မိသားစု၏ ခွဲထွက်သွားမှုများအတွက် နှစ်အတော်ကြာ ကြုံတွေ့ခံစားခဲ့ရပြီးဖြစ်ပေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ စုဝေ့ချင်းအနေဖြင့် သူ နှစ်သက်သောသူနှင့်တွေ့ဆုံကာ သဟဇာတဖြစ်စွာ နေထိုင်သွားရန်နှင့် ညီမဖြစ်သူ စုဝေ့ဖန်းအတွက် စံနမူနာကောင်းတစ်ခုကို ပြသနိုင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စုဝေ့မင်က လော်ယွီရှို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ မေးလိုက်ပြန်သည် ။</p> <p> </p> <p>“စက်ရုံရဲ့ ဒုတိယညွန်ကြားရေးမှူး ဖြစ်နေတာက ငါကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်လို့ရတဲ့အရာမှမဟုတ်တာ..  မင်း မိန်းမရဖို့အတွက်နဲ့ ငါ့ရဲ့ရာထူးကနေ နုတ်ထွက်ပေးလို့တော့ မရဘူးလေ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒီလိုတော့ မလိုပါဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်းအနေဖြင့် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အလုပ်ကိစ္စကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသော်လည်း ဖခင်ဖြစ်သူက အဟန့်အတားတစ်ခုတော့ မဖြစ်သင့်ဟု တွေးတောနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် နှုတ်ခမ်းကို အသာသပ်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p> “ဒီလိုလုပ်ပါလား... ကျွန်တော့်မိသားစုရဲ့ ရိုးသားမှုကို ပြသတဲ့အနေနဲ့.. ကျွန်တော် ရဲဘော်လီရှန်းကို သဘောတူအောင်လုပ်နိုင်ပြီး စေ့စပ်တဲ့အဆင့်ကို ရောက်တဲ့အချိန်ကျရင် အဖေ့ရဲ့ မာန်မာနတွေကို ခဏဘေးဖယ်ထားပြီး လီရှန်းရဲ့ ဦးလေးနဲ့ အန်တီတို့ရှိတဲ့ စက်မှုယန္တရားစက်ရုံကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျသွားပြီး တောင်းရမ်းပေးရမယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီဟုန်းကျွင့်အတွက်ကတော့ ..</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်းအနေဖြင့် လီရှန်း၏ ငယ်ဘဝအကြောင်းကို သိရှိပြီးကတည်းက လီဟုန်ကျွင့်ကို လုံးဝ ထည့်မတွက်တော့ပါချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စုဝေ့မင်က မျက်လုံးပြူးဖြင့်ကြည့်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> “မင်းရဲ့ အကြီးဆုံးမရီးနဲ့ ဒုတိယမရီးတုန်းကတောင် မင်းအမေပဲ သွားခဲ့တာလေ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့အနေဖြင့် သူကိုယ်တိုင် မသွားနိုင်ကြောင်းကို ပြောချင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် စုဝေ့ချင်းက လက်သီးကို တင်းကြပ်စွာဆုပ်ကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်ပြောလာခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p> “အဖေက စက်ရုံရဲ့ဒုတိယညွန်ကြားရေးမှူး ဖြစ်နေလို့ပေါ့.. တကယ်လို့ အဖေသာ သာမန်အလုပ်သမားတစ်ယောက်ဆိုရင် ကျွန်တော် မိန်းမရဖို့ ဒီလိုခက်ခဲနေပါ့မလား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>စုဝေ့မင်:  “...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါက သူ့ရဲ့အပြစ်လား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ ... ဘာလို့ ငြင်းခုံနေကြတာလဲ.. ဝေ့ချင်း... စိတ်မပူနဲ့ မင်းသာ ရှန်းရှန်းကို သဘောတူအောင်လိုက်နိုင်ရင် မင်းအဖေ့ဘက်က ကိစ္စကို အမေကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူပြီးဖြေရှင်းပေးမယ်”</p> <p> </p> <p>လော်ယွီရှို့က သူမ၏ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ အာမခံလိုက်ပြီး နောက်ဘက်မှ မျက်စောင်းထိုးနေသော စုဝေ့မင်ကိုတော့ အနည်းငယ်မျှပင်ဂရုမစိုက်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> စုဝေ့ချင်းလည်း စိတ်ကျေနပ်သွားပြီး စုဝေ့မင်ထံသို့ ဂုဏ်ယူစွာ တစ်ချက်ကြည့်ကာ အခန်းထဲသို့ပြန်ဝင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့အနေဖြင့် အခန်းအတွက် ပုံစံထုတ်ရန် အမြန်ပြင်ဆင်ရမည်။ သူနှင့် ရဲဘော်လီရှန်းမှာ စက်ရုံမှ အလုပ်သမားအသစ်များသာ ဖြစ်နေဦးမည်ဖြစ်သောကြောင့် လောလောဆယ်တွင် ဝန်ထမ်းအိမ်ရာ မရနိုင်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် နောင်နှစ်အနည်းငယ်အထိ ဤအိမ်မှာပင် ဆက်လက်နေထိုင်ရပေလိမ့်မည်။ သူတို့၏ အသိုက်အမြုံအသစ်လေးကို မည်သို့ ပြင်ဆင်မွမ်းမံရမည်ကို သူ ကောင်းစွာစဉ်းစားရပေမည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်း အခန်းတံခါးကို ပိတ်သွားမှသာ စုဝေ့မင်က ပေါင်ကိုပုတ်ကာ အင်းပြင်းပြင်းနှင့် ပြောလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> “မင်းတို့တွေ  သူ့ကို အလိုလိုက်နေကြတာပဲ!”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျွန်မ သေချာပေါက်အလိုလိုက်ဝမှာပေါ့”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လော်ယွီရှို့က ရေနွေးတစ်ဖန်ခွက်ကို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာငှဲ့လိုက်ပြီး သကြားတစ်ဇွန်း ထည့်လိုက်သည်။”ရှင်  မမေ့နဲ့ဦး... ဝေ့ချင်းက ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စကို ပြောလာခဲ့တာ.. နှစ်သစ်ကူးဖို့က ဆယ်ရက်ကျော်ပဲ လိုတော့တယ်</p> <p> </p> <p>လကုန်ပြီးရင် မူဝါဒအသစ်တွေက ကျလာတော့မှာ.. တကယ်လို့ ရှင့်ရဲ့သားကို ပညာတတ်လူငယ်အဖြစ် ကျေးလက်ဒေသဘက်ကို လွှတ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အခုလိုပဲ ဆက်ပြီး ပြဿနာရှာနေလိုက်..  သူ ကျေးလက်ဒေသကို အပို့ခံရမှ ရှင် စိတ်အေးနေရမှာမလား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>စုဝေ့မင်အနေဖြင့် ထိုမျှအထိ မရက်စက်နိုင်ပေ။ သူ့သားကို ကျေးလက်ဒေသသို့ အပို့မခံနိုင်ပါချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ အခုချက်ချင်း သွားတောင်းဖို့ဆိုတာက...</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါက အကြီးဆုံးသားနဲ့ ဒုတိယတုန်းကတောင် မသွားခဲ့ဘဲ အခုမှ သားအငယ်ဆုံးအတွက် သွားတောင်းပေးမယ်ဆိုရင် ချွေးမအကြီး နှစ်ယောက်က ဘယ်လိုတွေးကြမလဲ.. သူတို့ ညီအစ်မတွေရဲ့ကြားမှာ ပြဿနာတွေ ဖန်တီးပေးသလို ဖြစ်မနေဘူးလား”</p> <p> </p> <p> စုဝေ့မင်က နောက်ဆုံးအထိ ရုန်းကန်ငြင်းဆန်နေသေးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒါက ဘာများခက်နေလို့လဲ..  အရင်ချွေးမနှစ်ယောက်လုံးမှာ မိဘတွေ ရှိတယ်လေ.. တကယ်လို့ သူတို့မှာ မိဘမရှိရင်လည်း ရှင်ကိုယ်တိုင် သွားတောင်းပေးမှာပေါ့”</p> <p> </p> <p> </p> <p>စုဝေ့မင်:  “...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်က အမှန်တကယ်ပင် ပါးနပ်လွနားသော လော်ယွီရှို့သာဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမ၏ စကားလုံးများက အာဃာတမီးကို မွှေးပေးနိုင်စွမ်းရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save