Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(105)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အိပ်ဆောင်အတွင်းမှ လီလင်း၏ အသံကို သဲ့သဲ့ကိုကြားနေရလေ၏။</p> <p> </p> <p>လီရှန်းက တံခါးကို ခေါက်လိုက်လျှင် အတွင်းဘက်မှ အသံတို့က ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>လီလင်းက အခန်းထဲမှ တံခါးဖွင့်လိုက်လျှင် ခြင်းတောင်းကို လွယ်ထားသော လီရှန်းက တံခါးဝတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် မျက်လုံးများပင် ပြူးကျယ်သွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ရှန်းရှန်း ”</p> <p> </p> <p>“နင်တို့အတွက် ဖက်ထုပ်တွေ ယူလာပေးတာ”</p> <p> </p> <p>လီရှန်းက သူမ၏ ခြင်းတောင်းကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖက်ထုပ်လား။</p> <p> </p> <p>လီလင်းက ခြင်းတောင်းကို အမြန်လှမ်းယူလိုက်ပြီး ပြောလေသည်။</p> <p> </p> <p>“နင် တကယ်ပဲ ငါတို့တွေအတွက် ဖက်ထုပ်တွေ ယူလာပေးတာပဲ”</p> <p> </p> <p>သူမက လီရှန်း၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ အိပ်ဆောင်အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် တံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>“ငါက နင် စနောက်နေတာလို့ ထင်နေတာ”</p> <p> </p> <p>“ပြောရင် ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ရမှာပေါ့ ၊ ငါက နင်တို့ကို ကောင်းကောင်းစားစေချင်လို့လေ”</p> <p> </p> <p>နှစ်သစ်ကူးအကြိုညမှာတောင် ဖက်ထုပ် မစားရဘူးဆိုရင် တကယ်ကို စိတ်မကောင်းစရာကောင်းလွန်းတယ်မလား။</p> <p> </p> <p>လီရှန်း အိပ်ဆောင်အတွင်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်လျှင် အရင်ကအတိုင်းပင် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း..</p> <p> </p> <p>“အစ်မဟုန်ရှင်း ”</p> <p> </p> <p>လီရှန်းတစ်ယောက် ဝရန်တာတွင်ရှိနေသော ဖန်ဟုန်ရှင်းကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်ဟုန်ရှင်းက ခေါင်းကို အမြန်ငုံ့ကာ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီးမှ လီရှန်းဘက်သို့ လှည့်ပြီး အားတင်းပြုံးပြလျက် ပြောလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှန်းရှန်း ရောက်လာတာပဲ”</p> <p> </p> <p>ဘာဖြစ်နေတာလဲ။</p> <p> </p> <p>လီရှန်း ဖန်ဟုန်ရှင်း၏  မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အချိန်တွင် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်ဟုန်ရှင်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း ငိုထားသောကြောင့် နီရဲရောင်ကိုင်းနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမက လုံးလုံးလျားလျား နေမကောင်းဖြစ်နေသည့်အမူအရာဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့က နှစ်သစ်ကူးအတွက် အိမ်သို့မပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။ အဘယ်ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ အသည်းအသန် ငိုကြွေးနေရပါသနည်း။</p> <p> </p> <p>မိဘများကို အလွန်အမင်း လွမ်းဆွတ်နေမိသောကြောင့်လား။</p> <p> </p> <p>“သူမရဲ့ ရည်းစားဟောင်းက သူမဆီကို ပြန်လာပြီးတော့ သူမရဲ့ဦးလေးနဲ့ တွေ့ခွင့်ရအောင် ကူညီပေးဖို့ လာပြောနေလို့”</p> <p> </p> <p>လီလင်းအနေဖြင့် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဖန်ဟုန်ရှင်းနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သောကြောင့် သတင်းထူးများစွာကို သိရှိနေခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် အမျိုးသားတစ်ယောက်က ဤမျှအထိ အရှက်မရှိသည်ကို သူမ ကိုယ်တိုင်မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်ဟုန်ရှင်း၏ ရည်းစားဟောင်းမှာ သူမကို ပစ်ချ၍ စစ်တပ်ဘက်မှ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ သမီးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် သားနှစ်ဦး၊ သမီးတစ်ဦးရှိနေပြီး မိသားစုဘဝက အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း မကြာသေးမီအချိန်က သူ၏ယောက္ခမဖြစ်သူက စိုက်ပျိုးရေးအဖွဲ့မှ ပညာတတ်လူငယ်အမျိုးသမီးတစ်ဦးအား ရိုက်နှက်ရုံမျှမက အဝတ်အစားများကိုပါ ချွတ်ပြီး ဆီးနှင်းများအတွင်း၌ ဆယ်မိနစ်ကျော်ကြာ စွန့်ပစ်ထားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုပညာတတ်လူငယ် အမျိုးသမီးမှာ သေလုမျောပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သူမက အသက်ဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီးနောက်တွင် ထွုသူ၏ယောက္ခမက သူမအား နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းပါသည်ဟု တိုင်ကြားစာ ရေးသားခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ၏ယောက္ခမမှာလည်း အလျှော့ပေးမည့်သူ မဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သူက ထိုပညာတတ်လူငယ် အမျိုးသမီးမှာ သူ့အား မဟုတ်မမှန် လုပ်ကြံစွပ်စွဲခြင်းဖြစ်သည်ဟု ပြန်လည်စွပ်စွဲခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသမီးတွင် ခိုင်လုံသော သက်သေအထောက်အထား မရှိသောကြောင့် သူ၏ယောက္ခမက ပြစ်ဒဏ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး ပြစ်ချက်ကြီးတစ်ခုသာ မှတ်တမ်းတင်ခြင်း ခံခဲ့ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဤမျှနှင့်သာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့လျှင် ပြဿနာမရှိနိုင်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ အလွန်ပင် စိတ်ဓာတ်ပြင်းထန်သူဖြစ်ပြီး သူမက အိမ်ပြန်ရောက်သည့်အချိန်တွင် ကြွက်သတ်ဆေးသောက်၍ အဆုံးစီရင်သွားခဲ့ပေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူ၏ယောက္ခမမှာ ကြီးမားသော ပြဿနာနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး ရာထူးချခံရရုံမျှမက စစ်တပ်မှ အနားယူရန်အထိ ဖိအားပေးခြင်း ခံနေရချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူက စစ်တပ်မှ အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့ပြီး ဖန်ဟုန်ရှင်း၏ ဦးလေးအား သူ၏ယောက္ခမအတွက် စကားကောင်းအနည်းငယ် ပြောပေးရန်နှင့် အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ယောက္ခမကြောင့် သူ၏ ရာထူးကိုပါ ထိခိုက်ခြင်း မရှိစေရန် အကူအညီတောင်းခံနေခြင်း ဖြစ်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>လီလင်းက အံကြိတ်လျက် ပြောလာသည်။</p> <p> </p> <p>“သူက အစ်မဟုန်ရှင်း ဦးလေးရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေကြောင့်သာ စစ်တပ်ထဲကို ရောက်သွားခဲ့တာလေ၊ ဒါပေမဲ့ သူက အစ်မဟုန်ရှင်းကို ပစ်ပယ်ခဲ့တယ်၊ သူက တကယ့်ကို အရှက်မရှိတဲ့ လူယုတ်မာပဲ”</p> <p> </p> <p>လီရှန်း:“...”</p> <p> </p> <p>သူ ရူးသွားတာလား။</p> <p> </p> <p>“ အစ်မဟုန်ရှင်းရဲ့ ဦးလေးက ရာထူးနှင့် အရည်အချင်းတွေရှိနေတာကို သိရက်နဲ့ ဘာဖြစ်လို့ သစ္စာဖောက်ရဲရတာလဲ”</p> <p> </p> <p>ဖန်ဟုန်ရှင်းက လှောင်ပြောင်လိုသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>“နီးစပ်တဲ့ အရာရှိက ဝေးကွာတဲ့ အရာရှိထက် ပိုပြီး အာဏာရှိတာကိုး၊ ငါ့ဦးလေးက ဘယ်လောက်ပဲ အာဏာရှိရှိ၊ စစ်တပ်ကိုတော့ မချုပ်ကိုင်နိုင်ဘူးလို့ တွေးခဲ့တာဖြစ်မယ်”</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ သူက သူ၏ အနာဂတ်အတွက် သူမအား စွန့်ခွာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထိုသူက သူ၏ယောက္ခမမှာ သူ့အတွက် အားကိုးရာမဖြစ်သည့်အပြင် အဟန့်အတားတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ ထင်မှတ်ထားခဲ့ပုံမရပါချေ။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီတုန်းက သူတို့ ငါ့ကို လိမ်ညာခဲ့ကြတယ်၊ ငါ့ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ခိုင်းခဲ့ပြီးတော့ သူကတော့ တစ်ဖက်မှာ လက်ထပ်ပြီး မိသားစု ထူထောင်ထားခဲ့တယ်၊ အခုကျမှ ငါ့ဆီ ပြန်လာပြီး အကူအညီတောင်းတယ်တဲ့ တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းလွန်းတယ်”</p> <p> </p> <p>ဖန်ဟုန်ရှင်း တွေးမိလေလေ စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းလေလေ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး နံရံဘက်သို့ မျက်နှာလှည့်ကာ  ငိုကြွေးတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမက ထိုသူ့အပေါ်တွင် သံယောဇဉ် ရှိခဲ့ဖူးသည်။ သူ ပျောက်ဆုံးနေသည်း အချိန်များက သူမ သူ၏ဘေးနားတွင်သာ တစ်သက်လုံး နေထိုင်သွားမည်ဟုပင် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ရလဒ်က ဘာလဲ?</p> <p> </p> <p>လက်တွေ့က အလွန်ပင် နာကျင်စရာ ကောင်းပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမက လမ်းပျောက်နေသော ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြည်နယ်မြို့တော်မှ ပိုင်မားခရိုင်သို့ သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေဖြင့် ထွက်ပြေးလာခဲ့ရပေ၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူမက အသက်သုံးဆယ်နီးပါး ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ကိုယ်ပိုင်အိမ်ထောင်တစ်ခု မရှိသေးပါချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုသူက သူမအား နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် နာကျင်စေရန် အဘယ်ကြောင့် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာရပါသနည်း။</p> <p> </p> <p>လီရှန်း သက်ပြင်းချကာ သူမအား နှစ်သိမ့်လိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းမွန်တဲ့  ရည်းစားဟောင်းကောင်းဆိုတာ သေသွားတဲ့လူလိုမျိုး ဖြစ်နေသင့်တယ်၊ ဘယ်တော့မှ ပြန်ပေါ်မလာသင့်တော့ဘူး”</p> <p> </p> <p>လီလင်း:“...”</p> <p> </p> <p>ဤစကားသည်က ပြင်းထန်လွန်းသော်လည်း အမှန်တကယ်ပင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်နေခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ့အပြင် သူက အစ်မရဲ့ဦးလေးဆီကို လာတော့ရော ဘာထူးမှာလဲ၊ သူ့ယောက္ခမက အမှားလုပ်ခဲ့တာလေ၊</p> <p> </p> <p>စစ်တပ်မှာက တစ်ယောက်ရဲ့ အပြစ်ကို နောက်တစ်ယောက်က ပူးတွဲတာဝန်ယူရတာမျိုး မရှိပါဘူး၊ တကယ်လို့ သူသာ ဘာအမှားမှ မလုပ်ဘဲ ကောင်းကောင်းနေမယ်ဆိုရင် စစ်တပ်ခေါင်းဆောင်တွေက သူ့ကို လာပြီး ဒုက္ခပေးမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါက သေချာပေါက် လူတိုင်းသိတာပဲ”</p> <p> </p> <p>အဆိုးဆုံးအနေအထားမှာ ရာထူးတက်ဖို့ အလားအလာ မရှိတော့ခြင်းသာ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်ဟုန်ရှင်း၏ ရှုပ်ထွေးနေသော စိတ်တို့မှာ ချက်ချင်းပင် ကြည်လင်သွားရတော့၏။</p> <p> </p> <p>အမှန်ပဲ!</p> <p> </p> <p>သူသာ ဘာမှအမှားမလုပ်ရင် ဘာကိုကြောက်နေရမှာလဲ။</p> <p> </p> <p>ဒီလိုမှမဟုတ်ရင်တော့..</p> <p> </p> <p>“ဒါနဲ့... အစ်မရဲ့ရည်းစားက ဘယ်စစ်ဒေသကလဲ”</p> <p> </p> <p>ချုံကျိုးကတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်။</p> <p> </p> <p>“ပင်းချန်က”</p> <p> </p> <p>ပင်းချန် ?</p> <p> </p> <p>ဟဲထန်နှင့် ကျန်းယွဲ့တို့၏ ကျေးဇူးကြောင့် လီရှန်း သူမ၏ အတိတ်ဘဝက ကျန်းယွဲ့အနေဖြင့် ဟဲထန်၏ဦးလေးမှာ ပင်းချန်မှ တပ်ရင်းမှူးဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူ၏ ရဲဘော်ရဲဘက်ကောင်းများအကြောင်းကို ကြွားဝါခဲ့သည်ကို အတော်လေး ကြားဖူးခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ထိုစစ်ဒေသ၏ ခေါင်းဆောင်များအကြောင်းကို သူမ အနည်းငယ် သိရှိနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လီရှန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင် သူ့ယောက္ခမရဲ့ နာမည်ကို သိလား”</p> <p> </p> <p>“ထင်တာတော့ ချန်လီ... တစ်ခုခုပဲ အဲဒီလူရဲ့မိန်းမက မျိုးရိုးအမည် လျို့.. ဆိုတော့ သူ့နာမည်က လျို့ချန်လီ ဖြစ်လိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>လျို့... ချန်လီ ?</p> <p> </p> <p>လီရှန်း အံ့သြသင့်သွားရလေ၏။ ဤတစ်ယောက်က ဟဲထန်၏ဦးလေးဖြစ်သူ တပ်ရင်းမှူး မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ဟဲထန်၏ အဒေါ်အကြီးဆုံးဖြစ်သူ ဟဲဟွေ့က လျို့ချန်လီနှင့် လက်ထပ်ခဲ့ပြီး သားသုံးဦးနှင့် သမီးနှစ်ဦး ရရှိခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အတိတ်ဘဝတုန်းက ဟဲထန်က လျို့ချန်လီ၏ အဆက်အသွယ်များကို အသုံးပြုကာ ပင်းချန် ထုတ်လုပ်ရေးနှင့် တည်ဆောက်ရေးတပ်ဖွဲ့၏ ယဉ်ကျေးမှုအဖွဲ့အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ကောင်းမွန်သော အသံနှင့် ခန့်ညားသော ရုပ်ရည်ကြောင့် သူက အစီအစဉ်တင်ဆက်သူ ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။ သူက နယ်စပ်ဒေသ တည်ဆောက်ရေးအတွက် ကျေးလက်ဒေသသို့ သွားခဲ့သည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်  မည်သည့်ဆင်းရဲဒုက္ခကိုမျှ မခံစားခဲ့ရပါချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခင်ဘဝတုန်းက လျို့ချန်လီသည်က ပညာတတ်လူငယ် အမျိုးသမီးကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းသည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>ယခုဘဝတွင်  အဘယ်ကြောင့် ဤသို့သောကိစ္စမျိုး ဖြစ်ပွားရပါသနည်း။</p> <p> </p> <p>နှစ်သစ်ကူးပြီးနောက် ဟဲထန်တစ်ယောက် ပင်းချန်သို့ ပညာတတ်လူငယ်အဖြစ် ကျေးလက်ဒေသသို့ ဆင်းရမည့်အချိန်တွင် သူက အစီအစဉ်တင်ဆက်သူအဖြစ် ယဉ်ကျေးမှုအဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်နိုင်ပါဦးမည်လား။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူ၏ဦးလေးဖြစ်သူကသာ ရာထူးမှ ဆင်းပေးရမည်ဆိုလျှင် သူသည်လည်း လယ်ယာလုပ်ငန်းကိုသာ ရိုးရိုးသားသား လုပ်ကိုင်ရတော့မည်မှာ သေချာပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်ဘဝက သူမ ခံစားခဲ့ရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများကို တွေးမိသည့်အချိန်တွင် လီရှန်းတစ်ယောက် အကြံတချို့ ပေးရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဥပမာအားဖြင့် :</p> <p> </p> <p>“ဒါ့အပြင်... သူက ကလေးနှစ်ယောက်တောင် ရှိနေပြီလေ၊ အစ်မကတော့ အိမ်ထောင်တောင်မပြုရသေးဘူး၊ သူ အစ်မဆီကို အကူအညီတောင်းဖို့ လာတဲ့အချိန်မှာ အစ်မရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကိုရော မငဲ့ကွက်ဘူးလား”</p> <p> </p> <p>“နောက်ပြီးတော့... လိုအပ်တဲ့အချိန်မှ လူချင်းကပ်ပြီး မလိုတော့ရင် ပစ်ပယ်တတ်တဲ့ သူ့ရဲ့ အမူအရာက တကယ့်ကို ရွံစရာကောင်းလွန်းတယ်”</p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားရသည့်အချိန်တွင် လီလင်းသည်လည်း တရားမျှတမှုအတွက် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဝင်ပြောလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ် အစ်မဟုန်ရှင်း၊ သူ့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပါနဲ့တော့.. ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ဆေးဝါးစက်ရုံထဲကို ဝင်လာလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူးလေ၊</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူက အစ်မဆီကို နောက်တစ်ခါ ထပ်လာရှာမယ်ဆိုရင်တော့ တော်လှန်ရေးကော်မတီကိုသာ တိုင်လိုက်တော့</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီး အလုပ်သမားတွေကို နှောင့်ယှက်တဲ့ အပြစ်က ပညာတတ်လူငယ် အမျိုးသမီးတွေကို နှိပ်စက်တဲ့ အပြစ်ထက် မလျော့ဘူး”</p> <p> </p> <p>*</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save