Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(70)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>နားကြားမှားရန်က မဖြစ်နိုင်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်း သူ၏ တူနှစ်ဦးကို အပြင်သို့ အမြန်မောင်းထုတ်လိုက်ပြီး ထပ်မံမေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“မင်းက တစ္ဆေလား၊ နတ်ဘုရားလား”</p> <p> </p> <p>[…]</p> <p> </p> <p>စနစ်က အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>[ငါက စနစ်ပဲ]</p> <p> </p> <p>“စနစ်?”</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်း ခေတ္တမျှရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“စနစ်ဆိုတာ ဘာလဲ”</p> <p> </p> <p>[ဒါက မင်းကို စာသင်ယူဖို့ တိုက်တွန်းပေးနိုင်တဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့အရာတစ်ခုပဲ]</p> <p> </p> <p>စနစ်က ညင်သာစွာ အားပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>[မင်း အခုပဲ ကြိုးစားပြီး လေ့လာသင်ယူမယ်၊ ထူးချွန်အောင် လုပ်မယ်၊ မင်းရဲ့ စေ့စပ်ထားသူ ရဲဘော် လီရှန်းကို ပျော်ရွှင်စရာဘဝကိုပေးဖို့အတွက် တိုက်ပွဲဝင်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား]</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>သေချာပေ၏။ သူသည်က အမှန်ပင် ရည်မှန်းချက်ကြီးသော အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း...</p> <p> </p> <p>[ဒါဆို ဘာကို စောင့်နေတာလဲ၊ ငါနဲ့ ချိတ်ဆက်လိုက်တာနဲ့ မင်းရဲ့ သင်ယူမှုကို ငါ အမြဲတမ်းတိုက်တွန်းအားပေးနိုင်လိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ မေးခွန်းတွေကိုလည်း ဖြေကြားပေးနိုင်တယ်]</p> <p> </p> <p>ထိုစနစ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ကြော်ငြာလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါနဲ့သာ ပေါင်းစည်းလိုက်မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ ဇနီးဖြစ်လာမဲ့  ရဲဘော် လီရှန်းကို ကမ္ဘာပေါ်မှာ အပျော်ရွှင်ဆုံး အမျိုးသမီးဖြစ်လာစေရမယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်”</p> <p> </p> <p>ဇနီးလား ...</p> <p> </p> <p>ရဲဘော် လီရှန်းက သူ့ရဲ့ဇနီး ..</p> <p> </p> <p>ဤစကားလုံးများက စုဝေ့ချင်း၏ နှလုံးသားကို ထိမှန်သွားပြီး သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>သူသည်က ရဲဘော်လီရှန်းနှင့် လက်မထပ်ရသေးချေ။ ထို့ကြောင့် သူမကို ‘ဇနီး’ ဟူရဲ မခေါ်ရဲသေးပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါ မင်းနဲ့ မပေါင်းစည်းဘူးဆိုရင်ရော”</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်းက သူ့ကိုယ်သူ ‘စနစ်’ ဟု ခေါ်သော ထိုအရာကို အလွန်ပင် သံသယဝင်နေမိ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအသံက သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အလွန်ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းနေသော်လည်း ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများက မသိရှိကြပါချေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤစနစ်က သူ့ကိုသာ ပစ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အနေဖြင့် တစ်စုံတစ်ဦးကို အကူအညီ တောင်းချင်သော်လည်း တခြားလူများက သူ့ကို ပဒေသရာဇ် အစွဲအလမ်းများရှိသည့် အရူးတစ်ယောက်ဟု ထင်သွားမည်ကိုလည်း ကြောက်ရွံ့မိပေ၏။</p> <p> </p> <p>သူနဲ့ မချိတ်ဆက်ဘူးလား။</p> <p> </p> <p>စနစ်က ချက်ချင်းပင် အေးစက်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>[ဒါဆိုရင်တော့ မင်း ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်]</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်း : “!”</p> <p> </p> <p>သေမယ် ဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို ငါ မင်းနဲ့ချိတ်ဆက်မယ်”</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားရခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အသက်ရှင်ခြင်းက ပို၍ အရေးကြီးပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ငါ မင်းနဲ့ ချိတ်ဆက်ဖို့ သဘောတူလိုက်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့မိသားစုကိုတော့ ထိခိုက်အောင် မလုပ်ဘူးမလား”</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ မိသားစုကိုသာ ထိခိုက်နစ်နာမှုများ ရှိလာမည်ဆိုပါက သူ့အနေဖြင့် ‘သေခြင်း’ ကိုသာ ရွေးချယ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>[ငါက တရားဝင် စနစ်တစ်ခုပါ၊ ငါက လူတွေကို စာသင်ယူဖို့ပဲ တိုက်တွန်းတာ]</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ချွေးအေးများထွက်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လူတွေကို သေခြင်းတရားနဲ့ ခြိမ်းခြောက်နေတာက  ဘယ်လိုမျိုး တရားဝင်စနစ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်းမှ ချိတ်ဆက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် စူးရှသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရလေ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် ရှည်လျားပြီး အေးစက်သော မိတ်ဆက်သံ ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>[မင်္ဂလာပါ လေးစားရတဲ့ host.. ကျွန်တော်က ‘အမျိုးသားကောင်း  ပျိုးထောင်ရေးစနစ်’ ဖြစ်ပါတယ်... သင်ယူမှုပုံစံကို host အတွက် ရွေးချယ်ပေးထားပါတယ်...]</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်းအနေဖြင့် ထိုရှည်လျားသော စကားများကို သေသေချာချာ မကြားလိုက်ရချေ။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ‘အမျိုးသားကောင်း ပျိုးထောင်ရေးစနစ်’ ဆိုသည့် စကားလုံးကသာ ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ကတိပေးထားတဲ့ သင်ယူရေးစနစ်က ဘယ်ကိုရောက်သွားတာလဲ။</p> <p> </p> <p>[ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ သင်ယူမှုပုံစံပါတယ်လေ၊ ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား]</p> <p> </p> <p>စနစ်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ထူးခြားသော အကြောင်းပြချက်သာ မရှိပါက သူ့အနေဖြင့် ဤသို့သော ငတုံးတစ်ကောင်ကို လာရှာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ!</p> <p> </p> <p>*</p> <p> </p> <p>နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း စုဝေ့ချင်းတစ်ယောက် စနစ်နှင့် နေသားကျစေရန် ကြိုးစားခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>ပြောရမည်ဆိုလျှင် ဤစနစ်က အမှန်ပင် စကားများလှပေသည်။ သူ ထိုင်ပြီး စာပေမဂ္ဂဇင်း တစ်စောင်၊ နှစ်စောင်လောက် ဖတ်ရန်ကြိုးစားလိုက်သည်နှင့် စနစ်က သူ ထိုမဂ္ဂဇင်းကိုပြန်ချပြီး ဆေးဝါးစက်ရုံ၏ လေ့လာစရာများကို ပြန်မကိုင်မချင်း တတွတ်တွတ်နှင့် နားပူအောင် လုပ်နေတတ်၏။</p> <p> </p> <p>ညဘက် အိပ်ပျော်နေချိန်မှာပင် သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးသော ဆရာဝန်ကြီးများက သူ့ကို စာသင်ပေးနေသည်ဟု အိပ်မက်မက်နေရသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို သနားပါဦး၊ ငါက မကြာခင် လက်ထပ်တော့မှာ!”</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်းက တောင်းပန်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အနေဖြင့် နေ့ဘက်တွင် စာလေ့လာရပြီး ညဘက်တွင်လည်း သင်တန်းတက်နေရသောကြောင့် သံမဏိကိုယ်ထည်ရှိသူပင်လျှင် ခံနိုင်ရည်ရှိလောက်မည် မဟုတ်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>စနစ်က တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>အခွင့်အရေး ရသည့်အချိန်တွင် စုဝေ့ချင်းက အမြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ ဒီလိုမျိုး ပင်ပန်းပြီးအားပြတ်နေတဲ့ ပုံစံနဲ့ လက်ထပ်လို့ မရဘူးလေ၊ ရဲဘော် လီရှန်း စိတ်ပူသွားလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>[ကောင်းပြီလေ]စနစ်က စကားနှစ်လုံးသာ ရိုက်နှိပ်ပြပြီး ထွက်ခွာသွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သေချာပေသည်။ ရဲဘော် လီရှန်း၏ အကြောင်းကို ပြောလိုက်သည်နှင့် စနစ်က နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ပေပြီ။</p> <p> </p> <p>လက်ထပ်ပွဲအတွက် စုဝေ့ဟိုင်နှင့် သူ၏ဇနီးသည်တို့လည်း ပြန်လာခဲ့ပြီး ရက်အတော်ကြာအောင် ကူညီပေးခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအတောအတွင်း စုဝေ့ချင်းက စနစ်နှင့် နေသားကျရန် ကြိုးစားနေရင်း ထိုဇနီးမောင်နှံကိုလည်း အကဲခတ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ဟိုင်က ယခင်ကအတိုင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သာ ဗဟိုပြုနေဆဲဖြစ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူသည်က ဖခင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း မေ့မသွားသေးဘဲ သူ၏ ကလေးနှစ်ယောက်အပေါ် တစ်ခါတစ်ရံဂရုစိုက်တတ်သေးသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ဝူလီကြောင့် မကြာမီပင်လွင့်ပျောက်သွားလေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူလီက အမှန်တကယ်ပင် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်၍လုပ်ကိုင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်ဆိုလျှင် စုဝေ့ချင်းက မတော်တဆဟု ယုံကြည်နိုင်သော်လည်း၊ အကြိမ်များစွာ ဖြစ်လာသောအခါတွင် ဤမရီးက အတော်လေး ဥာဏ်များသူဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှင်  ဒီရက်ပိုင်း  ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ ကြည့်ရတာ အရမ်းပင်ပန်းနေသလိုပဲ”</p> <p> </p> <p>နေ့လယ်စာစားချိန်တွင် လီရှန်းတစ်ယောက် မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်မိ၏။ သူမက စိတ်မရှည်ဖြစ်နေခြင်း မဟုတ်သော်လည်း စုဝေ့ချင်းက လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သိသိသာသာ ပိန်သွားပြီး မျက်ကွင်းများလည်း ညိုနေခဲ့ပေ၏။</p> <p> </p> <p>အခန်းပြင်ဆင်ရတာ ဒီလောက်တောင် ပင်ပန်းလို့လား။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူက လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း နေ့လယ်စာစားချိန်တွင် အာရုံလွင့်နေခဲ့တတ်သည်။</p> <p> </p> <p>လီရှန်း သူ့ကို စလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရှင်  လက်ထပ်ရမှာကို နောင်တရနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်”</p> <p> </p> <p>“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ!”</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ချက်ချင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကိုယ်က မနက်ဖြန်တောင် လက်ထပ်ချင်နေတာ၊ ဘယ်လိုလုပ် နောင်တရမှာလဲ”</p> <p> </p> <p>အလွန်အကျွံ ပွင့်လင်းလှသော စကားများကြောင့် လီရှန်းတစ်ယေ်က် အစပိုင်းတွင် လန့်သွားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ မျက်နှာကို လက်မောင်းများကြားတွင် ဝှက်ကာရယ်မောလိုက်မိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း  ကိုယ့်ကို မယုံဘူးလား”</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>လီရှန်းက အမြန်ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>မိသားစုအတွင်းရေးကိစ္စများကို လူပုံအလယ်တွင် ထုတ်ဖော်မိသည်ကိုလည်း သူ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆိုရလျှင် ရဲဘော် လီရှန်းက မကြာခင် သူ့ကို လက်ထပ်တော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် သူမသည်လည်း မိသားစုဝင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက လီရှန်းကို စုဝေ့ဟိုင်နှင့် သူ၏ဇနီးတို့၏ အခြေအနေကို ပြောပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအခြေအနေကို ကြားလျှင် လီရှန်းမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှင်င် ဒါကို ရှင့်အဖေကို ပြောပြီးပြီလား”</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဘန်းမုန့်ကို ဖိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘယ်လိုပြောရမလဲဆိုတာ မသိသေးဘူး”</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြောလိုက်ပါက ရန်တိုက်ပေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြောလိုက်ပါကလည်း စုဝေ့မင်က အလေးအနက် မထားမည် သူ စိုးရိမ်မိ၏။</p> <p> </p> <p>ဆိုရလျှင် ထိုဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးလုံးမှာ မကြာသေးမီက သူ၏ မင်္ဂလာကိစ္စကြောင့် အလွန်အလုပ်ရှုပ်နေကြသဖြင့် သိလျှင်တောင် ဂရုစိုက်ရန် အချိန်ရှိမည် မဟုတ်သောကြောင့် ပင်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်တော့ ဒီပြဿနာရဲ့ အရင်းအမြစ်က ရှင့်အစ်ကိုကြီးဆီမှာပဲ ရှိတာ”</p> <p> </p> <p>လီရှန်းသည် သူမ၏ ပါးစပ်ထဲမှ ကန်စွန်းဥကို မျိုချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်မမှာလည်း မိထွေးရှိတယ်ဆိုတာ ရှင်သိတယ် မဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>“အင်း...”</p> <p> </p> <p>ထိုအကြောင်းပြောလိုက်ချိန်တွင် စုဝေ့ချင်း၏ မျက်လုံးများ၌ ကြင်နာသနားမှုများ ပေါ်လာခဲ့၏။ လီရှန်း၏ ငယ်ဘဝက မပျော်ရွှင်ခဲ့ရကြောင်း သူ အစကတည်းက သိထားသော်လည်း လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ကျန်းရှင်းမင်၏ ပြောပြချက်မှသိခဲ့ရသည့်လီရှန်း၏ ငယ်ဘဝအခြေအနေက သူ့ကို အလွန်ပင် တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်တော့ ထုန်လင်းက အစပိုင်းမှာ ကျွန်မအပေါ် တော်တော်ကောင်းခဲ့တာ”</p> <p> </p> <p>လီရှန်းက အတိတ်ကို ပြန်လည်ပြောပြေနေခဲ့သော်လည်း သူမ၏ လေသံက တခြားလူတစ်ဦး၏ အကြောင်းကို ပြောနေသကဲ့သို့ အေးစက်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီအချိန်တုန်းက သူမက မိသားစုထဲကို  လက်ထပ်ဝင်လာကာစဆိုတော့ ခြေကုပ်ရဖို့ ကြိုးစားနေရတဲ့အချိန်လို့ ပြောရမယ်၊ ဒါကြောင့် လီဟုန်ကျွင့်ရဲ့ ရှေ့မှာ ကျွန်မအပေါ် ဘယ်လောက်ကောင်းကြောင်း ပြချင်နေခဲ့တာ</p> <p> </p> <p>ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်မရဲ့ဦးလေးတို့က စိတ်အေးသွားကြတာလေ၊ နောက်ပိုင်းကျတော့ လီဟုန်ကျွင့်က ကျွန်မကို အဲဒီလောက် ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုတာ သူမ သိသွားခဲ့တယ်</p> <p> </p> <p>အဘွားလီကလည်း ယောကျာ်း၊ မိန်းမ ခွဲခြားဆက်ဆံတတ်တဲ့သူဖြစ်နေတယ်.. ဒါကြောင့် သူမမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိလာတဲ့အချိန်ကစပြီး ကျွန်မအပေါ် လျစ်လျူရှုလာတော့တာပဲ”</p> <p> </p> <p>“လီဟုန်ကျွင့်က အစကတည်းက သိနေခဲ့လားဆိုတာကိုတော့ မသေချာဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းကျတော့ သူ သေချာပေါက် သိခဲ့မှာပဲ၊</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ သူ ဘာမှ မပြောခဲ့ဘူး.. ဒီတော့ သူမကလည်း ပိုပိုပြီး ဆိုးလာခဲ့တယ်၊ ကျွန်မ အဒေါ် လာတွေ့တဲ့အချိန်မှာ ကျွန်မ ရေမချိုးရတာ ခြောက်လလောက် ရှိနေပြီ၊ ကျွန်မဆီကနေ အနံ့တွေတောင် ထွက်နေခဲ့တာ”</p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့်...”</p> <p> </p> <p>လီရှန်းက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p>


Save