Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(84)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝူလီက ရေတစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီးနောက် လီရှန်းကို ကြည့်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အသစ်စက်စက်ဇနီးမောင်နှံနှစ်ယောက်၏အနားမှ လက်ဆောင်ပစ္စည်းများကို သတိပြုမိသွားကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“နင်တို့ အပြင်ကိုသွားမလို့လား”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်၊ ဦးလေးက နေ့လယ်စာ ပြန်လာစားဖို့ ခေါ်ထားလို့လေ”</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ မနက်ဖြန်တွင် လက်ထပ်ကြတော့မည်ဖြစ်၍ မင်္ဂလာပွဲအတွက် လုပ်ငန်းစဉ် အသေးစိတ်ကို ဆွေးနွေးရန် လိုအပ်သေးပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုလည်း စက်ဘီးပဲ စီးသွားကြလေ၊ ဒီနေ့ ဘတ်စ်ကားတွေက အရမ်းကျပ်တာ၊ ငါ အလုပ်ဆင်းတုန်းကတောင် ကားပေါ်ကိုတိုးပြီးစီးရတာ တော်တော်ကြာတယ်”</p> <p> </p> <p>လီရှန်းက စုဝေ့ချင်းကို ချက်ချင်းပင် မော့ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင် အဖေ့စက်ဘီးကို ခေတ္တလောက် ငှားသွားတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်းက လော်ယွီရှို့ကို အမြန်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လော်ယွီရှို့ စကားမပြောရသေးမီပင် ဝူလီက ကြားဖြတ်၍ ပြောလာလေ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီနေ့ ငါလည်း စက်ဘီးမလိုဘူး၊ နင်တို့ ဒုက္ခမများအောင် တစ်ယောက်တစ်စီးစီပဲ စီးသွားကြလေ”</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် မရီး”</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်း ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ ခေါင်းငြိမ့်ကာ သဘောတူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လော်ယွီရှို့သည်က သူမ၏ အကြီးဆုံးချွေးမကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသည့်အရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား  မကြာခဏ လှည့်ကြည့်နေမိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ အကြီးဆုံးချွေးမက ယနေ့တွင် တခြားလူတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ သူမ ခံစားနေရ၏။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ခန့်ကပင် ဝူလီက ထိုစက်ဘီးကို ရတနာတစ်ခုကဲ့သို့ တန်ဖိုးထားနေပြီး မည်သူ့ကိုမျှ အထိမခံခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>မှန်ပေသည်။ လော်ယွီရှို့အနေဖြင့်လည်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုစိတ် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုစက်ဘီးမှာ ဝူလီ၏ ခန်းဝင်ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး သူမအနေဖြင့် တစ်ပြားတစ်ချပ်မျှ အကုန်အကျခံထားခြင်း မရှိသောကြောင့်ပင်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“နောက်ကျနေပြီ၊ မြန်မြန်သွားကြတော့၊ ရှန်းရှန်းရဲ့ဦးလေးကို အကြာကြီး စောင့်မခိုင်းနဲ့ဦး”</p> <p> </p> <p>လော်ယွီရှို့က စုဝေ့ချင်းကို အမြန်ပင် တိုက်တွန်းလိုက်ပြီး မထွက်ခွာမီ စုဝေ့မင်၏ ဗီရိုထဲမှ ဝိုင်နှစ်ပုလင်းကို ယူပြီး သူ၏အိတ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ကာ ကျန်းကျူးရိထံသို့ ပေးရန် မှာလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ သွားပြီနော်”</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်းလည်း လီရှန်း၏လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်ကာ ဝူလီ့ထံမှ စက်ဘီးသော့ကို ယူပြီး အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>တံခါးအပြင်ဘက်သို့ ရောက်မှသာ လီရှန်းက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရှင့်ရဲ့မရီးက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ၊ စိတ်ပြောင်းသွားတာလား”</p> <p> </p> <p>သူမက ဆက်ပြောခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်မဟုန်ရှင်း ပြောတာတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က လမ်းပေါ်မှာ အကြီးဆုံးအစ်ကိုနဲ့ ယောက်မတို့ ရန်ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်တယ်တဲ့၊ အကြီးဆုံးအစ်ကိုက သူမကို ဆူပူလိုက်လို့များလား”</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်းသည်က “အိမ်တွင်းရေး အရှုပ်အထွေးကို အပြင်သို့မထုတ်ရ” ဟူသော အယူအဆမျိုးကို တစ်ခါမျှ လက်ကိုင်ထားသူ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>လီရှန်း၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် သူက ချက်ချင်းပင် စိတ်အားထက်သန်လာခဲ့ပြီး လူသူနည်းပါးပြီး စကားကို လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုနိုင်သည့် လူပြတ်သော လမ်းလေးတစ်ခုဘက်သို့ သူမကို ဆွဲခေါ်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကိုယ်လည်း အဆူခံလိုက်ရလို့ ဖြစ်တာလို့ ထင်တာပဲ”</p> <p> </p> <p>“ကိုယ့်အစ်ကိုက ပုံမှန်ဆိုရင် ဘယ်ကိစ္စကိုမှ ဝင်ပါလေ့မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ တစ်ခုခုလုပ်ပြီဆိုရင်တော့.. အတော်လေးကို ကြောက်စရာကောင်းတာ”</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်းတစ်ယောက် သူ ငယ်ရွယ်ချိန်ကစာမေးပွဲများအတွက် စုဝေ့ဟိုင်က မည်သို့ စည်းကမ်းတကျ သင်ကြားပေးခဲ့သည်ကို ပြန်လည်သတိရမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်က စုဝေ့ဟိုင်မှာ အလွန်ပင် ရက်စက်လွန်းပေ၏။ စုဝေ့ချင်းက အသံများထွက်အောင် ငိုကြွေးနေလျှင်ပင် စာကိုတော့ မဖြစ်မနေ လေ့လာရသည်ပင်။</p> <p> </p> <p>“အကြီးဆုံးအစ်ကိုက ယောက်မကို လက်ပါတာမျိုးတော့ မလုပ်ပါစေနဲ့လို့ ဆုတောင်းရမှာပဲ”</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ဟိုင်၏ အထုတ်အပိုးများ သယ်ဆောင်ပုံနှင့် သူ၏ သွက်လက်သောလှုပ်ရှားမှုကို မြင်ယောင်ရင်း လီရှန်းက တွေးမိရသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူတို့သာ ရန်ဖြစ်ကြလျှင် ဝူလီ၏ သေးသွယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးက သေချာပေါက် ခံနိုင်ရည်ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်းက ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ၊ ကိုယ်တို့မိသားစုက အမျိုးသားတွေထဲမှာ ဇနီးမယားကို ရိုက်နှက်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး”</p> <p> </p> <p>သူက အထင်လွဲခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေသည့်အလား ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ မရီးရဲ့ ပုံစံကိုကြည့်ရတာ အကြီးဆုံးအစ်ကိုက သူမကို ဘာတွေပြောလိုက်လဲဆိုတာ ကိုယ် တကယ် သိချင်မိတယ်၊ သူမရဲ့ သဘောထားက အရမ်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြောင်းလဲသွားတာပဲ”</p> <p> </p> <p>သူမ၏ စိတ်ရင်းမှန်သည်ဖြစ်စေ၊ မမှန်သည်ဖြစ်စေ အနည်းဆုံးတော့ တစ်စုံတစ်ရာသော အမူအရာ ပြောင်းလဲမှုကို ပြသလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်းသည်လည်း အလွန်ပင် သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေ၏။</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ဟိုင်နှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ ထင်မြင်ချက်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်ခန့်က ဇနီးဟောင်းနှင့် ကွာရှင်းစဉ်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ပုံရိပ်ပေါ်တွင်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်က စုဝေ့ဟိုင်မှာ အလွန်ပင် ပြတ်သားပြီး မည်သို့မျှ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ စက်ရုံမှူးကိုယ်တိုင် လာရောက် ဖျောင်းဖျနားချခဲ့သော်လည်း သူ၏အစ်ကိုဘက်မှ သဘောထားတစ်ခုတည်းသာ ရှိခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကွာရှင်းမည်။</p> <p> </p> <p>မည်သည့် လျှော့ပေါ့ညှိနှိုင်းမှုမျိုးကိုမျှ လက်မခံခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီညက အဖေက ဘယ်လိုမျိုး ပြောလိုက်တာလဲဆိုတာတော့ ကိုယ်မသိဘူး”</p> <p> </p> <p>သို့သော် အကျိုးသက်ရောက်မှုက အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ကောင်းမွန်လွန်းပေ၏။</p> <p> </p> <p>“... အစတုန်းက ကိုယ်တို့ လက်ထပ်ပြီးမှ အကြီးဆုံးအစ်ကိုကို အဲဒီအကြောင်း ပြောပြမယ်လို့ အဖေက တွေးထားတာ၊</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ (၂၄)ရက်နေ့ညက မင်း ကိုယ်တို့ရဲ့အိမ်မှာ ထမင်းလာစားတယ်လေ”</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်းက သူ အနည်းငယ် သိထားကြောင်း အရိပ်အယောင် ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လီရှန်းကလည်း ချက်ချင်းပင် အနားသို့ တိုးကပ်ကာ နားစွင့်လိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီညက အစ်ကိုက ရှောင်ချန်နဲ့ ရှောင်ကျွင့်တို့ကို သစ်သားတုံးလေးတွေနဲ့ ကစားပေးချင်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ မရီးက အပြင်ဘက်မှာ ပဲငံပြာရည်သွားဝယ်ဦးဆိုပြီး သူ့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်တယ်လေ</p> <p> </p> <p>အဖေက အဲဒါကို  မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပြီး အစ်ကို့ကို အခန်းထဲခေါ်ပြီး အကျိုးအကြောင်း ပြောပြလိုက်တာပဲ”</p> <p> </p> <p>“ကိုယ့်အစ်ကိုက ပုံမှန်ဆိုရင် ကိစ္စရပ်တွေကို သိပ်ပြီး စီမံခန့်ခွဲလေ့မရှိပေမဲ့ သူ တစ်ခုခုလုပ်ပြီဆိုရင်တော့ အတော်လေး ထိရောက်တယ်”</p> <p> </p> <p>လီရှန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အကြီးဆုံးအစ်ကိုက အရင်တုန်းက မရီးရဲ့ ပုံမမှန်တာတွေကို တစ်ခုမှ သတိမထားမိခဲ့ဘူးလား”</p> <p> </p> <p>“သူ အဲလိုဖြစ်မယ်လို့မထင်ထားခဲ့ဘူးလေ”</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်းက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးမှ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သူ ဘာမှ ရှာမတွေ့ခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ကိုယ်ထင်တယ်”</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ဟိုင်နှင့် သူ၏ ဇနီးဟောင်းတို့က ရှောင်ကျွင့် အသက်တစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးခင် ကွာရှင်းခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။ သူသည်က လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်ခန့်အထိ တစ်ကိုယ်တည်း နေထိုင်ခဲ့ပြီး ယခုနှစ်မှသာ ရဲဘော် လော်ယွီရှို့က အိမ်ထောင်ပြုရန် မကြာခဏ တိုက်တွန်းနေခဲ့သောကြောင့် ဝူလီကို ရွေးချယ်ကာ လက်ထပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူလီမှာ ပိုင်မားခရိုင် ဇာတိဖြစ်ပြီး သူမက ပြတ်သား၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိသော စရိုက်ရှိသူ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူမသည်က သူမ၏ မိဘအိမ်နှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ဟိုင်က ဝူလီ၏ ထိုအချက်ကို မြင်ခဲ့သောကြောင့်ပင် သူမကို လက်ထပ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ဟိုင်သည်ကား အိမ်ထောင်မပြုမီကပင် သူ၏အခြေအနေများကို ဝူလီထံသို့ အသေးစိတ် ပြောပြခဲ့ဖူးလေသည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် သူ၏အလုပ်က သုတေသီတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် အလုပ်များလွန်းသည့်အချိန်မျိုးတွင် တစ်လ၊ နှစ်လခန့် အိမ်သို့မပြန်နိုင်သည်အထိ ဖြစ်တတ်ကြောင်းကို ကြိုတင်ရှင်းပြခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူက ဝူလီအနေဖြင့် ကလေးနှစ်ယောက်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးနိုင်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့ပြီး ဝူလီကလည်း သဘောတူခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်၍ လက်ထပ်ပြီး ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဝူလီက စိတ်ပြောင်းသွားလိမ့်မည်ဟု စုဝေ့ဟိုင်တစ်ယောက် ထင်မှတ်ထားခဲ့ပုံမရချေ။</p> <p> </p> <p>ဆိုရလျှင် ဝူလီ၏ နည်းလမ်းများက အလွန်အမင်း နက်နဲသိမ်မွေ့လှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဘေးမှကြည့်နေသူတစ်ဦးအတွက် အခြေအနေက ပို၍ပေါ်လွင်ထင်ရှားသောကြောင့် သူမ၏ အရိပ်အယောင်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် လွယ်ကူလွန်းသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ကာယကံရှင်ဖြစ်သူ စုဝေ့ဟိုင်သည်ကား သူ၏ အိမ်ထောင်ဖက်ကို ယုံကြည်ထားသူဖြစ်သောကြောင့် အမှန်တရားကို သိရှိနိုင်ရန်မှာ အတော်လေး ခဲယဉ်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်းက စကားအဆုံးတွင် အမြန်ပင် ပြန်လည်ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကိုယ်က ကိုယ့်အစ်ကိုဘက်ကနေ ကာကွယ်ပြီးပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူက.. သူက သိပ်ပြီး သတိမမူမိတတ်လို့ပဲ၊ ကိုယ့်ရဲ့အစ်ကိုက သုတေသီတစ်ယောက်ဆိုတာ မင်းသိတယ်မလား”</p> <p> </p> <p>လီရှန်းက သိရှိကြောင်း အရိပ်အယောင် ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ဟိုင်သည်က သုတေသီတစ်ဦးဖြစ်ရုံသာမက ဆေးဝါးကုမ္ပဏီတစ်ခု၏ သုတေသီလည်း ဖြစ်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုသည်က သူ၏မိသားစုဘဝနှင့် မည်သို့သက်ဆိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>“အခုက နှစ်ကုန်ခါနီးဖြစ်နေလို့သာ အိမ်မှာပြန်နေပြီး အလုပ်လုပ်နေရတာလေ၊ ဒီအချိန်က သုတေသနဌာနမှာ အလုပ်သိပ်မများသေးဘူး၊</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်ဆိုရင် သူတို့က ပရောဂျက်အသစ်တစ်ခုခု လက်ခံလိုက်ပြီဆိုရင် လနဲ့ချီပြီး သုတေသနဌာနမှာပဲ အိပ်၊ သုတေသနဌာနမှာပဲ စားရတာ၊ အိမ်ပြန်ဖို့တောင် အချိန်ရှိတာ မဟုတ်ဘူး</p> <p> </p> <p>စဉ်းစားကြည့်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ လနည်းနည်းလောက်က အိမ်ကိုပြန်လာတုန်းက ကလေးက ရင်ခွင်ထဲမှာပဲ ရှိသေးတယ်၊ နောက်လနည်းနည်းကြာလို့ အိမ်ကိုပြန်လာတဲ့အချိန်ကျတော့ ကလေးက လမ်းလျှောက်နေပြီ</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ကလေးက ကျောင်းတက်နေပြီ”</p> <p> </p> <p>စုဝေ့ချင်းက စုတ်နှစ်ချက်ခန့်သပ်ကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကိုယ့်အစ်ကိုကတော့ အဖေလုပ်ရတာ တကယ်ကို သက်သောင့်သက်သာ ရှိလွန်းတယ်”</p> <p> </p> <p>ကလေးများကို ကြည့်ပေးမည့်သူ ရှိနေသောကြောင့် သူ၏အလုပ်မှာလည်း အဆင်ပြေချောမွေ့နေခြင်း ဖြစ်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ့အနေဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ စိုးရိမ်ပူပန်နေရန် မလိုသောကြောင့် ဝူလီ၏ အကြံအစည်လေးများကိုပင် သတိမထားမိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင်တော့ စုဝေ့မင်က အကျိုးအကြောင်း ထောက်ပြလိုက်ပြီဖြစ်၍ စုဝေ့ဟိုင်အနေဖြင့် ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်ရုံမျှဖြင့် အဖြေကို အလွယ်တကူ သိရှိသွားနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူက ဒေါသထွက်သွားပြီဖြစ်၍ ဝူလီအနေဖြင့် ဤအိမ်ထောင်ရေးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းလိုပါက သူမ၏ သဘောထားကို မဖြစ်မနေ ပြောင်းလဲရတော့မည်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စုဝေ့ဟိုင်သည်က သူအလိုမရှိလျှင် မည်သူ့ကိုမဆို ပြတ်သားစွာ ကွာရှင်းနိုင်သည့် ရက်စက်တတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်း၏မျက်နှာကို ငဲ့ကွက်နေသူဖြစ်ပါက မူလကတည်းက သူ၏ဇနီးဟောင်းနှင့် ကွာရှင်းခဲ့လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save